İmparator Aurelian'ın ölümünün üzerinden haftalar geçmiş olmalıydı. Sarayın koridorlarında artık yasın değil, yeni kurulan hükümetin gölgesi dolaşıyordu. Herkes kendisine bir yer bulma telaşındaydı. Dün Aurelian'ın huzurunda eğilenler, bugün Arven'in kapısında bekliyor; yıllarca eski imparatora bağlılıklarını anlatanlar, şimdi yeni hükümdarın en sadık hizmetkârı olduklarını kanıtlamak için birbirleriyle yarışıyordu.
Bir imparatoru unutmak bu kadar kolay mıydı?
Henüz cenazesinin ardından ne kadar zaman geçtiğini bile doğru dürüst kavrayamamışken, devletin bütün çarkları yeniden dönmeye başlamıştı. Makamlar el değiştiriyor, eski dostluklar sorgulanıyor, dünün düşmanları bugünün müttefiki olabilmek için kapı kapı dolaşıyordu. Devlet işleri gerçekten bu kadar hızlı mı ilerlerdi, yoksa iktidarın çevresinde toplananların sadakati yalnızca tahtta kimin oturduğuna mı bağlıydı?
İnsanların yas tutmak için zamana ihtiyacı vardı belki. Fakat sarayda yükselmek isteyenlerin böyle bir lüksü yoktu.
Ben ise bütün bu koşuşturmanın ortasında, sarayın doğu kanadındaki çalışma odamda önümdeki belgeleri inceliyordum. Yeni yönetimin düzenlemeleri, atama talepleri, askerî raporlar ve bitmek bilmeyen dilekçeler masamda birikmişti. Aurelian'ın ölümünden sonra değişen yalnızca taht değildi; imparatorluğun her köşesinde yeni bir hesaplaşma başlamıştı.
Tam önümdeki belgeyi kenara bıraktığım sırada kapının ardında hızlı ayak sesleri duydum. Ardından kapı sertçe açıldı.
“Lord Dorian! Lordum!”
Başımı kaldırdım. İçeri giren genç görevli soluk soluğaydı. Kapının yanında durup birkaç kez nefes almaya çalıştı.
“Önce sakinleş. Sonra konuş.”
“İstihbarat kaynaklarımızdan haber var lordum. Doğu Kolu'ndan acil bildirim ulaştı.”
Elimdeki kalemi bıraktım.
“Anlat.”
“Lord Tharkis, imparatorluk fermanıyla hain ilan edilmiş. Doğu ordusunun komutası da Merkez'e devredilmiş.”
Söylediklerinin ardından odada kısa bir sessizlik oluştu.
“Sen ne söylediğinin farkında mısın? Kellenden mi olmak istiyorsun? Bu bilgi ne zaman ulaştı?”
“Az önce lordum. Doğu Kolu'ndaki kaynaklarımız birden fazla kanaldan doğrulama gönderdi.”
“Fermanın kendisi?”
“Henüz elimizde değil. Ancak kararın uygulamaya konulduğuna dair bilgiler var.”
Sandalyemde geriye yaslandım. Tharkis'i tanıyordum. Onun askerî disiplinini, komutasındaki birlikler üzerindeki etkisini ve Aurelian'a duyduğu bağlılığı biliyordum.
Böyle bir adamı hain ilan etmek, yalnızca bir komutanı görevden almak anlamına gelmezdi. Doğu ordusunun tamamını belirsizliğe sürüklemek demekti.
“Bu kararın kim tarafından verildiğini biliyor muyuz?”
“İmparatorluk emri olarak iletilmiş lordum. Ayrıntılar henüz doğrulanmadı.”
“Öyleyse doğrulanmamış hiçbir bilgiyi gerçek kabul etmeyeceğiz. Doğu Kolu'na haber gönder. Ne yaparsa yapsın, isterse canından olsun, bana fermanın bir kopyasını, emrin hangi kanaldan ulaştığını ve birliklerin mevcut durumunu derhal raporlasın.”
“Emredersiniz, lordum.”
Görevli odadan çıktıktan sonra bir süre yerimden kalkmadım. Gözlerim masanın üzerindeki belgelere takıldı.
Tharkis gerçekten hain miydi?
Yoksa birileri, yeni imparatorun tahta çıkışını kullanarak imparatorluğun en önemli askerî güçlerinden birini kendi kontrolüne mi almak istiyordu?
Henüz bilmiyordum. Fakat bunu öğrenmeden hiçbir kararın arkasında durmayacaktım.
Kapının kapanmasının ardından gözlerimi yeniden masamdaki belgelere çevirdim. Fakat artık önümde duran hiçbir evrakın üzerinde gerçekten çalışamıyordum. Aklım Doğu'daydı.
Tharkis'in hain ilan edilmesi, tek başına değerlendirilebilecek bir karar değildi. Doğu ordusu yıllardır imparatorluğun sınırlarını koruyordu. Bu ordunun komutasını bir fermanla Merkez'e devretmek, yalnızca askerî bir düzenleme yapmak anlamına gelmezdi. Böyle bir kararın sonuçları, onu verenlerin hesapladığından çok daha büyük olabilirdi.
