İçeriğe geç

Bölüm 6 / 6, 4.447 kelime, tahmini 22 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

Sarsılan Denge - Part II -

Yemek salonundan ayrıldığımda gece çoktan çökmüştü.

Arven'in emriyle hazırlanan belgelerin saraya ulaşması biraz zaman alacaktı. Orvaelis'in söyledikleri ise aklımı kurcalamaya devam ediyordu. Doğu'daki keşfin ne olduğunu henüz bilmiyorduk. Fakat onun tepkisi, bu meselenin sıradan bir askerî araştırmadan çok daha fazlası olduğunu gösteriyordu.

Koridorda ilerlerken Zerk'in görevlendirdiği bir muhafız yanıma yaklaştı.

"General Kaelonor. Komutanlarınız sizin için ayrılan odada bekliyor."

"Ne zamandır?"

"Bir süredir, lordum."

Başımı salladım.

"Kimseyi içeri almayın. Bu gece görüşmemiz gereken bazı meseleler var."

"Emredersiniz."

Birkaç dakika sonra bana ayrılan odanın kapısına ulaştım. İçeri girdiğimde Torn'u ve Güney'den benimle birlikte gelen iki kıdemli komutanı gördüm. Masanın üzerine bölgenin haritaları açılmış, yanlarına birkaç askerî rapor bırakılmıştı.

Beni görünce ayağa kalktılar.

"General."

"Rahat olun. Oturun."

Kapıyı kapattım ve masanın başındaki yerimi aldım.

Torn, önümdeki boş sandalyeyi işaret etti.

"Merkez'deki görüşme nasıl geçti, lordum?"

"Beklediğimden daha karmaşık."

"Tharkis hakkında mı?"

"Tharkis hakkında başlayan bir görüşme, Doğu'da ne bulduğumuzu öğrenmeden bitmeyecek."

Komutanlardan biri öne eğildi.

"Raporları gördünüz mü?"

"Hayır. Henüz görmedim. Fakat Orvaelis'in tepkisi, o taşların sıradan bir keşif olmadığını düşündürüyor."

Torn kaşlarını çattı.

"Ana Kraliçe'nin bu meseleyle bağlantısı mı var?"

"Bağlantısının ne olduğunu bilmiyorum. Bildiğim tek şey, o raporları görmeden önceki Orvaelis ile gördükten sonraki Orvaelis'in aynı kişi olmadığı."

Bir süre sessizlik oldu.

Ardından Torn konuştu.

"Öyleyse Doğu'daki gelişmeler, Tharkis'in hain ilan edilmesinden daha büyük bir mesele olabilir."

"Olabilir. Fakat bu, Tharkis'in başına gelenleri unutmamızı gerektirmiyor."

Masadaki haritaya baktım.

"Bir komutan, imparatorluk fermanıyla hain ilan ediliyor. Ardından görevden alınıyor. Üstelik bütün bunlar imparatorun bilgisi dışında gerçekleşiyor. Şimdi aynı komutanın bölgesinde bulunan bir keşfin saraydaki en önemli isimlerden birini endişelendirdiğini öğreniyoruz."

Torn parmağını haritanın doğusuna götürdü.

"Bu iki olayın birbirine bağlı olduğunu mu düşünüyorsunuz?"

"Henüz düşünmüyorum. Önce kanıt ararım. Fakat aynı yerde, aynı zamanda ortaya çıkan iki olayın birbirinden bağımsız olduğunu varsaymak da aptallık olur."

Komutanlardan biri sandalyesine yaslandı.

"Merkez'deki bazı kişiler bu durumdan faydalanmak istemiş olabilir. Tharkis'i görevden uzaklaştırmak için uygun bir fırsat bulmuşlardır."

"Belki."

"Tharkis'in Doğu'daki yetkileri ve ordusu düşünüldüğünde, onu ortadan kaldırmak isteyenlerin olması şaşırtıcı değil."

Ona baktım.

"Tharkis'i ortadan kaldırmak isteyenler varsa, bunu neden doğrudan karşısına çıkarak yapmadılar? Neden imparatorun mührünü kullanarak kendi ellerini gizlemeyi tercih ettiler?"

Komutan cevap vermedi.

"Çünkü bu yalnızca Tharkis'i hedef almakla ilgili olmayabilir. Bir komutanı görevden almanın ötesinde, imparatorun otoritesini de sınamış olabilirler."

Torn başını salladı.

"Yani Arven'in ilk kararını sorgulatmak istiyorlar."

"Ya da onun adına karar verebileceklerini göstermek."

Bu ihtimal odadaki havayı değiştirdi.

Arven gençti. İmparatorluk yönetiminde tecrübesi vardı, ancak Aurelian'ın ardından tahta oturmak başka, o tahtın bütün ağırlığını tek başına taşımak başkaydı.

Ağabeyim yıllarca yalnızca emir vermemişti. İnsanları tanımış, hangi kararın kim tarafından destekleneceğini, hangi sözün hangi bölgede nasıl karşılanacağını hesaplamıştı. Arven ise henüz bütün bu ilişkilerin ne kadar derin olduğunu öğrenmek zorundaydı.

"General," dedi Torn, "Güney'deki birliklerin durumu hakkında da konuşmamız gerekiyor."

Bakışlarımı ona çevirdim.

"Anlat."

"Yolculuk sırasında birliklerin büyük kısmı herhangi bir sorun yaşamadı. Ancak burada ne kadar kalacağımızı bilmiyoruz. Erzak ve konaklama düzenini kısa süreli hazırladık. Uzun süreli bir bekleyiş için Merkez'in desteğine ihtiyaç duyacağız."

"Merkez'den ne kadar destek bekliyorsun?"

"Bu, imparatorun bize nasıl bir görev vereceğine bağlı."

"Henüz bir görev istemedim."

Torn kısa bir süre sustu.

"Öyleyse Güney'in asıl amacı nedir, lordum?"

Sorusu odadaki diğer komutanların da dikkatini çekti.

Bir süre cevap vermedim. Masanın üzerindeki haritaya baktım. Güney'in sınırlarını, askerî geçitlerini ve önemli yerleşimlerini yıllardır ezbere biliyordum. O topraklarda geçirdiğim zaman, bana yalnızca askerî sorumluluklar kazandırmamıştı. Orada yaşayan insanların neye ihtiyaç duyduğunu, hangi kararların onları huzursuz ettiğini de öğrenmiştim.

