İçeriğe geç

Bölüm 2 / 3, 2.525 kelime, tahmini 13 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

NERGAL'İN ÇOBANI

BÖLÜM BİR

Sevgili yakın dostum Bay R., 

Bu sana son yazışım olabilir sevgili dostum, çünkü sanırım bundan sonra yürüyeceğim yola sen değil hiç kimse iştirak etmemeli hatta merak dahi edilmemeli bunu söylüyorum çünkü en başta bu günahı  ben işledim ve bunun bedelini bundan sonra kalan lanetli tüm hayatım boyunca çekeceğim. Sana yazma sebebim gerçekleri ve yaşananları bir tek sana anlatabilecek olmam ayrıca son mektubunda artık benden haber alamazsan buraya geleceğini yazmışsın. bu gaflete düşmemen için sana ilk ve son kez yazıyorum gördüklerimi anlattığım zaman sakın merakın kabarmasın sevgili dostum, çünkü bu hayatta bazı meraklar vardır ki onun peşinden koştuktan sonra geri dönüşü olmaz, bazı eylemlerimizin bedelini ruhumuzla öderiz. Bu da sana son uyarım ve artık yaşadıklarımı anlatmaya başlıyorum. Bildiğin gibi küçüklüğümüzden beri Eren hep dedesinden ve anneannesinden bahsederdi Eren'i onların büyüttüğünü anlatırdı ve bir kaç sene önce de anneannesi ölünce dedesine bakmak için buradaki hayatını ve işini bıraktı ve dedesinin yanına taşındı. Bir kaç kere bizi davet etse de ikimizde çalıştığımızdan dolayı bir türlü yanına gidememiştik ve artık öğreneceğin üzere ben bu sene gitmek için bir fırsat buldum. Sana 1998'in yazında gideceğimi söylemiştim ancak planlarım sana söylediğim gibi ilerlemedi o yüzden bu kış gitmeye karar verdim ve bunun için bir fırsat yakaladım o yüzden önümüzdeki senenin yazını beklemek istemedim. Eren'in yanına Eylül ayında geldim hatta sanırım Eylülün ortalarıydı. Bu köyün ismini sana vermek istemiyorum ki ileride benim gibi merakına yenilirsen burayı bulamayasın. Yine de bu köy doğunun küçük bir köyü, anladığım kadarıyla, çok az kişi yaşıyor ve bir kaç günde bir cenaze arabaları geliyor. eren’e bunu sorduğumda yakınımızdaki (yakınımız dediğim ilçe de en az köyden yirmi dakika uzaklıkta) mezarlığının dolu olmasından dolayı birçok ölüyü buraya gömmek için getiriyorlarmış. Devam edecek olursam Eren beni çok büyük bir mutlulukla karşıladı ve bana bir sürü göstermek istediği şey olduğunu bir sürü konuşmak istediği şeyler olduğunu söyledi ve Allah var ya, ilk bir kaç gün gerçekten buralarda tekrar yaşadığımı hissediyordum senin de bildiğin üzere Ceylan öldüğünden beri kendimi yiyip bitirdiğimi ve içten içe artık nasıl yaşayacağımı bilmiyordum sevgili dostum. Buraya gelmemin bana çok iyi geleceğini düşünüyordum ve gerçekten bu düşüncemde haklı çıktım, en azından bir süreliğine, inan bana sonunun böyle olacağını ve kaderimin böyle şekilleneceğini bilseydim buraya asla gelmezdim o yüzden ki sana asla beni görmeye gelmemeni söylüyorum. İlk gün Eren beni dedesi Halil amca ile tanıştırdı. Halil amca hiç konuşkan değildi ve erenle bile çok az konuşurdu. eren’in mezarlıkta çalıştığını söylemişti. bunu garipsemedim bende mezarlıkta çalışsam sanırım Halil amca gibi ölü ile yaşayan arasında bir şey olurdum bunu böyle söylüyorum çünkü gerçekten Halil amcanın ölüden farkı  yoktu. Az konuşurdu ve evde çok durmazdı genelde sabahtan evden çıkardı ve belirli saatlerde eve uğrar yemek alır tekrar giderdi ve ancak ertesi günün sabahı gelirdi. Mezarlıkta ne iş yaptığını Eren’e sorsam da o da bilmiyorum falan diyerek beni geçiştirdi ve açıkçası, o konunun üstünde çok durmak da istemedi. ben de üstelemedim. Bulunduğumuz köyün her yönü ormanla çevrili ve sanki bir tepenin altına yapılmış gibi bir köydü ve köye giden yol hem ormandı hem de yolun sağ tarafı uçurum gibiydi. giderken