Elif resmen omzumda uykuya kalmıştı. O an bunun keşke sonsuza kadar böyle kalsa diye içimden düşünüyordum. Kalbim sanki tüm sahile ses gidecek kadar hızlı çarpıyordu. Aradan yarım saat sonra uyandı. Elif:
-Uyuya kalmışım ya neden uyandırmadın?
İçimden "O kadar güzel uyudun ki uyandırmak istemedim." dedim. Ben:
-Uykum var demiştin bende uyandırmak istemedim.
-Saat kaç?
-20.19
-O kadar oldu mu ya?
-Evet.
-İki saatimiz var daha ne yapsak ki?
-Markete gidelim içecek falan alırız.
-Olur gidelim hadi.
Market yaklaşık 6-7 dakika uzaklıktaydı. Hava da iyice soğumaya başladı. Elif soğuktan titriyordu. Ben:
-Üşüyor musun sen?
-Yoo hayır nerden çıkardın?
-Ellerin öyle söylemiyor ama.
Ellerini cebine koydu.
-Yanlış görmüşsündür sen.
Hırkamı üstümden çıkardım ve Elif'e uzattım.
-Bunu giy hasta olacaksın.
-Sen giy sen hasta olacaksın.
-Hadi inatçılık yapma giy şunu.
-Peki.
Elif hırkayı giydi ve sanki çuval giymiş gibi hırka üstünde büyük duruyordu.
-Bak işte sana çok yakıştı.
-Geç dalganı sen.
-Ne dalgası ya çok yakıştı.
-Sırıtmasana.
Marketin önüne geldik ve Elif hemen içecek reyonuna doğru gitti. Elif:
-Ne alsak acaba?
-Bilmem.
-Karpuzlu soğuk çay alalım ne dersin?
-Hava zaten soğuk bunu da içersen üşüteceksin.
-O zaman kahve alalım sıcak sıcak.
-Alalım.
Kahveleri aldıktan sonra atıştırmalık reyonuna doğru ilerledik. Ben:
-Buradan ne alsak acaba?
-Cips alalım, şu şekerlerden de alalım bide şu çikolatalardan da alalım.
-Alalım alalım.
Hepsini sepete ekledikten sonra kasaya doğru ilerledik. Ödemeyi yaptık ve dışarı çıktık. Elif:
-Hava hâlâ aynı bugün bir şey olmayacak gibi.
-Bizim kasabayı hâlâ çözememişsin sen. Burada hava aniden değişebilir.
-Unutmuşum.
Eski yerimize geldik ve atıştırmalıkları teker teker açtık. Elif'in bu kadar çok atıştırmalık sevdiğini bilmiyordum. Hepsini iştahla yedi. Ben:
-Saat 22.08 olmuş hadi eve gidelim.
-Olur hadi gidelim.
Ayağı kalktık ve tam yürümeye başladığımız sırada geçen gün gördüğümüz siyah arabalar sahile girdi. Elif:
-Bunlar onlar mı?
-Evet gel benimle.
Bir ağacın arkasına geçip saklandık ve onların ne yaptıklarını izledik. İçlerinden biri denize doğru gitti ve cebinden bir termometre çıkararak suya daldırdı. Sıcaklığı ölçtükten sonra geri arabasına binip gitti. Elif:
-Ne oluyor lan az önce ne yaptı bu?
-Bilmiyorum hadi gel seni eve bırakayım.
Elif'in evine doğru yürümeye başladık. Evlerinin önüne geldik ve Elif:
-Gruptakilere haber verelim belki adamın ne yaptığına dair bir şeyler söylerler.
-Olur eve geçince arayalım.
-Tamam.
Arkasını dönüp giderken birden geri döndü:
-Devran bu arada omzunda uyuduğum için teşekkür ederim.
Gülümsedim ve gitti. Elif ile ilgili düşüncelerim giderek artıyordu hâlâ aklımda aynı soru vardı acaba beni arkadaş olarak mı yoksa arkadaştan fazlası olarak mı görüyordu?
Bende eve doğru gittim. Giderken bir polis aracı yanımdan geçerken kornaya bastı. Geri geri geldi ve camını indirdi. Başımı eğip baktığımda Sinan'ın babası Selim ağabeydi. Selim ağabey:
-Devran ne yapıyorsun oğlum bu saatte dışarda?
