/06.15 -- 12 Eylül Pazartesi
Alarmımın sesine uyandım.Bugün okullar açılıyor,geçen seneki durumlardan sonra bu okuldan gitmeyi çok istiyordum aslında ama sanırım başka şansım da yoktu.
Neyse diyip annemleri uyandırmadan hızlıca banyoya atıldım.
--Ahh! tek seferde neden kapatamıyorum şunu.. Çokta rahatsız etmemişimdir diye umuyorum.
Saçlarım çok kabarıyor,bizimkiler uyanmadan sacımı düzleştirip kendine getirmeye çalıştım.Yalandan bir makyaj yaptım,işlerim bittiğinde zaten annem kalkmıştı.
Mutfakta oturuyordum.
--Çantana bir daha bak Sıla,eksik kitapla gitme baştan sıkı tut artık bu sene.
----Tamam anneemm üstünden geçerim.
Kahvaltımı yaptıktan sonra babam beni okula bırakıp işe gitti.
07.45
Okul çok gerici tanıdığım herkesle yabancı gibiyim.Geçen seneden sonra resmen kimsem kalmamış gibi hissediyorum.
Tören Bitimi
Bu sene sınıflarımızın yeri değişmiş oysa daha bölüm seçmemiştik.
İlk dersin edebiyat olması çok sıkıcı… Sevmediğim bir yerde yabancılaştığım insanlarla aynı ortamda bir 3 senem daha var.Dayanabilirim sanırım.
15.00
--Ohh! Allahım şükürler olsun bugünde bitti. Bir an önce eve gidip podcast açıp Sims'te kalan evimi bitirmek için can atıyorum.
Eve geldiğimde rutin hayatıma devam etmiştim.Aslında son 2 haftam nerdeyse böyleydi sadece bazı günler defterimi alıp bazı şeyler çizerken diğer günlerse oyun oynamayı bırakıp sevdiğim dizileri izlemeye devam ediyordum.Sınavlarda patlamamak için her gün biraz üstünden geçmeye çalışıyordum.
Okulun 3. Haftası
Başta rutinden devam ederim diye umuyordum ama sanırım bugün gidip Duru ile konuşup aramızdakileri halletmek istiyordum.Bu yalnızlık artık katlanılamaz hale gelmişti çünkü evdeki durumlarda çok parlak sayılmazdı. Birilerine ihtiyacım vardı.
--Duru bir bakabilir misin? Konuşmak istiyorum olanlar hakkında.
--Yaa üff takılma gel bizim sınıfta oturalım.Kızlar da seni terslemez zaten.
Aslında çok mutluydum ta ki Irmak ile konuşmak isteyene kadar..
--Bak Sıla ben bir kere bitmiş bir şeye ikinci şansı verecek biri değilim,baştan şansını iyi kullansaydın bugün karşımda böyle durmayabilirdin.
Başta haklı gibiydi ama kendi tarafımdan görünce çok üzülüyordum,yalnız hissetmemek için zamanında yalnızlaştırıldığım bir yere mecbur kalmıştım. 2 hafta önce olan olayların ve bunların beni bu kadar kötü etkileyebileceğini hesaba katmayı unutmuştum.
Yaptığım en iyi şeyi yaptım uzaklaştım. Ama maalesef yine bitmedi, haftalardır sınıfımdaki erkeklerin zorbalıklarına karşı ne yapacağımı düşünüyordum. Aslında biraz da bu yüzden Duru'ya ihtiyaç duymuştum.Pek iyi geçmemişti ama denk geldikçe konuşuyorduk bir gün koridorda konuşurken Duru'yu onların sınıfında olmayan bir çocukla görmüştüm. Duru ile göz göze geldik bende el salladım.
Beni yanlarına çağırdılar.
Duru: Sıla bak bu Umut, geçen sene bizim sınıftaydı bu sene onu başka şubeye aldılar geri bize gelmeye çalışıyor işte.
-Merhaba Sıla ben,aslında ben de değiştirmek istiyorum şubemi ya onu nasıl yapmam lazım.
Umut : Ya sanırım dilekçe vermemiz gerekiyor artık bende yazıp halletmeyi düşünüyorum bakcas.
Şuan nerdeyse aylardır kimseyle konuşmuyormuşum da ödüllendirilmişim gibi hissetmiştim,mutlu olmuştum.Arada Umut ile dilekçe işini konuşuyorduk vakit geçirdikçe geçen seneden eski bir sevgilisinin olduğunu ve onu aslında hala nasıl sevdiğinden de bahsetmişti.Arada dilekçelerimi yazıp sınıfımdakilere de tutanakta tutturmuştum.
Yeni insanlara tanıştım Umut sayesinde nerdeyse onun arkadaşları benim de arkadaşlarım olmuştu. 6 kişiydik arada birde Duru denk gelirdi.Hepsinin erkek olması dışında bir problemim yoktu aslında ama sonunda birilerimin olması beni uzun süre mutlu yapar sanmıştım sandığımla da kaldım.Yine de yine olsa hepsini bir daha yaşamak isterdim.