o kadar korkmuştum ki sorma (gerçi artık o yolun çoktan korkunçluğunu yitirdiğini söyleyebilirim arkadaşım. ) Dediğim gibi, ilk günler gerçekten kafam boşaldı ve tekrar yaşadığımı hissediyordum. Eren’le hasret giderdik ve bana bir sürü güzel yemekler yedirdi. Buraya taşındığından beri hem ev işlerini hem de yemekleri kendi yapıyormuş dedesi işinden dolayı evde çok durmadığı için evin anneannesi eren olmuş. Sağ olsun, buraları da bana gezdirdi, bu köy ve bu coğrafya gerçekten insanın içine huzur ve dinginlik verdiğini söyleyebilirim. ancak bunlar seni büyülemesin bunu sürekli söylediğimi biliyorum ama olsun bu korkumdan ileri geliyor ve ara ara bunu tekrarlayabilirim. Bu mektubumun devamında kendimi bir kere daha tekrarlamamaya çalışacağım zaten hepsini okuyunca buraya gelmemen için bu mektupta neden  o kadar yalvarmamın tüm sebeplerimi öğreneceksin. Sanıyorum ki buradaki üçüncü gecemdi Eren ile aynı odada yatıyorduk o kendi yatağında, ben ise bana hazırladığı yer yatağında yatıyordum. Gece uyur uyanık arasındaydım  ki kapının açılmasıyla biraz ayıldım seslere kulak kabarttım dedesi gelmişti sanırım, çünkü Halil amcanın o kendine has homurdanışları kısık sesle bir şeyler konuşması burada kaldığım sürede dikkatimi çekmişlerdi.artık o sesleri duyduğum zaman az çok Halil amcanın eve geldiğini anlayabiliyordum. sık sık böyle kendi kendine fısıldardı ancak ne dediğini duymak mümkün değil; adam resmen içine konuşuyor. Neyse, bir süre yattığım yerden kulak kabarttım ve içimdeki meraka yenik düştüm. Sessizce yattığım yerden kalktım. uyanmadığından emin olmak için sürekli göz ucuyla Erene bakıyordum. Parmak uçlarımda yavaşça odanın kapısının önüne kadar geldim. eğilip anahtar deliğinden koridora baktım. koridor da bir oda gibi genişti ki orası da oturma odasıydı aslında oradan mutfağa, Erenin odasına ve dedesinin yattığı odaya gidiliyordu yani anlayacağın gerçekten küçük diyebileceğim bir evdi. Pek bir şey göremedim sadece dedesinin fısıldayarak odasına gittiğini gördüm. Çok bir şey duyamasam da sanki yanında ki birisiyle konuşuyor gibi hissettiriyordu. Dedesinin odası bizim yattığımız odanın tam karşısında kalan odaydı Halil amca kendi kendine bir şeyler homurdanarak odasına geçti ve kapısını kapattı. Ancak o gece merak günahını işledim sevgili dostum,  sessizce yattığımız odadan çıktım o kadar yavaş ve sessiz hareket ediyordum ki ayak seslerim neredeyse gecenin birer parçasıydılar. Halil amcanın odasının önüne kadar öyle gittim Sadece Halil amcanın odasının anahtarı kapıda takılıydı o yüzden anahtar deliğinden bir şey göremedim. bir süre kapıyı dinledim ancak yine de bir şey duyamadım. bir süre sonra Halil amcanın yatağının gıcırdama sesini duydum. yatağından kalkıyordu ben odaya doğru sessiz ancak daha hızlı adımlarla gitmeye çalışırken odasından bastonunu da alma sesini duydum ve o sırada odamıza vardım ve kapıyı kapattım. Ancak gidip uyumadım yine anahtar deliğinden o adamı izliyordum. O gece neden böyle bir şey yaptığımı bilmiyorum; ancak Halil amca geldiğimden beri o kadar sessizdi ki adamla ilgili hiçbir şey öğrenemiyordum. hatta onunla konuşamıyordum bile bir şeyler sakladığını düşünmeye başlamıştım beni bilirsin böyle ruhani şeylere oldum olası inanmışımdır. sanırım o yüzden merakıma yenik düştüm ve o gece bunları yaptığımı sanmıştım. Halil amca sakince bastonuyla odasından çıktı bir süre odasının kapısının önünde öylece durdu ve sanki birisi kulağına bir şeyler söylüyormuş gibi kafasını yana ve aşağıya eğik şekilde durdu.  