İçeriğe geç

Dönme Dolap

Ada elimden tutup beni kırmızı bir dönme dolaba bindirdi. Yukarı çıktığımızda yakamoz görünüyordu. Lunapark sevdiğimi ama sadece dönme dolaba binebildiğimi biliyordu. İlk defa birlikte lunaparka gelmiştik, Ada muhtemelen bu detayın farkında değildi. İlkler benim için her zaman önemliydi. İçimden son olacak hissi geçince tekrar durgunlaştım. Ada fotoğraflarımızı çekip bana sarıldı. Elimi tutunca sıcaklığını hissedip rahatladım.

Ertesi gün birlikte gokarta gittik. Buradan daha önce geçtiğimizde burada var mıymış demiştim. Ada unutmayıp bilet ayarlamıştı, nereye gideceğimizi söylemeden beni buraya getirdi. Yine ilk defa yaptığımız bir şey yapıyorduk. Yapmadığımız yaşamadığımız ne çok hayat vardı. Hiçbir zaman yaşayamayacak olmak içimi acıtıyordu. Kazadan sonra gokart bana tuhaf hissettirmişti. Korku, heyecan, eğlence hepsini aynı anda hissediyordum. Tüm bu duyguları Ada ile birlikte yaşamak hepsinin ötesinde bir duygu hissettiriyordu bana. Yanımda olduğu sürece içim huzurla doluyordu.

Ertesi gün, gün batımı zamanı Akyaka’ya gittik. Azmak Nehri’nde tekneye bindik. Akyaka’yı çok sevmiştim hatıra kalsın diye küçük bir gemi maketi aldım. Ada ile birlikte seçtik.

-Evimizde nereye koyacaksın bunu ?

Sorusu karşısında afallayıp kaldım. Birlikte bir evimizin olmamasını ne çok isterdim diye geçirdim içinden. Oysa artık bu hayallerime bir son vermem gerekiyordu.

Dönüş için bilet bakmaya başlamıştım. Her sabah Ada’ya artık gideceğim dediğimde o gün bir şeyler çıkarıyordu. Gitmemi istemiyordu, ben de gitmek istemiyordum. İstanbul’a dönecektim, Ada burada kalacaktı bu bizim sonumuz olacaktı biliyordum.

Sabah karşı el ele barlar sokağından çıktık, Kokoreç yemeye gittik. Arabaya biner binmez uyuya kalmıştım. Uyandığımda Ada işe gitmişti, beni uyandırmamıştı. Kalkıp giyindim biraz eşyalarımı toparladım. Ada’yı aradım:

-Günaydın yavrum uyandın mı ?

-Evet neden giderken uyandırmadın ?

-Yanına gelip öptüm seni fark etmedin uyuyordun.

-Çok yorulmuşum yeni uyandım.

-Alayım mı seni ?

-Müsaitsen gel.

-Sana her zaman müsaidim.

On dakika sonra yanımdaydı. Dondurma alıp sahile gittik, başıma omzuna koyup gözlerimi kapattım.

-Uyumak mı istiyorsun ?

-Dinlenmek istiyorum.

-Buradayım.

Artık gitmem gerektiğini ikimiz de biliyorduk. Okulların açılmasına iki hafta kalmıştı, İstanbul’da hiç vakit geçirememiştim neredeyse. Ada gitmeden bir tura gidelim etkinlik yapalım istiyordu. Aslında tekne gezisine gitmek istiyorduk ama işten dolayı mümkün değildi. Nedense buggy safari seçmiştik. Sözde eğlenmeye gitmiştik ama o sıcakta bize eziyet olmuştu. Bir ara Ada’ya dönüp:

-Son günlerimiz akşam beni nereye götüreceksin ?

-Şuradan bir kurtulalım da ayarlayacağım sen yeter ki iste.

Akşam havuz başına fotoğraf çekilmeye gittik. O güne kadar çekildiğimiz en güzel fotoğraflardı. Uzaklaşıp yollarımızı ayırmamız gerekirken her gün daha da yakınlaşıyorduk.

Ağustos ayının 18’ine bilet aldım. Geçe otobüsüyle İstanbul’a varacaktım. Sadece iki günümüz kalmıştı, döndüğümde ne yapacağımı düşünmek bile istemiyordum…

Ada arkadaşıyla telefonda konuşurken mayışıp uyuya kaldım. Ada da uyuya kalıp telefonu elinden düşürünce sese uyandım.

-Ne konuşuyordunuz bu saate kadar ?

-İş değiştirecekmiş. Benim yerime sen işe gir diyor.

-Nasıl yani anlamadım.

-Uyuyalım sonra anlatırım sana.

Cuma sabah uyandım bu gece otobüsüm vardı eşyalarımı toplamam gerekiyordu ama hiç elim gitmiyordu. Telefona baktım Ada yazmıştı:

-Uyanınca haber ver.

-Uyandım şimdi.

-Hazırlan hemen alacağım seni.

-Ne oldu ki, eşyalarımı toparlayacağım.

-Bırak şimdi akşam hallederiz. Masaja götüreyim seni gece yolda olacaksın rahatla biraz.

-Tamam giyiniyorum gel.

Masajdan sonra tost yemeye gittik. Burada en sevdiğimiz şeylerden biri tostçuya gitmekti. Eve gelip eşyalarımı hazırladık, Ada’nın göğsüne yattım.

-Otogara gidelim burada uyuya kalacağız.

-Çok uykum geldi nedense.

-Gitmek istemiyorsun da ondan.

-Sen gitmemi mi istiyorsun ?

-Soruyor musun bunu yani ?

Otogara geldiğimizde otobüsün gelmesine vakit vardı. Valizleri yazıhaneye bırakıp arabaya geçtik. Çok halsizleşmiştim oturup bekleyecek halim yoktu başımı Ada’nın dizine koyup uzandım. Uzanır uzanmaz gözlerim kapandı.

Ada da benimle birlikte uyumuştu. Uyandığımda otobüs çoktan otogara gelip yola çıkmıştı. Valizlerim yazıhanede öylece duruyordu, beni aramak ta akıllarına gelmemişti. Ada ile ne yapacağımızı şaşırıp kalmıştık…

Ada ile otobüsün arkasından gittik. Ben otobüs firmasına ulaşmaya çalışırken Ada otobüse yetişmek için çabalıyordu. Yetişemeyiz diye düşünürken Ada bir şekilde otobüsü yakaladı. Hızlıca otobüse bindim öyle tuhaf olmuştu ki her şey Ada’ya veda edecek fırsatı bulamamıştım. Otobüsün camından bakarken onu bir daha göremeyeceğimi çünkü görmemem gerektiğini düşünüyordum. Otobüs gecenin karanlığında hızla uzaklaştı Ada bu güzel şehirde kaldı bense ne yapacağımı bilmeden bir başıma, yapayalnız yola düştüm.