Göbekli Tepe’de şafak vaktiydi. Hava sıcak, fakat bunaltıcı değildi; tatlı bir sonbahar serinliği vardı. Kazı alanındaki herkes uykudaydı. Tek bir kişi hariç: Profesör Aras Vural.
Aras, kazı alanının dışındaki arazide bulunan arşiv odasına doğru yürüyordu. Bir süre önce gördüğü şey zihninden çıkmıyor, attığı her adımda arkasından gelen sesleri dinliyordu. Takip edildiğini hissediyor, fakat ne zaman arkasına dönse patikayı boş buluyordu.
Bir anda durdu. Uzaklardan gelen hafif bir hışırtı duyuldu. Aras başını çevirmeye hazırlanırken arkasından uzanan bir el ağzını kapattı. Diğer elindeki bıçak boynuna dayandı. Aras çırpınmaya çalıştı, fakat sesi avucunun içinde boğuldu. Birkaç saniye sonra yere yığıldı. Avucunda sımsıkı tuttuğu küçük taş parçası yere çarparak ikiye ayrıldı.
Sabah nöbeti devralmak için gelen Mehmet, arşiv odasına giden yolun başında durdu. Yerde duran şeyin ne olduğunu anlamaya çalıştı. Birkaç adım attı. Yaklaştıkça yerdekinin bir beden olduğunu fark etti. Bedene doğru koştu. Yatan kişinin profesör Aras Vural olduğunu anlayınca korkuya kapıldı. Hemen kazı alanına doğru koşmaya başladı ve bağırdı.
-Yardım edin! Koşun, çabuk! Profesöre bir şey olmuş! Çabuk gelin.
Mehmet’in sesini ilk duyan ve kazı alanından çıkan Mert oldu, Mert ne olduğunu anlamaya çalışırken diğer çalışma arkadaşları da çadırlardan çıkıp yanlarına geldiler. kendi aralarında konuşarak neler olduğunu anlamaya çalışıyorlardı. O sırada Mehmet arkadaşlarının yanına ulaştı. Yüzü bembeyaz nefes nefese kalmıştı.
-Yetişin! Çabuk olun profesöre bir şey olmuş!
-Ne oldu Mehmet? Sakin ol ve tek tek anlat, profesöre ne olmuş?
-Çabuk gidelim! Profesör yerde yatıyor. Her yer kan içinde!
Mehmet, Mert ve bir kaç arkadaşı arşiv odasına giden yola doğru ilerlemeye başladılar. Cesedi gören herkes olduğu yerde dona kaldı. Profesör Aras Vural kanlar içinde öylece yerde yatıyordu. İçlerinden biri profesöre yaklaşmak için bir adım attı. Mehmet hemen kolunu uzatarak onu durdurdu.
-Yaklaşmayın, kanıtları yok etmeyelim. Bu bir cinayet olabilir. Biriniz hemen polisi arasın!
Mert hemen telefonunu çıkararak polisi aradı. Olayı kısaca anlattıktan sonra telefonu kapattı. Kazı ekibi korku ve şaşkınlık içinde beklemeye başladı. Hiç kimse konuşmuyordu. Herkesin aklında aynı sorular vardı: Bunu kim yapmıştı? Neden yapmıştı? Profesör Aras Vural’dan ne istiyorlardı?