Sabahın sessizliği, WhatsApp grubundaki o fotoğrafla birlikte bozulmuştu.
Dört sembol...
Ve tam ortalarında daha önce hiç görmedikleri küçük bir işaret.
Alev telefonu elinden bırakmadı.
Alev:
“Bu işaret neden daha önce hiç ortaya çıkmadı?”
Bir süre kimse cevap vermedi.
Sonra Ateş yazdı.
Ateş:
“Çünkü bizim zamanımızda o işaret yoktu.”
Alev'in kaşları çatıldı.
Alev:
“Emin misin?”
Ateş:
“Eminim.”
Pamir de mesaj gönderdi.
Pamir:
“Duvarı defalarca görmüştük. Dört sembol vardı ama ortasında hiçbir şey yoktu.”
Baran:
Baran:
“Demek ki sonradan ortaya çıktı.”
Havva hemen yazdı.
Havva:
“Peki neden şimdi?”
Bu kez kimse cevap vermedi.
Beria telefonu elinde tutarak eski fotoğrafa tekrar baktı.
Fotoğrafı biraz daha yakınlaştırdı.
Ortadaki işaret çok küçüktü.
Sanki taşın üzerine çizilmiş bir çizgi değildi.
Sanki...
taşın içinden çıkmıştı.
Beria'nın yüzü değişti.
Beria:
“Bir dakika.”
Alev hemen cevap verdi.
Alev:
“Ne oldu anne?”
Beria:
“Fotoğrafı tekrar açın.”
Herkes fotoğrafa baktı.
Beria devam etti.
Beria:
“İşaretin şekline dikkat edin.”
Defne:
“Ortadan geçen ince bir çizgi var.”
Beria:
“Hayır. Sadece çizgi değil.”
Nehir:
“Ne peki?”
Beria birkaç saniye düşündü.
Sonra yazdı:
Beria:
“Bir bağlantı.”
Alev'in içi ürperdi.
— Bağlantı mı?
Aynı anda dört evde de garip bir şey oldu.
Alev'in elinin üzerinde küçük bir ateş kıvılcımı belirdi.
Su'nun avucunda bir damla su oluştu.
Toprak'ın ayağının altındaki zemin hafifçe titreşti.
Havva'nın odasında perde kendi kendine havalandı.
Dört kız da aynı anda güçlerini fark etti.
Ama bu kez...
Güçlerini onlar kullanmamıştı.
Alev hemen gruba yazdı.
Alev:
“Gücünüz kendiliğinden ortaya çıktı mı?”
Su:
“Evet.”
Toprak:
“Benim de.”
Havva:
“Ben hiçbir şey yapmadım.”
Alev'in gözleri büyüdü.
Alev:
“Ben de.”
Ardından annelerden mesaj geldi.
Beria:
“Benim gücüm de hareket etti.”
Nehir:
“Benim de.”
Defne:
“Toprak kendi kendine yükseldi.”
Lal:
“Rüzgâr odanın içinde dolaşıyor.”
Dört baba da aynı anda gruba yazdı.
Ateş:
“Bizim güçlerimiz de tepki verdi.”
Telefon ekranı bir anda mesajlarla doldu.
Kimse ne olduğunu anlayamıyordu.
Tam o sırada...
Alev'in telefon ekranı karardı.
WhatsApp kapandı.
Ekranın ortasında yalnızca o küçük işaret belirdi.
Alev telefonu elinden düşürecek gibi oldu.
— Bu da ne?
İşaret birkaç saniye boyunca ekranda kaldı.
Sonra ekrana bir cümle yazıldı.
“DÖRT GÜÇ, SEKİZ TAŞIYICI.”
Alev'in nefesi kesildi.
— Sekiz taşıyıcı?
Hemen annesine seslendi.
— Anne!
Beria odaya geldi.
Alev telefonu ona uzattı.
Beria yazıyı görünce donup kaldı.
— Bunu daha önce gördün mü?
Beria başını yavaşça salladı.
— Hayır.
Tam o sırada Ateş de salona geldi.
Telefon ekranını görünce yüzü değişti.
— Bu yazı...
Alev babasına döndü.
— Ne?
Ateş cevap vermedi.
Beria ona baktı.
— Ateş?
Ateş gözlerini ekrandan ayırmadan konuştu.
— Savaş sırasında düşmanların kullandığı bir sözdü.
Alev'in sesi sertleşti.
— Ne sözü?
Ateş derin bir nefes aldı.
— “Sekiz taşıyıcı.”
Diğer evlerde de aynı şey yaşanıyordu.
Pamir, Su'nun telefonundaki yazıyı görmüştü.
Baran, Toprak'ın ekranında aynı cümleyi okuyordu.
Rüzgar ise Havva'nın yanında sessizce duruyordu.
Dört baba birbirinden habersiz aynı şeyi hatırlamıştı.
Yıllar önceki savaş...
Karanlık...
Ve savaşın sonunda düşmanın söylediği son cümle:
“Dört güç yok olmayacak.”
“Sadece taşıyıcılarını değiştirecek.”
Alev babasına baktı.
— Bize neden hiç anlatmadın?
Ateş sustu.
Beria da ona döndü.
— Bize bile söylemedin.
Ateş başını eğdi.
— Çünkü o zaman bunun bir daha yaşanacağını düşünmedim.
Alev:
— Ama yaşandı.
Ateş başını kaldırdı.
— Evet.
Tam o anda evin içindeki bütün ışıklar söndü.
Alev irkildi.
Beria'nın elinde ateş yükseldi.
Ateş'in gözleri bir anda değişti.
— Herkes sakin olsun.
Duvarın üzerinden bir gölge geçti.
Alev fısıldadı:
— Baba...
Gölge tekrar hareket etti.
Bu kez daha yakındı.
Ve evin duvarında, dört sembolün yanında yeni bir şekil belirdi.
Beşinci bir sembol.
Alev'in yüzü bembeyaz oldu.
— Bu... dört gücün sembolü değil.
Ateş yavaşça ayağa kalktı.
Gözlerini sembolden ayırmadan konuştu:
— Çünkü bu...
Bir an sustu.
— Karanlığın sembolü.
Duvarın içinden boğuk bir ses yükseldi.
“Sekiz taşıyıcı uyandı.”
Alev'in gözleri kırmızıya döndü.
Beria'nın ellerinde alevler yükseldi.
Ve ses son kez fısıldadı:
“Şimdi sıra... beşinci güçte.”