İçeriğe geç

Bölüm 5 / 10, 587 kelime, tahmini 3 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

Beklenen Gece

5. BÖLÜM

BEKLENEN GECE

Göbeklitepe o gece her zamankinden daha sessizdi.

Furkan ve Leyla cihazları yerleştirirken ikisi de gereğinden az konuşuyordu.

Her şey hazırdı.

Kameralar çalışıyordu.

Manyetik alan sensörleri kayıt alıyordu.

Isı ölçümleri başlamıştı.

Zemin titreşimleri ayrı bir sistemde izleniyordu.

Leyla son kez kontrol ekranlarına baktı.

“Bütün cihazlar kayıtta.”

Furkan saatine baktı.

02.11.

Hesapladıkları ana altı dakika vardı.

Merkezdeki iki büyük sütun karanlığın içinde yükseliyordu.

Furkan taşların arasına baktı.

İlk gece dairesel anomali tam orada oluşmuştu.

02.14.

Manyetik değerlerde küçük bir yükselme başladı.

Leyla ekrana eğildi.

“Başlıyor.”

Furkan hiçbir şey söylemedi.

02.15.

Hava sıcaklığı hızla düşmeye başladı.

Furkan nefes verdiğinde kısa süreli buğu oluştu.

Oysa gece o kadar soğuk değildi.

02.16.

Zemin sensörleri düşük frekanslı titreşimi kaydetti.

Bir.

Sessizlik.

Bir.

Sessizlik.

Leyla’nın sesi alçaldı.

“Aynı değerler.”

Furkan gözlerini merkezden ayırmadı.

02.17.

Önce hava değişti.

Taşların arasındaki boşluk, sanki sıcak asfaltın üzerindeki görüntü gibi hafifçe dalgalandı.

Sonra merkezde ince bir ışık çizgisi belirdi.

Leyla nefesini tuttu.

“Furkan…”

Işık çizgisi yukarı doğru büyüdü.

Ardından iki yana açılmaya başladı.

Dairesel değildi.

Daha çok dikey duran bir yarığı andırıyordu.

Ama yarığın içi karanlık değildi.

İçeride başka bir görüntü vardı.

İlk anda ikisi de ne gördüğünü anlayamadı.

Gökyüzü değildi.

Göbeklitepe de değildi.

Uzakta açık renkli kayalıklar ve tuhaf biçimli bitkiler görünüyordu.

Görüntü bulanık değildi.

Bir ekrana da benzemiyordu.

Sanki birkaç adım ötelerinde gerçekten başka bir yer vardı.

Leyla fısıldadı:

“Bu…”

Cümlesini tamamlayamadı.

Furkan birkaç adım yaklaştı.

Leyla hemen kolundan tuttu.

“Dur.”

Furkan ona baktı.

“Görüyorsun.”

“Görüyorum.”

“Bu bir görüntü değil.”

“Bilmiyoruz.”

Furkan yere küçük bir taş aldı.

Leyla ne yapacağını anlayınca:

“Sakın…”

dedi.

Furkan taşı açıklığa doğru yuvarladı.

Taş ışıklı sınırdan geçti.

Ve kayboldu.

İkisi de sustu.

Bir saniye.

İki saniye.

Üç.

Taş geri gelmedi.

Furkan’ın gözleri portalın diğer tarafındaydı.

“Gerçek.”

Leyla başını iki yana salladı.

“Bir taşın kaybolması bunun güvenli olduğu anlamına gelmez.”

Furkan bir adım daha attı.

“Furkan.”

Leyla bu kez daha sert konuştu.

“Oraya girmeyeceksin.”

Furkan ona döndü.

Gözlerinde Leyla’nın daha önce görmediği bir ifade vardı.

Korku değildi.

Kararlılık.

“Bütün hayatımız boyunca bunun gibi bir şeyi arayabiliriz ve bir daha asla bulamayabiliriz.”

“Bilim böyle yapılmaz.”

“Biliyorum.”

“Hayır. Şu an bilmiyorsun.”

Leyla onun önüne geçti.

“Karşı tarafın atmosferini bilmiyoruz. Basıncını bilmiyoruz. Radyasyonu bilmiyoruz. Orada ne olduğunu bilmiyoruz.”

Furkan portalın ötesine baktı.

“Tam da bu yüzden.”

Leyla birkaç saniye ona inanamayarak baktı.

“Bu bir cevap değil.”

Furkan’ın sesi sakinleşti.

“Leyla, insanlık binlerce yıldır gökyüzüne bakıp yalnız olup olmadığını soruyor.”

“Bu yüzden kendini öldürmeye gidemezsin.”

Furkan hafifçe gülümsedi.

“Ölmeye gitmiyorum.”

“Bunu bilemezsin.”

Furkan bir süre sustu.

Sonra gözlerini tekrar portalın ötesine çevirdi.

“Bu fırsatı kaçırmayacağım.”

Leyla başını iki yana salladı.

“Furkan…”

Furkan sözünü tamamladı:

“Benim için küçük olabilir.”

Bir adım attı.

“Ama insanlık için atılacak o büyük adımı…”

Leyla elini uzattı.

“Dur!”

“…bu kez ben atacağım.”

Furkan portalın sınırından geçti.

Bir an görüntüsü ışığın içinde bozuldu.

Sonra tamamen kayboldu.

Leyla donup kaldı.

“Furkan!”

Portal açıktı.

Diğer tarafta Furkan birkaç metre ilerledi.

Döndü.

Leyla onu görebiliyordu.

Furkan da onu.

Ses boğuk geliyordu ama duyuluyordu.

“Leyla!”

“Geri dön!”

Furkan çevresine baktı.

“Cihazlar?”

“Hepsi kayıtta!”

Furkan başını salladı.

“Bu kayıtlarla haklılığımızı bütün dünyaya duyurabiliriz.”

Leyla bağırdı:

“Önce geri dön!”

Furkan ona baktı.

“Hayır. Acele etme.”

“Ne?”

“Dönüşümü bekle.”

Leyla anlamadı.

Furkan devam etti:

“Kayıtlara sahip çık. Şimdilik kimseye verme.”

“Furkan, geri gel!”

Tam o sırada Furkan’ın bakışları Leyla’nın üzerinden başka bir noktaya kaydı.

Yüzündeki ifade değişti.

Leyla ne olduğunu göremedi.

Sonra portalın diğer tarafında uzakta bir hareket belirdi.

İnsan siluetine benzeyen bir varlık Furkan’a doğru ilerliyordu.

Boyu insana yakındı.

Yürüyüşü sakindi.

Furkan olduğu yerde kaldı.

Leyla bağırdı:

“Furkan! Arkanda!”

Furkan zaten görmüştü.

Varlık yaklaşırken sağ

Sıradaki bölüm

Diğer taraf

30 Eyl 2026 yayınlandı