"Buraya yalnızca Tharkis için gelmedim."

Torn'un bakışları üzerimde sabitlendi.

"Ne demek istiyorsunuz?"

"Tharkis meselesi, Merkez'e gelmem için yeterli bir sebepti. Fakat Aurelian'ın ölümünden sonra Güney'in nasıl bir konumda kalacağını da öğrenmem gerekiyordu."

Komutanlardan biri konuştu.

"Güney'in konumu değişmeyecek, değil mi?"

"Bir imparator öldüğünde hiçbir bölgenin konumu kendiliğinden sabit kalmaz."

"Ancak Güney, İmparatorluğa bağlılığını hiçbir zaman sorgulatmadı."

"Bağlılık, bir bölgenin ihtiyaçlarının görmezden gelinmesini gerektirmez."

Sözlerimin ardından masaya yaklaştım.

"Güney'in sınırları uzun. Askerî geçitleri korumak, yerleşimleri güvence altında tutmak ve birliklerin hazırlığını sürdürmek zorundayız. Bunların hiçbiri yalnızca Merkez'den gelen emirlerle yürütülemez. Bölgenin kendi ihtiyaçları, kendi koşulları var."

Torn başını salladı.

"Bu nedenle mi Arven'le görüşmek istediniz?"

"Onunla yalnızca Tharkis'i konuşmadım. Henüz Güney hakkında bir karar almadık. Fakat yeni imparatorun, bölgelerin ihtiyaçlarını babasından farklı değerlendirip değerlendirmeyeceğini anlamam gerekiyor."

"Ya beklentileriniz karşılanmazsa?"

Komutanın sorusu doğrudandı.

Ona aynı açıklıkla karşılık verdim.

"Önce neden karşılanmadığını öğrenirim."

"Ya sorun devam ederse?"

"Çözüm ararım."

"Ya Merkez sizi dinlemezse?"

Bakışlarımı kaldırdım.

"Bir komutanın görevi, her anlaşmazlıkta kılıcına sarılmak değildir."

Komutan başını eğdi.

"Aksini düşünmedim, lordum."

"Öyleyse böyle sorular sormaktan çekinme. Ben de cevap vermekten kaçınmam."

Torn araya girdi.

"Güney'deki birliklerin Merkez'e karşı kullanılmasını isteyenler çıkarsa ne yapacağız?"

Bu kez hemen cevap verdim.

"Böyle bir emir vermeyeceğim."

"Ya Merkez'den Güney'in askerî gücünü azaltacak bir karar gelirse?"

"Önce kararın gerekçesini öğrenirim. Güney'in güvenliğini tehlikeye atan bir emre de sorgulamadan boyun eğmem. Sonuçta imparatorluğun güney toprakları Thyros'a doğrudan bağlantılı ticaret kapıları var ve imparatorluğun ticaret limanlarının en yoğun olduğu bölgelere ev sahipliği yapıyor. Dolayısıyla Arven'in bu şekilde vereceği bir karar, ona bir şeyleri yeniden hatırlatmak istememe neden olabilir."

Torn dikkatle dinliyordu.

"İmparatorluğa bağlılığımızı koruyacağız. Ancak bağlılık, yanlış kararları sessizce kabul etmek değildir. Merhum İmparatorumuz Aurelian bunu çok iyi bilirdi."

Ağabeyimin adını söylediğimde odada kısa bir sessizlik oluştu.

"Onun döneminde Güney'in ihtiyaçlarını doğrudan kendisine iletebiliyorduk. Bazen kabul ederdi, bazen reddederdi. Fakat en azından kararın arkasındaki gerekçeyi bilirdik. Arven'den de aynı açıklığı bekliyorum."

Komutanlardan biri ellerini masanın üzerine koydu.

"Majesteleri bunu bir meydan okuma olarak görürse?"

"Arven akıllı bir adam, devlet adamlığı eğitimlerini benden aldı. Eğer doğrudan benim itirazımın ve şikâyetimin bulunduğu bir mektup onun aklını başına getirecektir.En azından benim ne yaptığımı değil, ne söylediğimi değerlendirmesini beklerim."

"Yine de saraydaki herkes aynı şekilde düşünmeyebilir."

"Bu yüzden burada konuştuğumuz şeyleri dışarıya taşımayacağız. Güney'in askerî hazırlıkları, birliklerin ihtiyaçları ve bölgesel güvenliğiyle ilgili raporlar dışında hiçbir konu hakkında kendi başınıza açıklama yapmayacaksınız."

Torn başını salladı.

"Anlaşıldı."

"Bir de şunu unutmayın. Aurelian'ın ölümü, imparatorluğun parçalanması için bir fırsat değildir. Güney'in çıkarlarını korumak başka, imparatorluğun düzenini bozmak başka şeydir. İkisini birbirine karıştıran kim olursa olsun karşısında beni bulur."

Komutanların yüzlerindeki ifade değişti. Söylediklerimin ne anlama geldiğini anlamışlardı.

Bir süre daha Güney'deki birliklerin ihtiyaçlarını, erzak düzenini ve Merkez'de kalacağımız süreyi konuştuk. Torn, konaklama düzeninin tamamlanması için gerekli emirleri vereceğini söyledi.

Görüşme sona erdiğinde komutanlar ayağa kalktı.

"Yarın sabah yeniden görüşürüz, lordum."

"Öyle yapın."

Torn kapıya yöneldiğinde onu durdurdum.

"Bir dakika."

Geri döndü.

"Tharkis'e ulaşmanın bir yolu var mı?"

"Doğrudan haberleşme hattı kullanılabilir. Fakat gönderilecek mesajın güvenliğinden emin olmamız gerekir."

"Merkez'in resmî haberleşme kanallarını kullanmayacağız. Arven'in imzası ve mührüyle gönderilecek emri bekleyeceğiz. O zamana kadar Doğu'daki gelişmeleri öğrenmek için kendi bağlantılarımızı kullan. Ancak kimseye keşif alanına yaklaşmasını söyleme."

"Emredersiniz."

"Ve Torn..."

