İçeriğe geç

Bölüm 3 / 10, 548 kelime, tahmini 3 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

Yasaklı Ölçüm

3. BÖLÜM

YASAKLI ÖLÇÜM

İzin süreci beklediklerinden uzun sürdü.

Göbeklitepe’de her taş, her oyuk ve her santimetre kayıt altındaydı. Alanın korunması için gece çalışmaları son derece sınırlıydı.

Furkan ve Leyla başvurularını “yüzeysel ölçüm ve yön tayini” olarak hazırladı.

Kapıdan söz etmediler.

Boyutlardan hiç söz etmediler.

Çünkü bunu yazmaları hâlinde kimsenin ciddiye almayacağını biliyorlardı.

İlk onay geldiğinde Furkan mesajı üç kez okudu.

“Bir gecelik izin.”

Leyla ekrana baktı.

“Yeter mi?”

“Hayır.”

“Güzel.”

Furkan güldü.

“Başlamak için yeter.”

Ölçüm cihazlarını hazırladılar.

Lazer tarayıcı.

Manyetik alan sensörleri.

Isı kameraları.

Zemin titreşim ölçerleri.

Zaman senkronizasyon sistemi.

Leyla bütün cihazları tek tek kontrol etti.

“Bunların yarısı hiçbir şey göstermeyecek.”

“Belki.”

“Diğer yarısı?”

“Onu öğrenmeye gidiyoruz.”

Gece alan tamamen boşaltıldıktan sonra görevli ekip onları içeri aldı.

Göbeklitepe karanlıkta gündüzden daha farklı görünüyordu.

Projektörler kapatıldığında taşlar siyah gökyüzünün altında dev gölgeler hâline dönüşüyordu.

Rüzgâr hafifti.

Çevrede yalnızca cihazların düşük sesleri duyuluyordu.

Furkan merkezdeki iki büyük sütuna baktı.

Gündüz gördüğü yapıyla şimdi karşısında duran yer arasında garip bir fark vardı.

Sanki karanlık, taşların yaşını daha görünür hâle getiriyordu.

Leyla sessizliği bozdu.

“Nereden başlayalım?”

Furkan elindeki tableti açtı.

“İşaretten.”

Fotoğrafta gördükleri küçük sembolü yerinde bulmaları gerekiyordu.

Sütunun yan yüzeyine dikkatlice yaklaştılar.

Işığı dar açıyla tuttular.

İlk bakışta hiçbir şey görünmüyordu.

Sonra Leyla durdu.

“Burada.”

Furkan eğildi.

İki yay.

Aralarında ince çizgi.

Ortada küçük nokta.

Fotoğraftakinden daha küçüktü.

Ama oradaydı.

Furkan cetvelle ölçtü.

Sonra yönünü kaydetti.

Leyla sensörlerden birini taşın yakınına yerleştirdi.

Ekrandaki değer normaldi.

“Hiçbir şey.”

“Bekle.”

Furkan sembolün baktığı yönü hesapladı.

Çizgi, merkezdeki ikinci büyük sütunun hemen yanındaki boşluğa uzanıyordu.

İkisi birlikte o noktaya geçti.

Leyla manyetik sensörü yeniden çalıştırdı.

Ekrandaki çizgi bir an yükseldi.

Sonra normale döndü.

Leyla kaşlarını çattı.

“Tekrar.”

Cihaz yeniden ölçtü.

Aynı şey.

Kısa bir yükselme.

Furkan heyecanlandı.

“Dış kaynak?”

Leyla çevreye baktı.

“Bu saatte burada elektrik hattı yok denecek kadar az.”

“Telefon?”

“Uçuş modunda.”

Furkan kendi cihazlarını da kontrol etti.

Hepsi izoleydi.

Manyetik değer üçüncü kez yükseldi.

Bu kez birkaç saniye sürdü.

Leyla fısıldadı:

“Bir şey var.”

Furkan hemen zemin sensörünü yerleştirdi.

Taşın altında çok hafif titreşim vardı.

İnsan kulağının duyamayacağı kadar düşük.

Ama düzenliydi.

Bir.

Sessizlik.

Bir.

Sessizlik.

Bir.

Leyla ekrana baktı.

“Bu doğal olabilir.”

Furkan başını salladı.

“Olabilir.”

Ama sesi buna inanmıyordu.

Ölçümleri bir saat boyunca tekrarladılar.

Değerler sürekli aynı noktada değişiyordu.

Sonra gece saat 02.17’de bütün sensörler aynı anda tepki verdi.

Manyetik alan yükseldi.

Sıcaklık bir anda düştü.

Zemin titreşimi hızlandı.

Furkan ve Leyla birbirlerine baktı.

“Kayda alıyor musun?”

“Hepsi kayıtta.”

Merkezdeki boşlukta hiçbir şey görünmüyordu.

Ama hava farklı davranıyordu.

Isı kamerasında dairesel bir alan çevresinden daha soğuk görünmeye başladı.

Çapı yaklaşık üç metreydi.

Leyla fısıldadı:

“Bu ne?”

Furkan yaklaşmadı.

Sadece ekrana baktı.

Daire yavaş yavaş belirginleşiyordu.

Sonra aynı hızla kayboldu.

Bütün değerler normale döndü.

Saat 02.19’du.

İki dakika.

Sadece iki dakika sürmüştü.

Furkan kayıtları kontrol etti.

“Cihaz hatası olamaz.”

Leyla başını kaldırdı.

“Tekrar ne zaman olur?”

Furkan cevap veremedi.

Ama aklında yeni bir soru vardı.

Eğer bu bir döngüyse...

onu hesaplamak mümkündü.

Sabaha karşı alandan çıktıklarında ikisi de konuşmuyordu.

Araçta Leyla sonunda sessizliği bozdu.

“Bunu birine anlatırsak ne diyeceğiz?”

Furkan ön camdan dışarı baktı.

“Şimdilik hiçbir şey.”

“Niye?”

“Çünkü elimizde kanıt değil, anomali var.”

Leyla kayıt diskini elinde tuttu.

“İki dakikalık anomali.”

Furkan başını salladı.

“Ve tekrar ne zaman olacağını bulabilirsek...”

Cümlesini tamamlamadı.

Leyla ne demek istediğini anlamıştı.

Kapı henüz açılmamıştı.

Ama ilk kez nefes aldığını göstermişti.

Sıradaki bölüm

On Bir Gün

30 Eyl 2026 yayınlandı