-Eve gidiyordum Selim ağabey.
-Gel bende eve gidiyordum zaten seni bırakayım.
Arabaya bindim.
-Ee nasılsın Devran?
-İyiyim ağabey sağol sen nasılsın Sinan nasıl?
-İyiyiz oğlum iyiyiz. Asıl seni sormalı dünden sonra birşey falan oldu mu?
-Yok ağabey ne olacak?
-İyi bari belki yine bir şey falan yapmaya çalışmışsınızdır diye düşündüm.
-Yanlış düşünmüşsün ağabey.
-İyi bakalım öyle olsun.
Evimin önüne geldik ve Selim ağabey durdu. Ben:
-Teşekkür ederim ağabey iyi akşamlar Sinan'a da selam söyle.
-Soylerim oğlum iyi akşamlar.
Eve girdim ve seslendim:
-Ben geldim!
Onur ve annemden ses çıkmıyordu. Odalarına baktığımda ikisi de uyumuştu. Bende odama gittim ve telefonu elime aldım. Elif gruba yazmıştı:
-Siyah arabalıları yine gördük Devran ile.
Işık:
-Nerede?
-Sahilde.
Zeynep:
-Ne yaptılar?
-Adamlardan biri denize doğru yaklaştı cebinden bir termometre çıkardı ve denizin sıcaklığını ölçtü.
Can:
-Ne alaka lan?
-Bilmiyorum ama kesinlikle o tesise gitmeliyiz.
Ben:
-Yarın gidiyoruz herkes yanına bi el feneri alsın işe yarar başka bir şey varsa onu da alsın.
Herkes:
-Tamam.
Telefonu kapattım ve ışığı söndürdüm. Yarını düşünmeden duramıyordum.
Uyandım saat sabah 07.00 yataktan kalktım ve elimi yüzümü yıkadım ve okul kıyafetlerimi giydim. Mutfağa gittiğimde yine annem kahvaltıyı çoktan hazırlamıştı bir şeyler atıştırıp evden çıktım.
Bisikleti alıp okul yoluna koyuldum. Okula vardım ve sınıfın sırasına gittim. Can:
-Okuldan saat 14.30'da çıkıyoruz. Kaçta gitmeliyiz tesise?
Ben:
-16.00' da sahilde olalım. Orada hazırlandıktan sonra 18.00 da ormana doğru gideriz.
-Tamamdır.
Okulun zili çaldı ve içeri girdik. Birinci teneffüste Sinan yanıma geldi :
-Devran sıradayken kulak misafiri oldum. Tesise gidiyormuşsunuz lütfen bende geleyim.
-Sinan baban zaten polis eğer olur da yakalanırsak baban çok üzülür.
-Biliyorum ama haftalardır evdeyim hiç bir şey yapmadan öylece duruyorum kendini biraz benim yerime koy. Hem yakalanmayacağınıza eminim sen çok zekisin.
-Peki o zaman ama babana tek bir kelime dahi söylemeyeceğine söz ver.
-Söz.
-Saat 16.00 da sahilde olacağız el feneri al ve gel.
-Tamam.
Sınıfa çıktım ve bizimkilerin yanına gittim. Ben:
-Bu akşam Sinan'da yanımızda olacak.
Can:
-Ne? Onun babası polis farkındasın değil mi?
Zeynep:
-Zaten fazlayız bir kişi daha gelirse dikkat çekeriz.
Işık:
-Bence gelsin çocuk çok yalnız görmüyor musunuz?
Ben:
-Evet bende onu diyorum işte hem belki işimize yarayabilir.
Can:
-Pekii.
Ders coğrafyaydı en sevdiğim ders. Hoca içeri girdi ve hemen derse başladı:
-Evet bugün doğal hava olaylarından biri olan Kasırga'ları işleyeceğiz. Bu kasırgaların oluşumu için ilk önce deniz suyunun sıcaklığının minimum 26,5 derece olması gerekir. Bu sıcaklıkta sular buharlaşarak havaya yükselir. Yükselen nemli hava soğuyarak bulutları oluşturur. Alçak basınç çevresinde hava dönmeye başlar ve hava güçlenerek kasırgaya dönüşebilir.
