İçeriğe geç

Bölüm 7 / 7, 6.669 kelime, tahmini 33 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

Sessiz Mutabakat

Akşam yaklaşırken çalışma odamda yanan mumların çoğu tükenmişti. Masanın üzerinde farklı mühürlerle kapatılmış belgeler, yarım kalmış notlar ve toplantıda kullanmak üzere hazırladığım kayıtlar duruyordu.

Bazı satırları üçüncü kez kontrol ediyordum. Bunun gerekli olduğunu biliyordum; yine de gözlerim aynı kelimelerin üzerinde dolaşırken zihnim başka yerlere kayıyordu.

Aurelian'ın ölümünden sonra sarayda değişen yalnızca tahtın sahibi olmamıştı. İnsanların birbirine bakışı, konuşurken seçtikleri kelimeler, hatta sustukları anlar bile değişmişti. Herkes Arven’in nasıl bir hükümdar olacağını anlamaya çalışıyordu. Bazıları ona güvenmek istiyor, bazılarıysa ilk hatasını bekliyordu.

Ben de onun kız kardeşiydim. Fakat bu, gördüklerimi görmezden gelmemi gerektirmiyordu.

Önümdeki son belgeyi elime aldım. Kuzey'den gelen raporların özeti vardı: geciken erzak sevkiyatları, azalan tuz depoları, sınır birliklerinin ihtiyaçları. Aynı sorunlar farklı kelimelerle defalarca kayda geçirilmişti. Bir süredir bu raporların okunup bir kenara bırakıldığını düşünüyordum. Kaelor'un konuyu açacağından emindim.

Kuzey'deki durum giderek ağırlaşıyordu. Babamın ölümünden önce de sorunlar vardı; ancak o zaman emirlerin uygulanmasını sağlayan otorite hâlâ yerindeydi. Şimdi her kararın önünde başka bir engel beliriyordu: Merkez'den onay bekleyen birlikler, geciken sevkiyatlar, cevap alamayan yerel yöneticiler. Arven’in bunlardan habersiz olduğunu söyleyemezdim. Raporlar önüne gelmişti. Fakat bir şeyi bilmekle gereğini yerine getirmek aynı şey değildi.

Belgeleri bir araya getirip deri dosyanın içine yerleştirdim. Ardından masanın üzerindeki küçük mühür kutusunu kapattım.

Kapı üç kez çalındı.

“Gelin.”

İçeri muhafızlardan biri girdi. Başını eğerek selam verdi.

“Leydim, artık gitmeliyiz.”

Bir an masama baktım. Geride bıraktığım kâğıtların arasında gözden kaçırdığım bir şey olup olmadığını düşündüm. Sonra dosyayı kolumun altına aldım.

“Diğerleri geldi mi?”

“Lord Dorian'ın toplantı yerine ulaştığı bildirildi. Lord Kaelor ve Leydi Lyra'nın da ulaşmak üzere oldukları söylendi.”

“Öyleyse bekletmeyelim.”

Muhafız kapıyı açtı. Odadan çıkmadan önce son kez geriye baktım. Masanın üzerindeki boşluk, birkaç saat önce orada duran belgelerden daha fazla şey anlatıyordu sanki. Bir toplantıya gidiyordum; fakat orada konuşulacakların yalnızca raporlardan ibaret olmayacağını biliyordum.

Koridor boyunca ilerlerken sarayın sessizliği dikkatimi çekti. Hizmetkârlar işlerini yapıyor, nöbetçiler yerlerinde duruyor, uzaktan birkaç kapının açılıp kapandığı duyuluyordu. Dışarıdan bakıldığında her şey olağan görünüyordu. Oysa Merkez'de olağan olan hiçbir şey kalmamıştı.

Aurelian'ın ardından herkes kendi sorusuna cevap arıyordu. Kimi imparatorluğun nasıl yönetileceğini, kimi bölgelerin nasıl korunacağını, kimi de yeni hükümdarın ne kadar dayanabileceğini merak ediyordu. Benim merak ettiğim daha basitti: Bu soruların hangisi gerçekten imparatorluğun geleceği için soruluyordu?

Toplantı yerine ulaştığımızda kapının önündeki muhafızlar sessizce kenara çekildi. İçeri girmeden önce dosyamın mührünü son kez kontrol ettim.

Dorian çoktan gelmişti.

Pencerenin önünde durmuş, dışarıdaki avluyu izliyordu. Bizi fark edince arkasını döndü.

“Leydi Lyanna.”

“Dorian.”

Başımı hafifçe eğerek karşılık verdim. Her zamanki gibi sakin görünüyordu. Fakat son günlerde sarayda yaşananlar düşünüldüğünde bu sakinliğin ne kadarını gerçekten hissettiğini kestirmek zordu.

“Diğerleri?” diye sordum.

“Henüz gelmediler. Ama fazla gecikmezler.”

Dosyamı masanın üzerine bıraktım. Dorian'ın önünde birkaç belge duruyordu. Üzerlerindeki mühürleri seçebiliyordum ancak ne olduklarını sormadım. Bu toplantının yalnızca benim hazırladığım Kuzey raporlarından ibaret olmadığını biliyordum.

“Arven gelecek mi?” diye sordum.

Dorian kısa bir süre sustu.

“Toplantının kendisi için düzenlenmediğini biliyorsun.”

“Biliyorum. Yine de son günlerde yaşananlardan sonra onun da bu konuşmaları duyması gerektiğini düşünüyorum.”

Ardından bakışlarını masadaki belgelere çevirdi.

“Bazen bir meseleye doğrudan müdahil olmadan önce onu bütün yönleriyle görmek gerekir.”

Bu cevabı beklemiyordum. Bir şey söyleyecek gibi oldum ama kapının açılmasıyla sustum.

İçeri ilk giren Lord Kaelor oldu.

Üzerindeki koyu renkli giysiler yolculuğun izlerini taşıyordu. Bizi görünce başıyla selam verdi. Dorian'a kısa bir bakış attıktan sonra bana döndü.

“Leydi Lyanna. Sizi görmeyeli bana uzun süre oluyor.”

Ben de sizi gördüğüme memnun oldum, Lord Kaelor.

Kaelor masanın üzerindeki belgelere göz gezdirdi, ardından boş sandalyelerden birine yöneldi.

“Kuzey raporlarını getirdin mi?”

“Yanımda.”

“İyi. Bu kez yalnızca özetlerini değil, asıl kayıtları da görmek istiyorum.”

Dosyayı masanın üzerine biraz daha yaklaştırdım.

“İstediğiniz gibi hazırladım.”

Kaelor başıyla onayladı. Tam o sırada kapı yeniden açıldı.

Lyra, her zamanki gibi toplantıya en son katılan üyemiz oldu.

“Umarım henüz toplantıyı bensiz başlatmamışsınızdır. Sonra bütün önemli kararları ben yokken aldınız diye şikâyet etmek zorunda kalıyorum.” Yüzünde geniş bir gülümseme vardı. Üzerindeki yol giysisini değiştirmeye fırsat bulamamıştı. Önce bana, sonra Dorian'a baktı.

“Geç kaldım mı?”

“Henüz başlamadık, Lyra. ” dedim.

“Ne güzel. Demek ki bugün de zamanlamam kusursuz.”

Kaelor ona bakıp hafifçe başını salladı.

“Her zamanki gibi kendinden eminsin.”

“Birimizin olması gerekiyor, değil mi?”

Dorian'ın yüzünde belli belirsiz bir gülümseme belirdi. Lyra bunu fark etmiş olacak ki ona döndü.

“Bakın, Dorian bile güldü. Bu toplantının düşündüğümden daha verimli geçeceğine dair ilk işaret.”

“Henüz hiçbir şey konuşmadık,” dedi Dorian.

“İşte tam da bu yüzden umutluyum.”

Lyra, Kaelor'un karşısındaki sandalyeye oturdu. Dorian ise pencerenin önündeki yerinden ayrılarak masaya yaklaştı.

Bir süre kimse konuşmadı.

Dört kişiydik. Fakat masanın üzerindeki belgeler, odadaki insan sayısından çok daha fazlasını temsil ediyordu. Kuzey'in ihtiyaçları, Doğu'da yaşananlar, Tharkis'in görevden alınması, Merkez'deki kararların güvenilirliği... Her biri kendi başına önemliydi. Bir araya geldiklerinde ise artık yalnızca bölgesel meseleler olmaktan çıkıyorlardı.

Lyra sessizliği bozdu.

“Sanırım hepimiz neden burada olduğumuzu biliyoruz. Yine de başlamadan önce bir konuda anlaşalım. Bu gece birbirimizi dinleyeceğiz. Çünkü hepimiz aynı anda konuşursak, elimizdeki sorunlara yenilerini eklemekten başka bir şey yapamayız.”

Kaelor sandalyesine yaslandı.

“Önce Kuzey.”

Dorian ona baktı.

“Doğu'daki gelişmelerin de bekleyebileceğini düşünmüyorum.”

Lyra hemen araya girdi.

“Harika. Daha ilk dakikada iki cephe açtık. Umarım masanın altında üçüncü bir cephe yoktur.”

Kaelor'un yüzündeki ifade değişmedi.

“Şakalarını birazdan yaparsın, Lyra.”

“Elbette. Ama önce şu masanın üzerinde duran meseleleri bitirelim. Altına bakmak için henüz vaktimiz var.”

