Bilmiyorum… Düşünceler zihnimden bir sis perdesinin arkasından akıyor gibi; gerçekliğim her defasında form değiştiriyor. Aralarındaki farkları bulmak bile imkansız gibi… Hepsi aynı gerçekliğin dışa birer tezahürü. Ne dediğim, ne yaşadığım, ne yedim, ne giydim… Bitmeyen bir döngü gibi.
Bir rüzgar beni sürüklesin istiyorum; oysa bir korkuluk gibi çivilenmişim olduğum yere ve onun kadar yalnızım. Buğdaylarla çevriliyim ama onlar gibi eğilemiyorum. Yaşıyor muyum? Hareket edemiyorum. Kuru bir saman yığını yaşayabilir mi?
Sorardı Atillâ İlhan: "Yaşayabilir misiniz mısralarımda?"
Yazsam okur musunuz, kursam yaşar mısınız dünyamda? Söyleyin bana, duyulmak için ne kadar yüksek sesle susmalıyım?