Şövalyelerin yüzleri miğferlerle tamamen kaplıydı. Hiçbirinin yüzünü göremiyorlardı. Yalnızca ellerindeki kılıçların ışığı, tavandaki solgun lambaların altında parlıyordu.
Lara hemen Ada'nın kolundan tuttu.
Lara:Geride kal.
Ada itiraz edecek gibi oldu ama karşısındaki şövalyelerden biri aniden ileri atıldı.Eren kılıcını kaldırdı.Metal sesi odanın içinde yankılandı.Şövalyenin darbesini karşılamıştı.Ada birkaç adım geriye çekildi.
Eren:Sen de geri dur.
Dedi Eren, gözlerini rakibinden ayırmadan.
Ada kaşlarını çattı.
Ada:Ben savaşabilirim.
Eren:Evet, biliyorum.
Eren'in sesi bu kez daha sakindi.
Eren:Ama burada senden saldırmanı istemiyorum.
Ada ona baktı.
Eren bir anlığına gözlerini ona çevirdi.
Eren:Sadece kendini savun. Asla saldırma.
Ada'nın içi tuhaf bir şekilde sıkıştı.Bunun korkudan olmadığını biliyordu.Eren'in onu korumaya çalıştığını anlamıştı ama Ada, kendisini korunması gereken biri gibi görmekten hoşlanmıyordu.İçinden"Bana güvenmiyor mu?"
Sonra Eren'in yüzündeki ifadeyi gördü.Hayır.Bu güvensizlik değildi.Endişeydi."Benim için endişeleniyor."
Ada bu düşünceyi hemen zihninden uzaklaştırmaya çalıştı.Şu an bunun sırası değildi.Karşılarındaki şövalye yeniden saldırdı.Eren yana çekildi, kılıcını savurdu ve darbenin yönünü değiştirdi. Şövalye sendeledi.
Tuna birkaç metre ötede başka bir şövalyeyle mücadele ediyordu.Ada'nın gözleri istemsizce ona kaydı.Tuna da bir anlığına Ada'ya baktı.Sonra bakışlarını hemen rakibine çevirdi.Tuna içinden."İyi mi?"
Tuna'nın aklındaki soru buydu.Ada'nın Eren'in arkasında durduğunu görmek hoşuna gitmiyordu.
Aslında Eren'in ona bu kadar yakın olması da hoşuna gitmiyordu ama bunu düşünmenin zamanı değildi.
Lara da kendini savunmaya çalışıyor, fırsat buldukça geri çekiliyordu.Arka tarafta Arda nefes nefese kalmıştı.Burak ise onun önünde duruyor, gelen darbeleri karşılıyordu.
Burak:Arda, geri!
Arda:Zaten geri gidiyorum!
Arda'nın sesi odada yankılandı.
Burak kısa bir an gülümsedi.
Burak:Biraz daha hızlı.
Arda söylene söylene geriledi.
Arda:Kolay tabii, söylemesi.
Ama önlerindeki üçlü için bunların hiçbir önemi yoktu.Eren'in dikkati tamamen karşısındaki şövalyedeydi.Ada ise birkaç adım arkasında duruyordu.Bir anda şövalye Eren'in savunmasını aşmayı başardı.Kılıç Ada'ya doğru yöneldi.Ada refleksle kılıcını kaldırdı.Çarpışmanın şiddetiyle geriye savruldu.Eren'in yüzü değişti.
Eren:Ada!
Ada dişlerini sıktı.
Ada:İyiyim!
Şövalye yeniden saldırmak üzereyken Ada kılıcını kaldırdı ve darbeyi karşıladı.Eren hemen yanına geldi.
Eren:İyi misin?
Ada:Evet.
Eren:Kesin mi?
Ada ona baktı.
Ada:Eren.
Eren:Ne?
Ada:İyiyim.
Eren birkaç saniye sustu.Sonra başını tamam der gibi salladı.Ada'nın dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.Ada içinden"Beni gerçekten önemsiyor."dedi.
Bu düşünce, savaşın ortasında bile zihninin bir köşesine yerleşmişti.Belki de en tehlikelisi buydu çünkü Ada, Eren'in yanında kendisini güvende hissetmeye başladığını yeniden fark ediyordu.
O sırada karşılarındaki şövalye yeniden saldırıya geçti.Eren ve Ada aynı anda hareket etti.Bu kez Ada sadece kendini savundu.
Eren saldırıları üzerine çekti.Birlikte hareket ettiklerinde birbirlerinin açıklarını kapattıklarını fark ettiler.
Bir süre sonra Eren şövalyenin kılıcını yere düşürdü.Aynı anda odanın diğer tarafından bir metal sesi daha geldi.
Tuna'nın şövalyesi de yere düşmüştü.Tüm şövalyeler birbirine bağlıydı biri düşerse diğeri de düşüyordu.
Lara nefesini toparlamaya çalışıyordu.
Arda duvara yaslanmıştı.
Burak ise hâlâ ayaktaydı.
Ada koşarak anahtarı aldı.
Ada:Kapı yok bunu nasıl kullanacağız?
Eren etrafına bakındı,gözlerini kıstı.
Eren:Şuradaki taş,duvarda duran taşta bir gariplik var.
Eren taşa dokundu taş hareket etmişti ve duvar iki yana ayrılmaya başladı bir kapı belirdi.Ada hızla gelip anahtarla kapıyı açtı.
Anahtarın üzerindeki sembol köşkün girişindekine benziyordu.Ada anahtarı cebine koydu.Eren kapıyı açtı ve herkes kapıdan dışarı çıktı.
O an hiç beklemedikleri bir yerdeydiler kapı kapandı ve altı kişi de bembeyaz bir odadaydı sadece beyazlık vardı hiçbir kapı ya da pencere yoktu.Ada telaşla Eren'e baktı kimse bundan sonra ne olacağını bilmiyordu.