Dorian'ın yüzünde kısa bir gülümseme belirdi. Ben de istemeden gülümsedim. Lyra'nın sevdiğim yanlarından biri buydu: İnsanların omuzlarına çöken ağırlığı bir anlığına dağıtmayı başarır, bunu yaparken konuşulan meselenin önemini küçümsemezdi.

Kaelor ise önündeki raporlara döndü.

“Şakası bir yana, Kuzey'de bekleyen şeyler kâğıt üzerinde kalmıyor. İnsanlar erzak bekliyor, askerler teçhizat bekliyor. Oradaki birliklerin bir sonraki emri bekleyecek hâli kalmadı.”

Lyra'nın gülümsemesi yavaşça kayboldu.

“Bunun farkındayız. Fakat Doğu'daki ferman meselesini de yalnızca askerî bir sorun olarak değerlendiremeyiz. İmparatorun mührüyle çıkarılmış bir kararın gerçekten kim tarafından hazırlandığını bilmiyoruz.”

Dorian başını hafifçe salladı.

“Tam olarak üzerinde durmamız gereken nokta bu.”

Kaelor bakışlarını ikisine çevirdi.

“Öyleyse ikisini de konuşacağız. Fakat bir şeyi baştan söyleyeyim: Kuzey'deki durumun daha fazla ertelenmesine razı olmayacağım.”

Lyra ellerini masanın üzerinde birleştirdi.

“Kimse Kuzey'i görmezden gelmeyi önermiyor. Yalnızca sorunları sıraya koymaya çalışıyoruz. Bazen ilk çözülmesi gereken mesele, en çok ses çıkaran değil, diğer bütün meseleleri etkileyendir.”

Kaelor ona baktı.

“Ve sence hangisi?”

Lyra bu kez gülümsemedi.

“Henüz karar vermedim. Önce hepimizi dinlemek istiyorum.”

Dosyamı açtım. Önümdeki ilk raporu masanın ortasına yerleştirdim.

“Öyleyse başlayalım.” Henüz kimse sesini yükseltmemişti. Kimse diğerinin sözünü kesmemişti. Ancak herkesin masaya getirdiği mesele, diğerlerinin söyleyeceklerini değiştirecek kadar ağırdı.

Ve ilk sözü Kaelor aldı. Kaelor, önümdeki raporu kendisine doğru çekti. Bir süre hiçbir şey söylemeden sayfaları inceledi. İlk sayfayı çevirdi, ardından diğerine geçti. Raporların kenarlarına düşülmüş notları da dikkatle okudu.

Sonunda dosyayı kapattı.

“Bu kayıtların kaç tanesi doğrudan Kuzey'den gönderildi?”

“Tamamı,” dedim. “Bazıları bölge yöneticilerinin, bazıları ise askerî birliklerin raporları. Sevkiyat kayıtlarını da ekledim.”

“İyi. Çünkü artık özetlere bakarak karar vermekten vazgeçmemiz gerekiyor.”

Dorian ellerini masanın üzerinde birleştirdi.

“Merkez'e ulaşan raporların tamamının değerlendirildiğini biliyoruz. Sorun, bazı taleplerin neden bekletildiği.”

Kaelor başını ona çevirdi.

“İşte benim de anlamadığım bu. Bir bölgeden gelen ihtiyaç bildirimi haftalarca cevap bekliyorsa orada yalnızca bürokratik bir gecikmeden söz edemeyiz.”

Lyra sandalyesinde biraz geriye yaslandı.

“Belki de kâğıtlar Kuzey'e ulaşana kadar kış bitiyordur. Merkez'in haberleşme hızıyla mevsimleri yarıştırmak kolay değil.”

Kaelor ona sertçe baktı.

“Lyra, Kuzey'deki depolar boşalıyor. Askerler yorgun, teçhizat eksik. Bunu yalnızca haberleşme gecikmesi diye açıklayamayız. Birileri öncelik vermiyor ya da verilen kararın uygulanmasını sağlayamıyor.”

Lyra'nın yüzündeki gülümseme kayboldu. Bir süre Kaelor'a baktıktan sonra önündeki raporu kendisine doğru çekti.

“Peki. Şakayı bırakalım. Çünkü söylediklerin konusunda sana katılmadığım bir nokta yok.”

Raporun birkaç sayfasını çevirdi.

“Fakat bir şeyi gözden kaçırmayalım. Arven bu konuda emir verdi. Kuzey'deki birliklerin gerçek ihtiyaçlarının belirlenmesini ve gerekli malzemelerin hızla ulaştırılmasını istedi. Sorun, bu emrin verilmemesi değil; ne kadarının yerine getirildiği.”

Kaelor başını hafifçe kaldırdı.

“Ben de tam olarak bunu söylüyorum.”

Dorian araya girdi.

“Merkez'deki kararların tamamının uygulanması aynı hızda gerçekleşmiyor. Bazı talepler onay bekliyor, bazı sevkiyatlar ise farklı nedenlerle gecikiyor.”

Kaelor ellerini masanın üzerine koydu.

“Öyleyse bana neden hâlâ aynı raporları gösteriyorsunuz? Kuzey'deki tahıl rezervleri azalıyor. Tuz sevkiyatları gecikiyor. Bazı yerleşimlere gönderilmesi gereken erzak hâlâ yola çıkmamış. Sınır birlikleri ise ihtiyaç duydukları teçhizatın tamamına sahip değil. Üstelik askerler yalnızca eksik malzemeyle değil, bitmek bilmeyen bekleyişle de mücadele ediyor.”

Parmağını rapordaki bir satırın üzerine koydu.

“Burada yazanları görüyor musunuz? Birliklerin bir kısmı uzun süredir aynı mevkilerde görev yapıyor. Dinlenme ve ikmal düzenleri aksıyor. Yerel yöneticiler ise halkın taleplerine cevap vermekte zorlanıyor.”

“Bu durumun farkındayız,” dedi Dorian.

Kaelor başını kaldırdı.

“Farkında olmak yeterli değil.”

Odanın sessizliği bir anda ağırlaştı.

“Kuzey'deki yerleşimlerin sabrı da tükeniyor. Şimdiye kadar yöneticiler halkın hoşnutsuzluğunu kontrol altında tutabildi. Fakat bunun sonsuza kadar süreceğini kimse garanti edemez. Bir bölgeyi yalnızca asker göndererek ayakta tutamazsınız. Orada yaşayan insanların da kendilerini imparatorluğun bir parçası olarak görmeye devam etmesi gerekir.”

Lyra raporu kapattı.

“Bu noktada sana katılıyorum. Halkın gözünde Merkez'in sessiz kalması, yardımın gecikmesinden daha büyük bir sorun hâline gelebilir. İnsanlar kendilerini unutulmuş hissederse bunun sonuçlarını yalnızca erzak göndererek düzeltemeyiz.”

Kaelor ona baktı.

“Arven’in önünde yalnızca Kuzey yok, bunu biliyorum. Tharkis meselesi, Doğu'dan gelen haberler, imparatorluğun yönetimini yeniden düzenleme ihtiyacı... Bunların hepsinin önemini anlıyorum. Fakat bir hükümdar, bütün sorunların aynı anda önüne gelmesini bahane ederek en acil olanı bekletemez.”

Bir an sustu. Ardından devam etti.

“Babasının ardından tahta geçti. Bunun kolay olmadığını biliyorum. Aurelian'ın bıraktığı yükün ne kadar ağır olduğunun da farkındayım. Ancak imparatorluk, yeni hükümdar kendisini hazır hissedene kadar bekleyemez.”

Dorian sandalyesinde biraz doğruldu.

“Arven’in verdiği emri görmezden gelmeyelim. Kuzey'e gönderilecek malzemelerin hızlandırılması için gerekli talimatları verdi. Bu kararın uygulanması için de süreç başlatıldı.”

Kaelor'un yüzünde kısa bir ifade belirdi.

“Ben de bunu gördüm.”

Hepimiz ona döndük.

“Başkentten ayrılmadan önce kuzeye gönderilmek üzere hazırlanan kervanı gördüm. Öyle birkaç arabadan söz etmiyorum. Devasa bir kervandı. Erzak, tahıl ve askerî malzemelerle yüklü araçlar hazırlanıyordu. Gördüğüm kadarıyla ciddi bir sevkiyat için uğraşılıyordu.”

Lyra dikkatle onu dinliyordu.

“Bu iyi bir haber.”

“Öyle mi?”

Kaelor'un sesi yeniden sertleşti.

“Bir kervanın hazırlanması iyi bir haber olabilir. Fakat o kervanın Kuzey'e ulaştığını görmeden bunun bir başarı olduğunu söyleyemem.”

Önündeki rapora bir kez daha baktı.

“Ben artık verilen sözleri, çıkarılan emirleri ve hazırlanan belgeleri dinlemek istemiyorum. Bir kervan yola çıkabilir, fakat yol üzerinde durdurulabilir. Erzak hazırlanabilir, ancak depolara ulaşmayabilir. Görmek istediğim, o malzemelerin Kuzey'deki insanlara teslim edilmesidir.”

Dorian başını hafifçe salladı.

“Bu konuda haklısın. Hazırlıkla teslimat arasındaki sürecin de denetlenmesi gerekiyor.”

Kaelor ona döndü.