Ben:
-Hocam peki kasırgaların oluşumu sırasında deniz suyunun rengi değişebilir mi?
-Evet yani kara ile teması var ise deniz suyunun rengi değişebilir.
-Peki aniden yani 3-4 dakika içerisinde sanki hiç rengi değişmemiş gibi tekrar eski rengine dönebilir mi?
-Hayır bu imkansız çünkü rengini toparlaması için en az 1 saat gerekebilir.
-Anladım hocam.
-Evet şimdi kasırgaların bölümlerine geldik bunların üç bölümü var birincisi: Yağış bantlarıdır. Yağış bantları kasırganın çevresinde bulunan spiral şeklindeki bulut ve yağmur alanlarıdır. İkincisi: Göz duvarıdır. Göz duvarı en şiddetli rüzgarların ve yağışların bulunduğu bölgelerdir. Üçüncüsü ve sonuncusu: Kasırganın gözü. Kasırganın gözü Kasırganın ortasında bulunan genellikle daha sakin ve rahat bölgedir.
Teneffüs çaldı ve ders bitti. Kasırgaların hakkında bilgi edinmiştim ve bu çok önemliydi. Okulun çıkış saati geldi ve bisikletimi alarak eve doğru gittim. Saat daha 15.00' dı. Henüz 3 saatimiz daha vardı eve gidip tüm gerekli eşyaları çantama koyacaktım. Eve geldim ve hemen odama çıktım. Biraz uyuyup dinlenmeliydim. Yatağa uzandım ve alarmı 15.30'a kurdum.
Alarm çalmaya başladı ve uyanıp kapattım. Tesisi hatırladığımda etrafında teller örülmüştü telleri kesip içeri girmek için bir kesici alet aldım. Ve orada çok fazla koruma vardi ne olur ne olmaz elime bir beyzbol sopası aldım. Bu babamındı Amerika'dan getirmişti. Ve küçük bir el feneri de aldım. Hepsini çantama koyduktan sonra çantayı alıp evden çıkacakken annem seslendi:
-Devran oğlum nereye?
-Iıı Canlara gidecem anne ders çalışacağız.
-Can ile mi?
-Elif'te orada olacak.
-Tamam oğlum.
Anneme yalan söylemek istemem ama bunu yapmaya mecburdum. Bisikleti alıp evden çıkarken Sinan'ı gördüm. O da bisikletiyle birlikte evinden çıkıyordu. Bana seslendi:
-Pek fazla bir şey alamadım yanıma ama işimize yarayacak şeyler aldım.
-Sorun değil hadi gidelim.
Sinan ile birlikte sahile doğru gittik. Sahile geldiğimizde herkesin orada olduğunu gördük. Bisikletleri taşlıklara bırakıp onların yanına gittik. Can:
-Gitmek için sabırsızlanıyorum.
Zeynep:
-İki saatimiz daha var biraz sabret.
Ben:
-Elif bugün coğrafya dersinde ne gördüğümüzü hatırlıyor musun?
Işık:
-Devran burada bile dersten bahsetmeyi nasıl beceriyorsun?
Elif:
-Evet de neden?
-Suyun sıcaklığı 26,5 derece veya fazla olursa kasırgaların oluşumu için yeterli. Dün gördüğümüz adamlar da suyun sıcaklığını ölçüyordu.
-Yani fırtınalar ile o adamların bir ilgisi olduğunu mu düşünüyorsun?
-Sadece teori olabilir de olmayabilir de.
Can:
-Ee yanınıza ne aldınız. Ben atıştırmalık bir şeyler de aldım.
Zeynep:
-Piknik yapmaya gitmiyoruz Can.
-Ne bileyim oranın ne olduğuna dair hiçbir fikrimiz yok bile.
Sinan:
-Dün akşam o tesisle ilgili internetten araştırma yapmak istedim ama hiç bir şey bulamadım. Haritalarda bile tesis görünmüyor.
Işık:
-O kadar gizli bir gruplarsa kasabamızda ne işleri var ki?
