İçeriğe geç
Bölüm 43/43

Bölüm 43 / 43, 1.008 kelime, tahmini 5 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

Pastırma mı Peynir mi?

Ada onu ilk gün kapının önünde, elinde telefonla gördüğümde giydiği gömleği giymişti. Bu kırmızı gömleği görünce eski günlerimiz gözümün önüne gelmişti. O hâlâ ilk gün görüp sarıldığım adamdı. O gün kapıdan girip gözümün içine baktığında hiç tanımadığım bir yabancıydı. Oysa bugün tanıdığım bütün insanlardan daha yakınımdı.

Metroya bindik. Hava limanı eve çok uzaktı. Metrolara binsek en az iki saat sürecekti. Saat gece yarısına gelmişti çok yorulmuştum. Ada’nın evi daha yakındı oraya mı geçsek diye düşünüyorduk. Annemi aradım:

-Anne ben çok yoruldum arkadaşımda kalayım sabah geleyim.

-Neredesin eve gel.

-Daha karşıya bile geçemedim, yoruldum.

-Baban sabahtan beri seni bekliyor. Neredeysen söyle gelip alsın seni.

Ada ile babama söylediğimiz yere geçtik. Ada bana su almaya gittiği sırada babam geldi. Ona sarılamadan arabaya binip uzaklaştım. Eve dönünce teşekkür etmek için Ada’ya yazdım.

Uyanır uyanmaz Ada’ya yazdım. Bugün görüşebilmeyi umuyordum.

-Günaydın

-Günaydın

-Nasılsın bu sabah?

-Kötü sen?

-Seninle aynı şehirde uyandım iyiyim. Ne sıkıntın var?

-Sabah internet arızasına bakmaya gelmişlerdi. Erken arayıp uyandırdılar.

-Uyu tekrar dinlenirsin.

Bugün Ada’nın yanına gitmeyi çok istiyordum. Sadece iki haftamız vardı. Her fırsatta vakit geçirmek istiyordum. Ada’ya yazdım ama beni pek aldırmadı. Evden çıkmak için bir bahane bulamayınca ben de ısrar etmedim. Pazar günü yanına gelmek istediğimi söyleyip erkenden uyudum. Ertesi gün kahvaltıdan sonra yanına gittim. Eve gittiğimde arkadaşıyla telefondan oyun oynuyordu. Beni pek gözü görmedi. Yanlarına oturup bekledim. Arkadaşı gidince Ada et kavurdu ben de pilav yaptım. Benimle pek konuşmuyordu ben de ısrar etmiyordum. Yanında kalmak istiyordum. Üşüdüğüm için odaya gidip yatağa uzandım. Ada yanıma gelip baktı.

-Ne yapıyorsun burada?

-Üşüyorum onun için yattım.

-Gel puding ye.

Ada benimle pek ilgilenmedi. Yorgundum daha fazla düşünmek istemedim. Uyurken yanıma geldi birlikte uyuduk. Ada için aldığım ceketi ona verememiştim ama masasının üstüne bırakmıştım. Sabah benden önce uyanıp ceketi giymişti. Beni uyandırdığında üstünde ceketi gördüm, çok yakışmıştı. Ada ile birlikte çıktık. Ada işe gitti. Ben de kuzenimin yanına gittim. Yeğenim büyümüştü, onu çok özlemiştim.

Tatillerde vakit hemen geçiyordu. Sonra iki ay boyunca kimseyi göremiyordum. Bu durumlar beni çok yıpratıyordu. Ada’nın hiç umurunda değil gibiydi. Hatta bazen bu durumun onun için daha iyi olduğunu hissediyordum. Sanki uzak olmak onun için daha rahatmış gibi bir his geliyordu içime. Ada ile bu akşam da görüşmek istiyordum. Konuştuk ama çıkamıyorsan zorlama dedi. Beni düşündüğünü biliyordum ama sesindeki gönülsüzlüğü de hissediyordum. Böyle gördükçe benim de gönlüm kırılıyordu. Kardeşimin doğum günüydü eve geçip hediyesini verdim. Aynı ceket hem Adada hem kardeşimde hem de babamda olmuştu. Üçüne de çok yakışmıştı.

Pasta yedikten sonra dayanamayıp evden çıktım. Annemle biraz zıtlaşsak ta Ada’yı görmek ve birlikte uyuyabilmek için şartları zorluyordum. Ada’ya konum attım.

-Ciddi ciddi geliyor musun?

-Takip et bakalım.

Bu sefer beni daha güler yüzle karşıladı. Uzun uzun sarıldık. Odası çok soğuktu, arkada kaldığı için ısınmıyordu. Gece üşüdükçe Ada’ya sarılıyordum. Elleri, yüzü sıcacıktı. Ada sanki hiçbir zaman üşümüyordu. Onun sıcaklığını çok seviyordum.

Akşam buluşacağımız konusunda söz verip işe gitti. Ada ile bir gün bile olsa bir yerlere gidip kalalım istiyordum. Ama daha önce bu konuyu konuşmamıştık. Hiç tatile gitmemiştik. Akşam Kadıköy’e gidince konuşacaktım. Ada işten çıkınca yazdı.

-Nereye geleyim?

-Çok trafik var. Gelebiliyorsan buraya gel hem sana göstermek istediğim yerler var.