Kalemimi bıraktım ve masanın üzerindeki küçük haberleşme çanına uzandım.
Kısa süre sonra kapıda bir görevli belirdi.
“Beni arşiv sorumlusuna bağla. Ayrıca son imparatorluk düzenlemelerinin kayıtlarını çalışma odama getirmelerini istiyorum.”
“Hangilerini hazırlatalım lordum?”
“Özellikle askerî yetki devirleri, komutanların görevden alınması ve imparatorluk fermanlarının yürürlüğe giriş kayıtları. Aurelian'ın son döneminden başlayarak Arven'in tahta çıkışından sonraki bütün ilgili belgeleri istiyorum.”
“Emredersiniz, lordum.”
Görevli ayrıldı. Ben de yeniden sandalyeme oturdum.
Doğu'dan gelecek cevabın ne zaman ulaşacağını bilmiyordum. Bu nedenle beklemek yerine elimdeki imkânları kullanmalıydım. Bir kararın doğruluğunu yalnızca sonucuna bakarak anlayamazdım. Önce hangi şartlarda alındığını, hangi yetkiye dayandığını ve imparatorluk kayıtlarında nasıl yer bulduğunu öğrenmem gerekiyordu.
Sarayda herkes yeni yönetimin düzenini kurmaya çalışıyordu. Ben ise o düzenin daha ilk günlerinde nasıl bir kararın altına imza attığını anlamaya çalışıyordum.
Bir süre sonra arşiv görevlileri istediklerimi getirdi. Masamın üzerinde kısa sürede birkaç kayıt defteri ve belge yığını oluştu. Önce eski düzenlemeleri açtım. Doğu ordusunun komuta yapısını, imparatorluk makamlarının yetkilerini ve geçmişte alınmış benzer kararları karşılaştırmaya başladım.
Her sayfada aynı soruya dönüyordum: Bir komutan hangi şartlarda hain ilan edilebilirdi ve böyle bir hüküm hangi makamın onayından geçmeliydi?
Bu sorunun cevabı yalnızca askerî hukukta değildi. İmparatorluk geleneği de belirli bir düzen gerektiriyordu. Bir komutanın görevden alınmasıyla vatana ihanetle suçlanması aynı şey değildi. İlki yönetim yetkisiyle ilgili bir karardı; ikincisi ise kişinin bütün hizmet geçmişini ve itibarını hedef alan ağır bir suçlamaydı.
Tharkis hakkında verilen hükmün bu kadar ağır olması, kararın gerekçesini daha da önemli hâle getiriyordu.
Önümdeki kayıtları kapatıp yeni getirilen dosyalara geçtim. Arven'in tahta çıkışından sonra yürürlüğe giren düzenlemeler arasında Doğu ordusuyla ilgili bir kayıt aradım. Fakat elimdeki belgeler, henüz kararın bütün ayrıntılarını açıklamaya yeterli değildi. Fermanın kendisini görmeden, yalnızca haber kaynaklarından gelen bilgilerle kesin bir sonuca varamazdım.
Bunu kabul etmek zorundaydım.
Yine de bir şey dikkatimi çekmişti. Tahta geçişin ardından imparatorluk yönetiminde çok sayıda değişiklik yapılmıştı. Yeni atamalar, görev dağılımları ve idarî düzenlemeler birbirini takip ediyordu. Böyle yoğun bir dönemde hazırlanan belgelerin tamamının aynı dikkatle incelenip incelenmediğini sorgulamamak mümkün değildi.
Arven'i tanıyordum. Onun imparatorluk üzerindeki otoritesini tartışmaya açmak gibi bir niyetim yoktu. Fakat yeni bir hükümdarın önüne getirilen her belgenin bütün ayrıntılarını bizzat incelemesi her zaman mümkün olmayabilirdi. Sarayda bunun için görevliler, danışmanlar ve kâtipler bulunuyordu.
Peki, Tharkis hakkındaki ferman da bu belgelerden biri miydi?
Henüz bilmiyordum.
Masamın kenarında duran başka bir dosyayı kendime doğru çektim. Arven'in tahta çıkışının ardından imzaladığı belgelerin kayıtları burada bulunuyordu. O gün sarayda imzalanan evrakların sayısı az değildi. Yeni yönetimin ilk kararları, görev onayları ve idarî düzenlemeler peş peşe hazırlanmıştı.
Dosyanın kapağını açtım.
Belgeleri tarih sırasına göre ayırmaya başladım. Bir süre sonra gözüm, Arven'in imzasını taşıyan ilk evraklardan birine takıldı. Sayfayı önüme çektim ve imzayı dikkatle inceledim.
Bu imzayı daha önce defalarca görmüştüm.
Ancak şimdiye kadar hiçbir zaman bu kadar dikkatli bakma ihtiyacı duymamıştım.
Parmağımı imzanın üzerinde gezdirmeden, yalnızca çizgilerini ve biçimini gözlerimle takip ettim. Ardından aynı dosyadaki diğer belgelere baktım.