"Evet, lordum?"

"Tharkis'e güveniyorum. Fakat güvenmek, düşünmeden hareket etmek değildir. Ondan gelecek her bilgiyi doğrulamamız gerekiyor."

Torn başını eğdi.

"Anlaşıldı."

Kapı kapandığında odada yalnız kaldım.

Bir süre masanın üzerindeki haritaya baktım. Güney'in sınırları, Doğu'daki askerî bölgeler ve Merkez'in bulunduğu topraklar gözlerimin önündeydi.

Aurelian hayattayken bu bölgelerin her biri kendi görevini bilirdi. Aralarında anlaşmazlıklar çıkardı, kararlar tartışılırdı. Fakat bütün bu düzeni bir arada tutan bir irade vardı.

Şimdi o irade yoktu.

Arven'in bunu başarabileceğine inanmak istiyordum. Yine de bir imparatorun yalnızca iyi niyetle ayakta kalamayacağını biliyordum.

Ağabeyimden geriye kalan en büyük miras, tahtın kendisi değildi. O tahtın çevresinde kurulmuş olan dengeydi.

Ve o denge şimdiden sarsılmaya başlamıştı.

Kapının dışında bir hareketlilik duydum. Ardından iki kez vuruldu.

"Kim?"

"Zerk, lordum."

Kapıyı açtım.

Zerk'in yüzü her zamanki kadar ciddiydi.

"Majesteleri sizi görmek istiyor."

"Şimdi mi?"

"Evet, lordum. Belgeler Doğu'dan ulaştı."

Bakışlarımı ona çevirdim.

"Orvaelis de orada mı?"

"Evet. Majesteleri ve Ana Kraliçe sizi bekliyor."

Bir an düşündüm. Sonra pelerinimi aldım.

"Öyleyse daha fazla bekletmeyelim."

Koridora çıktım.

Bu gece Merkez'e gelişimin gerçek sebebini öğrenmeye başlamıştım. Fakat

şimdi önümüzde, hiçbirimizin hazır olmadığı başka bir mesele duruyordu.

Ve görünüşe göre ilk cevaplar, Doğu'dan gelen o raporların içindeydi. Arven'in çalışma odasına girdiğimde masanın üzeri belgelerle doluydu.

Orvaelis, masanın bir tarafında ayakta duruyordu. Arven ise önündeki raporlardan birini inceliyordu. İçeri girdiğimi görünce başını kaldırdı.

"Sonunda geldin amca."

"Belgeleri bekletmek istemedim. Ne buldunuz?"

Arven önündeki kâğıtları işaret etti.

"Doğu'dan gönderilen bütün raporlar burada. Tharkis'in kendi yazışmaları, birliklerin bildirimleri ve hakkında hazırlanan değerlendirmeler..."

"Fermanın hazırlanma sürecine ilişkin kayıtlar da var mı?"

"Bir kısmı."

"Bir kısmı mı?"

Arven elindeki belgeyi masaya bıraktı.

"Fermanın Doğu'ya ulaştırılmasına ilişkin kayıtlar mevcut. Ancak hazırlanması ve onaylanması sırasında izlenmesi gereken bütün aşamaları gösteren belgeler yok."

"Yani bir ferman var, gönderildiğine dair kayıt var ama kimin hazırladığına ve senin önüne nasıl getirildiğine dair eksiksiz bir kayıt yok."

"Öyle."

Sandalyeyi çekip oturdum.

"Bu, bir eksiklikten fazlası Arven. Birileri imparatorluk makamını kullanarak emir vermiş. Şimdi de o emrin nasıl ortaya çıktığını gösteren kayıtlar ortada yok."

Orvaelis gözlerini belgelerden ayırmadan konuştu.

"Önce Doğu'daki keşfi incelemeliyiz."

Ona döndüm.

"Fermanı hazırlayanların kim olduğunu bulmadan mı?"

"Hayır. İkisini birbirinden ayırmadan."

Arven önündeki ilk raporu bana uzattı.

"Bu, Tharkis'in ilk bildirimlerinden biri. Keşif alanında bulunan yapıyı ve çevresindeki taşları anlatıyor."

Belgeyi aldım. Yazılanları dikkatle inceledim. Tharkis'in anlatımı kısa ve ölçülüydü. Bulunduğu bölgeyi, askerî birliklerin konumunu ve keşif alanının genel özelliklerini bildirmişti. Dikili taşlardan, üzerlerindeki işaretlerden ve yapının alışılmış bir yerleşim ya da askerî kalıntıya benzemediğinden söz ediyordu.

"Bu raporun tarihi?"

Arven ilgili satırı gösterdi.

"Fermanın Doğu'ya gönderilmesinden önce."

"Demek ki Tharkis, bu keşfi hain ilan edilmeden önce bildirmiş."

"Evet."

"Keşfi gizlememiş. Aksine doğrudan merkeze raporlamış."

Orvaelis başını kaldırdı.

"Ve raporun gönderildiği tarih, içeriği kadar önemli."

"Ne açıdan?"

"Birileri Tharkis'in bu yapıyı bulduğunu biliyordu. Üstelik bunu öğrenmek için onun raporunu beklemek zorunda değillerdi. Bölgedeki birliklerin hareketleri ve gönderilen ilk bildirimler de bu bilgiyi açığa çıkarabilir."

Arven annesine baktı.

"Yani keşfin sarayda duyulmuş olabileceğini düşünüyorsun."

"Yalnızca sarayda değil. Bu raporların kimlerin elinden geçtiğini bilmiyoruz."

Belgeleri masaya bıraktım.

"Öyleyse önce şu soruya cevap verelim. Tharkis neden hain ilan edildi?"

Arven başka bir raporu önüme koydu.

"Bu belgelerde Doğu'dan gelen askerî değerlendirmeler var. Tharkis'in bazı merkezî emirleri sorguladığı, kendisine verilen yetkilerin dışına çıktığı ve bazı birlikleri merkezin doğrudan onayı olmadan harekete geçirdiği yazıyor."

"Gerçekten böyle bir şey yaptı mı?"

"Henüz doğrulayamadım."

"Bu raporları hazırlayanlar kim?"

Arven isimlerin bulunduğu bölümü gösterdi.

