Tuna ve Ada arasında geçen kısa konuşmadan beri yirmi dakika geçmişti içeride çok fazla oksijen kalmamıştı çünkü sadece altı kapı ve dar bir koridor vardı.Gece mi gündüz mü ya da hangi gün olduğunu kimse bilmiyordu.Ada'nın gözleri kararmaya başladı.
Ada:İçerideki oksijen azalıyor eğer kalan iki kişi de ayna ile olan sınavlarını geçemezse buradan çıkamayacağız.Hepimiz öleceğiz!
Tuna:Eren ve Lara'yı uyandırmak zorundayız yoksa uyanamayacaklar.Havalandırma bile yok oksijen bitiyor nasıl köşk bu?
Ada bir an Eren'e bakar uyumaktan ziyade baygın gibidir.
Ada:Çabuk uyandıralım ikisini de hemen.Baygınlar resmen.
Ada çantasına koyduğu suyu çıkarıp ellerine döker yavaşça Eren'in yüzünü yıkar bir miktar suyu da Eren'in dudaklarına değdirir.Telaşla konuşmaya başlar.
Ada:Uyan lütfen Eren beni bırakma hadi aç gözlerini.
Tuna da Lara'yı uyandırmaya çalışır.Ada bir miktar suyu Tuna'nın ellerine döker ve
Ada:Hadi ıslat onun yüzünü.
Tuna:Neden ben yapıyorum ona dokunmak zorunda mıyım?
Ada:Tamam.Çekil kenara ben yaparım.
Ada Lara'yı ne kadar uyandırmaya çalışsa da uyanmaz.
Ada:Eren uyan buradan seninle çıkmak istiyorum.
Tuna ayağa kalkar öfkeyle kapılardan birine sarılır ve kapıyı zorlamaya başlar.
Ada:Ne yapıyorsun sen neye yarar ki bu taraftan açılmıyor anlasana.
Tuna:Sen sevdiğin adamla ilgilen.
Ada şaşırır,ayrıca bu cümleyi yersiz bulur.
Ada:Saçmalamayı kes hepimizin kaderi birbirine bağlı baksana.
Eren'in gözleri hafifçe aralanır.Ada'nın gözünden yaşlar akmaya başlar.
Ada:Uyandın...senin için endişelendim al su iç.
Eren:Ada,gözlüğüm nerede?
Ada gözlüğü dikkatlice Eren'in gözlerine yerleştirir ve suyu uzatır.
Ada:İç lütfen.
Eren suyu içer.Hafifçe gülümser.
Eren:Teşekkür ederim Ada.Oksijen azalıyor.
Ada:Evet ve Lara uyanmıyor bir türlü baksana.
Tuna Eren'e dönerek konuşur.
Tuna:Sonunda uyandın mı uyuyan güzel.
Eren sinirle ayağa kalkar ve Tuna'ya yumruk atar.
Eren:Bir daha böyle konuşmayacaksın!
Tuna da karşılık verir ve yumruk atar.Eren yere düşer.Ada araya girmeye çalışır.
Ada:Eren iyi misin?
Eren:İyiyim.Şunu iyice benzetirsem daha da iyi olacağım.
Tuna kollarını iki yana açar.
Tuna:Bekliyorum.
Ada:Eren dur!
Eren ayağa kalkar ve tam o sırada diğer iki kapı da açılır Burak ve Arda içeri girer ikisi de ter içindedir.
Tuna:Neden bu kadar geciktiniz sizin yüzünüzden biz de ölecektik.
Tam o sırada koridorun bir ucundan koridor çökmeye başlar diğer ucu ise uzun bir yola dönüşür.Eren,Ada'nın elini tutar ve koşmaya başlar.Tuna,Burak ve Arda da hepsi aynı yöne koşmaya başlar.
Ada durur.
Eren:Neden durdun?
Ada:Lara kaldı.
Ada,Tuna'ya seslenir.
Ada:Tuna!Lara'yı taşı uyanmadı,burada bırakamayız.
Tuna:Ne yani kucağıma mı alacağım.
Ada:Evet!
Tuna:Lanet olsun!
Tuna Lara'yı kucağına alır koşmaya devam ederler.
Tuna:Ağırmış.
Eren,Ada'nın elini tutup koşmaya devam eder.
Ada:Eren!Yetişemiyorum çok hızlısın.
Eren:Gel buraya!
Eren,Ada'yı bacaklarından kaldırıp Ada'nın başı Eren'in omzunun arkasına düşecek şekilde koşmaya başlar.Ada hafifçe kızarır içinden"Neyse ki yüzümü görmüyor."