Belki de aradığım ilk cevap, sarayın en iyi korunan arşivlerinden birinde değil, herkesin önünden geçip gittiği bu sıradan evrakların arasındaydı.
Tharkis'in fermanını görmeden hüküm veremezdim. Fakat o fermanın altında Arven'in imzası bulunduğu söyleniyordu.
Öyleyse önce o imzayı tanımalıydım.
Arven'in imzasını taşıyan ilk belgeyi önümde tuttum. Ardından diğerlerini yan yana yerleştirdim. İmza örneklerini karşılaştırırken yalnızca şekillerine değil, çizgilerin başlangıç ve bitiş noktalarına, harflerin birbirine bağlanışına ve imzanın genel akışına dikkat ettim.
Bir imza, sahibinin el alışkanlığını taşırdı. Aynı kişi her seferinde birebir aynı çizgileri oluşturmazdı elbette. Fakat elin hareketinde, kalemin baskısında ve harflerin biçiminde belirli alışkanlıklar bulunurdu.
Arven'in imzası da bunlardan biriydi.
Önümdeki belgelerden birini diğerlerinin yanına koydum. Sonra bir başkasını açtım. Aralarında farklı tarihlerde hazırlanmış idarî kararlar, görevlendirmeler ve tahta çıkışının ardından onayladığı düzenlemeler vardı. Her birinde aynı imza biçiminin izlerini görüyordum.
İlk bakışta sıradan bir evrak incelemesi gibi görünüyordu. Fakat aradığım şey, sıradanlığın içinde saklıydı.
Arven'in imzası aceleyle atıldığında bile belirli bir karakter taşıyordu. Bazı çizgileri daha keskin, bazıları daha kısa olabiliyordu. Kalemin kâğıda uyguladığı baskı değişiyordu. Ancak imzanın temel hareketi korunuyordu.
Bir süre sonra arşiv görevlisine seslendim.
“Bu belgelerin tarihlerini tekrar kontrol et.”
“Bir sorun mu var, lordum?”
“Henüz bilmiyorum. Farklı zamanlarda imzalanmış olmaları gerekiyor. Aynı gün hazırlanmış belgeleri birbirleriyle karşılaştırmak yeterli olmayacaktır.”
Görevli belgeleri kontrol etmek üzere aldı. Ben de masadaki diğer kayıtları incelemeye devam ettim.
Asıl mesele, Arven'in imzasını tanımaktı. Çünkü Tharkis'e gönderilen fermanın altında onun imzasının bulunduğu söyleniyordu. Eğer imza gerçekten Arven'e aitse, bu durum kararın onun bilgisi ve iradesiyle alındığını tek başına kanıtlamazdı. Ancak imzanın sahte olduğunu ileri sürmek için de hiçbir gerekçem kalmazdı.
Bu ayrımı gözden kaçırmamalıydım.
Görevli kısa süre sonra geri döndü.
“Belgelerin tarihlerini doğruladık lordum. Farklı dönemlere aitler. İstediğiniz gibi ayırdık.”
“Güzel. Şimdilik bunları burada bırak.”
Belgeleri yeniden düzenledim. Birkaçını tekrar karşılaştırdım. Arven'in imzasını artık daha yakından tanıyordum. Fakat elimdeki örnekler, Tharkis'in fermanındaki imzanın gerçek olup olmadığını söylemeye yetmezdi. Bunun için asıl belgeyi ya da güvenilir bir kopyasını görmem gerekiyordu.
Çalışma odama döndüğümde günün büyük bölümü geride kalmıştı. Masanın üzerindeki evrakları toparlamadım. İncelemeyi yarıda bırakmak istemiyordum. Ertesi gün de aynı kayıtları yeniden açtım. Sonraki günlerde farklı tarihli belgeleri karşılaştırdım, imza örneklerini ayırdım ve notlar tuttum.
Sarayın gündemi değişmeye devam ediyordu. Yeni atamalar açıklanıyor, bazı görevliler makamlarına yerleşiyor, bazılarıysa bekledikleri unvanları alamadıkları için sessizce çevre değiştirmeye başlıyordu. Benim içinse bütün bu hareketliliğin ortasında tek bir mesele vardı: Doğu'dan gelen kararın gerçek niteliği.
Gönderdiğim talimatın cevabı hâlâ ulaşmamıştı. Bu beni şaşırtmıyordu. Doğu ile Merkez arasındaki mesafe, bir emrin ulaştırılması ve ardından gerekli belgelerin hazırlanıp geri gönderilmesi için zaman gerektiriyordu. Üstelik istediğim yalnızca bir haber değildi. Fermanın kopyasını, emrin hangi kanaldan iletildiğini ve birliklerin mevcut durumunu öğrenmek istemiştim.
Bunların bir araya getirilmesi, aceleyle yazılmış birkaç satırdan daha uzun sürecekti.
Aradan geçen zaman içinde imza örneklerini incelemeyi sürdürdüm. Artık Arven'in el alışkanlığını tanıyordum. Yine de bir sonuca varmak için önümdeki belgelerin eksik olduğunu biliyordum.
Tam notlarımı kapatmaya hazırlanırken kapı çalındı.
“Gir.”