"İsimler burada."

"İmzaları?"

"Onlar da var."

"İyi. Peki bu kişilerin ifadeleri alındı mı?"

"Hayır. Henüz değil."

"Öyleyse bunları gerçek kabul etmek için bir sebebimiz yok."

Arven itiraz etmedi.

"Ancak raporları tamamen göz ardı da edemeyiz amca. Tharkis'in bazı emirleri sorguladığı doğru olabilir."

"Bir komutanın her emri sorgulamadan yerine getirmesi gerektiğini mi düşünüyorsun?"

"Hayır. Fakat imparatorluk düzeninde hiçbir komutan kendi yetkisini sınırsız kabul edemez."

"Doğru. Ancak Tharkis'in yetkisini aşıp aşmadığını belirleyecek olan, onu hain ilan etmek isteyenlerin hazırladığı raporlar olamaz."

Orvaelis araya girdi.

"Burada başka bir sorun daha var. Tharkis'in askerî faaliyetlerini anlatan raporlarla keşfi anlatan raporlar aynı dosyalama düzeni içinde birleştirilmiş."

Arven belgeleri yeniden inceledi.

"Bu normal değil mi?"

"Hayır. Bir komutanın askerî faaliyetleriyle keşif alanında yaptığı incelemeler farklı değerlendirme süreçlerine tabi olmalı. Bunların aynı dosyada bir araya getirilmesi, iki meselenin birbirine bağlanmasına neden olmuş."

"Yani Tharkis'in askerî kararları, keşifle birlikte değerlendirilmiş olabilir."

"Olabilir. Daha kötüsü, keşif nedeniyle aldığı tedbirler yetki aşımı gibi gösterilmiş de olabilir."

Masaya doğru eğildim.

"Bu önemli. Tharkis'in keşif alanını korumak için birliklerini farklı noktalara yerleştirmesi, merkezin emirlerine karşı gelmek olarak kayda geçirilmiş olabilir."

Arven başını salladı.

"Bu ihtimali araştırmalıyız."

"Yalnızca araştırmak yetmez. Bu raporları hazırlayanların her biri ayrı ayrı sorgulanmalı. Hangi bilgiyi kimden aldıklarını, hangi emre dayandıklarını ve Tharkis'in hangi davranışını suç olarak değerlendirdiklerini öğrenmeliyiz."

Orvaelis, önündeki belgelerden birini kendisine çekti.

"Şimdi taşlara dönelim."

Bu kez itiraz etmedim.

Orvaelis raporu dikkatle okudu. Ardından başka bir belgeyi açarak ilkinden farklı satırları karşılaştırdı.

"Burada yazanlar birbirini doğrulamıyor."

Arven yanına yaklaştı.

"Neyi kastediyorsun?"

"İlk raporda taşların üzerinde işaretlerden söz ediliyor. İkincisinde ise yazı benzeri şekillerden. Üçüncü belgede bunların herhangi bir dile ait olmadığı belirtilmiş. Bunları inceleyen kişinin kim olduğunu biliyor muyuz?"

"Hayır."

"Öyleyse bu ifadelerin hiçbirini kesin bilgi olarak kabul edemeyiz."

"Tharkis'in kendi raporunda da bunların ne olduğunu bilmediği yazıyor."

Orvaelis başını salladı.

"Bu en azından dürüst bir değerlendirme. Bilmediği bir şeyi tanımlamaya çalışmamış."

Bir süre raporları incelemeyi sürdürdü. Sonra parmağını belgenin üzerinde belirli bir satıra koydu.

"Burada önemli bir ayrıntı var."

Arven eğildi.

"Nedir?"

"Yapının çevresinde herhangi bir yerleşim izinden söz edilmiyor. Taşların nasıl yerleştirildiği, çevresindeki alanın ne durumda olduğu ve yapının hangi amaçla kullanıldığı konusunda da kesin bir bilgi yok."

"Bu, araştırmanın henüz tamamlanmadığını gösterir."

"Hayır Arven. Bu, araştırmanın neyle karşı karşıya olduğunu anlamadan başlatıldığını gösterir."

Orvaelis'in sesindeki sertlik yeniden belirginleşmişti.

"Bir yapının ne olduğunu bilmeden ona yaklaşmak, üzerindeki işaretleri incelemek veya çevresinde kazı yapmak doğru değil. Önce raporların doğruluğunu ve keşif alanının mevcut durumunu anlamalıyız."

"Tharkis'e de bunu söyledim. Birlikleri mevcut mevzilerinde kalacak."

"Bu yeterli olmayabilir."

"Anne, ne yapmamı bekliyorsun? Doğu'daki bütün birlikleri geri mi çağırayım?"

"Hayır. Oradaki askerleri geri çekmek de doğru olmaz. Fakat keşif alanına kimsenin izinsiz yaklaşmaması gerekiyor."

Araya girdim.

"Bu konuda Arven'in verdiği emir yeterli. Tharkis de ne yapacağını biliyor. Asıl mesele, bu keşfin neden bu kadar önemli olduğunu anlamamız."

Orvaelis bakışlarını bana çevirdi.

"Kaelonor, sana daha önce de söyledim. Henüz neyle karşı karşıya olduğumuzu bilmiyoruz."

"Fakat bildiğin bir şey var."

Bir an sessiz kaldı.

"Var."

"Öyleyse artık konuşmalısın."

Orvaelis bakışlarını yeniden raporlara indirdi.

Orvaelis raporu yeniden önüne çekti. Bu kez yalnızca yazılanları okumuyor, satırların arasında tarif edilen yapıyı zihninde canlandırmaya çalışıyordu.

"Tharkis’in sözünü ettiği taşlar tek başlarına mı duruyor, yoksa belirli bir düzen mi oluşturuyor?"

Arven rapora baktı.

"Raporlarda belirli aralıklarla yerleştirilmiş dikili taşlardan söz ediliyor. Ancak taşların tamamının konumu net değil. Bazılarının devrilmiş olabileceği de belirtilmiş."

"Kaç tane oldukları biliniyor mu?"

"Hayır. Raporlarda kesin bir sayı yok."

Orvaelis kaşlarını çattı.

"Peki aralarındaki mesafe? Yönleri? Bir geçit ya da açıklık oluşturacak biçimde mi yerleştirilmişler?"