“Öyleyse bunu yapın. Sevkiyatın nerede olduğunu, ne zaman yola çıktığını ve hangi noktada teslim edildiğini öğrenmek istiyorum. Kuzey'e ulaşmayan hiçbir malzemeyi gönderilmiş kabul etmeyeceğim.”

Lyra ellerini masanın üzerinde birleştirdi.

“Bu kez aynı fikirdeyiz. Kervanın hazırlanmış olması tek başına yeterli değil. Sevkiyatın tamamlandığını gösteren kayıtları görmeliyiz. Ayrıca gecikmelerin tekrar yaşanmaması için güzergâh üzerindeki sorumlulukları da belirlemeliyiz.”

“İyi,” dedi Kaelor. “Çünkü Kuzey'in bir sonraki kışı da aynı şartlarda geçirmesini istemiyorum.”

Bir süre kimse konuşmadı.

Kaelor'un itirazı yalnızca Kuzey'in ihtiyaçlarına ilişkin değildi. Arven’in verdiği kararların uygulanıp uygulanmadığı, Merkez'in kendi emirlerini ne ölçüde izleyebildiği de tartışmanın içindeydi.

Dorian önündeki belgeleri bir araya getirdi.

“Sevkiyat meselesiyle ilgili bir noktayı eklemeliyim. Kuzey'e gönderilen kervanların hazırlık kayıtlarının yanı sıra çıkış ve teslimat sonuçlarını da incelemeye başladım. Bazı sevkiyatların planlandığı gibi ilerlemediğini gösteren kayıtlar var.”

Kaelor hemen ona döndü.

“Ne tür kayıtlar?”

“Henüz bütün sonuçları bir araya getirmedim. Çıkış kayıtlarını, güzergâh üzerindeki durakları ve teslimat bilgilerini karşılaştırıyorum. İnceleme tamamlandığında bulguları bizzat seninle paylaşacağım.”

Kaelor bir süre Dorian'ı süzdü.

“Umarım bu kez elimizde yalnızca kâğıtlar olmaz.”

“Olmayacak, bunu netleştireceğim.”

Lyra araya girdi.

“Öyleyse Kuzey meselesini burada şimdilik bırakalım. Dorian araştırmasını tamamlayacak, Kaelor da sonuçları doğrudan öğrenecek. Fakat sevkiyatların durumu açıklığa kavuşana kadar bu konunun kapandığını düşünmüyorum.”

Kaelor başıyla onayladı.

“Ben de öyle.”

Dorian önündeki diğer dosyayı açtı.

“Şimdi Doğu'daki gelişmelere geçelim.”

Bakışlarımı masanın üzerindeki yeni belgelere çevirdim. Kuzey'deki tartışma sona ermişti ama cevaplanmamış sorular geride kalmıştı.

Arven gerekli emri vermişti. Başkentte büyük bir kervan hazırlanmıştı. Fakat bunların Kuzey'deki insanlara ne zaman ulaşacağı hâlâ belirsizdi.

Kaelor'un sözleri aklımda kaldı:

Bir hükümdarın sözü, ancak yerine getirildiğinde anlam kazanır. Dorian, Kuzey'e ilişkin belgeleri bir kenara bırakarak önündeki diğer dosyayı açtı. Bu kez masaya koyduğu evraklar Doğu'dan gelen askerî raporlardan ve Merkez'e gönderilen yazışmalardan oluşuyordu.

“Doğu'daki durumu değerlendirmeden önce iki ayrı meseleyi birbirinden ayırmamız gerekiyor. Birincisi, Tharkis'in görevden alınması ve hain ilan edilmesi. İkincisi ise bölgede yürütülen keşif faaliyetleri. Son raporlar bu iki konuyu birbirine fazlasıyla yaklaştırıyor.”

“Birbirleriyle bağlantılı olabileceklerini düşünmüyor musun?” diye sordu Kaelor.

“İhtimal dâhilinde. Ancak şu an bunu doğrulayacak yeterli kanıtımız yok.”

“Doğu'daki askerî hareketliliğin gerçek amacı hâlâ belirsiz mi?” diye araya girdi Lyra.

Dorian birkaç sayfayı çevirdi.

“Birliklerin hangi emir doğrultusunda hareket ettiğine ilişkin kayıtlar mevcut. Fakat keşif faaliyetlerinin kapsamı ve sonuçları konusunda elimizdeki bilgiler henüz yeterli değil. İlk raporlarla sonradan gönderilenler arasında da bazı farklılıklar bulunuyor.”

“Nasıl farklılıklar?” diye sordum.

“Bazı raporlar askerî birliklerin hareketlerini anlatırken bazıları araştırma ekiplerinin faaliyetlerine odaklanıyor. Ancak sonraki belgelerde bu iki faaliyet aynı sürecin parçalarıymış gibi aktarılmış.”

Raporlar arasındaki farklar yalnızca eksik bilgiye işaret etmiyordu; birbirinden ayrı faaliyetlerin aynı başlık altında toplanmış olma ihtimali de vardı. Böyle bir karışıklık, hem soruşturmanın yönünü hem de bölgede görev yapan insanların geleceğini etkileyebilirdi.

“Öyleyse önce hangi bilginin nereden geldiğini belirlemeliyiz,” dedim. “Bir raporda yazan her şeyi doğru kabul edersek birbirinden bağımsız olayları tek bir sonuca bağlayabiliriz. Üstelik bu yalnızca araştırmayı değil, hakkında karar vereceğimiz insanları da etkiler.”

“Doğru,” dedi Kaelor. “Fakat Tharkis'in hain ilan edilmesi için de yeterli kanıtımız yoktu.”

Dorian'ın önündeki dosyada bulunan ferman kayıtları, bu tartışmanın en önemli kısmıydı.

“Fermanın hazırlanma ve iletilme sürecini ayrıca inceliyorum. Üzerindeki imza, elimizdeki örneklerle uyumlu görünüyor. İletim kayıtları da mevcut. Ancak belgenin hazırlanmasına, onaylanmasına ve hükümdara sunulmasına ilişkin temel kayıtların bir kısmı eksik.”

“Bir fermanın imparatorluk mührü taşıması, onun gerçekten hükümdarın iradesini yansıttığını kanıtlamaz mı?” diye sordu Lyra.

“Tek başına kanıtlamaz. Mühür ve imza, belgenin resmî niteliğini gösterir. Fakat hangi süreçten geçerek hazırlandığını, kimin tarafından onaylandığını ve hangi yetkiyle yürürlüğe konulduğunu da bilmemiz gerekir.”

Kaelor'un değerlendirmesi açıktı:

“Öyleyse ortada iki ayrı sorun var. Birincisi, Tharkis'in neden hain ilan edildiği. İkincisi, böyle bir kararın Arven’in bilgisi dışında nasıl yürürlüğe girebildiği.”

“İkinci sorunun cevabını henüz bilmiyoruz,” dedim. “Ancak ilk soruyu bundan bağımsız değerlendirmeliyiz. Tharkis gerçekten suçluysa bunu ortaya çıkarmak zorundayız. Değilse yalnızca bir fermanla itibarının ve görev yetkisinin elinden alınmasına izin veremeyiz.”

“Yani kararın kendisinden önce, kararın dayanağını öğrenmemiz gerektiğini söylüyorsun,” dedi Lyra.

“Evet. Bir insanın suçlu olup olmadığı, hakkında çıkarılan belgenin resmî görünmesine göre belirlenemez. Aynı şekilde Tharkis'e duyduğumuz güven de onu soruşturmadan muaf tutmaz.”

“Bu konuda sana katılıyorum,” dedi Kaelor.

Dorian konuşmaya devam etti:

“Arven de fermanın asıl nüshasının, kayıtların ve iletim zincirinin incelenmesini istedi. Yufs Varn'ın sorgulanmasını da emretti.”

“Bu incelemenin ne kadar süreceğini biliyor muyuz?”

“Hayır. Bazı kayıtlar eksik. Eksik olan kayıtların neden bulunmadığını anlamadan kesin bir sonuca ulaşamayız.”

“Öyleyse yalnızca mevcut belgeleri değil, bu kayıtların kimlerin sorumluluğunda olduğunu ve hangi aşamada eksildiğini de araştırmalıyız. Belgenin hazırlanma süreci kadar, o süreçte kimlerin yetki kullandığı da önemli.”

“Bu da incelemenin bir parçası,” dedi Dorian.

Kaelor'un asıl kaygısı ise belgelerin ötesindeydi.

“Bir imparatorlukta hükümdarın bilgisi dışında böyle bir karar alınabiliyorsa sorun yalnızca bir ferman değildir. O kararın alınmasına imkân veren düzenin kendisidir.”

Dorian hemen cevap vermedi. Bakışları kısa süre dosyanın üzerinde kaldı. Bu sessizliği bir kabul sayamazdım; belki de Kaelor'un iddiasını tartıyordu. Yine de vereceği cevabı beklerken, eksik kayıtların kendisinden çok, henüz açıklanamayan sürecin ağırlığını hissettim.

Kaelor sözlerini sürdürdü:

“Bugün Doğu'da bir ordu komutanı görevden alınır. Yarın başka bir bölgede bir yönetici aynı şekilde suçlanır. Sonra da herkes bunun hükümdarın emri olduğunu düşünür.