İçeri giren görevli, elinde mühürlü bir evrak çantası taşıyordu.
“Lord Dorian. Doğu Kolu'ndan gönderilen belgeler ulaştı.”
Başımı kaldırdım.
“Ne zamandır bekletiliyorlar?”
“Az önce arşiv ve haberleşme birimine teslim edilmişler lordum. Mühürleri kontrol edildi. Size doğrudan getirmemiz emredildi.”
“Getir.”
Görevli çantayı masama bıraktı. Üzerindeki mührü dikkatle inceledim. Doğu Kolu'nun işaretiydi. Mührün sağlam olduğunu gördükten sonra çantayı açtım.
İçinden birkaç belge çıktı. İlkinde emrin Doğu ordusuna hangi kanaldan ulaştırıldığına ilişkin kayıtlar vardı. İkincisi birliklerin mevcut durumunu ve fermanın ardından yaşanan gelişmeleri aktarıyordu.
Son belgeyi elime aldığımda gözlerim başlığa takıldı.
Tharkis hakkında düzenlenen imparatorluk fermanının kopyası.
Bir süredir aradığım belge nihayet önümdeydi.
Fakat onu incelemeye başlamadan önce masadaki diğer evrakları kenara çektim. Artık karşılaştırabileceğim iki ayrı şey vardı: Arven'in daha önce attığı imzalar ve Doğu'dan gelen ferman.
Şimdiye kadar yalnızca imzayı tanımaya çalışmıştım.
Artık onun hangi belgenin altında bulunduğunu da görebilecektim.
Önümde duran belgeyi hemen açmadım. Önce Doğu Kolu'ndan gönderilen diğer kayıtları inceledim. Emrin hangi kanaldan iletildiği, hangi makamlara duyurulduğu ve birliklere ne zaman ulaştırıldığı ayrı ayrı kaydedilmişti.
Raporlar, fermanın Doğu ordusuna ulaştığını doğruluyordu. Tharkis'in askerleri arasında huzursuzluk yaşanmış, bazı subaylar Merkez'e karşı harekete geçmeyi teklif etmişti. Ancak Tharkis buna izin vermemişti. Birliklerini bulundukları yerde tutmuş ve sınır görevini sürdürmüştü.
Raporu masaya bıraktım.
Kendisini hain ilan eden bir emrin ardından bile ordusunu Merkez'e yürütmemişti. Bu, Tharkis'in sadakatini kanıtlamaya yetmezdi belki ama hakkında verilen hükmün ne kadar ağır sonuçlar doğurabileceğini açıkça gösteriyordu.
Sonunda fermanın kopyasını önüme çektim.
Belgenin üst kısmında imparatorluk başlığı, altında kararın gerekçesi ve uygulanmasına ilişkin hükümler bulunuyordu. Metni başından sonuna kadar sessizce okudum.
Tharkis, imparatorluğa ihanet etmekle suçlanıyordu. Sahip olduğu askerî yetkiler geri alınıyor, Doğu ordusunun komutası Merkez'e devrediliyor ve yeni bir emir verilene kadar birliklerin mevcut konumlarını koruması isteniyordu.
Birkaç satır.
Yıllarca sınırları korumuş bir komutanın, beni en çok şaşırtan ise Arven'in, en çocukluktan beri en yakını dostu kuzeni Tharkis için bu kadar boş bir belge ile hain ilan etmesiydi. Bütün hizmet geçmişi, birkaç satırla bir suçlamanın gölgesine bırakılmıştı.
Metni yeniden okudum. Bu kez kelimelere değil, kararın kuruluş biçimine odaklandım. İhanet suçlamasının gerekçesi nerede açıklanıyordu? Hangi olaylar delil olarak gösterilmişti? Tharkis'in hangi davranışı bu hükmün verilmesine neden olmuştu?
Aradığım cevapları bulamadım.
Ferman, suçlamayı bildiriyor ancak suçlamanın dayanağını ortaya koymuyordu. Böyle ağır bir hükmün hangi delillere dayandığına ilişkin herhangi bir açıklama bulunmuyordu. Üstelik Tharkis'in kendisini savunabileceği bir makam ya da itiraz süreci de belirtilmemişti.
Bu, sıradan bir görevden alma emri değildi.
Belgenin alt bölümüne indim. Önce imparatorluk mührünü, ardından imzayı inceledim.
Arven Roxvander.
Bir süre gözlerimi imzanın üzerinde tuttum.
Masamın diğer tarafında duran imza örneklerini kendime doğru çektim. Önceki günlerde farklı tarihlerde hazırlanmış belgelerden ayırdığım örnekleri tek tek açtım. Fermanın kopyasını yanlarına yerleştirdim.
İlk karşılaştırmada belirgin bir farklılık göremedim. İmzanın genel biçimi, harflerin bağlantısı ve çizgilerin hareketi daha önce incelediğim örneklerle uyumluydu.
Bir kez daha karşılaştırdım.
Sonra bir kez daha.
Arven'in imzası gerçek görünüyordu.