Resmen birisinin ona bir şey anlatışını dinliyordu. Sonra doğrudan benim olduğum odanın kapısına baktı hatta direkt gözlerimin içine ve ruhuma baktığına yemin edebilirim inan bana orada benim yerimde olsaydın o bakışların gözlerini delerek ruhunun derinlerine baktığını hissedebilirdin griye çalan gözleri vardı ve o gözler etin ötesini görebiliyorlarmış gibi bakıyorlardı. O karanlıkta Halil amcayı çok seçemesem de  kısa boylu ancak iri oluşu kendisini fark ettiriyordu; yine de ilk ve en büyük odağım iriliği değil, zifiri karanlıkta bile gözleriydi. Bakışları gözlerimi delip geçerek ruhumun içine bakıyormuş gibi hissettiriyordu daha önce böyle bir şey yaşamamış, duymamıştım. Nasıl olduğunu sorma o an bunu bende bilmiyordum ancak bunun sebebini mektubumun sonunda sende anlayacaksın çünkü aynı sırra bende ortak oldum. O adamın ruhumu ezen bakışlarından kurtulmayı başarır başarmaz hemen kendimi olabildiğince sessiz bir şekilde yere yatağıma bıraktım ve tüm zihnimi uyumaya zorladım. Neden o kadar korktuğumu bilmiyordum. bir şey görmemiştim bile ancak yine de sanki bir çeşit baskı ve korku kalbimi sarmıştı. O geceyi asla unutmuyorum o gece gördüğüm rüya herşeyin başlangıcıydı. Sevgili arkadaşım, senin bu tarz şeylere inanmadığını biliyorum. ancak sana yalvarıyorum rüyalarına önem ver onlar başka bir boyuta açılan kapılar ve onlar sana bazı şeylerin haberini verebilirler. O gece rüyamda ki rüyadan ziyade gerçek gibi olduğuna yemin edebilirim (ve mektubumun sonunda bunun bir rüyadan fazlası olduğunu ayrıca neden sana rüyalarına dikkat etmen gerektiğini söylediğimi anlayacaksın), yer yatağımda yatıyordum ve bir anda gözlerimi açtım hareket edebilirdim bunu hissedebiliyorum ama bir şey beni tutuyordu bir çeşit karabasan yada gece terörü gibi bir şey sandım ancak kendi üstüme doğru baktığım zaman yerin içinden her yanımdan onlarca elin beni tuttuğunu ve yere doğru çekmeye çalıştıklarını gördüm onlarca el gitgide artarak yüzlerce oldular her elin üstüne yenisi geliyordu ve tek duyabildiğim şey her bir el beni kapladığında bir yılanın ellerle senkronize bir şekilde ruhumu titreten tıslama sesiydi, git gide üstümü kafamı yüzümü kapladılar ve sadece gözlerime dokunmadılar artık hiç bir yerimi oynatamıyordum; ancak sadece gözlerimle etrafa bakabiliyordum. gözlerimi kapadım ve kendimi karanlığa, o ellere ve yılanın o ruhumu titreten tıslama sesine bıraktım ve bir anda hepsi kesildi bir anda sıçrayarak uyandım. ter içindeydim ve yer yatağında yatıyordum etrafıma baktım hala geceydi ve eren her şeyden habersiz uyuyordu. Ancak o an buraya geldiğime kesinlikle lanet edeceğim bir şeyi fark ettim. Gözüm kaşınıyordu ayağa kalktım ve yüzümü yıkamak için banyoya gittim. hızlıca yüzümü yıkadım kaşıntım azaldı ancak geçmedi ne olduğunu anlamak için aynaya baktım ve gördüğüm şey karşısında dona kaldım. Sağ gözüm gümüş rengiydi. bir süre bunun bir halüsinasyon olduğuna emindim tekrar ve tekrar yüzümü yıkadım ancak ne zaman aynaya baksam gözüm aynıydı. çok korktum ve bunun bir çeşit körlüğe döneceğini düşündüm ve titremeye başladım ben korkumla mücadele etmeye ve olanları anlamlandırmaya çalışırken saat sabah yediyi geçti ve eren uyanmış olacak ki yatağından kalkıp beni göremeyince banyoda olduğumu anlayıp kapıyı çalmaya başladı. ona nasıl anlatacağımı ne yapacağımı bilemediğim için onu oyalamaya çalıştım birazdan çıkacağımı falan söyledim ama ben bir türlü çıkmayınca eren kapıyı defalarca çaldı ve en sonunda başka çarem olmadığını anlayıp kapıyı açtım beni gördüğü gibi donakaldı. Gözüm fark edilmeyecek bir şey değildi. Bir süre karşılıklı sessizce kaldık gözlerini gözlerimden alamıyordu ve en sonunda