Evin içindeki o ağır hava, ailenin gerçekleri tüm çıplaklığıyla öğrenmesiyle birlikte yerini buz gibi ama kararlı bir fırtınaya bırakmıştı. Ateş’in adını duyduklarında annesinin yüzünde beliren o dehşet ifadesi, bu adamın geçmişte ne kadar büyük bir yara açtığının en büyük kanıtıydı. Zaten o hastalıklı günlerden beri ailenin bu adamın adını bile duymaya tahammülü yoktu; şimdi ise kapılarının önündeydi.
Gece yarısına doğru, aile ve Can ile Damla evden sessizce ayrıldığında, evde yeniden o karanlık sükûnet hüküm sürdü.
Elya, yatak odasının penceresinden dışarıdaki sokağa dalgın dalgın bakarken, arkasında duran Berk’in adımlarını hissetti. Berk, yaralı vücuduna rağmen artık eskisi gibi yatakta sessizce tavanı seyreden o çaresiz adam değildi. Gözlerinde o avcının sinsi ve kararlı parıltısı yeniden yanmaya başlamıştı.
Berk yavaşça Elya’nın arkasına yaklaştı, ellerini kadının omuzlarına koyup sakin ama demir gibi sert bir sesle fısıldadı:
"Gördün mü Elya? Artık yalnız değiliz. Ailemiz, dostlarımız... Hepimiz bu çemberin içindeyiz. Ama bu durum bizim dezavantajımız değil, en büyük kozumuz. Çünkü o psikopat bizi yalnız ve çaresiz sanıyor."
Elya başını çevirip Berk’e baktı: "Ne yapacaksın Berk? O sözleşme hâlâ o adamın elinde... Her an seni ya da beni mahvedebilir."
Berk’in dudaklarında tehlikeli bir tebessüm belirdi:
"O kâğıt parçası sadece bir yasal kılıf. Ama her kılıfın bir zayıf noktası, her kalenin de arkada bırakılmış bir kapısı vardır. Yarın sabahtan itibaren beklemek yok. Can’la birlikte o adamın açıklarını aramaya başlıyoruz."
Ertesi sabah, erken saatlerde Berk ve Can, şehrin kalabalık bir kafesinde, etraftan uzak bir köşede masaya oturdular. Ellerindeki kahveler soğurken, Can elindeki küçük not defterine Ateş’in ve Aras’ın iş bağlantılarını, geçmişte temas ettikleri karanlık noktaları not ediyordu.
Can derin bir nefes alarak Berk’e baktı:
"Ateş’in tek başına bu kadar rahat hareket etmesi imkansız Berk. Arkasında hem para hem de onu koruyan birileri var. Aras’la olan ortaklığına bakarsak, o sözleşmenin bir kopyası ya da aslı mutlaka şirketteki o özel kasalarda ya da Ateş’in adamlarının elindedir. Ama önce Ateş’in o zayıf halkasını bulmalıyız."
Berk, bardaktaki kahvesine bakarken gözlerini kıstı:
"Zayıf halkası yokmuş gibi davranıyor ama insan olan herkesin bir açığı vardır. O bizi köşeye sıkıştırdığını sanıyor ama asıl tuzağı biz onun etrafına öreceğiz."
O an masada yakılan o ilk umut ateşi, önümüzdeki günlerde kopacak o büyük fırtınanın sadece habercisiydi. Berk artık sadece bekleyen değil, hamle yapan taraf olacaktı.