Bu sonuç beni rahatlatmadı. Aksine, önümdeki sorunu daha karmaşık hâle getirdi. Çünkü imza gerçekse, fermanın üzerindeki kararın Arven'in iradesini yansıttığını düşünmek kolaydı. Fakat bir imzanın gerçek olması, altında yazan her kelimenin de imza sahibi tarafından görüldüğünü veya onaylandığını kanıtlamazdı.
Belgeyi yeniden elime aldım.
Fermanın hazırlanma tarihine baktım. Ardından kayıt numarasını ve düzenleyen makamı kontrol ettim. Bu bilgileri Doğu Kolu'nun gönderdiği sevk kayıtlarıyla karşılaştırdım.
Bazı ayrıntılar birbiriyle örtüşüyordu. Fermanın Doğu'ya ulaştırılması ve uygulanması konusunda kayıtlar tutarlıydı. Ancak belgenin ilk hazırlandığı aşamaya ilişkin elimde yeterli bilgi yoktu.
Asıl eksik buydu.
Bir fermanın yürürlüğe girmesi, onun nasıl hazırlandığını açıklamazdı. Belgenin hangi aşamalardan geçtiğini, metnin kim tarafından oluşturulduğunu ve imzalanmadan önce hangi makamlarda incelendiğini öğrenmeliydim.
Kâğıdı masaya bıraktım.
Arven'in imzasını tanıyordum. Bu artık benim için güçlü bir gözlemdi. Fakat fermanın gerçekliği konusunda kesin bir hüküm vermek için yeterli değildi.
Belki Arven bu kararı gerçekten vermişti.
Belki de önüne getirilen belgelerden birini, içeriğini ayrıntılı biçimde incelemeden imzalamıştı.
İki ihtimal arasında karar vermek için henüz çok erkendi.
Not defterimi açtım ve üç başlık yazdım:
Fermanın hazırlanma süreci.
Metnin son hâlini aldığı tarih.
İmza öncesindeki inceleme ve onay kayıtları.
Kalemi bıraktım. Artık yalnızca Tharkis'in neden hain ilan edildiğini değil, bu kararın saraydan nasıl çıktığını da öğrenmem gerekiyordu.
Çünkü bazen bir belgedeki en önemli şey, üzerinde yazanlar değil; oraya nasıl yazıldıklarıydı.
Not defterimdeki üç başlığı bir süre daha inceledim. Fermanın hazırlanma süreci, metnin son hâlini aldığı tarih ve imza öncesindeki onay kayıtları...
Bunların hiçbirine henüz ulaşamamıştım. Ancak araştırmayı sürdürebilmek için önce elimdeki bilgilerin sağlamlığından emin olmalıydım.
Arven'in imzası gerçek görünüyordu. Fakat bu kanaati birkaç örneğe dayanarak kesinleştirmek istemiyordum.
Arşiv görevlisini yeniden çağırdım.
“Arven'in tahta çıktığı gün imzaladığı belgelerin tamamını istiyorum.”
“Tamamını mı, lordum?”
“Evet. O gün imzalanan bütün resmî evraklar. Atamalar, görevlendirmeler, idarî kararlar ve diğer onay belgeleri. Hiçbirini ayırmadan getir.”
“Bunların bir kısmı farklı arşiv bölümlerinde tutuluyor. Hazırlanmaları biraz zaman alabilir.”
“Ne gerekiyorsa yap. Özellikle imzalı asıl nüshaları istiyorum. Kopyalarla çalışmayacağım.”
Görevli başını eğerek odadan çıktı.
Beklerken fermanı yeniden inceledim. Metindeki suçlama hâlâ aklımı kurcalıyordu. Arven ile Tharkis arasındaki ilişkiyi biliyordum. Yalnızca aynı hanedanın mensupları değillerdi; çocukluklarından beri birbirlerinin en yakınında bulunmuş, yıllar boyunca birlikte yetişmişlerdi. Elbette bu bağ, bir hükümdarın gerektiğinde yakınındaki birini cezalandırmasına engel değildi. Fakat böylesine ağır bir suçlamanın hiçbir gerekçe gösterilmeden hazırlanması, açıklanması gereken bir durumdu.
Arven'in kararını sorgulamak için değil, kararın nasıl alındığını anlamak için buradaydım.
Belgeler nihayet çalışma odama getirildiğinde masamın büyük bölümü dolmuştu. Her birini tarihine ve kayıt numarasına göre ayırdım. Önce imza bölümlerini kontrol ettim. Ardından daha önce incelediğim örneklerle karşılaştırmaya başladım.
Yirmi iki belge.
Hepsi Arven'in tahta çıkış gününde imzalanmıştı.
İlk birkaçını incelediğimde önceki kanaatim değişmedi. İmzanın biçimi, çizgilerin yönü ve harflerin birbirine bağlanışı tanıdığım örneklerle uyumluydu. Farklı belgelerde küçük değişiklikler bulunuyordu; bazı imzalar daha hızlı atılmış, bazılarında kalemin baskısı değişmişti. Bunlar tek başına olağandışı değildi.
İncelemeyi sürdürdüm.