Arven’in önüne yalnızca sonuçlar geliyorsa verdiği emirlerin ne kadarının gerçekten kendi iradesini yansıttığını nasıl bilebilir?“

“Fakat burada bir ayrım yapmamız gerekiyor,” dedim.

“Nasıl bir ayrım?”

“Arven’in bilgisi dışında bir karar alınmış olması, yönetimin zayıf olduğunu gösterebilir. Ancak bu durum tek başına kimin sorumlu olduğunu açıklamaz. Belki yetkisini aşan biri var, belki emir zincirinde bir aksaklık yaşandı, belki de birileri bu süreci bilerek kullandı. Bunların hiçbirini henüz bilmiyoruz.”

“Yani aceleyle suçlu aramamızı istemiyorsun.”

“Hayır. Tam tersine, sorumlunun bulunmasını istiyorum. Ama bunu yaparken başka bir haksızlığa neden olmamalıyız.”

Lyra da Doğu'daki askerî durumun göz ardı edilmemesi gerektiğini düşünüyordu.

“Bu belirsizliğin içinde bölgedeki birliklerin durumunu da hesaba katmalıyız. Tharkis uzun süredir orada görev yapıyor. Askerler onu tanıyor ve emirlerine alışkın. Hakkındaki kararın uygulanması, yalnızca komuta zincirini değil, bölgedeki güven ilişkilerini de etkiler.”

“Yerel yöneticileri de,” diye ekledi Kaelor. “Tharkis'in yerine kimin getirileceği, Doğu'daki dengeleri doğrudan etkiler.”

Dorian yeniden söze girdi:

“Bu nedenle inceleme tamamlanana kadar mevcut askerî düzenin korunmasını öneriyorum. Birliklerin konumlarında veya komuta yapısında aceleyle değişiklik yapılması, zaten belirsiz olan durumu daha da karmaşık hâle getirebilir.”

Fermanın uygulanmasının askıya alınması, sahadaki belirsizliği kendiliğinden gidermiyordu. Birliklerin kime karşı sorumlu olduklarını ve hangi emirleri uygulayacaklarını bilmeleri gerekiyordu.

“Bu önerinin bir sakıncası olabilir,” dedim.

“Nedir?”

“Tharkis hakkındaki kararın uygulanmasının askıya alınması, sahadaki belirsizliği tek başına çözmüyor. Askerlerin kime karşı sorumlu olduklarını, hangi emirleri uygulayacaklarını bilmeleri gerekiyor. Komuta düzenini değiştirmemek başka, görev ve yetki sınırlarını belirsiz bırakmak başka.”

“Bu doğru,” dedi Kaelor. “Birlikler ne yapacaklarını bilmeden bekleyemez.”

“Öyleyse mevcut komuta yapısı korunurken görev ve yetki sınırları açık biçimde yeniden teyit edilmeli. Ancak bu düzenleme, Tharkis'in suçlu ya da suçsuz olduğuna ilişkin bir hüküm gibi sunulmamalı.”

“İşte bu daha doğru. Bir soruşturmanın sonuçlanmasını beklerken bölgeyi savunmasız bırakamayız. Fakat soruşturma tamamlanmadan da bir insanın yerine başkasını getirerek suçlamayı fiilen kesinleştiremeyiz.”

“Sanırım burada uzlaşabiliriz,” dedi Lyra. “Tharkis hakkındaki soruşturma devam etmeli, birliklerin mevcut konumları korunmalı ve bölgedeki komuta sorumluluğu açık bırakılmamalı.”

“Arven’in önünde yalnızca bu mesele yok,” dedi Kaelor. “Kuzey'deki sorunları da gördük. Merkez'in verdiği emirlerin ne kadarının yerine getirildiği hâlâ belirsiz. Doğu'da ise hükümdarın bilgisi dışında alınmış olabilecek bir karar var.”

Kuzey'deki kervan meselesi yeniden aklıma geldi. Başkentten ayrılmaya hazırlanan o büyük sevkiyatı ben de görmüştüm. Hatta kervanın başında bizzat ağabeyim Arven duruyordu. O görüntü, verilen emrin ciddiyetini açıkça ortaya koyuyordu. Fakat Kaelor'un itirazı da yerindeydi. Bir kervanın hazırlanması, yola çıkması ve hedefine ulaşması birbirinden farklı şeylerdi. Asıl mesele, malzemelerin Kuzey'e varıp varmadığıydı. Eğer ulaşmıyorsa bunun nedeni neydi? Güzergâh üzerindeki gecikmeler mi, ihmaller mi, yoksa kervanları hedef alan saldırılar mı? Daha da önemlisi, bunları yapan kimdi?

“Bu iki olayın aynı sebepten kaynaklandığını söyleyemeyiz,” dedim. “Ancak ikisi de aynı soruyu ortaya çıkarıyor: Merkez'de alınan kararlar gerçekten amaçlandıkları şekilde uygulanıyor mu?”

Dorian'ın cevabı, tartışmayı daha geniş bir alana taşıdı.

“Bu sorunun cevabı, imparatorluğun yönetim biçimini yeniden değerlendirmemizi gerektirebilir.”

“Yalnızca yönetim biçimini değil,” dedi Kaelor. “Bu yönetimin başındaki kişinin sorumluluklarını da.”

“Arven'den mi söz ediyorsun?” diye sordu Lyra.

“Arven'den de. Ondan önce bu tahtta oturanlardan da. Ve bu imparatorluğun bundan sonra nasıl ayakta kalacağından da.”

“Bir hükümdarın bütün kararları kendisinin vermesi mümkün değil,” dedim. “Fakat verdiği yetkilerin nasıl kullanıldığını bilmek zorunda. Merkez'de alınan kararlar bölgelerde farklı sonuçlar doğuruyorsa bunun hesabını yalnızca emri verene ya da uygulayana yükleyemeyiz. Sistemin tamamına bakmalıyız.”

Dorian bu kez doğrudan fikrimi sordu.

“Bu, yönetimde daha güçlü bir denetim mekanizması gerektiğini düşündüğün anlamına mı geliyor?”

“Denetim tek başına yeterli değil. Sorumluluklar açık olmalı, emirlerin izleri sürülebilmeli ve yanlış kararların sonuçları gizlenememeli. Bir görevli yetkisini aştığında bunun hesabını vermeli; bir emir yerine getirilmediğinde de neden yerine getirilmediği açıklanmalı.”

Kaelor'un bu değerlendirmeye itirazı vardı.

“Bu söylediklerin, imparatorluğun mevcut düzeninde ciddi değişiklikler gerektirebilir.”

“Gerekiyorsa yapılmalı. Bir düzenin uzun zamandır var olması, doğru işlediği anlamına gelmez.”

Lyra'nın değerlendirmesi de tartışmanın geldiği noktayı özetliyordu.

“Öyleyse mesele yalnızca Arven’in nasıl bir hükümdar olacağı değil. Onun yönetmeye çalıştığı imparatorluğun da nasıl bir düzene sahip olacağı.”

“Evet. Arven’in başarılı olması için herkesin onun kararlarına katılması gerekmiyor. Fakat hiç kimse kendi sorumluluğunu yerine getirmediği hâlde bunun sonuçlarından kaçamamalı.”

Dorian konuşmayı toparlamak istercesine söze girdi.

“Arkadaşlar, sanırım artık aynı noktaya geldik. Önce Doğu'daki soruşturmanın sonuçlarını bekleyeceğiz. Kuzey'deki sevkiyatların takibini sürdüreceğiz. Ancak bütün bunların ötesinde, Merkez'in karar alma ve uygulama düzenini de değerlendirmemiz gerekiyor.”

“Aurelian güçlü bir imparatorluk bıraktığını düşünüyordu,” dedi Kaelor. “Belki de gerçekten öyleydi. Fakat şimdi bu imparatorluğun, onun ardından ne kadar ayakta kalabileceğini göreceğiz.”

“Bu kadar kısa sürede her şeyin değişmesini kimse beklemiyordu,” dedi Lyra.

“Değişimin ne zaman geleceğini kimse bilemez,” dedim. “Ama geldiğinde onu karşılayacak bir düzenin bulunması gerekir.”

Kuzey'de geciken sevkiyatlar, Doğu'da açıklanamayan bir ferman ve birbirinden ayrılması gereken keşif faaliyetleri... Her biri farklı bir sorundu; ancak hepsi Merkez ile bölgeler arasındaki bağın düşündüğümüz kadar sağlam olmayabileceğine işaret ediyordu.

Dorian yeni bir sayfa açtı.

“Öyleyse artık yalnızca mevcut sorunları değil, bu sorunları çözebilecek bir yönetimin nasıl olması gerektiğini de konuşmalıyız.”

“Öyleyse tahtın geleceğini konuşalım,” dedi Kaelor.

“Arven’in geleceğini mi, imparatorluğun geleceğini mi?” diye sordu Lyra.

Kaelor'un cevabı gecikmedi.

“Bu aşamada ikisini birbirinden ayırmak mümkün mü?”

Kimse cevap vermedi.

Ben de vermedim. Çünkü bu kez sorunun cevabını gerçekten bilmiyordum. Tartışmanın yönü değişmişti. Artık yalnızca sorunların ne olduğunu değil, onları kimin, hangi yetkiyle ve nasıl çözeceğini konuşuyorduk.

