9. BÖLÜM
Erdal’ın kuruldan gizlediği tek unsur, altı kişilik özel ekipti.
Başında Jonathan vardı.
Jonathan’la yıllar önce tanışmışlardı. O zaman genç bir deniz subayıydı.
Kriz anlarında sessizleşen insanlardandı; bağırmaz, telaş etmez, çözüm üretirdi.
Emekli olduktan sonra kurduğu güvenlik şirketi kısa sürede uluslararası projelerin aranan ismi olmuştu.
Erdal ona Arı Kovanı’nı ilk anlattığında Jonathan uzun süre konuşmamıştı.
“Beni neden istiyorsun?”
“Çünkü bir gün bana kuruldan daha fazla güvenmem gereken biri lazım olabilir.”
Jonathan cevap vermeden elini uzatmıştı.
A Timi saldırı için değil, son çare için kurulmuştu.
Görevi proje sızarsa insanları susturmak değil; tehdidi anlamak, kanıt toplamak ve gerektiğinde güvenli tahliye sağlamaktı.
Erdal bu sınırı özellikle koymuştu.
Güvenliği cinayetle eşitleyen bir sistem kurmak istemiyordu.
İlk hazırlık seviyesi ilan edildiğinde ekip yalnızca pozisyon aldı.
Kimseye dokunmadı.
Jonathan’ın raporu kısaydı:
“Temas yok. Sadece gözlem.”
Erdal bunu okuyunca rahatladı.
Çünkü bir aracın varlığı, onu kullanmak zorunda olduğunuz anlamına gelmemeliydi.
Fakat kurulun içinde başlayan davranış değişimi A Timi’nin dosyalarını giderek kalınlaştırıyordu.