/13 Kasım 13.37
Yağmur vardı dışarda ve ben etek giymeyi uygun görmüştüm. Yine Sedef Sebutekin açmıştım. Kulaklarım patlayacaktı ve resmen donuyordum buraya gelmek bile bir savaş vermekti.
Elimde hediyelerim aklımda o vardı. Gelecek miydi acaba? Onu düşünmek dışında başka bir şey yapamıyordum artık her an kendimi meşgul edecek bir şey arıyordum. Tam ben yine bu kadar kaptırmışken kurtarıcım geldi.
Ada: Sılaaa!!! Erkencisin.. oOFff ölüyorum. Niye orada duruyorsun donmadın mı hadi girelim içeri.
Gerçekten donuyordum. Bu halimden bıkmıştım belki de biraz rahat davranırsam rahatlardım.
Sıla: (gülerek.)Tamamm geldim.
Çook heyecanlıydım bir yanda da çünkü arkadaşlarım ,hediyelerimiz ne kadar hepsinin yalan olduğunu her zerremde hissetsem de ne gerçek ki diye düşünüp devam ettirdim her şeyi.
Sıla: Ayy! O kadar güzel ki burası.
Işıklarına bayılıyordum buranın her hangi bir kafenin alt katıydı ama biraz daha post atılacak bir yer gibi dekore etmişlerdi kocaman bir piyanosu podcast masası tarzı noktaları vardı RESMEN BAYILMIŞTIM.
Ada: Hadi kimse gelmeden bişeyler çekeliiiim. kOOOŞŞ.
Saatlerimizi fotoğraflara harcamıştık yeni gelelere acele bir selam verip hemen geri devam ediyorduk ama artık kalabalıklaşmıştı.
-Efenin ağızından-
Hava resmen buz gibiydi, bağışıklığı kötü olan biri olarak şuan sadece dua ediyordum.
Haritada hala 10 dakika gösteriyordu neyse yürüyecektim bir şekilde. Selin'in sesini duymuştum sanki ki evet oydu.
Selin: (nefes nefese )EFEEE!! Bekleee. Dur beraber gelelim.
Efe : (gülerek)Hızlı ool bekliyorum.
Aslında Selin kafa biriydi ama öylesine tanıdığım biri de değildi sevdiğim bir arkadaşımdı. Yavaş yavaşta olsa artık gelmiştik. İçeri girdiğimde gözlerimin buluştuğu tek bir kişiydi ,şaşırmış gibiydi. Biraz öyle kaldık gözleri Selin'i bulunca yüzü donuklaşmıştı kafasını çevirdi bir an belki de sevmiyor diye düşündüm. Yanına gittim.
Efe: Niye öyle baktın ki?
Kelimelerini seçiyordu sanki.
Sıla: Nasıl baktım ki?
Efe: İyi,siz bilirsiniz Sıla Hanım.
Tarıkların yanına gidip tamamen orada kalmıştım.
-Sıla'nın ağzından-
Resmen kurdeşen döküyordum ama sabah söylediklerim aklıma geldi rahat davranmalıydım belki de. Sonra birinin gözlerini üzerimde hissettim ,gericiydi. 1.70 kumral,ela gözlü bir çocuktu gitarıyla uğraşıyordu. Kafasıyla gel yaptı. Ayaklarım beni ona götürmüştü.
Taha: Biliyor musun elektro?
Sıla: Maalesef, müzik kulağım hiç yoktur benim.
Taha:(yüzünü ekşiterek) Yapma bee, kötü oldu.
Sıla: Eee yapacak bir şey yok. Sen göster bir şeyler, öğrenirim belki.
İyice salakça bir şey yapıyordum, Efe'nin dikkatini çekmek için böyle mi yapıyordum. Biri beni tımarhaneye kapatsın. İşin kötüsü hoşuma da gidiyordu. Taha'yla o gün çok yakınlaşmıştık ama o günle kalmıştı. Artık dönme vaktiydi, vapura gidiyordum ki o geldi.
Efe: Uzak dur bence ondan.
Sıla: Yakın kalma gibi bir derdim yok zaten.
Çok sinirli bir tepki vermiştim, gerçekten napıyorum.
Sıla: Kusura bakma, sadece yorgunum.
Efe: Sorun değil. Hadi gidelim.
Sadece yürüdük ,konuşmadık. İçimden gelen tek şey ona söylemekti. Ama böyle bir günden sonra olmazdı. Taha'yı resmen gözüne sokmuştum. Vapura gelmiştik bir yer bulup oturmuştuk.
Sıla: Bu sene...
Konuşamamıştım. Gergindim ama güvenebilirdim.
Sıla : Benim için biraz kötü başladı. Toparlamaya çalışırken afallıyorum.
Yeterliydi. Susmalıydım .Zorla susturdum kendimi. Kalan zamanda havadan sudan okuldan hocalardan konuştuk bazen güldük.
Efe: Çok takılma düzelir her şey. Yanlış anlama ama Selin ile bir probleminiz mi oldu?
Sıla: Direkt değil ama dolaylı olarak oldu biraz. Geçen sene Duru'dan uzak kalmak istedim. Tüm o yeni sevgilileri ve yeni arkadaşlarından geride kaldığımı hissedince uzaklaştım herkesten.
Durakladım. Beni dinliyor gibiydi devam ettim.
Sıla: Öyle olunca geri dönmek istediğimde içlerinden biri, "Ben bir kere böyle böyle yaparım bir daha affetmem" gibi bir şey deyince ben...(artık gözyaşlarımı tutamıyordum.) Hiç yakın bir arkadaşın oldu mu?
Çok çaresizce sormuştum.
Efe: Ya! sana insan mı yok saçmalama. Lütfen gerçekten değmez.
Yalan olduğunu bilmeme rağmen kabullenmiş ve tebessüm etmiştim. Artık yollarımız ayrılıyordu. Evlerimize gidiyorduk artık ve onu görmeme bir hafta vardı. El tokalaşırız sanırken bana sarılmak için kollarını açmıştı. Gözlerim doluyordu. Kafamı sallayıp sarıldım. Uyuşmuştum tüm bu olanlar çok üzgündüm. Ayrıldık ve gittik.
-Efe'nin ağzından-
Çok üzgündü. Taha denen çocuk aklımdan çıkmadı. Beceriksizin tekiydi zaten niye ki yani. Fark etmeden çok gerilmiştim. Sadece eve gidesim vardı sakinliğe ihtiyacım var.