Belgelerin tamamını tek tek kontrol ettikten sonra yeniden başa döndüm. Bu kez yalnızca imzaları değil, aynı gün hazırlanmış olmalarının oluşturduğu karşılaştırma imkânını da değerlendirdim.
Sonuç değişmedi.
Yirmi iki belgenin hiçbirinde Arven'in imzasının kendisine ait olmadığına dair belirgin bir işaret bulamadım.
Sırtımı sandalyeye yasladım.
Artık bu konuda tereddüt etmem için bir neden kalmamıştı. Tharkis'e gönderilen fermanın altındaki imza da Arven'in elinden çıkmış görünüyordu. İmzanın sahte olduğu iddiasını savunamazdım.
Fakat bu, araştırmanın sonu değildi.
Aksine, asıl sorunun başladığı yerdi.
Yirmi iki belgeyi yeniden düzenlerken hepsinin aynı gün imzalandığını düşündüm. Arven'in tahta çıkışının ardından sarayda büyük bir idarî hareketlilik yaşanmıştı. Yeni hükümdarın önüne çok sayıda evrak getirilmiş, makamlar ve görevler yeniden düzenlenmişti. Böyle bir yoğunlukta her belgenin içeriğinin ayrıntılı biçimde okunup okunmadığını bilmiyordum.
İmza gerçekti. Peki ya metin?
Fermanın kopyasını yeniden önüme aldım. İmzanın bulunduğu bölüme baktım, sonra suçlama metnine döndüm.
Bir insanın kendi imzasını atmasıyla, önüne konulan belgenin bütün içeriğini bilerek onaylaması aynı şey değildi.
Bu ihtimali kanıtlamış değildim. Ancak artık göz ardı da edemezdim.
Yirmi iki belgeyi bir kenara ayırdım. Her birinin kayıt numarasını ve tarihini not ettim. Sonra arşiv sorumlusuna iletilmek üzere yeni bir talimat hazırladım.
Tharkis hakkındaki fermanın ilk taslağını, hazırlanma sürecinde görev alan kâtipleri, onay kayıtlarını ve belgenin son hâlinin ne zaman oluşturulduğunu öğrenmek istiyordum.
Bu kez yalnızca imzanın kime ait olduğunu değil, imzalanmadan önce belgenin nasıl bir süreçten geçtiğini araştıracaktım.
Çünkü elimdeki yirmi iki belge bana bir şeyi göstermişti:
Arven'in imzasından şüphe etmek için yeterli nedenim yoktu.
Ama bu fermanın gerçekten onun iradesini yansıttığına inanmak için de henüz yeterli kanıtım bulunmuyordu.
Arşiv sorumlusuna gönderdiğim talimatın üzerinden bir süre geçmişti. Bu sırada yirmi iki belgeyi yeniden düzenlemiş, karşılaştırma notlarımı tamamlamıştım. Artık Arven'in imzası konusunda bir kanaate sahiptim. Fakat fermanın hazırlanma süreci hâlâ karanlıktaydı.
Çalışma odamda önümde duran kayıtları bir kez daha gözden geçirdim. Fermanın Doğu'ya gönderilme tarihi belliydi. Hangi kanaldan iletildiği, hangi birliklere duyurulduğu ve nasıl uygulandığı da raporlarda yer alıyordu. Fakat bunların hiçbiri belgenin sarayda nasıl hazırlandığını açıklamıyordu.
Bir kararın yürürlüğe girdiği tarih ile ilk kez kaleme alındığı tarih aynı şey değildi.
Kapı çalındığında başımı kaldırdım.
“Gir.”
Arşiv sorumlusu içeri girdi. Elinde birkaç kayıt defteri ve ince bir dosya vardı.
“İstediğiniz kayıtları hazırladık lordum.”
“Getir. Bir de özellikle Tharkis hakkındaki fermanın ilk hazırlık aşamasına ilişkin belgeleri istiyorum.”
Adam evrakları masama bıraktı.
“Bulabildiğimiz kayıtlar bunlar. Fermanın resmî kayıt numarası ve sevk bilgileri mevcut. Ancak ilk taslağa ilişkin ayrı bir nüshaya henüz ulaşamadık.”
“Henüz mi?”
“Arşiv kayıtlarında bu belgeye ait bir taslak nüshası görünmüyor lordum.”
Gözlerimi dosyadan kaldırdım.
“Bir fermanın taslağı olmadan doğrudan son hâliyle hazırlanmış olması mümkün mü?”
“Bazı acil kararlar için farklı usuller uygulanabiliyor. Ancak bu belgenin hangi usulle hazırlandığını gösterecek bir kayıt bulamadık.”
“Peki, hazırlayan kâtip? Onaylayan makam? Belgeyi imzaya sunan görevli?”
Arşiv sorumlusu kısa bir tereddüt yaşadı.
“Bu isimlere ilişkin elimizde doğrulanmış bir kayıt yok lordum.”
Sandalyemde geriye yaslandım.
“Yani belgenin yürürlüğe girdiğini biliyoruz ama nasıl hazırlandığını bilmiyoruz.”
“Şimdilik durum bu şekilde.”
