7. BÖLÜM
SERİ ÜRETİM
Fabrika üç vardiyaya geçti.
Ardından vardiya kavramı anlamını yitirdi.
Üretim hattı hiç durmuyor, modüller birbiri ardına tamamlanıyordu.
Çalışanların büyük bölümü ne ürettiklerini bilmiyordu.
Bir bölüm camı hazırlıyor, başka bir bölüm metal bağlantıları, bir başkası yaşam destek parçalarını.
Bütün resmi kimse görmüyordu.
Lojistik ağı da aynı mantıkla kurulmuştu. Yükler sıradan endüstriyel ekipman gibi taşınıyor, farklı rotalardan denize ulaşıyor ve açık denizde bir araya geliyordu.
Erdal’ın amacı görünmezlikten çok sıradanlıktı.
Büyük sırlar bazen saklanarak değil, günlük işlerin içine karışarak korunurdu.
İlk Ro-Ro gemisi limandan ayrıldığında Erdal uzaktan izledi.
Gemi yüzlerce ton çelik ve cam taşıyordu.
Fakat onun gözünde taşıdığı asıl şey zamandı.
Derinlikte robotik ekipler modülleri birleştiriyor, Furkan’ın altıgen planı yavaş yavaş okyanus tabanına işleniyordu.
Yukarıdan bakıldığında yapı gerçekten bir arı kovanını andırmaya başlamıştı.
Erdal ilk canlı görüntüyü gördüğünde uzun süre konuşmadı.
İnsanlığın en büyük teknolojik başarılarından biri gözlerinin önünde yükseliyordu.
Ve aynı anda zihninden tek bir soru geçti:
Bunu yapabiliyorsak, neden dünyayı kurtarmak için aynı çabayı göstermedik?