aramızdaki bu donuk şaşkınlığı çözmek için gece gördüğüm rüyamı anlattım. Eren beni iyice dinledi ve kekeleyip durdu bir cümle bile kuramıyordu ne diyeceğini bilemediği her halinden belli oluyordu en sonunda kısa kısa bir şeyler söyledi ancak dedikleri yarım yamalaktı. O yüzden burada yazacak kadar hatırlamıyorum dostum. Odaya geçtik ve Eren en iyisi dedesinin gelmesini beklememizi söyledi dedesinin bir cevabı olduğunu düşünüyordu. Bir kaç saat beklediler ve dedesi saat 10 gibi eve geldi paltosunu çıkarıp astı bastonunu da yanına bıraktı, adam soğuktan sıcağa geçtiği için hafifçe titredi hava soğuktu ve sadece öğlen güneş tam tepedeyken bir kaç saat sıcak oluyordu. Eren hemen dedesinin yanına gitti ve benim duyamayacağım şekilde kendi aralarında konuştular Eren olanı biteni anlattığını düşünüyorum çünkü Halil amca, eren konuştukça ağzı açılıyor ve gözleri büyüyordu. En sonunda gri renk gözlerini kafasını çevirmeden bana doğrulttu yan bakışlarıyla bana bakıyordu ancak bu sefer o gözleriyle, gözlerimi delmiyor şefkat ve acımayla bakıyor gibiydi. Halil amcanın birçok şeyini unutsam bile bakışlarını ve gözlerini asla unutmam mümkün değil. Konuşmalarının sonlarında sadece Halil amcanın dediği bir şeyi yakalayabildim ''EYVAH'' ne için endişelenmişti onu korkutan neydi? Çok merak etmeye başlamıştım. Ben yattığımız odanın kapısının önünde dikili şekilde endişeden bayılmak üzereyken nihayet konuşmaları bitti ve yanıma geldiler. Halil amca gözlerimin içine bakarak ’’Bak evlat, sana kötü bir haberim var, sen buraya gelerek kaderini değiştirmişsin. ’’ sesi tok, sert ve soğuktu. Yüzümdeki şaşkınlığımı anlamış olacak ki hemen devam etti ve bana kaderin değişti derken ne demek istediğini ve bu kavramın anlamını anlattı. Kısaca sevgili arkadaşım, kaderini değiştirmişsin demesinden kastı ben buraya gelerek bir hata yapmışım ve artık bundan sonraki hayatımın şu ana kadar olanından çok daha farklı olacağını söylemek istemişti. Ben hafifçe titrerken Halil amca ellerini omuzlarımın yanlarına koydu ve hafifçe omuzlarımı sıktı bana korkmamamı her şeyde benim yanımda olacağını ve her şeyi en ince ayrıntısına kadar anlatacağını söyledi o an için ben bunlara dikkat bile etmedim tek düşündüğüm bundan sonra ne olacağıydı ve titremem azalsa da geçmiyordu ellerim hala deli gibi titremeye devam ediyordu. Halil amca beni kolumdan tuttu ve oturma odasındaki sedire oturttu ve eren de bizim arkamızdan geldi. Eren’in hiç sesi çıkmıyordu kafasını yere eğmişti ve kaşlarını çatmış dedesinin devam etmesini bekliyordu. O da en az benim kadar korkmuş ve şaşırmış olmalı diye düşünmüştüm. Eren’in şaşırması bana garip gelmişti çünkü eren dedesi ile yaşıyordu ve çok mütedeyyindi ancak yine de bu yaşananların eren’in bilgi birikiminin çok dışında olduğu belliydi. Oturduktan sonra Halil amcaya rüyamı anlattım ve kalkıp banyoya gittiğim zaman gözümü gördüğümden de bahsettim eren de yaşananların kendi açısından olan kısımlarını ilave etti. Halil amca bir süre sustu ve kafasını önüne eğdi bir süre öyle kaldı, düşünüyordu. Bir kaç dakika öyle sessizlikte oturduk kaldık dışarıdan esen rüzgarın sesi bu melun sessizliği bozan tek şeydi. Titremem geçmişti ama yine de ruhumun ve bedenimin bütünüyle üşüyecek kadar korkuyordum. Halil amca derin bir nefes aldı ve kafasını kaldırıp o gri gözleriyle direkt bana baktı, direkt benim gözlerimin içine. Yüzü her zamanki gibi sert ve soğuktu ancak yine de konuşmasından kalbindeki sevgiyi ve şefkati hissedebilirdin. ’’Bak evladım, O gördüğün rüya değildi çünkü geçen gece beni gördüğünü biliyorum. Dur hemen korkma beni iyi dinle, beni daha önce hiç kimse senin gördüğün gibi göremedi. İlk başta bende emin olamadım ancak ondan sonra onlar bana senin orada kapının ardından beni izlediğini söylediler(Halil amca konuşmaya devam ettikçe korkum kat ve kat artıyordu ve titremelerim tekrar başlamıştı hatta resmen donuyordum.  