Dosyayı kendime doğru çektim. Kayıt numarasını, düzenleme tarihini ve sevk bilgilerini kontrol ettim. Bunlar fermanın resmî işlem gördüğünü gösteriyordu. Ancak kararın ilk metninden imza aşamasına kadar geçtiği süreci açıklamıyordu.
“Bu kayıtları nereden aldınız?”
“İmparatorluk fermanlarının tutulduğu ana arşivden lordum. Sevk bilgileri ise haberleşme kayıtlarında bulunuyor.”
“Peki, belge imzalandıktan sonra doğrudan sevke mi çıkarılmış?”
“Bunu kesin olarak söyleyemem. Aradaki işlemleri gösteren kayıtlar elimizde yok.”
Dosyayı kapattım.
Eksik bir kayıt, tek başına suçun kanıtı değildi. Arşivlerde kaybolan belgeler, yanlış sınıflandırılan evraklar ve zamanında tamamlanmamış işlemler bulunabilirdi. Bunların hepsi mümkündü. Fakat burada söz konusu olan sıradan bir atama veya idarî düzenleme değildi. İmparatorluğun doğu ordusunun komutasını değiştiren ve bir komutanı hain ilan eden bir fermanı inceliyordum.
Böylesine ağır bir kararın hazırlık sürecinin belirsiz kalması kabul edilebilir değildi.
“Bana bu belgenin geçtiği bütün işlem noktalarını gösteren kayıtları bul. Yalnızca son fermanı değil, onunla bağlantılı bütün evrakları istiyorum. Hazırlanma, imzaya sunulma, mühürlenme ve sevk aşamalarının her birini ayrı ayrı araştır.”
“Emredersiniz, lordum.”
“Bir de bu işlemlerde görev alan personelin isimlerini çıkar. Kayıt bulunmayan yerleri de özellikle belirt. Eksik olanı tamamlanmış gibi göstermeni istemiyorum.”
Arşiv sorumlusu başını eğdi.
“Anlaşıldı, lordum.”
Görevli ayrıldıktan sonra bir süre dosyaya baktım.
İmzanın gerçek olduğunu biliyordum. Fermanın Doğu'ya ulaştığını da biliyordum. Ancak bu iki bilgi arasında, açıklanmamış bir süreç vardı.
Belki yalnızca kötü tutulmuş kayıtlarla karşı karşıyaydım.
Belki de birileri, geride iz bırakmamak için özellikle dikkat etmişti.
İkinci ihtimali henüz savunamazdım. Fakat artık onu tamamen göz ardı etmem de mümkün değildi.
Not defterimi açtım. Arven'in imzasına ilişkin önceki notların altına yeni bir başlık ekledim:
Belgenin hazırlanma ve onay zinciri.
Kalemimi bıraktım.
Bu kez aradığım şey bir imza değildi. O imzanın önüne hangi metnin, kim tarafından ve hangi şartlarda konulduğunu öğrenmek istiyordum.
Arşiv sorumlusunun odadan ayrılmasının ardından masamdaki belgeleri yeniden düzenledim. Fermanın hazırlanma sürecine ilişkin eksiklikler, araştırmanın yönünü değiştirmişti. Artık yalnızca bir belgenin doğruluğunu değil, imparatorluk yönetiminin nasıl bir kararın arkasında durduğunu da sorguluyordum.
Bu meseleyi tek başıma değerlendirmem doğru olmazdı.
Lyra, imparatorluğun siyasi dengelerini ve saray çevresindeki ilişkileri yakından takip ediyordu. Lyanna'nın değerlendirmesine de ihtiyacım vardı. Kaelor ise yıllardır devlet işlerinin içinde bulunmuş, kararların yalnızca görünen yüzünü değil, arkasındaki sonuçları da hesaba katmayı bilen biriydi.
Üçünün de bu konudan haberdar olması gerekiyordu. Fakat henüz elimde kesin bir suçlama bulunmuyordu. Onları bir şüpheye ortak etmekle, kanıtlanmamış bir iddiayı gerçekmiş gibi sunmak arasında büyük fark vardı.
Masamın çekmecesinden üç ayrı mektup kâğıdı çıkardım.
İlk mektubu Lyra için hazırladım. İmparatorluğun mevcut siyasi koşullarını ve Doğu'da yaşanan gelişmeleri değerlendirmesini istiyordum. Konunun ayrıntılarını yazmadım. Yalnızca acil bir toplantı yapılması gerektiğini ve katılımının önemli olduğunu belirttim.
İkinci mektubu Lyanna'ya göndermek üzere hazırladım. Ondan da aynı toplantıya katılmasını istedim. Bu meselenin yalnızca askerî bir karar olarak ele alınamayacağını, imparatorluğun geleceğini ilgilendiren sonuçlar doğurabileceğini özellikle vurguladım.
Son olarak Kaelor'un mektubunu yazdım. Onun tecrübesine ihtiyacımız vardı. Doğu ordusunun komuta düzeni ve imparatorluk makamlarının yetkileri üzerine değerlendirmesini toplantıda almak istiyordum.
Üç mektubu da tamamladıktan sonra ayrı ayrı mühürledim.
Kapının yanında bekleyen görevliye seslendim.
