Odadaki dört sembol hâlâ parlıyordu.
Dört kız annelerinin yanında duruyordu.
Anneler dönüşemiyordu.
Ama kızları yanlarında olduğu için güçlerini kullanabiliyorlardı.
Alev'in annesinin ellerinde alevler yükseldi.
Su'nun annesinin etrafında su dalgaları oluştu.
Toprak'ın annesinin ayaklarının altında taşlar hareket etti.
Havva'nın annesinin saçları rüzgârın etkisiyle savrulmaya başladı.
Alev şaşkınlıkla annesine baktı.
— Anne, gücünü kullanabiliyorsun!
Annesi başını salladı.
— Evet... ama nedenini bilmiyorum.
Tam o anda Alev'in gücü de yükseldi.
Alevlerin rengi daha da koyulaştı.
Su'nun gücü annesinin suyuyla birleşti.
Toprak'ın gücü annesinin gücüyle birleşerek zemini titretti.
Havva'nın rüzgârı annesinin oluşturduğu hava akımıyla birleşti.
Dört baba korkuyla kızlarına doğru koştu.
— DURUN!
Ama artık çok geçti.
Dört annenin ve dört kızın güçleri aynı anda yükseldi.
Ateş gökyüzüne doğru fırladı.
Su salonun tamamını kaplayacak kadar yükseldi.
Toprak'ın gücü zemini çatlatmaya başladı.
Havva'nın rüzgârı odanın içini kasıp kavurdu.
Alev bağırdı:
— GÜCÜMÜ DURDURAMIYORUM!
Su:
— BEN DE!
Toprak:
— HER ŞEY KONTROLDEN ÇIKIYOR!
Havva:
— GERİ ÇEKİLİN!
Babalar kızlarının yanına ulaşmaya çalıştı.
Fakat güçlerin oluşturduğu enerji onları geriye savurdu.
Alev'in babası yere düşmeden önce kızına baktı.
— Alev!
Sonra...
BÜYÜK BİR PATLAMA OLDU.
Bütün ev sarsıldı.
Duvarlar titredi.
Pencereler kırıldı.
Odayı devasa bir ışık kapladı.
Dört baba aynı anda yere yığıldı.
Anneler ve kızlar da güçlerini kaybederek yere düştü.
Ve ardından...
HER ŞEY SESSİZLEŞTİ.
Beş saat sonra...
Gece yarısıydı.
Alev gözlerini yavaşça açtı.
Başını kaldırdı.
Oda kapkaranlıktı.
— Saat kaç?
Su telefonunu eline aldı.
Ekrana baktığında gözleri büyüdü.
— Gece yarısı olmuş.
Toprak doğrulmaya çalıştı.
— Beş saat mi geçmiş?
Havva etrafa baktı.
— Babalar nerede?
Dört kız bir anda ayağa kalktı.
Anneleri hâlâ odada uyuyordu.
Kızlar sessizce koridora çıktılar.
Evde hiçbir ışık yoktu.
Sadece pencerelerden içeri giren ay ışığı vardı.
Salonun kapısına geldiklerinde içeriden garip bir ses duyuldu.
Çıt...
Ardından...
Hışşş...
Havva fısıldadı:
— İçeride biri var.
Alev kapıya yaklaştı.
Elini kapı koluna uzattı.
Kapıyı yavaşça açtı.
Dört kız oldukları yerde kaldı.
Salonun ortasında...
Dört baba ayakta duruyordu.
Ama artık eskisi gibi değillerdi.
Alev'in babasının saçları kızıl renkteydi.
Gözleri alev gibi parlıyordu.
Ellerinin etrafında ateş dolaşıyordu.
Su'nun babasının gözleri masmaviydi.
Vücudunun çevresinde su hareket ediyordu.
Toprak'ın babasının kollarında ve yüzünde taş gibi sert çizgiler oluşmuştu.
Ayaklarının altında taşlar hareket ediyordu.
Havva'nın babasının etrafında ise güçlü bir rüzgâr dönüyordu.
Dört kız korkuyla birbirlerine baktı.
Alev fısıldadı:
— Babalar...
Su'nun sesi titredi.
— Eski hâllerine dönmüşler.
Toprak başını salladı.
— Hayır...
Havva ona baktı.
— Ne?
Toprak babasına bakarak konuştu.
— Sadece eski hâllerine dönmemişler.
Bir adım attı.
— Eski güçleri geri gelmiş.
Dört baba aynı anda kızlarına baktı.
Alev'in babası elini kaldırdı.
Avucunda güçlü bir ateş yükseldi.
Adamın yüzündeki şaşkınlık açıkça görülüyordu.
— Bu...
Su'nun babası kendi ellerine baktı.
— Yıllardır bu kadar güçlü değildim.
Toprak'ın babası yere baktı.
— Gücüm geri geldi.
Havva'nın babası etrafındaki rüzgâra baktı.
— Ama nasıl?
Kimse cevap veremedi.
Dört kız da kendi güçlerini kontrol etmeye çalıştı.
Alev'in elinde küçük bir alev oluştu.
Su'nun avucunda su belirdi.
Toprak'ın yanında küçük taşlar yükseldi.
Havva'nın etrafında hafif bir rüzgâr dolaştı.
Alev şaşkınlıkla babasına baktı.
— Ama bizim güçlerimiz hâlâ duruyor.
Su:
— Annelerimizin de güçleri duruyor.
Toprak:
— O zaman babaların güçleri neden geri geldi?
Havva:
— Bunun hiçbir açıklaması yok.
Tam o sırada anneler de salona geldi.
Alev'in annesi kızına baktı.
Sonra eşine...
Adamın gözlerindeki ateşi görünce donup kaldı.
— Sen...
Alev'in babası eşine baktı.
— Ben de ne olduğunu bilmiyorum.
Dört anne ve dört kız sessizce babalara bakıyordu.
Hiç kimse konuşamıyordu.
Çünkü yıllardır kaybolduğu düşünülen güçler...
bir gecede geri dönmüştü.
Ama asıl garip olan başka bir şeydi.
Dört babanın güçleri geri dönmesine rağmen...
dört kızın güçleri hiç azalmamıştı.
Ve annelerin güçleri de hâlâ kızlarıyla birlikte çalışıyordu.
Kimse bunun nedenini bilmiyordu.
Kimse bunun nasıl gerçekleştiğini anlayamıyordu.
Dört baba birbirlerine baktı.
Alev'in babası sessizce konuştu:
— Bu daha önce hiç olmadı.
Su'nun babası:
— Böyle bir şeyin mümkün olduğunu bile bilmiyorduk.
Toprak'ın babası:
— Güçlerimiz geri döndüyse...
Havva'nın babası cümleyi tamamladı:
— Bunun bir sebebi olmalı.
Salon yeniden sessizliğe gömüldü.
Kimse bilmiyordu.
Kimse anlamıyordu.
Ve hiç kimsenin aklına gelmeyen gerçek...
Babaların güçleri aslında yıllar önce kaybolmamıştı.
Sadece...
başka bedenlerde yaşamaya devam etmişti.