Aradan yaklaşık beş saat geçmişti Eren'in gözleri yavaş yavaş kapanmaya başlamıştı.
Eren,Ada'yı uyandırmak istemiyordu ama uyuya kalarak de kendisini ve Ada'yı tehlikeye atmak isteyeceği son şeydi.Her an her şey olabilirdi.
Eren,Ada'ya yavaşça yaklaştı sessiz olmaya ve onu korkutmamaya özen göstererek yürüdü.Tam on an ayağını bastığı yerde ,kulübenin eski ve tahta zemininden bir çatırdama sesi geldi.
Eren gözlerini sıkıca kapattı ve istemsizce yüzünü buruşturdu çünkü Ada'nın korkacağını biliyordu.Eren içinden"Eyvah!Kesin korkacak."
Ada ve kedi irkilerek uyandılar.
Henüz isim bulmadıkları kedi sıçradı,Ada ise uykuyla uyanıklık arasında bir şeyler söylemeye başladı.Gözleri yarı kapalıydı.
Ada:Ne,neredeyim?Eren...Eren nerede?
Eren o an hemen Ada'ya sarıldı ve onu yatıştırmaya çalıştı.
Eren:Buradayım...Seni yavaşça uyandırıp uyuyacaktım gözlerim uykuzuluktan kapanıyordu.
Ada'nın bilinci tamamen açıldı ve Eren'in kendi bedenine sarılmış güçlü kollarını havaşça araladı ve Eren'e yönelerek konuştu.
Ada:Sıra sende uyu hadi hem bak gün de ağırmaya başladı.
Eren hemen telaşla araya girdi.
Eren:Sakın gün ağırmaya başladı diye dışarı çıkma mutlaka birlikte dışarı çıkacağız,beni de bir süre sonra uyandır.
Ada:Saatimiz yok...Hangi tarihteyiz onu da bilmiyoruz.
Ada'nın yüzü düştü.Eren kalktı ve Ada'nın elini tuttu onu böyle umutsuz görmek hiç hoşuna gitmemişti.Eren gülümsedi.
Eren:Seninle gün doğumunu izlemek istiyorum...Biliyorum şu an ufuğu göremiyoruz,tek görebildiğimiz kilometrelerce uzanan ağaçlar.
Ada'nın gözleri büyüdü.
Ada:Olsun.Ben seninle böyle bir gün doğumu da izlemek isterim...Yeter ki seninle olsun.
Bu sözler Eren'i mutlu etmişti.İkisi de ayağa kalktı kapıyı açtılar gökyüzü sabah serinliğinin getirdiği soğuklukla birlikte aydınlanıyordu.Uzaklardan gelen kuş sesleri ikisini de gülümsetti çünkü normali...Gerçek yaşamı özlemişlerdi.
Kulübenin dışında kapının önünde bulunan tahta tümseğin üzerine oturdular.Ada titredi,Eren Ada'yı kollarıyla sardı,sağ kolunu Ada'nın omzuna doladı ve bir süre öylece sessiz kalmayı tercih ettiler.
Anın ve günlerdir uzak kaldıkları gün ışığının tadını çıkarmaya başladılar.
Kedi de sessizce geldi ve ikisinin ayağının dibine sinerek oturdu.
Eren gülümsedi.
Eren:Onu ısınmak için kullanabilirsin.
Ada da gülümseyerek karşılık verdi.
Ada:Sana bir şey sormak istiyorum...Yorgunsun biliyorum ama...
Eren:Ama?
Ada:Beni ve babamı orman yolundaki kazada gördüğünde neden bir şey yapmadın?