“Bu mektupları sahiplerine ulaştıracaksın. Her biri şahsen teslim edilecek. Cevapları geciktirilmeden bana bildirilecek.”
“Emredersiniz, Lord Dorian.”
“Bir de toplantının acil olduğunu belirt. Ancak mektupların içeriği hakkında başka kimseye bilgi verme.”
Görevli mektupları teslim alarak odadan çıktı.
Bir süre masamın başında sessizce oturdum. Artık yalnızca kendi araştırmamı yürütmüyordum. Fakat bu, elimdeki bilgileri herkese açıklayabileceğim anlamına da gelmiyordu.
Fermanın Arven'in imzasını taşıdığına dair güçlü kanıtım vardı. Buna karşılık metnin hangi aşamada ve kimlerin müdahalesiyle son hâlini aldığı hâlâ belirsizdi.
Bu nedenle toplantıda kesin hükümler vermeyecektim. Önce herkesin değerlendirmesini dinlemeli, ardından hangi adımların atılacağına karar vermeliydik.
Pencereye doğru yürüdüm. Sarayın avlusunda görevliler bir yerden başka bir yere yetişmeye çalışıyordu. Yeni yönetim kendi düzenini kurarken imparatorluğun doğusunda bir komutan, kendi hükümdarının emriyle hain ilan edilmişti.
Ve ben, o emrin gerçekten kimin iradesini taşıdığını henüz bilmiyordum.
Masama geri döndüm. Fermanı yeniden dosyasının içine yerleştirdim.
Toplantı yapılacaktı. Fakat o zamana kadar araştırmamı durdurmaya niyetim yoktu.
Mektupların gönderilmesinden sonra çalışma odama geri döndüm. Masanın üzerinde hâlâ incelemeyi tamamladığım belgeler duruyordu. Yirmi iki imza örneği, Doğu Kolu'ndan gelen raporlar ve Tharkis hakkındaki ferman...
Hepsi aynı meselenin farklı parçalarıydı. Ancak parçaları bir araya getirdiğimde ortaya çıkan tablo, henüz güvenilir bir sonuca ulaşmamı sağlamıyordu.
Fermanın altında Arven'in imzası vardı. Buna artık itiraz etmiyordum. Fakat belgenin hazırlanma sürecinde kimlerin görev aldığını, metnin son hâlini kimin verdiğini ve Arven'e nasıl sunulduğunu bilmiyordum.
Bir hükümdarın imzası, devletin iradesini temsil edebilirdi. Fakat o imzanın arkasındaki iradeyi anlamak için yalnızca kâğıda bakmak yeterli değildi.
Fermanı yeniden açtım.
Tharkis'in hain ilan edildiği satırlara gözlerimi diktim. Arven ile Tharkis'in çocukluklarından beri birbirlerine ne kadar yakın olduklarını düşündüm. Birlikte büyümüş, aynı hanedanın yükünü taşımış ve yıllarca imparatorluğun geleceğinde yan yana durmuşlardı.
Şimdi birinin imzası, diğerinin bütün itibarını ortadan kaldırıyordu.
Bu kararı gerçekten Arven mi vermişti?
Yoksa onun imzası, başka bir iradenin hazırladığı kararın son halkası mı olmuştu?
Henüz bu soruların cevabını bilmiyordum. Fakat artık araştırmamın yönü açıktı. İmzanın gerçekliğini doğrulamıştım. Şimdi metnin arkasındaki süreci ortaya çıkarmalıydım.
Fermanı yeniden dosyasına yerleştirdim. Dosyanın üzerine tarih ve kayıt numarasını yazdım. Ardından diğer belgelerle karışmaması için ayrı bir bölüme kaldırdım.
Lyra, Lyanna ve Kaelor'un cevaplarını bekleyecektim. Onların değerlendirmeleri, bundan sonra atacağımız adımları belirlememize yardımcı olabilirdi. Ancak toplantıyı beklemek, araştırmayı durdurmak anlamına gelmiyordu. Arşiv sorumlusunun istediğim kayıtları bulmasını sağlayacak, fermanın hazırlanmasında görev alan kişileri tespit etmeye çalışacaktım.
Pencerenin önünde durup sarayın avlusuna baktım.
Aurelian'ın ölümünden sonra herkes yeni bir düzenin parçası olmaya çalışıyordu. Bazıları makamını koruyor, bazıları yükselmek için fırsat kolluyor, bazılarıysa değişen iktidarın yanında yerini sağlamlaştırıyordu.
Bütün bu hareketliliğin içinde Tharkis'in adı bir fermanla hain ilan edilmişti.
Belki de imparatorluk, farkında olmadan kendi askerlerine karşı yeni bir düşman yaratıyordu.
Başımı yeniden masama çevirdim. Arven'in imzasını taşıyan belge önümde değildi artık. Fakat zihnimde hâlâ aynı görüntü vardı.
İmza gerçekti.
Bundan emindim.
Ama artık asıl sorunun imzanın kime ait olduğu olmadığını biliyordum.
Asıl soru, Arven'in imzasını taşıyan o fermanın kimin iradesiyle yazıldığıydı.