İçeriğe geç

Bölüm 10 / 10, 318 kelime, tahmini 2 dakika. Klavye: J ve K paragraf gezer, C yorum açar, virgül okuma ayarlarını açar.

BÖLÜM 10—1. The Saint Claire- Alt Kat, Sığınak

Saat 14.05

Ravenshollow’un en ucundaki The Saint Claire otelinin önüne geldiklerinde, gökyüzü tamamen siyaha bürünmüştü. Yağmur binanın çatı oluklarından aşağıya şelale gibi dökülüyor, içeriden gelen gıcırtılar sanki binanın nefes aldığını söylüyordu.

Alexander, ana binanın arkasındaki kilitli demir kapıyı sert bir tekmele açtı. Paslanmış kilit metalin iniltisiyle koptu.

İçerisi buz gibiydi. Resmî kayıtlarda otelin bodrum katı olmadığı söyleniyordu; ancak Alexander’ın elindeki yaldızlı, ağır demir anahtar — oda 614’ün anahtarı — başka bir gerçeği işaret ediyordu.

Merdivenler aşağıya, karanlığın ve küf kokusunun hakim olduğu dar bir dehlize açılıyordu.

Vivienne çantasından çıkardığı küçük el fenerini yaktı. Işığın koni biçimindeki huzmesi duvardaki küflü duvar kâğıtlarını ve yerdeki eski, tozlu ayak izlerini aydınlattı.

"Bu bina yirmi yıldır kapalı," diye fısıldadı Vivienne. "Ama bu ayak izleri... Bunlar taze."

"Birisi bizden hemen önce buradaydı," dedi Alexander, fenerini ön tarafa tutarak silahını hazırladı.

Koridorun sonundaki demir kapının üzerinde soluk sarı boyayla yazılmış bir numara vardı: 614.

Aslında bu numara bir oda numarası değil, binanın en altındaki gizli tecrit hüprodasُunun kapısıydı.

Alexander anahtarı deliğe soktu. Metalin mekanizmaya sürtünme sesi dar koridorda yankılandı. Çıt sesiyle birlikte ağır kapı içeriye doğru açıldı.

İçeriden gelen koku, yukarıdaki cesetten bile daha ağırdı: Formaldehit, çürümüş kağıt ve kurumuş insan kanı.

Fenerin ışığı odanın içine düştüğünde, Vivienne dehşetle içeri adım attı.

Oda, bir otel odasından ziyade yeraltı sorgu odasını andırıyordu. Duvarlarda eski polaroid fotoğraflar, mahkeme tutanakları ve kırmızı iplerle birbirine bağlanmış isimler vardı. Masanın üzerinde ise açık duran kalın bir defter duruyordu.

Ve odanın köşesinde, duvara zincirlenmiş paslı bir demir karyola vardı.

Karyolanın üzerinde, üzerinde hâlâ soluk renkli bir kazak olan insan iskeletine benzer bir kalıntı duruyordu. Ancak iskeletin kafatası yerinde yoktu.

Onun yerine, masanın tam ortasına konulmuş cam bir kavanozun içinde... taze, sanki saatler önce kesilmiş gibi duran bir insan kafatası duruyordu.

Kafatasının alnına ince bir çiviyle siyah bir kart çivilenmişti.

Üzerinde şu yazıyordu:

( Acaba kartın üstünde ne yazıyordu? Umarım bu bölümü beğenmişsinizdir keyif aldıysanız beğenip yorum yapmayı unutmayın ☺️ ❤️)

Buraya kadar okudun

Yeni bölüm haftada birkaç bölüm geliyor. Takip et, geldiğinde haber verelim.