Aurelian'ın ölümünden sonra tahta çıkan Arven, imparatorluğun bütün ağırlığını omuzlarında taşıyacak zamanı henüz bulamamıştı. Fakat zaman ona ayrıcalık tanımayacaktı. Kuzey bekliyordu, Doğu cevap istiyordu; Merkez'de ise verilen emirlerin gerçekten uygulanıp uygulanmadığı sorgulanıyordu.

Kaelor, masadaki belgelerden birini kenara itti.

“Bütün bunları konuşuyoruz ama asıl soruyu hâlâ sormadık.”

Dorian başını kaldırdı.

“Hangi soruyu?”

“Arven nasıl bir imparator olacak?”

Artık bir emrin doğruluğunu değil, o emirlerin toplamından nasıl bir hükümdarlık anlayışı doğacağını tartışıyorduk.

Lyra, Kaelor’un sözünü tamamlamasını bekledi.

“Arven’in nasıl bir hükümdar olacağını bugünden bilemeyiz. Henüz yeterince zaman geçmedi.”

“Zamanın geçmesini beklemek de bir tercihtir,” dedi Kaelor. “Bazen bir hükümdarın ilk kararları, sonraki yıllarda vereceği bütün kararlardan daha belirleyici olur.”

Bu düşünceyi bütünüyle reddedemezdim. Fakat Arven’in henüz sonuçları görülmemiş kararlarını yalnızca tecrübesizliğine bağlamak da adil olmazdı.

“İlk kararların önemli olması, her kararın doğru ya da yanlış olduğunun hemen anlaşılabileceği anlamına gelmez,” dedim. “Bir hükümdarı değerlendirmek için yalnızca verdiği emirlere değil, o emirlerin hangi şartlarda verildiğine ve sonuçlarının nasıl ele alındığına da bakmalıyız.”

Kaelor bana döndü.

“Peki ya sonuçlar ağırsa?”

“O zaman sorumluluğu da ağır olur. Ancak bir kararın kötü sonuçlanmasıyla o kararın baştan yanlış verilmiş olması aynı şey değildir. Bazen doğru bir karar yanlış uygulanır. Bazen de yanlış bir karar, tesadüfen beklenen sonucu doğurur.”

Dorian hafifçe başını eğdi.

“Bu ayrımı yapabilmek için de sağlam bir yönetim düzenine ihtiyacımız var.”

“Sağlam bir düzen tek başına yeterli değil,” dedi Kaelor. “O düzeni yöneten kişinin de ağırlığını taşıyabilmesi gerekir.”

Aurelian'ın adı geçmediği hâlde hepimizin aklında aynı kişi vardı. Babam, geride yalnızca bir taht bırakmamıştı. Onun kararlarıyla şekillenmiş bir yönetim anlayışı, yıllar içinde kurulmuş dengeler ve birbirine alışmış güç odakları da vardı. Arven şimdi yalnızca babasının yerini almıyor; onun kurduğu düzenin devam edip edemeyeceğine de karar vermek zorundaydı.

“Arven’in Aurelian gibi yönetmesini bekleyemeyiz,” dedim. “Aynı şartlarda yaşamıyorlar. Aynı sorunlarla karşılaşmıyorlar. Bir hükümdarın mirasa sahip çıkması, kendisinden önce gelen kişinin bütün yöntemlerini sürdürmesi demek değildir.”

Lyra söz aldı.

“Ancak geçmişte işe yarayan her şeyi değiştirmeye kalkarsa, elinde ne kalır?”

“Değişmesi gerekmeyen şeyleri korumalı. İşlevini yitirenleri ise yalnızca eski oldukları için savunmamalı.”

Kaelor’un yüzünde belirgin bir ifade değişikliği olmadı.

“Bunu söylemek kolay. Bir düzeni değiştirdiğinde yalnızca kuralları değiştirmezsin. O kurallarla güç kazanmış insanları da karşına alırsın.”

Bu kez itiraz etmedim. Kaelor'un sözünü ettiği tehlike gerçekti. İmparatorluk yalnızca merkezdeki tahtın emirleriyle ayakta durmuyordu. Bölgelerde görev alan hanedan mensupları, komutanlar ve yöneticiler de kendi yetki alanlarını korumak isteyecekti.

Dorian araya girdi.

“Öyleyse mesele değişimin kendisi değil, nasıl gerçekleştirileceği.”

“Ve kimin lehine gerçekleştirileceği,” diye ekledi Kaelor.

Lyra bakışlarını masadakiler arasında gezdirdi.

“Arven’in önünde iki yol olduğunu düşünüyorsunuz. Ya babasının düzenini koruyacak ya da yeni bir düzen kuracak.”

“Ben iki yol olduğunu söylemedim,” dedi Kaelor. “Bir hükümdar bazen ikisini aynı anda yapmak zorunda kalır. Fakat bunu yaparken kimin çıkarını gözettiğini bilmelidir.”

“İmparatorluğun çıkarını,” dedim.

Kaelor bu kez doğrudan bana baktı.

“Her hükümdar böyle söyler, Lyanna.”

“Bu, sözün değersiz olduğu anlamına gelmez. Yalnızca sözün yeterli olmadığını gösterir. Bir hükümdarın imparatorluğun çıkarını gözettiğini iddia etmesi değil, kararlarının bununla örtüşmesi gerekir.”

Dorian sessizce dinliyordu. Konuşulanların yalnızca Arven’in yönetim tarzıyla sınırlı kalmadığını görüyordum. Tahtın çevresindeki güçlerin geleceği de tartışmanın içindeydi; Dorian'ın bu tartışmada hangi noktaya kadar ilerlemek istediğini ise kestiremiyordum.

Lyra ellerini masanın üzerinde birleştirdi.

“Peki, Arven’in önündeki en büyük tehlike nedir?”

Kaelor beklemedi.

“Yanlış insanlara güvenmesi.”

“Yalnızca bu mu?” diye sordum.

“Bir hükümdar yanlış insanlara güvenirse, doğru kararlar alsa bile onları uygulayamaz.”

“Doğru insanları seçtiğinden nasıl emin olacak? Onları sınamadan mı? Yoksa kendisine karşı çıkmayan herkesi güvenilir kabul ederek mi?”

Kaelor cevap vermeden önce kısa bir süre düşündü.

“Bir hükümdarın çevresindeki herkesin ona karşı çıkmasını bekleyemezsin.”

“Beklemiyorum. Fakat karşısında duran herkesin düşman olduğunu düşünürse, bir süre sonra yalnızca duymak istediği şeyleri işitir.”

Bu sözler masada kısa bir sessizlik yarattı.

Dorian sonunda konuştu.

“Belki de Arven’in önce kendisine bağlı olanlarla kendisine itaat edenler arasındaki farkı anlaması gerekiyor.”

Lyra kaşlarını hafifçe kaldırdı.

“Bunu nasıl ayıracak?”

“İtaat, bir emrin yerine getirilmesidir. Bağlılık ise o emir yanlış olduğunda bile hükümdarın karşısına çıkabilmektir.”

Kaelor sandalyesinde geriye yaslandı.

“Güzel sözler. Fakat böyle insanların sayısı sandığından azdır.”

“Az olması, gereksiz oldukları anlamına gelmez,” dedim.

Kaelor cevap vermedi.

O an tartışmanın başlangıç noktasına geri döndüğümüzü fark ettim. Kuzey’de emirler verilmişti, fakat sonuçları belirsizdi. Doğu’da bir kararname çıkarılmıştı, fakat kimin onayladığı bilinmiyordu. Merkezde ise bütün bu meseleleri çözmesi gereken yönetim, kendi işleyişini sorgulamak zorunda kalmıştı.

“Bir hükümdarın gücü,” dedim, “çevresindeki herkesin ona boyun eğmesiyle ölçülmemeli. Gerektiğinde kendisine karşı çıkılmasına izin verebilmesiyle de ölçülmeli.”

Lyra bana baktı.

“Ya bu karşı çıkışlar imparatorluğu zayıflatırsa?”

“O zaman sınırları belirlenir. Ancak bütün itirazları bastırarak güçlü bir imparatorluk kuramazsınız. Yalnızca itirazların görünmediği bir imparatorluk kurarsınız.”

Dorian ilk kez bu tartışmanın başından beri tuttuğu notları bir kenara bıraktı.

“Öyleyse Arven’in yalnızca yönetim biçimini değil, kendisine sunulan bilgilerin doğruluğunu da güvence altına alması gerekiyor.”

“Bunun için de kendisine yakın olanların denetlenmesinden kaçınmaması gerekir,” dedi Kaelor.

Bu sözün kime yöneldiğini anlayamadım. Belki de kimseye yöneltilmemişti. Fakat artık masadaki her cümlenin birden fazla anlam taşıyabileceğini biliyordum.

Lyra sessizliği bozdu.

“Bütün bunların sonunda yine aynı yere geliyoruz. Arven’in nasıl bir imparator olacağına karar vermeye çalışıyoruz. Fakat onun bunu nasıl yapacağına dair elimizde kesin bir cevap yok.”

“Henüz yok,” dedim.

Kaelor başını hafifçe salladı.

“Cevabı bulmak için fazla zamanımız olmayabilir.”

Aurelian'ın ölümünden beri herkes yeni hükümdarın ilk adımlarını izliyordu. Bazıları Arven’in başarısını bekliyor, bazıları hata yapmasını kolluyor, bazılarıysa kendi konumunu belirlemek için henüz erken olduğunu düşünüyordu.