-Gelirim sıkıntı değil de ne yedireceksin bana?

-Tavuk var yanına pilav mı istiyorsun makarna mı?

-Anadolu yakası sınırlarında misafir sayılıyorum.

-Tamam kuzum pilav mı getireyim yanına?

-Takılıyorum hayatım yerim dışarda bir şeyler.

-Makarna sevmiyorsun pilav hazırlıyorum yanına.

Ada geldi, Arabada birlikte yemek yedik. Ada’ya okuduğum ilkokulları gösterdim. Büyüdüğüm sokaklarda dolaştık. Daha önce bunları yapmaya fırsatımız olmamıştı. Bir gün birlikte Adana’ya gitmeyi aynı şeyi o sokaklarda da yapmayı umut ediyordum. Trafik açılınca Kadıköy’e gidip majo yedik. En son buraya geldiğimizde ne kadar kötü bir gün geçirdiğimizi hatırladım içim ürperdi. Bu sefer daha sakin bir yere gitmiştik. Tatlı yediğimiz katta sadece ikimiz vardık. Çarşı’ya bakan bir pencerenin kenarına oturduk. Sürekli üşüyordum, Ada beni ısıtmak için sokuluyordu. Tatlı yerken Ada her zamanki gibi araba bakıyordu. Tepkisinden çekinerek konuya girdim. Daha önce böyle bir şey istemediğim için ne diyeceğini bilmiyordum.

-Kuzu ben bir yerlere gitmek istiyorum.

-Nereye gitmek istiyorsun gidelim.

-Öyle değil tatil gibi bir gece de olsa.

-Ne zaman?

-Gidebileceğimiz bir tek bu cumartesi var haftaya döneceğim zaten.

-Tamam gidelim. Var mı istediğin bir yer?

-Ağva olabilir. Şömineli bir yer olsun istiyorum.

-Olur hayatım bakalım bulalım bir yer.

Kabul ettiği için çok mutlu olmuştum. Beni kırmaz diye düşünsem de böyle bir şeyi daha önce yapmadığımız için düşüncesini de bilmiyordum. Ada gezmeyi severdi ama böyle bir yere gitmemiştik. Belki aklına gelmemişti belki de o da benim gibi nasıl olacak diye düşünüyordu. Ertesi gün acentelere bakıp bir yer bulduk. Ada hastalanmaya başlamıştı. Akşam nasıl olduğunu göreyim diye yanına gidecektim. Geldiğimden beri evden çok Ada’nın yanında kalmıştım. Poğaça ve fırın yemeği yapıp kaplara hazırladım. Eve gittiğimde Ada’nın ateşi vardı. Yemek yedikten sonra salonda kaloriferin yanına uzandık. Oda soğuktu hastasın burada uyuyalım dedim. Ada’yı göğsüme yatırdım. Her zaman sıcacık olurdu, bu sefer ateşten daha da sıcaktı. Zor nefes alıyordu, burnu tıkanmıştı. Saçlarını okşayınca mayışıp uyudu. Ada’ya sımsıkı sarılıp gözlerimi yumdum. Onun yanında her zaman rahatça uyuyordum.

Perşembe günü Ada hasta olduğu için işten çıkınca eve gidip uyudu. Ben de ailemle vakit geçirdim. İlk hafta neredeyse bitiyordu ama tatilde elimden geldiğinden daha fazla Ada’yı görebilmiştim. Neredeyse her gün birlikteydik. Aramız çok iyiydi, yakın olabilmek çok güzeldi. Cuma sabah uyanıp hemen hazırlıklara başladım. Yolda atıştıracağımız bir şeyler hazırlayacaktım. Otel yarım pansiyondu, akşam yemek vardı. Sabah arabada yiyeceğimiz bir şeyler ayarlayacaktım. Kıyafetlerimi seçecektim, çok heyecanlıydım. İlk tatilimiz olduğu için unutamayacağımız bir anı kalsın istiyordum.

Börek için yufkaları çıkarıp Ada’yı aradım. Paçanga böreği yapacaktım ama Ada sadece peynirli börek yiyordu.

-Pastırmalı börek yer misin yoksa sana ayrı peynirli mi yapayım?

-Pastırma yerim tabi ki.

-Çok heyecanlıyım.

-Akşam çıkma şansın olursa seni beklerim.

-Şartlarımı yerine getirirsen şansımı zorlarım.

-Ne istiyorsun?

-Tatlı istiyorum.

-İstediğin tatlı olsun.

-Soğuk baklava istiyorum.

-Hallederim merak etme.

Akşam yemeğini Ada ile yemek istiyordum ama babam balık getirmişti. Hep birlikte yemek yedikten sonra eşyalarımı hazırladım. Sadece bir gece kalacaktık ama benim için çok özeldi. Akşam yemeği için ayrı kıyafet koydum. Her ihtimali düşünüp kocaman bir çanta hazırladım. Börekleri de alıp Ada’nın yanına gittim. Sabah buradan birlikte yola çıkıp gidecektik. Başımı Ada’nın omzuna koyduğumda heyecandan uyuyamıyordum.


Buraya kadar okudun

Yeni bölüm haftada birkaç bölüm geliyor. Takip et, geldiğinde haber verelim.