"Bu konuda yeterli bilgi yok. Yalnızca belirli aralıklarla yerleştirildikleri belirtilmiş."

Orvaelis parmağını rapordaki bir satırın üzerinde gezdirdi.

"Peki işaretler?"

"Taşların üzerinde oldukları söyleniyor."

"Hayır Arven. Nasıl işaretler? Taşa kazınmışlar mı, yüzeyine işlenmişler mi? Birbirlerini tekrar ediyorlar mı?"

Arven cevap vermeden önce raporu yeniden inceledi.

"Bazılarının tekrar ettiği belirtilmiş. Ancak bunların yazı mı yoksa sembol mü olduğu anlaşılamamış."

Orvaelis yavaşça başını kaldırdı.

"İşte bu yüzden endişeleniyorum. Taşların belirli aralıklarla yerleştirilmiş olması, üzerlerinde tekrar eden işaretlerin bulunması... Bunlar birbirinden bağımsız ayrıntılar değil."

Bir an sustu.

"Bu taşlar rastgele bir araya getirilmiş olamaz."

"Ne olduğunu biliyor musun?" diye sordum.

"Hayır, Kaelonor. Fakat böyle bir düzenin varlığını daha önce duymuştum. Üstelik anlatılanlar, bildiğim tasvirlerle rahatsız edici ölçüde örtüşüyor."

"Anne, Doğu'da imparatorluğun güvenliğini etkileyebilecek bir şey ortaya çıkmış. Üstelik bu meseleye ilişkin raporlar, imparatorun mührü kullanılarak çıkarılan sahte bir fermanla aynı dönemde karşımıza çıkıyor. Benden neyi saklamamı bekliyorsun?"

"Hiçbir şeyi saklamanı istemiyorum. Fakat bilmediğimiz şeyleri biliyormuş gibi davranmanı da istemiyorum."

Bu kez Arven cevap vermedi.

Orvaelis raporu kapattı.

"Önce bu belgelerin asıllarını görmeliyiz. Tharkis'in gönderdiği ilk raporlarla sonradan hazırlanan askerî değerlendirmeleri karşılaştırmalıyız. Bir de keşif alanına ilişkin bütün kayıtları birbirinden ayırmalıyız."

"Bu işi kime vereceğiz?" diye sordum.

Arven bana baktı.

"Dorian ve Zerk, fermanın hazırlanma sürecini araştırıyor. Keşif raporlarının incelenmesini de aynı soruşturmanın içine alabiliriz."

"Hayır," dedi Orvaelis. "Fermanın kim tarafından hazırlandığını araştıranlarla taşların ne olduğunu araştıranlar aynı kişiler olmamalı. Birbirinden farklı iki mesele var. Aralarındaki bağlantıyı ancak ayrı ayrı inceleyerek bulabiliriz."

Bu kez onunla aynı fikirdeydim.

"Orvaelis haklı. Birileri bu iki meseleyi birbirine bağlamak istiyorsa, bizim de aynı hataya düşmememiz gerekir."

Arven yavaşça başını salladı.

"Öyleyse iki ayrı inceleme başlatacağız. Fermanın hazırlanması, onaylanması ve gönderilmesiyle ilgili bütün kayıtlar ayrı değerlendirilecek. Doğu'daki keşif içinse yalnızca ilgili raporlar ve Tharkis'in doğrudan bildirimleri esas alınacak."

"Bir şartla," dedim.

"Nedir?"

"Tharkis hakkındaki askerî değerlendirmeler kesinleşmeden onun aleyhine yeni bir karar alınmayacak. Mevcut görevden alma kararı askıda kalacak. Ayrıca Doğu'daki birliklerin komuta düzeninde yeni bir değişiklik yapılmayacak."

"Zaten böyle karar verdim."

"Öyleyse bu kez emrinin gerçekten senin emrin olduğundan emin ol."

Arven'in yüzünde kısa bir gülümseme belirdi. Ancak bu gülümseme hemen kayboldu.

"Amca, bu meseleyi çözeceğim."

"Bundan şüphem yok. Fakat çözmen gereken yalnızca Tharkis'in meselesi değil."

Orvaelis de başını kaldırdı.

"Kaelonor doğru söylüyor. Bu raporların ortaya çıkardığı asıl sorun, birilerinin imparatorluk makamını kullanabilmesi. Eğer senin haberin olmadan senin adına ferman çıkarabiliyorlarsa, yarın başka bir karar da alabilirler."

Arven ellerini masaya dayadı.

"Öyleyse önce bunu yapanları bulacağız."

"Bulmak yetmez," dedim. "Bunu nasıl yapabildiklerini de öğrenmelisin. Bir kişinin mührünü taklit etmek başka, imparatorluk adına emir çıkarabilecek bir düzen kurmak başka şeydir."

Odanın içinde sessizlik oluştu.

Masadaki belgelere yeniden baktım. Tharkis'in raporları, askerî değerlendirmeler, fermanın gönderilme kayıtları ve Doğu'daki keşfin tasvirleri...

Hiçbiri tek başına bütün resmi göstermiyordu.

Fakat hepsi aynı dönemde, aynı yönetim boşluğunun içinde ortaya çıkmıştı.

Arven bir süre sonra konuştu.

"Bu belgelerin hiçbirini saray dışına çıkarmayacağız. İnceleme tamamlanana kadar yalnızca bizim kontrolümüzde kalacaklar."

"Doğru."

Orvaelis raporları yeniden düzenledi.

"Bir de şunu unutmayın. Doğu'daki keşfin ne olduğunu öğrenmeden, orada bulunan hiçbir şeyi taşımaya, değiştirmeye ya da ortadan kaldırmaya kalkışmayın."

"Tharkis'e gerekli emirleri ileteceğiz," dedi Arven.

Başımı salladım.

"Şimdilik yapılabilecek en doğru şey bu."

Arven belgeleri bir araya getirirken gözlerini bana çevirdi.

"Amca, sence bütün bunların arkasında kim var?"

Soruyu bekliyordum. Ancak verebileceğim kesin bir cevap yoktu.

"Bilmiyorum."

"Bir tahminin bile yok mu?"