“Bir şeyden eminim,” dedim. “Arven’in önündeki mesele yalnızca tahta layık olduğunu kanıtlamak değil. Bu tahtın üzerinde otururken imparatorluğu nasıl ayakta tutacağını göstermek.”

Dorian bakışlarını bana çevirdi.

“Peki, bunu yapabilmesi için neye ihtiyacı var?”

Cevap vermeden önce düşündüm.

“Gerçeği kendisinden saklamayan insanlara. Hatalarını söylemekten çekinmeyen yöneticilere. Ve kararlarının hesabını verebileceği bir düzene.”

Kaelor masadaki belgeleri yeniden önüne çekti.

“Bunların hepsi kulağa doğru geliyor. Fakat bir imparatorluk, yalnızca doğru sözlerle yönetilmez.”

“Bunu biliyorum,” dedim. “Ama yanlışların üzerini örterek de yönetilemez.”

Kaelor bu kez itiraz etmedi.

Toplantının başından beri konuştuğumuz her şey sonunda tek bir soruda birleşiyordu: Arven, kendisine bırakılan imparatorluğu olduğu gibi mi koruyacaktı, yoksa değişen şartlara göre yeniden mi şekillendirecekti?

Bu sorunun cevabını hiçbirimiz bilmiyorduk.

Fakat artık yalnızca Arven’in ne yapacağını değil, onun adına karar vermeye kalkabilecek insanların kimler olabileceğini de düşünmeye başlamıştım. Dorian, önündeki belgeleri bir araya getirip masanın ortasına bıraktı.

“Önce merkezdeki yönetimin işleyişini gözden geçirmeliyiz. Bölgelerden gelen raporlar, emirlerin uygulanma kayıtları ve sorumluluk zinciri aynı çerçevede incelenmeli.”

Kaelor belgelerden birine göz gezdirdi.

“Bunun için yeni bir kurul mu kurmayı düşünüyorsun?”

“Yeni bir kurul şart değil. Önce mevcut kurumların görevlerini yerine getirip getirmediğini anlamalıyız. Yeni bir yapı kurmak, eski sorunları başka isimlerle yeniden üretmekten ibaret kalabilir.”

Lyra, Dorian'ın önerisini dikkatle değerlendirdi.

“Peki, bu incelemeyi kim yürütecek? Merkezdeki görevliler mi? Yoksa bölgelerden de temsilciler bulunacak mı?”

“Yalnızca merkezdeki görevlilere bırakırsak, merkez kendi kendisini denetlemiş olur. Bölgelerden gelen kayıtlar da incelemeye dâhil edilmeli.”

Kaelor başını kaldırdı.

“Bölgelerden gelecek her temsilciye güvenebileceğimizi düşünmüyorsun herhâlde.”

“Güvenmek zorunda değiliz. Kayıtları karşılaştırabiliriz.”

“Temsilciler yalnızca kendi bölgelerinin çıkarlarını savunursa, bu inceleme kısa sürede başka bir mücadeleye dönüşür,” dedim.

Lyra bana katıldı.

“Bölgelerin katılımı gerekli, fakat kararların bölgesel çıkarlara göre verilmesi kabul edilemez.”

“Bölgelerden temsilciler bilgi sunabilir, ilgili kayıtları inceleyebilir ve itirazlarını raporlayabilir. Ancak soruşturmanın sonucuna tek başlarına karar veremezler.”

Kaelor parmaklarını masaya hafifçe vurdu.

“Bu durumda son kararı yine merkez verecek.”

“Merkezin yetkisini ortadan kaldırmayı önermiyorum,” dedi Dorian. “Yetkinin nasıl kullanıldığının görülebilir olmasını öneriyorum.”

Kaelor'un yüzünde hafif bir memnuniyetsizlik belirdi.

“Görülebilirlik her zaman güven sağlamaz. Bazen yalnızca herkesin birbirini izlemesine neden olur.”

“Gizlilik de güven sağlamaz,” dedim. “Özellikle alınan kararların sonuçları başkalarının hayatını etkiliyorsa.”

Kaelor bana baktı.

“Her kararın herkes tarafından bilinmesi gerektiğini mi düşünüyorsun?”

“Hayır. Bazı kararların gizli kalması gerekir. Ancak gizlilik, hesap vermekten muaf olmak anlamına gelmemeli. Kararın bütün ayrıntıları herkese açıklanmayabilir; fakat yetkinin kim tarafından ve hangi sınırlar içinde kullanıldığı gerektiğinde ortaya çıkarılabilmeli.”

Lyra, konuşmanın bu noktaya gelmesini bekliyormuş gibi söze girdi.

“Böyle bir denetim yalnızca merkezdeki görevlilerle sınırlı kalmamalı. Bölgesel yöneticiler de aynı ölçütlere tabi olmalı.”

Kaelor bu kez itirazını daha dikkatli kurdu.

“Bölgesel yöneticilerin her kararını merkezin onayına bağlarsanız, imparatorluğu yönetilemez hâle getirirsiniz. Kuzey'deki bir komutan, merkezden cevap beklerken sınırdaki gelişmelere müdahale edemezse bunun bedelini hepimiz öderiz.”

“Her kararın onaya sunulmasını önermiyorum,” dedim. “Yetki sınırlarının açık olmasını öneriyorum. Bir yönetici hangi durumda kendi kararını verebilir, hangi durumda merkeze başvurmalıdır? Bunlar belirsiz kaldığında hem yetki aşımı hem de sorumluluktan kaçış mümkün oluyor.”

Dorian söze karıştı.

“Bunun için bölgelerin yetki alanları yeniden tanımlanabilir. Acil durumlarda yerel yöneticilerin hareket kabiliyeti korunur, fakat aldıkları kararlar sonradan denetlenir.”

Lyra, “Peki ya bu denetim siyasi bir araca dönüşürse?” diye sordu.

Dorian kısa bir süre sustu.

“Her denetim mekanizması kötüye kullanılabilir. Bu yüzden yalnızca denetlenenlerin değil, denetleyenlerin de denetlenmesi gerekir.”

Kaelor'un bakışları Dorian üzerinde bir süre kaldı.

“Bu düzeni kurmak için kaç kişiye ihtiyacımız olacak? Kaç kayıt tutulacak? Kaç yeni görevli atanacak? Bir süre sonra imparatorluğun bütün gücünü yönetmek yerine kendi bürokrasisini beslemek zorunda kalmayacağından nasıl emin olacağız?”

“Yeni bir teşkilat kurmuyoruz,” dedi Dorian. “Önce var olan kayıtları karşılaştırıp kaybolan, geciken veya birbiriyle çelişen bilgilerin nerede ortaya çıktığını belirlemeliyiz.”

Sevkiyat kayıtları bu önerinin somut sınavı olacaktı. Dorian'ın daha önce sözünü ettiği araştırma, yalnızca kervanların hazırlanıp hazırlanmadığını değil, yükün hangi noktada el değiştirdiğini de ortaya çıkarmalıydı.

“İlk karşılaştırmalarda bazı çıkış ve teslim kayıtlarının birbiriyle örtüşmediğini gördüm,” dedi Dorian. “Bunun nedenini araştırıyorum. Şimdilik bunu usulsüzlük diye nitelendirmek için erken.”

Kaelor bu kez doğrudan ona baktı.

“Kayıtların uyuşmaması, kimin sorumlu olduğunu göstermiyor.”

“Hayır,” dedi Dorian. “Yalnızca hangi noktada soru sormamız gerektiğini gösteriyor.”

Lyra konuşmaya yeniden katıldı.

“Peki, bu incelemeler tamamlandığında ne yapacağız? Yalnızca sorumluları mı belirleyeceğiz, yoksa görev dağılımını da değiştirecek miyiz?”

“İkisini birbirinden ayırmalıyız. Bir görevlinin hatası bütün düzenin yanlış olduğunu kanıtlamaz; sistemdeki bir aksaklık da o görevlinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.”

Kaelor başını hafifçe salladı.

Dorian ellerini masanın üzerinde birleştirdi.

“Arven’in önüne yalnızca sorunları değil, uygulanabilir seçenekleri de koymalıyız. Mevcut düzen korunabilir, bazı yetkiler yeniden dağıtılabilir ya da merkez ile bölgeler arasındaki denetim biçimi değiştirilebilir.”

Lyra hemen karşılık verdi.

“Bu seçeneklerin her biri farklı sonuç doğurur. Yetkileri merkeze toplarsak bölgelerin hareket alanını daraltırız; bölgelere daha fazla serbestlik verirsek merkezî otoritenin uygulama gücü zayıflayabilir.”

“Bu yüzden yalnızca yetkinin miktarına bakmamalıyız. Bir yöneticinin ne kadar gücü olduğu kadar, bu gücü hangi şartlarda kullandığı da önemli.”

Kaelor sözümü tamamlamama izin verdi.

“Ve bunu belirleyecek olan yine taht olacak.”

“Son kararın tahtta olmasıyla her kararın taht tarafından verilmesi aynı şey değil.”

Bu kez Lyra'nın bakışları Kaelor'a yöneldi.

“Arven her şeyi kendisi yönetmeye çalışırsa zamanla hiçbir şeyi gerektiği gibi yönetemez.”

Dorian bu düşünceyi destekledi.

