İçeriğe geç
Bölüm 4/4

Bölüm 4 / 4, 2.014 kelime, tahmini 10 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

EKİP

Babamın tedavi edilebileceğini duyduğumda aynı anda birçok his üzerime yığılmıştı sanki: nefret, öfke ve çaresizlik. Bu hislerin hepsi üzerime gelip nefesimi kesiyor, duyularımı hissizleştiriyordu. Vesta kimileri için kurtarıcı, kimileri için melekti ama benim için hayır. Kendimi bildim bileli Vesta'dan nefret ettim. Kendileri en iyi şartlar altında yaşarken halk eziliyordu. İnsanlar onları kutsal gördüğü için onlara saygı ve minnetle her dediklerini yapıyorlardı ama bu onların iğrenç kibirini ortaya çıkarıyordu. Sinirle ellerimi sıktım; biraz olsun bir şey hissedebilmek adına.

​Koya Kaya iç çekerek kapıdan çıkmak üzereyken sorduğum soruyla yüzünde geniş bir sırıtışla parmaklıklara yanaştı.

​"Tabii ki tedavi edilir, Vesta en iyi doktorlara sahip."

​Birkaç saniye durduktan sonra, "Kabul ediyorum," dedim. Koya Kaya koridora bakıp eliyle oradaki üniformalı çalışanları çağırdıktan sonra beni hücreden çıkardılar. Oradan çıkmamla beraber sanki halsizliğim üzerimden kalkmış, gücüm yerine gelmişti.

​Karakol benzeri yerden çıktıktan sonra daha önce hiç görmediğim kadar geniş bir yerde olduğumu fark ettim. Sıkışık binalar, sokak kenarlarında ağzına kadar dolup yerlere saçılmış çöp kovaları yok. Ucu bucağı gözükmeyen birkaç gökdelen, yerler tertemiz, çeşitli yerlerde yeşillik, ufak su birikintileri... Sular o kadar temiz duruyordu ki sanki suyun altını görebilirdim. Koya Kaya omzuma birkaç kere vurduktan sonra önümde ilerlemeye, bir yandan da konuşmaya başladı:

​"İsmimi söyledim zaten, gücüm ses ile ilgili. Ayrıntıları çok da önemli değil; çocukluğumdan beri Vesta'da eğitim alıyorum. Genelde senin gibi güç kullanıcıları ilerleyen zamanlarda bir ekibe atanıp o şekilde devam ediyor. Neyse, bu ayrıntıları zaten takım kaptanın veya eğitmenin verir."

​Vesta binaları arasındaki en büyük gözüken binaya girdi. Kapının yanlarında duran iki çalışan, Koya Kaya'nın kapıdan girmesiyle önünde eğildiler. Gözlerimi devirdikten sonra Koya Kaya danışma gibi gözüken bir masanın önünde durdu.

​"Bu beyefendiyi Vacup'un odasına çıkarın. Bu arada beyefendi de önemli biri, güzel ilgilenin," dedikten sonra bana döndü. "Sen çık, benim takım kaptanımı bulmam lazım. Sonra yanına gelirim."

​"Senin takım kaptanın kim ki?"

​"Luciana," dedi.

​İstemsizce yüzümü buruştururken danışmadaki kadın ayağa kalkmış, konuşmamızın bitmesini bekliyordu. Koya Kaya tepkimden eğlenmiş gibi sırıtarak uzaklaştı. Sanırım ilk kez bir Vesta çalışanına acıdım; Luciana'nın takım kaptanın olma düşüncesi bile kâbus gibiydi. Asansörden sonra bitmek bilmeyen koridorlardan geçtik ve kadın bir kapının önünde durup kapıyı açtı. İçeri girdiğimde kadın büyük bir masanın önünde duran koltukları gösterdi.

​"Lütfen oturun efendim."

​Ben koltuğa yerleşirken kadın konuşmaya devam etti:

​"Bir isteğiniz var mı efendim? İçecek, yiyecek söylemeniz yeterli."

