Ada ve Eren birbirine çok yakındı.Ada gözlerini yavaşça kapattı ama kapatmasıyla açması bir oldu.Dışarıda bir gürültü koptu.İkisi de irkildi.
Ada Eren'in boynuna sardığını ellerini daha da kenetledi. Eren de Ada'nın beline sardığı ellerini daha da sıkı sardı.
Ada:Neydi o?
Eren:Ben bakacağım sen bekle olur mu?
Ada başıyla "hayır" işareti yaptı.
Ada:İkimiz bakacağız ve ormandan bulduğumuz bu ağaç dallarını kendimizi korumak için kullanacağız.
Eren gülümsedi.
Eren:Senin bu yönünü çok seviyorum biliyor musun?
Ada şaşkınlıkla baktı,gözlerinin içi parladı.
Ada:Hangi yönüm?
Eren:Beni tehlikeye yalnız başıma göndermeyen yönün.
Ada içinden"Nasıl bu kadar bağlandık birbirimize...anlayamıyorum."
Eren:Hadi,bakıp kontrol edelim.
İkisi ayağa kaktı.Kapıya doğru yürüdüler Ada arkada durmuş iki eliyle kalın ve eski ağaç dalını kavramıştı.Köşkten kurtulmuş olmak korkmasına engel olmuyordu.Artık değişmişti,eskisi kadar ürkek değildi,tüm cesaretini topladı.
Eren yavaşça arkasına döndü Ada'ya başıyla sakin olması için işaret yaptı.Tekrar kapıya doğru döndü eliyle kapının eskimiş kapı kolunu kavradı,diğer eliyle de ormandan buldukları kalın bir dal parçasını tutmuştu.
Kapıyı hızla açtı.İkisi de hazırdı ne çıkarsa çıksın yok etmek için asla tereddüt etmiyorlardı.
Kapıyı açınca Eren'in gözleri yumuşadı.
Ada kediyi görünce sevindi.
Ada:İnanmıyorum,çok sevimli.
Ada eğilip kediyi kucağına aldı kedinin gözleri maviydi Ada'nın gözlerine çok benziyordu.Tüyleri siyah beyaz karışıktı.
Eren kollarını birleştirip konuştu.
Eren:Demek güzel anımızı bozan küçük bir kediymiş.
Ada'nın yanakları hafifçe kızardı ve kaşlarını çattı.
Ada:Eren.
Eren:Ada.
Ada:Bakar mısın çok sevimli adı ne olsun sence?
Eren şaşırarak baktı.
Eren:Ne yani bir de sahiplenecek misin?
Ada:Kendimizle götürelim olur mu?
Eren düşündü Ada'ya kıyamazdı hiç onu kırmamak için onayladı.
Eren:Peki.
Eren kapıyı kapattı ve kilitledi.Ada kediyle birlikte koltuğa oturdu.
Ada:Bu gece onunla uyuyacağım.
Eren:Ne...onunla mı?
Ada sinsice gülümsedi
Ada:Aklında başka biri mı vardı?
Eren eliyle gözlüğünü düzeltti ve hafifçe kızardı.
Eren:Hayır.
Ada:Güzel o zaman.
Ada uyumak için uzandı.
Ada:Eren,sen uyumayacak mısın?
Eren:Hayır her an her şey olabilir.Sen uyu uyandığında da ben uyurum.
Ada içinden"Seni neden bu kadar çok sevdiğimi daha net anlıyorum."
Ada gülümsedi.
Ada:Eren,ne zaman uyumak istersen beni uyandır olur mu?
Eren de gülümsedi.
Eren:Olur,iyi uykular.
Ada kediye sarılarak uyudu.Eren sert ve rahat olmayan eski ahşap sandalyenin üzerinde duran eski ve yırtık örtüyü Ada'nın üzerine örttü.İçinden"Onunla buradan kurtulacağız."
Eren sert sandalyeye oturdu.Sessizce konuştu.
Eren:Hayatımda oturduğum en sert zemin olabilir.
Kediye baktı ve gözlerini devirdi.