“Bir hükümdar her görevi bizzat yerine getiremez. Fakat kime hangi görevi verdiğini ve o görevin nasıl yürütüldüğünü bilmek zorundadır.”

Kaelor masadaki belgeleri kapattı.

“Bunların hepsi bir yönetim düzeninin parçaları. Fakat düzenin işlemesi için önce insanlar arasında bir denge kurulmalı. Arven’in çevresindeki herkesin aynı anda aynı şeyi istemesini bekleyemezsiniz.”

“Zaten beklemiyoruz,” dedi Lyra. “Farklı görüşlerin bulunması sorun değil. Sorun, bu farklılıkların imparatorluğun işleyişini engellemeye başlaması.”

Kaelor ona baktı.

“Peki, bir gün Arven’in verdiği kararın yanlış olduğunu düşünürsen ne yapacaksın?”

Lyra soruyu hemen cevaplamadı.

“Önce neden yanlış olduğunu anlamaya çalışırım.”

“Sonra?”

“Karşısına çıkar, söylerim.”

“Ya seni dinlemezse?”

“Bu, söylememem gerektiği anlamına gelmez.”

Kaelor'un bakışları bu kez bana döndü.

“Sen de aynı şeyi mi yaparsın?”

“Evet. Fakat Arven’in kardeşi olduğum için değil. Yanlış olduğunu düşündüğüm bir kararın sonuçlarını görmezden gelemeyeceğim için.”

“Peki, doğru olduğuna inanıyorsa?”

“Onu ikna etmeye çalışırım. Son karar kendisine ait olabilir ama bu, bizim düşüncelerimizi söyleme hakkımızı ortadan kaldırmaz.”

Dorian sessizliğini bozdu.

“Öyleyse hepimizin üzerinde anlaşabileceği bir nokta var. Arven’in çevresinde yalnızca aynı fikirde olan insanlar bulunmamalı.”

“Anlaşmak zorunda değiliz,” dedi Kaelor. “Ama birbirimizin sınırlarını bilmek zorundayız.”

Farklı bir yönetim düzeninde uzlaşmak kolay görünmüyordu. Aynı imparatorluğun geleceğini düşünüyor olsak da herkes o geleceğe farklı bir yoldan ulaşılabileceğine inanıyordu.

Dorian, merkezî yönetimin işleyişini daha görünür kılmak istiyordu. Lyra, kararların uygulanabilirliğini ve bölgeler arasındaki dengeyi gözetiyordu. Kaelor ise değişimin doğurabileceği güç mücadelelerini hesaba katıyordu.

Benim içinse henüz cevaplanmamış başka bir soru vardı: Bu öneriler Arven’in yönetimini güçlendirmek için mi hazırlanıyordu, yoksa onun hareket alanını baştan belirlemek için mi?

Bu ikisi arasındaki farkı anlamak kolay değildi.

Ve belki de toplantının başından beri konuştuğumuz hiçbir mesele, bu sorudan bağımsız değildi. Tartışma somut kararlara doğru ilerlerken, konuştuğumuz meselelerin birbirine nasıl bağlandığı daha açık hâle gelmişti. Kuzey'in ihtiyaçları, Doğu'daki soruşturma ve Merkez'in işleyişi aynı soruya dayanıyordu: Verilen kararlar gerçekten amaçlandığı gibi uygulanıyor muydu?

Dorian önündeki belgeleri yeniden düzenledi.

“Öyleyse bugünkü görüşmeden birkaç temel sonuç çıkarabiliriz.”

Kaelor ona baktı.

“Sonuç çıkarmak için önce üzerinde anlaştığımız şeyleri birbirinden ayırmalıyız.”

Dorian başını salladı.

“Doğu'daki kararname meselesi ayrı bir soruşturma olarak devam edecek. Belgenin hazırlanma, onaylanma ve iletilme süreci incelenecek; Yufs Varn'ın ifadesi alınacak. Tharkis hakkındaki görevden alma kararının hukuki dayanağı açıklığa kavuşana kadar kararın uygulanması askıda kalacak.”

“Tharkis'in birlikleri?” diye sordu Kaelor.

“Birlikler mevcut konumlarını koruyacak. Soruşturma tamamlanana kadar komuta yapısında yeni bir değişiklik yapılmayacak.”

Kaelor bu cevabı bekliyormuş gibi başını hafifçe salladı.

“Peki, Doğu'daki keşif faaliyetleri?”

“Onlar da ayrı bir inceleme konusu olacak. Askerî hareketlilikle keşif faaliyetlerini aynı rapor altında değerlendirmeyeceğiz. Gelen bilgilerin kaynağı ve doğruluğu ayrıca incelenecek.”

Bu ayrım korunmalıydı. Keşif faaliyetlerine ilişkin belirsizlik, Tharkis hakkındaki soruşturmanın yerine geçmemeli; ferman meselesi de Doğu'daki her askerî hareketin açıklaması gibi kullanılmamalıydı.

“Bu incelemenin sonucunda Tharkis'in sorumluluğu ortaya çıkarsa ne olacak?” diye sordu Lyra.

“Kanıtlanan neyse ona göre hareket edilecek,” dedim. “Ne hakkındaki kararın varlığı onu suçlu yapar ne de geçmiş hizmeti onu sorgulanamaz kılar.”

Kaelor bana baktı.

“Bu konuda aynı fikirdeyiz.”

Dorian konuşmayı sürdürdü.

“Kuzey'e gönderilen sevkiyatların çıkış ve teslim kayıtları karşılaştırılacak. Gecikmenin nerede yaşandığı ve sorumluluğun hangi aşamada ortaya çıktığı belirlenecek.”

“Bu inceleme yalnızca kervanlarla sınırlı kalmamalı. Kuzey'deki mevcut ihtiyaçlar da yeniden değerlendirilmeli. Aylar önce hazırlanan bir liste bugünkü koşulları göstermeyebilir.”

“Gönderilen miktarın yeterli olup olmadığını da bilmeliyiz. Bir sevkiyatın ulaşmış olması, ihtiyacın karşılandığını kanıtlamaz.”

Dorian bu öneriyi not etti.

Kaelor masaya doğru eğildi.

“Bütün bunlar yapılırken Kuzey'in kendi güvenliğini sağlaması gerekiyor. Merkezden gelecek her cevabı bekleyemezler.”

“Yerel komutanların mevcut yetkileri içinde hareket etmelerine engel olunmamalı,” dedi Lyra. “Ancak yeni asker toplama ya da bölgedeki kaynakları zorlayacak uygulamalar, ihtiyaçlar belirlenmeden başlatılmamalı.”

“Kuzey'in kendisini koruması başka, merkezden bağımsız bir askerî düzen kurması başka. Yerel komutanların hareket alanı açık olmalı; fakat bunun sınırları da belli olmalı.”

Kaelor'un yüzü ciddileşti.

“Bölgedeki insanlar kendilerini korumak için ne kadar ileri gidebileceklerini bilmek istiyor. Onlara yalnızca beklemelerini söyleyemeyiz.”

“Bölgenin güvenliği için alınan bir kararın ileride isyan hazırlığı gibi yorumlanması da mümkün. Bu yüzden bugünkü yetkiler açıkça belirtilmeli; kimse belirsizliğin arkasına saklanamamalı.”

Dorian araya girdi.

“O hâlde bölgelerin acil durumlarda kullanabileceği yetkiler açıkça tanımlanmalı. Böylece müdahale gecikmez, yetki aşımı iddiaları da belirsizliğe dayanmaz.”

Lyra başını salladı.

“Bunu yalnızca Kuzey için yaparsak diğer bölgeler de aynı düzenlemeyi isteyecektir.”

“İstemelerinde sakınca yok,” dedim. “Kurallar bir bölgenin ihtiyacına göre değil, imparatorluğun tamamında uygulanabilecek şekilde hazırlanmalı.”

Kaelor bu kez itiraz etmedi. Ancak yüzündeki ifade, bunun kolay bir düzenleme olmayacağını düşündüğünü gösteriyordu.

Dorian belgeleri bir kenara bıraktı.

“İlk aşamada Doğu'daki iki ayrı inceleme ve Kuzey sevkiyatlarının takibi sürdürülecek. Ardından merkez ile bölgeler arasındaki yetki ve sorumluluk sınırları değerlendirilecek. Sonuçlar Arven'e sunulacak.”

“Arven’in bunları kabul edeceğini varsayıyor muyuz?” diye sordu Kaelor.

“Hayır,” dedi Dorian. “Bunlar öneriler. Son karar ona ait.”

Kaelor'un bakışları bir an Dorian üzerinde kaldı.

“Peki, bu önerileri ona kim sunacak?”

Dorian cevap vermeden önce kısa bir süre bekledi.

“Bugünkü görüşmenin sonuçlarını bir araya getirip kendisine iletebilirim.”

Lyra söze girdi.

“Yalnızca senin hazırladığın bir rapor olmasını doğru bulmuyorum. Her birimiz kendi değerlendirmesini ayrı ayrı sunmalı. Böylece görüşlerimiz tek bir kişinin yorumundan geçmek zorunda kalmaz.”

Bu öneriyi yerinde buldum.

“Katılıyorum. Üzerinde uzlaştığımız konular ortak bir metinde yer alabilir. Fakat anlaşamadığımız noktalar da silinmemeli. Herkesin aynı fikirdeymiş gibi gösterilmesi, gerçekte var olan sorunları ortadan kaldırmaz.”