​Bunları söylerken ellerini önünde birleştirmiş, kafasını hafifçe eğmişti. Bu durum hiç mi kimseyi rahatsız etmiyordu? Ne söylesem boş olacağını bildiğim için, "Hayır, sağ ol," dedim. Kadın, "Bir ihtiyacınız olursa seslenin," deyip birkaç şey söyledikten sonra beni odada tek bıraktı. Aradan dakikalar geçiyor, kimse gelmiyordu. Ne işim var benim burada? Babamın yanına gitmem lazım. Endişem sanki kum saatindeki düşen kum tanecikleri gibi içime dolduyordu. Ben kendi içimde savaşırken kapı açıldı; içeri Koya Kaya, Luciana ve sanırım adı Vacup olan, üzerine tam oturan takım elbisesiyle çok ciddi duran biri girdi. Aslında düşününce yanından geçtiğimiz tüm çalışanlardan, danışmadaki kadından veya karakoldaki görevlilerden hepsi takım elbise veya üniformalıydı. Bir tek Koya Kaya altına eşofman ve üstüne bir kapüşonlu, Luciana ise altına tam oturan bir pantolon ve üstüne bol gelen krem renginde bir kazak giymişti. İkisi de çoğu kişinin giydiği gibi dar ve vücudu saran şeyler yerine daha rahat giyinmişlerdi. Sanırım güç kullanıcıları oldukları için Vesta'ya dair bir amblem yetiyordu ama hastanedeki gibi yakalarındaki rozet artık yoktu; sanırım sadece dışarıda takıyorlar.

​Vacup masasına oturduktan sonra karşı koltuğuma Luciana oturmuş, Koya Kaya ise hemen onun yanındaki yere kurulduktan sonra telefonunu çıkardı. Bu çocuk ne oynuyor böyle, sürekli telefon elinde!

​Vacup bana doğru elini uzatıp konuşmaya başladı:

​"İsmim Vacup, operasyon müdürüyüm. Daha ayrıntılı söylecek olursam Vesta adına çalışan grupların dışarı veya iç kısımlarındaki görevleri yönetiyorum."

​Elini sıkarken, "Solas," dedim sadece.

​"Koya Kaya ve Luciana beni konuştuğunuz şeyler hakkında bilgilendirdi. Buraya geliş nedenini biliyorsun. Şimdi sana birkaç soru sormam lazım, lütfen dürüst ol," dedi. Bakışlarıyla sanki yalan söylesem boğacak gibi ciddi bir ifade vardı. Oda sanki daha da havasız kalmış gibi hissediyorum. Hafifçe başımı salladım sadece; boğazım kurumuş gibi hissediyorum.

​"Gücün daha önce kendini belli etti mi? Belki daha önce belli olmuş ama o anda yanıldığını düşünmüş olabilirsin."

​Başımı sağa sola salladım.

​"Hayır, daha önce başıma hiç böyle bir şey gelmedi," dedim hızlıca.

​"Anladım, sorun yok. Genelde güçler kendini küçük yaştan itibaren belli ettiği için sormam şarttı; senin yaşlarında nadiren ortaya çıkıyor."

​"Bana inanıyorsunuz yani?" dedim şaşkınca.

​"Neden inanmayayım ki? Nadir dedim, imkânsız değil sonuçta," dedi yüzünde ufak bir gülümsemeyle.

​Bakışlarım istemsizce Luciana'ya kaydı. Beni tutuklamış, inanmamış ve eğer bu bir iyi polis-kötü polis oyunuysa bu rol için doğmuştu. Luciana iğneleyici bakışlarımı fark etmiş gibi bana bakıp göz devirdi. Bu kız beni sinir etmek için özellikle mi tutuldu ne? Bu kız sabır testi falan mı?

​Vacup bizim sessiz diyaloğumuzu izledikten sonra boğazını temizledi.

​"Bu arada Koya Kaya bana babanın tedavisi ve hastalığından bahsetti. Merak etme, onu buradaki Vesta hastanesinde tedavisine başlayacağız," dedi.

​Hızla ona döndüm. "Tamam o zaman, ben babamı getiririm. Hangi hastane, siz bana adresi verin?" dedim.

​"Gerek yok," dedi Vacup sadece. Ben şaşkınca ona bakarken devam etti: "Senin hakkında her şeyi bilen Vesta'nın ev adresin gibi bir şeyi bulamaması imkânsız olur, değil mi? Baban sen karakoldan çıktığın anda hastaneye getirilmek üzere yola çıktı," dedi sakince.

​Onun sakinliği belki beni rahatlatmalıydı ama tam tersi tüylerimi diken diken ediyordu.

.....

Odadan çıktığımızda koridorda ilerliyordu luciana seri adımlarla önden gidiyordu koya kaya destek olmak ister gibi elini omzuma koyup sıktı ve lucianayı başıyla işaret edip "merak etme alışırsın" dedi evet artık alışmak zorundaydım

......

15 dakika önce

.....