"Bir tahminim olması, onu gerçek yapmaz Arven. Önce kimin bu fermanı hazırlayabildiğini, kimin raporları değiştirebildiğini ve kimin bundan fayda sağlayacağını öğrenmeliyiz."

Orvaelis son kez masadaki raporlara baktı.

"Ve Doğu'da ne bulduğumuzu..."

Başımı salladım.

"Evet. Ve Doğu'da ne bulduğumuzu."

Arven belgeleri kapattı.

"Öyleyse bu gece için yeterli. Yarın ilk iş olarak incelemeleri başlatacağım."

Ayağa kalktım.

"Yarın değil. Bu gece."

Arven bana baktı.

"Bu gece mi?"

"Bir imparatorun adına çıkarılan sahte bir fermanın ertesi günü beklemek için iyi bir zaman olduğunu düşünmüyorum."

Arven kısa bir süre sessiz kaldı. Sonra başını salladı.

"Haklısın."

Orvaelis de ayağa kalktı.

"Öyleyse artık harekete geçmeliyiz."

Kapıya yönelmeden önce masadaki belgelere son kez baktım.

Doğu'daki taşlar, Tharkis'in görevden alınması ve imparatorluk mührünün izinsiz kullanılması...

Birbirinden farklı üç mesele gibi görünüyordu.

Fakat artık hiçbirini tek başına değerlendiremeyeceğimizi biliyordum.

Ağabeyimin ölümünün ardın

dan imparatorlukta yalnızca bir taht boşalmamıştı. Onun çevresinde yıllardır kurduğu düzen de sınanmaya başlamıştı.

Ve bu sınavın ilk sonuçları, önümüzdeki belgelerin arasında duruyordu. Orvaelis odadan ayrıldıktan sonra Arven'e baktım.

"Seninle konuşmamız gereken başka meseleler var."

Arven başını kaldırdı.

"Burada konuşabiliriz amca."

"Hayır. Yalnızca ikimizin bilmesi gereken şeyler."

Bir süre yüzüme baktı. Ardından kapıya yönelerek muhafızlara seslendi.

"Kimse içeri girmeyecek. Hizmetçiler de dahil. Biri beni görmek isterse bekleyecek."

Muhafızlar başlarını eğerek uzaklaştılar. Arven kapıyı kapattı ve masanın karşısındaki koltuğa oturdu.

"Şimdi söyle."

Ben de karşısına geçtim.

"Önce Veyra."

Arven'in yüzündeki ifade değişti.

"Veyra mı?"

"Evet. Evliliğinizle ilgili mesajımı aldığını umuyorum."

"Aldım."

"Peki?"

Arven kısa bir süre sustu.

"Onunla evlenmemin nedenlerini biliyorsun. Veyra benim için yalnızca bir eş değil. Ona güveniyorum."

"Bir insanın sana güven vermesiyle onun taşıdığı siyasi yükü anlaman aynı şey değildir."

"Veyra'nın bir Aldene olduğunu biliyorum. Ailesinin kim olduğunu da biliyorum. Bunları senden öğrenecek değilim."

"Öyleyse neden bu evliliğin sonuçlarını konuşmaktan kaçınıyorsun?"

Arven arkasına yaslandı.

"Kaçınmıyorum. Ancak Veyra'nın kimliğini her konuşmamızda siyasi bir meseleye dönüştürmeni istemiyorum."

"Ben de senin sevdiğin bir kadını yalnızca ailesinin adı üzerinden değerlendirmiyorum. Fakat artık sen yalnızca Arven değilsin. İmparatorluğun başındasın. Vereceğin her kararın bir karşılığı olacak."

"Veyra'nın bana karşı tutumunu değiştirmesini beklemiyorum. Tahtta oturuyor olmam, aramızdaki ilişkiyi değiştirmeyecek."

"Umarım değiştirmez. Fakat onun da bu saraydaki konumunu anlaması gerekiyor. Seninle kurduğu bağ, yalnızca ikinizin arasında kalmayacak."

Arven bakışlarını benden ayırmadı.

"Veyra bunun farkında."

"Öyleyse bu konuyu şimdilik kapatalım. Yine de sana bir şey söyleyeceğim. Onu çevrendeki insanların siyasi hesaplarından korumaya çalışırken kendi kararlarını görmezden gelme. Bir gün ikisini birbirinden ayırmak zorunda kalabilirsin."

Arven cevap vermedi.

Bir süre sessiz kaldıktan sonra asıl meseleye geçtim.

"Dorian hakkında ne düşünüyorsun?"

Arven kaşlarını çattı.

"Dorian mı? Ferman meselesini araştırıyor."

"Bunu biliyorum. Sana ne kadar yakın?"

"Uzun zamandır sarayda. İmparatorluk kayıtlarına, yazışmalara ve yönetim işleyişine hâkim. Aurelian döneminde de önemli görevler üstlendi."

"Yani sarayın nasıl çalıştığını, hangi belgelerin nereden geçtiğini ve kimin hangi bilgilere ulaşabildiğini biliyor."

"Evet. Bu nedenle soruşturmayı ona verdim."

"Tam da bu nedenle dikkatli olmanı istiyorum."

Arven öne eğildi.

"Dorian'ın fermanı hazırladığına dair bir kanıtın mı var?"

"Hayır. Henüz yok. Fakat böyle bir fermanın ortaya çıkabilmesi için yalnızca mührün taklit edilmesi yeterli değildir. İmparatorluk bürokrasisini tanıyan, kayıt düzenine erişebilen ve emirlerin nasıl dolaştığını bilen birinin yardımı gerekebilir."

"Bu, Dorian'ı suçlu yapmaz."

"Ben de suçlu olduğunu söylemedim. Ancak bir soruşturmayı yürüten kişinin kendisinin de incelenmesi gerektiğini unutma."

Arven başını hafifçe salladı.

"Peki Lyanna ve Lyra?"

Bu isimleri duyunca yüzündeki dikkati fark ettim.

"Onlar da uzun zamandır saraydalar. İkisi de imparatorluk ailesine yakın. Sarayın içindeki ilişkileri, eski anlaşmaları ve aileler arasındaki dengeleri senden daha uzun süredir gözlemliyorlar."

