8. BÖLÜM
Projenin görünen kalbi fabrikalar ve gemilerdi.
Görünmeyen kalbi ise istihbarat merkeziydi.
Dışarıdan sıradan bir veri analiz şirketi gibi duran binanın alt katlarında dünya kesintisiz izleniyordu.
Haberler, bilimsel yayınlar, denizcilik raporları ve projedeki kritik personelin güvenlik göstergeleri tek merkezde değerlendiriliyordu.
Erdal, insanları sürekli gözetleyen bir sistem istemediğini söylemişti.
Ama kurulun tek bir sızıntıyı bile kabul etmeyeceğini de biliyordu.
İlk gerçek uyarı küçük bir akademik makaleden geldi.
Derin deniz kabinlerine ilişkin kamuya açık olmaması gereken bazı teknik ayrıntılar bir araştırmada yer almıştı.
Kaynağın Çin’deki bir endüstri etkinliğine kadar uzandığı ortaya çıkınca Erdal’ın yüzü değişti.
“Panik yok,” dedi. “Önce bunun hata mı, niyet mi olduğunu anlayacağız.”
Olay büyümeden kapandı.
Fakat Erdal bir kez daha insan faktörünün teknoloji kadar tehlikeli olduğunu gördü.
Aynı gün merkezin yöneticisine tek bir talimat verdi:
“Bundan sonra sadece dışarıyı değil, içerideki davranış değişimlerini de izleyin. İnsanlar ihanet etmeden önce değişir.”
Bu cümle, birkaç hafta sonra düşündüğünden çok daha önemli hâle gelecekti.