Vacup babamın tedavisi hakkında bir kaç şey daha anlattı sürekli doktor kontrolünde olucak yemek ve ilaçları doktorlar tarafından hazırlanıp yanında her ihtimale karşı 2 çalışan durucakmış görev zamanları hariç istediğim zaman ziyarete gidebilir zaten kalmamı söyledikleri yer ile hastane arası arabayla 20 dk uzaklıktaymış

Luciana bu sohbetten sıkılmış gibi "bizi niye çağırdın" dedi o sırada kapıyı biri çalıp içeri girdi daha önce görmediğim ama üniformalı bir çalışan içeri girdi

"madam sizi görmek istiyor" dedi vacup'a

Vacup kafasıyla onayladıktan sonra çalışan ilk girdiğindeki gibi selam verdi ve dışarı çıktı

Vacup masasının üzerindeki birkaç dosyayı toplarken luciananın sorusuna cevap verdi "bundan sonra solas senin ekibinde bu yüzden gerekli şeyleri ona anlat" dedi sakince ben ağzımı açıp itiraz edicekken luciana ayağa kalktı "ben bu hayırdan başka kelime bilmeyen sarışın ile çalışmam" dedi sesi sert ve yüksekti

Vacup onu umursamıyor gibi bir kaç saniye baktı "çalışıcaksın ben öyle istiyorum" dedi ve dosyaları alıp çıkıcak iken luciana hızla önüne geçti "daha güçlerini bile bilmiyoruz ve sen senin ekibinde diyorsun daha eğitim almamış sadece ayak bağı olur zaten ekibimde aklı başında bir kişi yok" dediği esnada koya kaya oyunda kaybetmiş olmalı ki telefonundaki "game over" sesi odayı doldurdu

Vacup koya'ya bir kaç saniye bakıp lucianaya döndü "takımın senin sorumluluğunda akılları başında değilse getir ayrıca ne yapalım istersin bu yaşa gelmiş adamı ilkokul ortaokul çocukları ile aynı eğitime mi koyalım hatta belki yaşı büyük olduğu için motive günlerinde onun istediği çizgi filmi izlerler" luciana ağzını açmış ama itiraz edecek bir şey bulamayınca geri kapatmıştı vacup yanından geçerken kapıdan çıkmadan önce bana döndü "iyi şanslar" dedi ve çıktı sence şansım olsa böyle mi olurdu.

......

Luciana ana binadan çıkmak üzereyken onu gören danışmadaki kadın koşar adımlarla ona yaklaştı "luciana hanım ekibiniz görevden dönmüş haber vermemi istemiştiniz" dedi luciana adımlarını duraklatıp ona döndü "neredeler" dedi sanki odadaki olaya değilde buna daha çok sinirlenmiş gibiydi kız kekeleyerek "melissa hanım görev detayları için sizin odanızda olucağını söyledi" luciana hızlı adımlarla binadan çıkarken koya ona yetişti "bak sakin ol savaşa girmiyoruz tamam mı" dedi luciana ona bakmadı bile 10 dk kadar yürüdükten sonra başka bir binaya girdik ben koya kaya ve Luciana'nın peşinden içeri girdiğimde bir çalışan önümü kesti "buraya izinsiz giremezsiniz" dedi ben ağzımı açmadan koya kaya koşar adım yanımıza gelip çalışana bir şey demeden kolumu tuttu ve peşinden çekti çalışanlar şaşırmış gibi dursada bir şey demediler luciana önündeki asansörlerin düğmesine hızla basıyordu bir tanesine açılıp içine binince koya kaya ve bende peşinden bindik soluklanırken sordum "ne oluyor ya"

Koya kaya yanında luciana yok gibi konuşmaya başladı "bazı kişiler emirlerini bir yerine takmadıkları için sinirli, luciana biraz işkoliktir" dedi

Asansör durması gerektiği kata gelince luciana koridordaki bir odanın önünde durdu ve şifreli panele şifreyi girip içeri girdi içeri girdiğimiz de 3 kişi daha vardı bir tane kırmızı evet baya kırmızı saçlara sahip iri yapılı uzunlu boylu bir erkek hemen yanında beyaz sarı arası saçlara sahip ufak tefek minyon bir kız vardı diğer kız ise aynı erkek gibi ama daha parlak kırmızıydı göz açıp kapayana kadar kız hızla yanımıza geldi ve lucianaya sarıldı "luci nasılsın? İyi misin? Eee var mı haber?" kız sadece hareket olarak değil konuşma olarak bile hızlıydı o sırada kızın bakışları bana döndü ve yanıma geldi "Sen kimsin? Adın ne? Yeni üye misin? Kaç gündür buradasın?" kız soruları sıralarken luciana koltukta oturan ikiliye yaklaştı oturan erkek ayağa kalktı ve geri geri gitmeye başladı "luciana ilk olarak sakin ol açıklayabilirim" dedi koltukta oturan kızda lucianaya yaklaştı çekingen ama sakin bir sesle konuştu "luciana kızma lütfen kötü niyetle yapmadı" dedi luciana önce kıza sonra tekrar adama baktı daha sonra adama eğilip bir şey fısıldadı ne söylediği duyulmamıştı ama uzaklaştıktan sonra adamın tepkisinden iyi bir şey olmadığı belliydi.

