10. BÖLÜM
İLK ÇATLAK
Kurul üyelerinden biri son haftalarda alışılmadık biçimde görünür olmaya başlamıştı.
Normalde aracıları kullanan, dijital iz bırakmayan adam şimdi gereğinden fazla temas kuruyordu.
Konuşmaları doğrudan bilgi içermiyordu.
Ama söyledikleri, bilen birine:
“Bende değerli bir şey var.”
mesajı veriyordu.
Erdal raporu okuduğunda hemen hüküm vermedi.
“İzleyin. Temas yok.”
Günler sonra tablo netleşti.
Adam bilgi satmıyor, bilginin fiyatını ölçüyordu.
Projeyi bir kurtuluş planı değil, kişisel pazarlık kozu olarak görmeye başlamıştı.
Erdal kurul üyeleriyle tek tek görüştü.
İsim vermeden uyardı.
“Bu proje sızarsa hepimiz hedef oluruz. Kimsenin kişisel hesabı bu yapının önüne geçemez.”
Şüpheli üye kısa süre sonra projeden kendi isteğiyle çekildi.
Kurul onun ailesine ve şirketlerine yönelik bir güvence paketi hazırladı.
Erdal fiziksel bir hesaplaşmayı özellikle engelledi.
Ona göre sistemin gücü, insanı ortadan kaldırmakta değil; riski etkisizleştirmekte ölçülmeliydi.
Fakat bu olay başka bir gerçeği açığa çıkardı.
Kurul Erdal’ın düşündüğünden daha karanlık yöntemlere hazırdı.
Bazı üyeler “kalıcı çözüm” kelimesini fazla rahat kullanıyordu.
Erdal ilk kez aynı masadaki insanlardan ciddi biçimde ürktü.