Kaelor kısa bir süre düşündü.

“Böylece Arven yalnızca ortak kararları değil, aramızdaki görüş ayrılıklarını da görecek.”

“Evet,” dedim. “Hangisinin doğru olduğuna kendisi karar verebilir.”

Dorian bu kez herhangi bir itirazda bulunmadı.

Artık üzerinde çalışılacak başlıklar belliydi; fakat bunlar henüz nihai kararlar değildi. Soruşturmalar tamamlanacak, sevkiyat kayıtları doğrulanacak ve yetki sınırlarına ilişkin öneriler Arven’in değerlendirmesine sunulacaktı.

Lyra, masadaki belgelerden birini kendisine doğru çekti.

“Arven'e sunacağımız eleştirilerin, ona karşı hazırlanmış bir metin gibi görünmesini istemem,” dedi Lyra. “Merkezdeki yetkileri sorgulamak, tahtın otoritesini reddetmekle aynı şey değil.”

Kaelor ona baktı.

“Bunu kim iddia etti?”

“Bazen aralarındaki sınır düşündüğünden daha incedir,” dedi Kaelor.

“İnce olması, ikisinin aynı şey olduğu anlamına gelmez.”

Lyra'nın sözleri yalnızca kişisel bağlılıktan kaynaklanmıyordu. Merkezî otoritenin zayıflamasıyla imparatorluğun yönetilemez hâle gelmesi arasındaki tehlikeyi görüyordu.

“Tahtın otoritesi,” dedim, “kararlarının sorgulanmamasından gelmemeli. Verdiği kararların arkasında durabilmesinden gelmeli.”

Kaelor bana döndü.

“Peki ya bir gün tahtın kendisi sorgulanırsa?”

Bu kez hemen cevap vermedim.

Soru artık yalnızca yönetim biçimiyle ilgili değildi. Tahtın meşruiyeti ile hükümdarın kararlarının sorgulanması arasındaki sınırı konuşuyorduk.

“Bir hükümdarın kararları sorgulanabilir,” dedim sonunda. “Ancak her anlaşmazlığı tahtın meşruiyetine yöneltilmiş bir saldırı gibi değerlendirmek, gerçek tehlikeleri ayırt etmeyi imkânsızlaştırır.”

Kaelor'un yüzündeki ifade değişmedi.

“Bunu Arven'e de söylemelisin.”

“Söylemem gerekirse söylerim.”

Dorian konuşmaya katıldı.

“Bugünkü görüşmenin amacı, Arven adına karar vermek değil. Önündeki meseleleri ve çözüm yollarını belirlemek; aynı zamanda nerelerde ayrıştığımızı saklamamak.”

“Peki, bu görüşmenin kendisi?” diye sordu Kaelor. “Arven'e sunacağımız sonuçlardan başka ne elde ettik?”

Dorian'ın cevabı gecikmedi.

“İmparatorluğun sorunlarının yalnızca tek bir bölgeyle sınırlı olmadığını gördük. Aynı zamanda bu sorunların çözümünde hangi konularda birlikte hareket edebileceğimizi de belirledik.”

Lyra başını hafifçe salladı.

“Ve hangi konularda aynı düşünmediğimizi.”

Kaelor'un bakışları bir süre masada kaldı.

“Bu da en az diğerleri kadar önemli.”

Bir süre kimse konuşmadı. Artık yeni bir tartışma başlatmaya çalışan yoktu. Söylediklerimiz ortak bir karara dönüşmemişti; fakat hangi konularda uzlaşabildiğimizi, hangilerinde ayrıldığımızı biliyorduk.

Birbirimize güveniyor muyduk? Buna kesin bir cevap veremezdim. Bugün aynı masada bulunmamız, aynı amaçlara sahip olduğumuz anlamına gelmiyordu. Her birimizin imparatorluğun geleceğine dair farklı öncelikleri vardı.

Bu önceliklerin Arven’in yönetiminde nasıl bir karşılık bulacağını ise zaman gösterecekti.

Dorian son kez belgeleri topladı.

“Öyleyse burada bırakalım. Herkes kendi değerlendirmesini hazırlasın. Araştırmalar ilerledikçe yeniden bir araya geliriz.”

Kaelor ayağa kalkmadan önce ona baktı.

“Bir sonraki görüşmemizde elimizde yalnızca sorular olmasın, Dorian.”

“Olmaması için çalışıyorum.”

Lyra belgelerini topladı. Ben masada kalan son kâğıda baktım. Üzerinde birkaç not ve cevaplanmayı bekleyen sorular vardı.

Bugün alınabilecek en doğru kararın, bilmediğimiz şeyleri biliyormuş gibi davranmamak olduğunu düşünüyordum. Soruşturmalar sonuçlanmalı, kayıtlar doğrulanmalıydı. Bundan önce verilecek her hüküm yeni bir haksızlık doğurabilirdi.

Yine de içimde bir huzursuzluk vardı. Toplantı sona erdiğinde kesin bir uzlaşmaya varamamıştık. Yine de hangi meselelerin öncelikli olduğu ve hangi konularda yeniden bir araya gelmemiz gerektiği artık belliydi.

Kaelor kapıya yönelmeden önce Dorian'a döndü.

“Bütün bunların Arven'e nasıl aktarılacağını iyi düşünmelisin.”

Dorian belgelerini düzenlemeyi sürdürdü.

“Ne söylememiz gerektiğini değil, neyi saklamamamız gerektiğini düşünmeliyiz.”

Kaelor bu cevaba karşılık vermedi. Lyra da vedalaşıp odadan çıktı. Ben son belgelerimi toplarken Dorian'ın sözleri aklımda kaldı.

Ne söylememiz gerektiğini değil, neyi saklamamamız gerektiğini...

Dorian'ın dikkatli konuştuğunu bilirdim. Ancak bugün bazı konularda temkinli davranması, bazı sorulara ise beklediğimden daha hızlı cevap vermesi dikkatimi çekmişti. Bunun bir anlamı olup olmadığını çıkaramıyordum.

“Leydi Lyanna.”

Dorian'ın sesiyle düşüncelerimden sıyrıldım.

“Efendim?”

“Bugün konuştuklarımız kolaylıkla yanlış anlaşılabilir. Arven'e aktarılırken hiçbir şeyin eksik kalmamasına dikkat etmeliyiz.”

“Bunun için hepimizin kendi değerlendirmesini sunmasını kararlaştırmadık mı?”

“Kararlaştırdık.”

“Öyleyse sorun yok.”

Dorian kısa bir süre yüzüme baktı.

“Umarım.”

Bu cevabın üzerinde durmadım. Belgelerimi alıp kapıya yöneldim. Koridora çıktığımda Kuzey'deki sevkiyatları, Doğu'daki kararnameyi ve Merkez'deki yetki karmaşasını yeniden düşündüm. Bunların hiçbiri kısa sürede çözülemeyecekti.

Arven'e anlatılacak çok şey vardı. Ancak bazı gerçekleri öğrenmek, onları anlamaktan daha kolay olabilirdi.

✦  ✦  ✦

ARVEN ROXVANDER

Kapı kapandıktan sonra Dorian’ın odada kaldığını gördüm. Toplantıyı dinlediğim yerden çıktığımda beni bekliyordu. Yüzünde şaşkınlık yoktu.

“Ne zamandır biliyorsun?” diye sordum.

“Başından beri, Majesteleri.”

“Beni durdurabilirdin.”

“Durdurmadım.”

“Neden?”

Dorian cevap vermeden önce masanın üzerinde kalan dosyalara baktı.

“Çünkü size anlatılanlarla insanların sizin yanınızda söylemekten kaçındıkları şeyler arasında fark var.”

“Bunu öğrenmem için kendi kardeşimi ve bana bağlı insanları gizlice dinlemem mi gerekiyordu?”

“Buna karar verecek olan ben değilim.”

“Peki, bu görüşmeyi neden dinlememe izin verdin? Benden ne duymamı bekliyordun?”

“Beklediğim bir cevap yoktu. Yalnızca onların ne düşündüğünü, sizin de bunu nasıl değerlendireceğinizi görmenizi istedim.”

“Beni sınadın mı, Dorian?”

“Sizi sınamak isteseydim, duyacaklarınızı önceden seçerdim.”

Bu cevap beni rahatlatmadı. Aksine, yeni bir ihtimal doğurdu. Belki de Dorian, hangi sözleri duyacağımı değil, duyduklarımdan hangi sonuçları çıkaracağımı görmek istiyordu.

“Ya bu konuşmayı da sen yönlendirdiysen?”

Dorian'ın yüzünde belirgin bir değişiklik olmadı.

“Bu ihtimali de göz ardı etmeyin, Majesteleri.”

Ona verecek bir cevabım yoktu. Bu gece Kaelor'un kaygılarını, Lyra'nın itirazlarını ve Lyanna'nın adalet arayışını duymuştum. Fakat bunların hepsini bana duyuran kişinin niyetinden emin değildim.

İlk kez, bir toplantıda söylenenlerden çok, o toplantıyı bana kimin dinlettiğine güvenip güvenemeyeceğimi düşünüyordum.



Buraya kadar okudun

Yeni bölüm her gün bölüm geliyor. Takip et, geldiğinde haber verelim.