Ondan sonra mesele daha fazla uzamamış herkes oturmuştu melissa görev detaylarını anlatıyordu uçak ile 5 saat süren bir mesafe de güç kullanıcısı tespit edilmiş henüz 6 yaşındaki çocuğu o şehirdeki Vesta merkezlerinden birine çocuk eğitim için yerleştirilmiş gerekli ayarlamalardan sonra geri dönmüşlerdi normalde o mesafedeki yerler bu ekibin işi değilmiş ama o bölge ile görevli 3 grupta dış bölgede farklı alanlara gittiği için ek müdahale gerekmiş

Hızlı olan kızın adı melissa onunla aynı saça sahip olan adamım ismi Leo benzedikleri için kardeşler sandım ama değillermiş Leo nun yanındakinin ise adı melekti. Melek ve Leo henüz daha genç yaşlarına rağmen yeni evli bir çiftmiş ama beni asıl şaşırtan şey güçlerinin zıtlığıydı melek isminin hakkını vererek insanları iyileştirme gücüne sahipti ama gücünü diğerlerine göre daha sınırlı kullanıyormuş Leo ise dokunduğu şey canlı veya cansız olması önemli olmadan çürütüyordu koya kaya ise ses gücüyle ilgili önemsiz dediği detayları söylemişti ağzını açtığında hedeflediği kişi veya nesneyi içten parçaladığını söyledi ama içlerindeki en kafa karıştırıcı özellik lucianaya aitti sadece gölge demiş daha sonra eğitimde anlayacağımı anlatmaya üşendiğini söylemişti sanırım hanımefendi 2 kelime fazla konuşsa başına bir şey gelicek kim bu hayatın yönetmeni şu kıza replik verin artık, akşam olduğunda luciana bizi odasından kovmuştu evet bende kovmasına şaşırmadım...

Dışarı çıktığımızda melissa meleğin koluna girmiş hadi masaj yaptırmaya gidelim dedi ve onu sürüklemeye başladı koya kaya kızların gidişi ile birlikte Leo ve bana döndü hadi biz de kafa dağıtalım dedi itiraz ediceğim zaman ikiside itiraz etmeme izin vermeden beni yönlendirdiler

"babamı görmeye gidicem" derken koya bana döndü "hadi ama solas akşam oldu hem belki ilaçlardan sonra uyumuştur" dedi koya kaya yüzümdeki huzursuz ifadeye baktıktan sonra telefonu cebinden çıkardıktan sonra birini aradı "alo ben koya kaya bugün vesta ekipleri tarafından bir hasta gelmiş olması lazım şuan ki durumu ne" dedikten sonra telefonu hoparlöre aldı telefondaki kadın bir dakika dedikten sonra biri ile konuştuktan sonra devam etti "efendim doktorlar hasta geldikten sonra hemen tedaviye başladılar hasta şuan da uyuyor eğer konuşmak isterseniz uyandıralım" dedi

"gerek yok hasta uyandıktan sonra yarın sabah oğlu onu ziyaret edicek haber verirsiniz" dedi ve telefonu kapatıp bana döndü "eee gidiyor muyuz" dedi arabaya bindikten sonra 1 saat kadar yolculuğun ardından gittiğimizde bir gece kulübünün önünde durduk

Gece kulübü ağzına kadar dolu parlak renkler dans eden insanların etrafında dolaşıyordu. Locaya oturduğumuz da direk içecekler ve ikramlar masayı doldurmuştu. Leo çerezlerden yerken bana döndü "eee sen ne zaman katıldın" dedi önümdeki sudan yudum alırken "bugün katıldım" dedim

"Gücün ne peki"

"Belli değil" dediğimde şaşkınca bana baktı ve sonra koya'ya döndü koya ona baktıktan sonra "doğru diyor gücü dün ortaya çıkmış" dedi gereksiz ayrıntılar vermeden o sırada yanımıza bir kaç tane kız geldi biri koyanın omzuna elini koydu "bu yakışıklı beyler tek başına sıkılmıyor mu" Leo kızlara hiç bakma gereği bile duymadan "hayır" dedi ve alyans takılı parmağını gösterdi leonun yanında duran kız sırıtarak ona hafifçe eğildi "kaçamaktan zarar gelmez" dedi ama leonun bakışları altında yüzündeki gülümseme soldu ve geri çekildi leo ona bakıp sadece "kaybol" dedi koya ortamı yumuşatmak isteyerek yanındaki ilk konuşan kıza bakıp göz kırptı "bu gecelik boş geçelim hanımlar başka zaman" dedi ve kızlar masadan uzaklaştı.


Buraya kadar okudun

Yeni bölüm i̇ki haftada 1 bölüm geliyor. Takip et, geldiğinde haber verelim.