Sanki vücudumda ki tüm kan çekilmişti. ) Bak Umut, Ben burada doğdum büyüdüm ve bu köyde de öleceğim ancak bende bir zamanlar tıpkı eren gibi lise okumak için şehre taşınmış bir süre yurtlarda kalmıştım. Liseyi bitirince köye ailemin yanına geri döndüm ve tıpkı senin yaptığın gibi bende o zaman kaderimi değiştirmiş oldum babamın sırrına vakıf oldum ve o öldükten sonra da bu sırrı yani görevi ben devam ettirdim. Bunların sana deli saçması geldiğini biliyorum, bakışlarından son derece belli oluyor evlat ama gözünü kendinde görüyorsun senin bu yaşadığını bende yaşamıştım, babam öldüğü gün iki gözüm de tıpkı seninki gibi gümüşümsü gri rengine dönmüştü. Bu yaşadıkların ‘’sır’’ için seçildiğinin en net göstergesi evladım. ’’ Halil amca bir süre durdu ve bakışlarını benden ayırıp Erene göz ucuyla baktıktan sonra elini diğer tarafında oturan Eren’in dizine koyup devam etti. ’’Ben bu benim sırrımı Eren’in devam ettireceğini düşünüyordum ancak ONUN başka planları var demek ki. ’’ Eren dedesini bölerek ‘’ONUN’’ kim olduğunu sordu ancak dedesi susmasını işaret etti ve zamanı gelince onu da öğreneceğimizi söyledi ancak Eren’in öğrenmemesinin onun için en iyisi olacağını da ilave etti Ardından tekrar bana dönerek devam etti’’Bu sır artık benden sana geçecek demektir. Umut bu sır şudur ki: Ben bildiğin üzere mezarlıkta çalışıyorum. Ancak siz bu kadarını biliyorsunuz hatta hala buralarda yaşayan birkaç köylü bile o kadarını biliyorlar diyebiliriz ama bilmediğiniz bir şey daha var ben gündüzleri mezarlıkta normal şekilde cenaze işlemleriyle veya mezar yeri ve bakımı gibi işlerle ilgileniyorum evet ancak geceleri… Geceleri işim başka oluyor. Geceleri ölmüş olanların ruhlarının huzura erdiklerine ve bu dünyayı huzurla terk edeceklerine bu dünyadan ruhlar alemine huzur içinde geçeceklerine ve  arafta kalmayacaklarına emin olup ruhlarla ilgileniyorum. Bazıları bir süre benimle geliyorlar bazıları daha hızlı şekilde öbür aleme geçerler. O gece beni gördüğünde yanımda o günden bir gün önce ölmüş olan bir adamın ruhu vardı ve onunla konuşup ruhunun huzura kavuşmasını sağlamaya çalışıyordum. Bak Umut bunlara hemen inanmanı beklemiyorum ancak yine de anlatmak benim boynumun borcu zaten zamanı gelince sende onlarla konuşmak zorunda kalacaksın ne yaparsan yap kaderinden kaçamazsın belki onu ertelemeye çalışırsın ancak sen kaderinden kaçmaya çalıştıkça daha hızlı şekilde ona ilerlersin.  Bu ruhlar her an her yerde karşına çıkabilirler ve sana görünebilirler bu durumda onlarla konuşman gerekiyor ve onları dinlemen gerekiyor ardından ruhları ile konuşarak ve onları ikna ederek mezarlarına götürmen gerekiyor. Çoğu odaların karanlık noktalarında durmayı seviyorlar nedenini bende bilmiyorum; ancak bunu kafana not alsan iyi olur çünkü korkarsan bunu hissederler ve bu daha kötü şeylere yol açabilir özellikle ruhu huzursuz edebilir ve bu da onu huzura erdirmeni zorlaştırabilir. (Ben tüm bunları ağzım çenemi neredeyse acıtacak kadar açık şekilde ve gözlerim büsbüyük şekilde izlediğime yemin edebilirim)Bize bu sırrı veren ‘’O’’ dediğimiz varlığın adı NERGAL dir. Korkma evlat ama şuan bizi görebilir ve emin ol şu an bizi izliyor çünkü o çobanlarını her daim görebilir.


Sıradaki bölüm

NERGAL'İN ÇOBANI BÖLÜM İKİ

4 saat önce yayınlandı