Gece yarısından sonra dört aile kendi evlerinde sessizliğe çekilmişti.
Patlamanın ardından herkes yorgundu.
Ama hiç kimse yaşananları unutamıyordu.
Alev, odasında yatağının üzerinde oturmuş ellerine bakıyordu.
Babası Ateş'in gücü geri dönmüştü.
Annesi Beria ise dönüşememesine rağmen gücünü kullanabiliyordu.
Alev hâlâ bunun nasıl olduğunu düşünüyordu.
— Bu işte anlamadığımız bir şey var...
Telefonunu komodinin üzerine bıraktı.
Bir süre sonra gözleri ağırlaştı.
Uykuya daldı.
Aynı saatlerde...
Su, kendi evinde yatağında uyuyordu.
Pamir ve Nehir de diğer odalardaydı.
Toprak, Baran ve Defne'nin bulunduğu evde uykuya dalmıştı.
Havva ise Rüzgar ve Lal'in evinde çoktan uyumuştu.
Dört ev...
Dört aile...
Ve kimsenin bilmediği bir şey oluyordu.
Hepsi aynı rüyayı görmeye başlamıştı.
Alev kendisini karanlık bir yerde buldu.
Etrafında ateşler yükseliyordu.
Uzakta dört genç adam vardı.
Biri Ateş'ti.
Biri Pamir.
Biri Baran.
Biri Rüzgar.
Ama onları ilk kez böyle görüyordu.
Gençtiler.
Ve güçleri çok daha kuvvetliydi.
Alev bir adım attı.
— Baba?
Ateş onu duymadı.
Dört adam bir savaşın ortasındaydı.
Sonra görüntü değişti.
Ateş'in gücü bir anda zayıflamaya başladı.
Pamir'in suyu azaldı.
Baran'ın kontrol ettiği taşlar yere düştü.
Rüzgar'ın etrafındaki hava sakinleşti.
Alev bağırdı:
— Ne oluyor?!
Kimse cevap vermedi.
Tam o anda arkasından bir kadın sesi geldi.
— Güç kaybolmaz...
Alev hızla arkasını döndü.
Ama kimse yoktu.
Su'nun rüyasında da aynı savaş vardı.
Fakat o başka bir şey görüyordu.
Nehir...
Defne...
Lal...
Beria...
Dört anne genç hâlleriyle savaş alanının çok uzağında duruyordu.
Bir anda babaların güçlerinden ışıklar yükseldi.
Işıklar dört anneye doğru ilerledi.
Su şaşkınlıkla baktı.
— Annelerimizin bununla ne ilgisi var?
Işıklar annelerin bedenlerine ulaştığında görüntü kayboldu.
Toprak'ın rüyasında ise savaş alanının ortasında dört sembol vardı.
Ateş ,Su ,Toprak, Hava Sembolü.
Toprak sembollere yaklaştı.
Yerde bir cümle belirdi:
“GÜÇ SAHİBİNİ TERK ETMEZ.”
Toprak şaşkınlıkla yazıya dokundu.
Yazı değişti.
“SADECE YER DEĞİŞTİRİR.”
Toprak geri çekildi.
— Ne demek bu?
Tam o anda uyandı.
Havva'nın rüyasında ise dört kız ve dört anne yan yana duruyordu.
Alev ve Beria...
Su ve Nehir...
Toprak ve Defne...
Havva ve Lal...
Her anne kızının yanında duruyordu.
Bir anda kızların güçleri yükseldi.
Ardından annelerin güçleri onlara cevap verdi.
Havva şaşkınlıkla annesine baktı.
— Anne?
Lal sadece gülümsedi.
Sonra her şey karardı.
Havva bir anda gözlerini açtı.
Sabah saat 08.00'di.
Alev yatağından fırladı.
Kalbi hızla atıyordu.
Hemen telefonunu aldı.
WhatsApp'ı açtı.
Bizim Dört Aile 🏠❤️
Grupta dört aileden toplam on iki kişi vardı.
Alev yazmaya başladı.
Alev:
“Uyanık olan var mı?”
Birkaç saniye sonra cevap geldi.
Su:
“Ben uyandım.”
Ardından:
Toprak:
“Ben de.”
