Salon hâlâ sessizdi.
Dört baba, yıllar sonra yeniden kavuştuğu güçlerine bakıyordu.
Dört kız ise ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Alev babasının elindeki ateşe baktı.
— Bu mümkün değil.
Alev'in babası başını salladı.
— Ben de aynı şeyi düşünüyorum.
Su'nun babası elini kaldırdı.
Salonun köşesindeki su bir anda havaya yükseldi.
Adam şaşkınlıkla suya baktı.
— Gücüm... eskisinden bile daha güçlü.
Toprak'ın babası yere doğru baktı.
Ayağının altında küçük bir taş parçası hareket etti.
Sonra taş büyümeye başladı.
— Benimki de.
Havva'nın babası elini hafifçe salladı.
Salonun perdeleri bir anda havalandı.
Güçlü bir rüzgâr oluştu.
Havva geri çekildi.
— Ama bu kadar güçlü olmanızın bir açıklaması olmalı.
Alev'in babası kızına baktı.
— Belki patlama sırasında bir şey oldu.
Toprak hemen sordu:
— Ne oldu?
Adam cevap veremedi.
Tam o sırada Alev'in annesi eşine yaklaştı.
— Elini göster.
Adam şaşkınlıkla elini uzattı.
Kadın adamın avucuna baktı.
Orada yıllardır görünmeyen bir iz vardı.
Ateş Sembolü.
Alev'in annesi nefesini tuttu.
— Bu...
Alev hemen yanlarına geldi.
— Ne oldu?
Annesi cevap vermedi.
Çünkü aynı anda Su'nun annesi de eşinin elinde bir iz fark etmişti.
Su Sembolü.
Toprak'ın annesi eşinin kolundaki işareti gördü.
Toprak Sembolü.
Havva'nın annesi ise eşinin boynunda beliren işarete baktı.
Hava Sembolü.
Dört anne birbirlerine baktı.
Alev:
— Bu semboller neden şimdi ortaya çıktı?
Babalar cevap veremedi.
Tam o sırada Alev'in annesinin elinde küçük bir alev belirdi.
Alev şaşkınlıkla annesine baktı.
— Anne?
Annesi elini hemen kapattı.
— Ben hiçbir şey yapmadım.
Alev'in babası eşine baktı.
— Gücün yine ortaya çıktı.
Kadın başını salladı.
— Evet.
Su'nun annesi de elini kaldırdı.
Avucunda birkaç damla su oluştu.
Toprak'ın annesinin yanında küçük taşlar hareket etti.
Havva'nın annesinin saçları hafifçe havalandı.
Dört kız birbirlerine baktı.
Alev:
— Demek annelerimizin güçleri de geri geldi.
Havva başını salladı.
— Ama anneler zaten güçlerini kullanabiliyordu.
Toprak düşünceli bir şekilde konuştu:
— Bir şey değişmiş.
Su:
— Ne?
Toprak babalara baktı.
— Patlamadan önce güçler babalarımızda zayıftı.
Sonra annelerine baktı.
— Şimdi babalarımızın güçleri geri geldi.
Kendi ellerine baktı.
— Ama bizim güçlerimiz de duruyor.
Havva:
— Ve annelerimizin güçleri de.
Bir sessizlik oldu.
Kimse konuşmadı.
Çünkü ilk kez hepsi aynı şeyi düşünüyordu.
Bir güç kaybolmamıştı.
Sadece...
Bir yerden başka bir yere geçmişti.
Ama nereye?
Alev'in babası eski bir sandığın yanına gitti.
Sandığı açtı.
İçinden yıllar önceki savaşta kullandığı eski bir kolye çıkardı.
Kolye dört sembolü taşıyordu.
Adam kolyeye baktığında bir anda yüzü değişti.
— Bunu yıllardır görmemiştim.
Alev yanına geldi.
— Nedir o?
Babası cevap vermeden kolyeyi eline aldı.
Kolyedeki Ateş Sembolü parlamaya başladı.
Aynı anda Alev'in eli de parladı.
Alev şaşkınlıkla eline baktı.
— Benim gücüm de tepki veriyor.
Alev'in babası kolyeyi bıraktı.
Parlama hemen kesildi.
Su'nun babası diğer sembollere baktı.
— Sadece Ateş değil.
Dört sembol aynı anda parlamaya başladı.
Dört kızın güçleri de buna karşılık verdi.
Anneler ise sessizce izliyordu.
Sonra...
Kolyenin üzerinde çok küçük bir yazı belirdi.
Toprak eğilip yazıya baktı.
— Burada bir şey yazıyor.
Havva:
— Ne yazıyor?
Toprak yazıyı okumaya başladı.
“GÜÇ SAHİBİNİ TERK ETMEZ.”
Herkes sustu.
Alev'in babası kolyeyi elinden düşürdü.
Alev ona baktı.
— Baba...
Adam kızının gözlerinin içine baktı.
— Bu cümleyi daha önce görmüştüm.
— Nerede?
Babası cevap vermedi.
Su'nun babası sessizce konuştu:
— Savaş gecesinde.
Dört kızın yüzündeki şaşkınlık arttı.
Alev:
— Peki o zaman neden bize anlatmadınız?
Babası gözlerini kaçırdı.
— Çünkü ne anlama geldiğini bilmiyorduk.
Tam o anda kolye çatladı.
ÇAT!
Dört sembolün ortasında ince bir çizgi oluştu.
Ardından kolyenin içinden çok zayıf bir ses duyuldu.
Sanki yıllardır orada bekleyen biri konuşuyordu.
— Güç geri dönmedi...
Herkes dondu.
Ses devam etti:
— Sadece ait olduğu yere yeniden bağlandı.
Alev'in gözleri büyüdü.
— Kim konuşuyor?
Cevap gelmedi.
Kolyenin ışığı söndü.
Ve odada yalnızca tek bir soru kaldı:
Güçler gerçekten babaların mıydı?