Elif:
-Oraya gittiğimiz zaman her şeyi öğreneceğiz.
-Umarım içeri girebiliriz de öğreniriz.
Can:
-Bir sürü koruma var ve bende sadece bir odun parçası var. Onları nasıl indireceğiz?
Ben:
-Adamlar bize dokunmadığı sürece harekete geçmek yok sadece içeri girip fotoğrafı alıp çıkacağız.
-Peki.
Zeynep:
-İçimden bir ses orada çok korkunç olaylar dönüyor diyor.
Elif Zeynep'in elinden tutarak:
-Korkmana gerek yok Devran'ın dediği gibi sadece fotoğrafı alıp geri döneceğiz.
Zeynep kafasını salladı. Can:
-Ben şurada biraz kestireceğim.
Işık:
-Bende biraz dinleneyim.
Aradan iki saat geçtikten sonra saat 18.00 oldu. Ben:
-Hadi gençler bisikletlere.
Can:
-Sonunda.
Zeynep:
-Emin miyiz?
Ben:
-Emin olmayan sahilde beklesin.
Kimseden ses çıkmadı ve bisikletlere bindik. Orman yoluna doğru girdik. 6 bisiklet göze çok çarpacağı için ikişer gruplara ayrıldık. Ben ve Elif, Sinan ile Işık, Can ile Zeynep. Ben ve Elif orman yoluna girdik. Elif:
-Devran gerçektende o adamların fırtına ile bir ilgisi olabilir mi?
-Sahilde dediğim gibi bu bir teori olabilir de olmayabilir de. Ama günümüz teknolojisinde yapay fırtınalar yapmak imkansız.
-Ya yapılabiliyorsa çünkü bu adamlar belli çok gizli bir grup ellerinde son teknoloji bir şeyler olamaz mı?
-Olabilir her şeyi oraya gidip öğreneceğiz.
Tesis'in yoluna girdik ve Sinan ile Işık'ta arkamızdan geldi. Sinan:
-Diğerleri nerede?
Ben:
-Bilmiyoruz birazdan gelirler. Şu arka tarafa doğru dolanalım.
-Gelirken orada bir güvenlikçi gördük biz de sizin yolunuza girerek geldik.
-O zaman soldaki telleri keserek gireceğiz başka şansımız yok.
İki dakika sonra Can ve Zeynep geldi.
Can:
-Ee nereden başlıyoruz?
Ben:
-Şu soldaki telleri keselim öyle içeri gireriz.
-Tamam.
Tellerin önüne geldik ve çantamdan kesici alet çıkardım. Telleri teker teker zor da olsa kesmeyi başardık. Can:
-Kim girecek ilk?
Sinan:
-Ben girerim.
Sinan tesisin bahçesine giren ilk kişiydi ardından teker teker hepimiz girdik. Etrafı gözetlediğimde kamera falan görmedim. Binaya girmek için yaklaştık. Ardından arka kapılardan birinden birinin çıktığını gördük. Kapı açıktı bu binaya girmek için bir şansımız olabilirdi. Ben:
-O kapıdan içeri girmek tek şansımız olabilir biraz daha yaklaşalım.
Kapıya doğru yaklaştık oradaki bir kaç kutunun arkasına saklandık ve kapıyı gözetlemeye başladık. Kapıdan bir adam daha çıktı ve ön tarafa doğru gitti. Kapının etrafında artık kimse kalmamıştı. Ben:
-Üç dediğimde içeri giriyoruz. 1,2 ve 3.
Kapıya ilerledik ve kapıdan içeri girdik. İçeri girdiğimizde her taraf karanlıktı ama koridorun solunda ışık vardı. Elif:
-Sola bakın orada birşey olmalı.
Can:
-Hadi gidelim.
Işığa doğru ilerledik ve koridorun sonuna geldik. Sağa doğru baktığımızda inanılmaz derecede büyük bir salon gördük içinde beyaz tulumlu yüzlerinde gaz maskesi olan insanlar deney tüplerinin önünde araştırma yapıyorlardı.
Birden bir ses yükseldi:
-Devran!
Arkamı dönüp baktığımda gözlerime inanamadım bana seslenen kişi Murat ağabeydi.
-Murat ağabey!