Havva:
“Ben de buradayım.”
Alev:
Alev:
“Size çok garip bir şey soracağım.”
Bu kez mesajlar arka arkaya gelmeye başladı.
Beria:
“Ne oldu kızım?”
Nehir:
“Bir şey mi oldu?”
Defne:
“İyi misiniz?”
Lal:
“Havva, sen iyi misin?”
Alev cevap verdi:
Alev:
“Rüya gördünüz mü?”
Bir süre kimse yazmadı.
Sonra...
Ateş:
“Nasıl bir rüya?”
Alev:
“Eski savaşı gördüm.”
Ekrana yeni bir mesaj düştü.
Pamir:
“Ben de.”
Alev'in gözleri büyüdü.
Ardından:
Baran:
“Ben de aynı savaşı gördüm.”
Son olarak:
Rüzgar:
“Ben de.”
Dört kız birbirine bakıyormuş gibi telefona kilitlendi.
Sonra annelerden mesajlar gelmeye başladı.
Beria:
“Ben savaş alanında değildim ama dört sembol gördüm.”
Nehir:
“Ben de.”
Defne:
“Ben de aynı sembolleri gördüm.”
Lal:
“Ben de.”
Alev'in parmakları titremeye başladı.
Alev:
“Peki yazı gördünüz mü?”
Toprak hemen yazdı:
Toprak:
“GÜÇ SAHİBİNİ TERK ETMEZ.”
Nehir:
“Bende de aynı yazı vardı.”
Defne:
“Ben başka bir şey gördüm.”
Herkes bekledi.
Defne yazdı:
Defne:
“Güç sadece yer değiştirir.”
Grup bir anda sessizleşti.
Sonra Ateş yazdı:
Ateş:
“Bu mümkün değil.”
Pamir:
“Yıllardır aynı şeyi araştırıyoruz.”
Baran:
“Böyle bir şeyle hiç karşılaşmadık.”
Rüzgar:
“Demek ki dün gece olanların sebebi bu olabilir.”
Havva hemen cevap verdi:
Havva:
“Babalarınızın güçlerinin geri gelmesi mi?”
Rüzgar:
“Evet.”
Alev:
“Ama bizim güçlerimiz hâlâ duruyor.”
Beria:
“Bizim güçlerimiz de.”
Nehir:
“Öyleyse güçleriniz neden babalarınıza geri döndü?”
Kimse cevap veremedi.
Tam o sırada Ateş'ten yeni bir mesaj geldi.
Ateş:
“Bir şeyi kontrol etmemiz gerekiyor.”
Alev:
“Neyi?”
Ateş:
“Rüyada gördüğümüz yerin neresi olduğunu.”
Pamir hemen yazdı:
Pamir:
“Çünkü ben orayı tanıyorum.”
Baran:
“Ben de.”
Rüzgar:
“Orası...”
Mesaj yarıda kaldı.
Birkaç saniye sonra Rüzgar yeniden yazdı:
Rüzgar:
“Yıllar önce savaştığımız yer.”
Dört kız telefon ekranına baktı.
Alev yavaşça fısıldadı:
— Demek rüya bize bir şey anlatmaya çalışıyor.
Toprak:
— Ama ne?
Tam o sırada...
Beria gruba bir fotoğraf gönderdi.
Fotoğrafta eski bir taş duvar vardı.
Duvarın üzerinde dört sembol bulunuyordu.
Ama fotoğrafın en altında...
Kimsenin daha önce görmediği küçük bir işaret vardı.
Dört sembolün tam ortasında, ince bir çizgi.
Ateş hemen yazdı:
Ateş:
“Bu işareti ben hiç görmedim.”
Pamir:
“Ben de.”
Baran:
Baran:
“Ben de.”
Rüzgar:
Rüzgar:
“Hiçbirimiz görmedik.”
Alev ekrana baktı.
Sonra tek bir mesaj yazdı:
Alev:
“Belki de dün gece geri dönen güçlerin cevabı burada.”
Kimse cevap vermedi.
Çünkü herkes aynı şeyi düşünüyordu.
Güçler geri dönmüştü.
Ama neden?
Ve daha önemlisi...
Dört ailenin geçmişinde, onların bile bilmediği başka ne vardı?