"Lyanna benim kız kardeşim. Lyra da üvey kardeşim. Onlardan şüphelenmemi mi istiyorsun?"

"Hayır Arven. Kimseye körü körüne güvenmemen gerektiğini söylüyorum."

"Onlar babamın döneminde de buradaydı. İmparatorluğa bağlılıklarını defalarca gösterdiler."

"Bağlılık, her zaman aynı yönetim biçimini desteklemek anlamına gelmez."

Arven'in yüzündeki ifade sertleşti.

"Ne demek istiyorsun?"

"Bir insan imparatorluğu korumak isteyebilir ama onu kimin yöneteceği konusunda farklı bir düşünce taşıyabilir. Bazen tahtı ele geçirmek isteyenler imparatorluğu yıkmak istemez. Yalnızca kendi elleriyle yeniden kurmak isterler."

Arven bir süre düşündü.

"Bu söylediklerin yalnızca tahmin."

"Şimdilik."

"Öyleyse bana neden anlatıyorsun?"

"Çünkü senden önce bu sarayın nasıl değiştiğini gördüm. Aurelian'ın çevresindeki insanların nasıl güç kazandığını, hangi ailelerin birbirine yaklaştığını ve hangi anlaşmaların hangi sonuçları doğurduğunu biliyorum."

Arven sessizce bekledi.

"Bir de Kaelor var."

Arven başını kaldırdı.

"Kaelor'dan mı şüpheleniyorsun?"

"Hayır. Onu diğerlerinden ayrı tutuyorum."

"Neden?"

"Çünkü Kaelor'un ne istediğini az çok biliyorum. Kendi konumunu, ailesini ve sahip olduğu gücü korumak ister. Ancak bu, imparatorluğu ele geçirmek istediği anlamına gelmez. Onunla aynı fikirde olmayabilirim ama neyi savunduğunu anlamak için fazla çaba harcamam gerekmiyor."

"Diğerleri için aynı şeyi söyleyemiyor musun?"

"Hayır."

Bir süre masanın üzerindeki belgeleri inceledim. Ardından yeniden Arven'e döndüm.

"Bu dört kişinin ortak bir özelliği var. Dorian, Lyanna, Lyra ve Kaelor... Hepsi uzun zamandır sarayın içinde. Hepsi imparatorluk ailesinin en yakın çevresinde bulunuyor. İmparatorluğun nasıl yönetildiğini, hangi ailelerin ne kadar güce sahip olduğunu ve tahtın çevresindeki dengelerin nasıl kurulduğunu biliyorlar."

"Bu onları bir araya getiren bir neden olabilir ama birlikte hareket ettiklerini göstermez."

"Doğru. Fakat aynı çıkarların farklı insanları bir araya getirmesi için önceden kurulmuş bir anlaşmaya ihtiyaç yoktur."

Arven'in gözlerini üzerimde tuttum.

"Babalarının kullandığı ittifak düzenini hatırlıyor musun?"

"Elbette."

"Onların kurduğu düzen, belirli ailelerin ve güç odaklarının desteğine dayanıyordu. Fakat bugün şartlar değişti. Aurelian öldü. Taht el değiştirdi. Eski ittifakların bir kısmı anlamını yitirdi."

"Ve sen diğerlerinin yeni bir ittifak kurabileceğini düşünüyorsun."

"Yalnızca kurabileceklerini değil. Babalarının kullandığı yöntemden farklı bir yol arıyor olabileceklerini düşünüyorum."

Arven'in bakışları daraldı.

"İmparatorluğu ele geçirmek mi?"

"İmparatorluğu yönetmek. Aradaki farkı unutma. Bir tahtı ele geçirmek için her zaman savaşmak gerekmez. Bazen doğru insanları doğru yerlere yerleştirmen, doğru kararların alınmasını sağlaman ve hükümdarı kendi çevresinden uzaklaştırman yeterlidir."

Arven sandalyesinde doğruldu.

"Bunu yapabileceklerini düşünüyorsan neden şimdiye kadar harekete geçmediler?"

"Çünkü Aurelian hayattayken buna ihtiyaçları yoktu. Onun kurduğu düzenin içinde kendi konumlarını koruyabiliyorlardı. Şimdi ise yeni bir hükümdar var. Senin nasıl bir imparator olacağını henüz bilmiyorlar."

"Öyleyse beni deniyorlar. Bekle bir dakika, madem bunlar gizli, çok gizli o halde Dorian bana yapacakları toplantıyı gizlice dinlememe nasıl müsaade etti. Üstelik bunu hiç düşünmeden..."

"Bak evlat gördün mü? Yavaş yavaş bir şeylerin farkına varmaya başladın. Belki de henüz karar vermediler. Fakat senin ilk günlerinden itibaren yaşananlara bak. Tharkis'in hain ilan edilmesi, fermanın hazırlanma sürecinin kaybolması, Doğu'dan gelen raporların birbirine karıştırılması... Bunların arkasında tek bir kişinin bulunması da mümkün. Daha geniş bir siyasi hesaplaşmanın parçası olması da."

Arven başını eğdi. Bir süre konuşmadı.

Sonunda bana döndü.

"Black Banner'dan haberin var mı?"

Soruyu duyunca yüzündeki şaşkınlığı fark ettim.

"Demek adını biliyorsun."

Arven'in bakışları değişti.

"Sen de mi?"

"Yalnızca adını değil."

Arven öne doğru eğildi.

"Ne zamandır?"

"Yeterince uzun zamandır."

"Black Banner'ın varlığını nereden biliyorsun?"

"Bu, şu an konuşmamız gereken mesele değil."

"Ama benim bilmem gereken bir mesele."

"Kesinlikle."

Bir süre sustum. Ardından devam ettim.

"Black Banner, Roxvander Hanedanı'nın dışında kurulmuş bir güç değildir. Hanedana karşı hareket eden bir oluşum da değildir. Aksine, imparatorluğun korunması ve hanedanın devamlılığı gerektiğine inanan hanedan üyelerinin oluşturduğu bir yapıdır."

"Yani imparatorluğu korumak isteyenler..."

"İmparatorluğun mevcut düzenini korumak isteyenler. Bu ikisi her zaman aynı şey değildir."

Arven dikkatle dinliyordu.

