O gün Umut'la sahilde hava kararana kadar sohbet ettik. Güneş batarken uzun uzun gün batımını izledik.
Eve vardığımda Umut yine mesaj attı.
Umut:
Sağ salim vardın mı?
Ben:
Evet. Sen?
Umut:
Ben de vardım. Bugün çok güzeldi.
Ben:
Gerçekten çok güzeldi.
Umut'la konuşurken aklıma bir şey geldi.
Ben:
Siz şehir dışına taşınmıştınız. O zamandan sonra senden hiç haber alamamıştım.
Umut:
Evet. Ailem hâlâ orada. Ben işim için İstanbul'a geldim.
Ben:
Ne iş yapıyorsun?
Umut:
Doktor oldum.
Ben:
Gerçekten mi? Hayalini gerçekleştirmişsin. Senin adına çok sevindim.
Umut:
Teşekkür ederim.
Artık seni de kendimi de hayal ettiğimiz gibi iyileştirebilirim.
O an donup kaldım.
Mesajına cevap veremedim.
Yıllar önce birlikte kurduğumuz hayaller geldi aklıma.
Umut doktor olacaktı.
Ben ise iyileşecektim.
Ama o zamanlar bunun sadece çocukça bir hayal olduğunu düşünmüştüm.
Şimdi ise Umut gerçekten doktor olmuştu.
Umut:
Henna, orada mısın?
Ben:
Evet, buradayım. Umut, sonra konuşalım mı?
Umut:
Olur. Bir sorun mu var?
Umut'a cevap veremedim.
Telefonu elimden bıraktım ve ayağa kalktım.
Bir anda gözlerim hafifçe bulanıklaştı.
Annemin yanına gitmek için birkaç adım attım.
Ama gözlerim gittikçe daha fazla kararıyordu.
Dizlerimin bağı çözüldü.
Sonrasını hatırlamıyorum.
---
Umut'un anlatımından
Henna'yla konuştuktan sonra ondan bir daha haber alamadım.
Telefonunu aradım ama cevap vermedi.
Endişelenmeye başlamıştım.
Sonunda annesini aradım.
Hennanın bayıldığını ve hastanede olduklarını söyledi.
Hiç düşünmeden hastaneye gittim.
Hastane koridoruna girdiğimde Hennanın annesini gördüm.
Koridorun ortasında çömelmiş, ağlıyordu. Yanındaki hemşireler onu sakinleştirmeye çalışıyordu.
O an kalbim sıkıştı.
Henna'ya bir şey olduğunu düşünmek bile istemiyordum.
Onu yeni bulmuştum.
Bir daha kaybetmek istemiyordum.
Hennanın annesinin yanına gittim.
Beni görür görmez sımsıkı sarıldı.
Henna'nın annesi:
Umut... Hennanın durumu kötü. Ona yardım et.
Ne diyeceğimi bilemedim.
Hemen doktorların yanına gittim.
Hennanın durumu ağırdı.
Doktorlar ellerinden geleni yapıyordu.
Ama şu an yapabileceğimiz tek şey, uyanmasını beklemekti.
Ben ise hastane koridorunda öylece kalmıştım.
Yıllar sonra Henna'yı bulmuştum.
Tam her şey yeniden güzel olacak diye düşünürken...
Onu tekrar kaybetme ihtimaliyle karşı karşıyaydım.
Ve bu kez onu kurtarmak için elimden gelen her şeyi yapacaktım. 🤍