Ada:E...Eren 10 dakika kaldı korkuyorum
Eren de korkusunu gizleyemez ama Ada'ya belli etmemeye çalışır
Eren:Sakin olalım ve tekrar düşünelim
Ada:Acaba diğerleri ne yaptı yoksa...
Eren biraz gerilir sesi biraz yüksek çıkar çünkü Ada'yı ve kendini kurtarmak zorunda hisseder
Eren:Ada lütfen izin ver de düşüneyim
Ada'nın sesi titrer
Ada:Ben sadece endişelenmekten kendimi alıkoyamıyorum
Ada ayağa kalkar Eren onu üzdüğünü fark eder ama çıktıktan sonra konuşmayı düşünüyordur
Ada içinden"Düşünmek zorundayım düşün hadi ..."
Eren:Buldum
Ada sevinir tam sarılıcakken iki adım geri gider
Ada:Söyle cevabı serbest kalalım
Eren başıyla onaylar ve Ada'nın geri adım attığını fark etmiştir
Eren:Bir anahtarı açıp biraz bekler, sonra kapatırsın. İkinci anahtarı açık bırakırsın. Üçüncüye hiç dokunmazsın.
Odaya girdiğinde:
Yanan ampul → ikinci anahtar.
Sönük ama sıcak ampul → açıp kapattığın anahtar.
Sönük ve soğuk ampul → hiç dokunmadığın anahtar.
Anaons:Cevap doğru
Tam o an ikisinin arasına yerden yükselen bir duvar girer
Eren haykırır Ada sessizce
Ada:Neden böyle olmak zorunda ki
Gözünden yaş gelir
Eren:Ada iyi misin cevap ver lütfen
Ada'nın sesi titrer
Ada:Burdayım ve iyiyim
Eren:Özür dilerim seni koruyamadım keşke...içinden"Ona sarılsaydım ya da elini tutsaydım duvar bizi ayırmazdı benden çok uzak durdu benim hatam"
Eren:Seni kurtarıcam,dikkatli ol Ada
Ada:Dikkatli ol Eren iyi olucaz
İkisi de zıt yönlere uzun,karanlık ve ürkütücü koridorlara doğru yürürler Ada broşuna dokunur ve içinden"Seni bulucam Eren istemeden sana borçlandım ve bağlandım sana."
Eren:Seni bulucam Ada
Tuna:Lanet olsun koca adamsın ve ekmek kaç lira bilmiyor musun
Burak:Bilmiyorum tabii ekmeği ben almıyorum yardımcım alıyor.Bana bak hem sen neden bilmiyorsun
Tuna kaşlarını kaldırır
Tuna:Fiziğime baksana bi ekmek tüketmiyorum ben spor yapıyorum gerçi sen ne anlarsın
Anons:Son iki dakika
Tuna ve Burak birbirine bakar endişeyle nefes alış verişleri değişir.
Not:Ada'nın veya Eren'in yerinde olsaydınız ne yapardınız?