"Black Banner'ın varlığı, hanedanın içinde herkesin aynı düşünceye sahip olmadığını gösteriyor. Bazıları değişim karşısında mevcut düzeni korumak ister. Bazıları ise imparatorluğun farklı bir yönetim anlayışıyla güçleneceğine inanır."

"Ve sen Dorian, Lyanna ve Lyra'nın bu ikinci grupta olabileceğini düşünüyorsun."

"Onların kesinlikle böyle bir yapının üyesi olduğunu söylemiyorum. Ancak Kaelor dışında kalan üçünün, babalarının kullandığı ittifak düzeninden farklı bir koalisyon kurarak imparatorluğun yönetimini ele geçirmek isteyebileceğini göz ardı edemeyiz."

Arven ayağa kalktı. Pencereye kadar yürüdü ve bir süre dışarıya baktı.

"Peki ya kardeşim Lyanna neden böyle bir şey yapsın ya Lyra neden? Babamın ölümünden sonra herkesin kendi hesabını yapacağını biliyordum. Ama ailemin içinden böyle bir ihtimal çıkacağını düşünmemiştim."

"İmparatorluklarda aile bağları, siyasi çıkarların önüne her zaman geçmez."

"Onlara güvenmemek için elimde hiçbir somut kanıt yok."

"Şu anda senden kimseye düşmanlık etmeni istemiyorum. Sadece kiminle konuştuğunu, kime hangi yetkiyi verdiğini ve hangi bilgiyi kimlerle paylaştığını bilmeni istiyorum."

Arven pencerenin önünden ayrıldı.

"Öyleyse ne yapmalıyız?"

"Önce onların ne istediğini anlamalıyız. Sonra kendi konumumuzu sağlamlaştırmalıyız."

"Nasıl?"

"Vaneza'ya ulaşmalıyız."

Arven'in yüzünde kısa bir şaşkınlık belirdi.

"Vaneza mı? Amca biliyorsun..."

"Evet ve ailesine."

"Neden şimdi?"

"Çünkü Roxvander Hanedanı içinde merkezî imparatorluk ailesinden sonra en güçlü kollarından biri onlar. Sahip oldukları nüfuz, siyasi bağlantılar ve kaynaklar göz ardı edilemez. Üstelik imparatorluğun geleceği hakkında verecekleri karar, diğer ailelerin tutumunu da etkileyebilir."

"Vaneza ile aramızdaki meseleleri biliyorsun."

"Biliyorum. Bu nedenle onunla konuşman gerektiğini söylüyorum."

"Aramızdaki anlaşmazlıkların ortasında böyle bir görüşme kolay olmayacak."

"Kolay olmasını beklemiyorum. Ancak şu anda kişisel meselelerini imparatorluğun geleceğinin önüne koyamazsın."

Arven cevap vermedi.

"Vaneza'nın ailesinin desteğini kazanmak zorunda değilsin. Önce ne düşündüklerini öğrenmelisin. Kimin yanında duracaklarını, hangi şartlarda hareket edeceklerini ve bu yeni dönemde nasıl bir imparatorluk görmek istediklerini bilmelisin."

"Ya bizim yanımızda durmazlarsa?"

"En azından bunu başkalarından önce öğrenmiş olursun."

Arven masaya doğru yürüdü. Önündeki belgeleri bir kenara bıraktı.

"Onlarla görüşmeyi ayarlayacağım."

"Hayır Arven. Bunu bir sonraki toplantıya bırakma."

"Bu kadar acil olduğunu mu düşünüyorsun?"

"Tharkis'in başına gelenler, imparatorluk mührünün nasıl kullanıldığını ve senin adına kimlerin karar verebildiğini sorgulamamıza neden oldu. Doğu'daki keşif ise henüz anlamadığımız başka bir meselenin kapısını araladı. Bunların ortasında sarayın içindeki güç dengelerini de görmezden gelemeyiz."

Arven'e doğru bir adım attım.

"Sen artık yalnızca babanın tahtına oturan bir adam değilsin. Kendi düzenini kurmak zorundasın. Fakat bunu yaparken kimin seninle birlikte yürüdüğünü, kimin yalnızca yanında durduğunu ve kimin senin yerini almak istediğini öğrenmelisin."

Arven'in gözleri üzerimdeydi.

"Ya sen? Sen benim yanımda mısın amca?"

Sorusu beklemediğim bir yerden gelmişti. Bir an sustum.

"Ben Aurelian'ın kardeşiyim. Senin de amcanım. Sana bağlılığımı kanıtlamak için her söylediğine katılmam gerekmiyor."

"Yani?"

"Yani yanlış yaptığında karşında beni bulacaksın. Doğru yaptığında ise yanında."

Arven başını hafifçe eğdi.

"Babam da böyle söylerdi."

"Çünkü ağabeyim de seni benim gibi tanıyordu."

Bir süre ikimiz de konuşmadık.

Sonra Arven yeniden masasına oturdu.

"Vaneza'ya ulaşacağız. Black Banner hakkında da daha fazla bilgi edinmek istiyorum."

"Edinmelisin. Ancak aceleyle kimseyi suçlama. Önce gerçekleri öğren."

Kapıya yöneldim. Elimi kapının koluna koymadan önce son kez arkamı döndüm.

"Bir şeyi daha unutma Arven."

"Nedir?"

"Tahtın boşalması, imparatorluğun sahipsiz kaldığı anlamına gelmez. Senin yerinde olmak isteyenler olduğu kadar, senin nasıl bir hükümdar olacağını görmek isteyenler de var. İkisini birbirinden ayıramazsan, bir gün kararlarını kendi iradenle verdiğini sanırken başkalarının kurduğu düzenin içinde bulabilirsin kendini."

Arven cevap vermedi.

Kapıyı açtım.

Ağabeyimin ölümünden sonra Merkez'e gelmemin nedeni yalnızca Tharkis'in başına gelenleri öğrenmek değildi. Artık bunu daha iyi anlıyordum.

Aurelian'ın ardından kalan imparatorluk, göründüğünden çok daha kırılgandı.

Ve bazı insanlar, bu kırılganlığın farkına benden önce varmıştı.

Buraya kadar okudun

Yeni bölüm her gün bölüm geliyor. Takip et, geldiğinde haber verelim.