Bölüm 15 — Kayıp Gerçekler
Tiger'ın ölümü sabah dokuzdan önce bütün şehirdeydi.
John haberi kendi gazetesinin internet sitesinde gördü.
TIGRIS BAĞLANTILI İŞ İNSANI ÖLÜ BULUNDU
Alt başlıkta gerçek adı yoktu.
Çünkü hâlâ doğrulanmış değildi.
John bunu doğru buldu.
Maya ekrana baktı.
"Başlık fazla sakin."
Elliot:
"Habercilik genelde sakin olmalı."
"Adam şehirde yıllardır konuşuluyor."
"Konuşulması, kanıt olması değil."
John masasındaki B-17 fotoğraflarına bakıyordu.
Maya ona döndü.
"Sen ne düşünüyorsun?"
"Başlık doğru."
"Tiger için sormadım."
John biliyordu.
Önündeki kâğıtta dört sayı vardı.
01 / 04 / 24 / 09
"Bilmiyorum."
Maya kaşını kaldırdı.
John:
"Henüz."
Kevin toplantı odasının diğer ucunda eski şehir arşiv sistemine bağlanmış bilgisayarda çalışıyordu.
Rozeti hâlâ yoktu.
Ama bunun artık odadaki kimse için fazla anlamı kalmamıştı.
"Bir şey buldum."
John hemen ayağa kalktı.
Sonra kendi hareketini fark edip yavaşladı.
Kevin bunu gördü.
Bir şey söylemedi.
Bilgisayar ekranında Eski Adliye'nin ziyaret kayıtları vardı.
"Juliet."
John yanına geldi.
Kevin satırı gösterdi.
MARLOWE, JULIET
Tarih.
Ölümünden altı gün önce.
Giriş:
14.11
Çıkış:
16.03
Erişim nedeni:
Basın / Kamu Arşivi Araştırması
John:
"Yani buraya gerçekten gelmiş."
Kevin:
"Evet."
Maya:
"B-17?"
Kevin başını iki yana salladı.
"Ziyaret kaydında oda numarası yok."
John:
"Ama Tiger'ın dosyası onun aynı izi bulduğunu söylüyor."
Elliot:
"Tiger'ın notu."
John başını salladı.
Bu ayrım artık otomatikleşmeye başlamıştı.
Dört sayının ilkini Maya buldu.
"01."
Herkes ona döndü.
Eski belediye arşiv kataloğunu ekranına çevirdi.
SERİ 01 — OLD VEYRON TRAMVAY BAKIM HATLARI
John ekrana baktı.
Çocukluğu.
Eski durak.
Metal kutu.
Maya:
"04."
Başka kayıt.
SERİ 04 — BLACK HOLLOW YENİDEN GELİŞTİRME ALANI
John'un yüzü değişti.
"24?"
Kevin aradı.
Bir süre sonra:
SERİ 24 — RAVENHILL ALTYAPI VE SERVİS ERİŞİMİ
Odada sessizlik oldu.
Maya:
"09'u söylemeyin."
Elliot:
"Neden?"
"Bir şey tahmin etmek istiyorum."
Birkaç saniye yazdı.
Sonra ekrana baktı.
"Liman."
Kevin:
"Evet."
SERİ 09 — NORTH HARBOR SERVİS DEPOLARI
John dört satıra baktı.
Old Veyron.
Black Hollow.
Ravenhill.
Kuzey Limanı.
Hayatının son birkaç ayındaki bütün yerler.
Bazıları son birkaç yılındaki.
Bir tanesi çocukluğundaki.
Elliot:
"Bunlar aynı arşiv hattında."
Maya:
"Hayır."
Herkes ona baktı.
Maya başka bir dosya açtı.
Eski şehir altyapı haritası.
"Fiziksel olarak da aynı hatta."
Harita ekrana yayıldı.
Eski servis tünelleri.
Su hatları.
Elektrik galerileri.
Acil ulaşım koridorları.
Bazıları kullanılmıyordu.
Bazıları belediye kayıtlarında kapatılmıştı.
Bazıları ise yeni altyapı projeleriyle hâlâ bağlantılıydı.
Kırmızı çizgi Old Veyron'dan çıkıyordu.
Black Hollow'un altından geçiyordu.
Ravenhill'e uzanıyordu.
Oradan kuzey limanına.
Ve hepsi Eski Adliye'nin altında kesişiyordu.
John haritaya uzun süre baktı.
"Binaları değil..."
Maya tamamladı.
"Altlarını."
Northline kayıtları bir kez daha açıldı.
Bu kez şirketin satın aldığı mülkler değil, mülklerin altından geçen hatlar işaretlendi.
Black Hollow.
Ravenhill çevresi.
Depo 9.
İki eski belediye bakım binası.
Bir liman deposu.
Elliot:
"Northline binaları almıyor."
John:
"Erişimi alıyor."
Kevin başını salladı.
"Mülkün üstündeki yasal kontrol, altındaki servis girişine ulaşmayı kolaylaştırıyor."
Maya:
"Şirket değişse bile hat aynı."
John Leon'ın notunu henüz görmemişti.
Ama birkaç saat sonra aynı cümleyi başka bir el yazısıyla okuyacaktı.
B-17'ye gizlice girmediler.
John bundan tuhaf şekilde memnundu.
Elliot, Chronicle adına Eski Adliye'deki kamu arşivlerine erişim izni aldı.
Maya basın araştırma talebini hazırladı.
Kevin eski bina planlarını kontrol etti.
Resmî B-17 odası yıllardır kullanılmıyordu.
Fakat arşivin bodrumunda, eski bakım koridoruna açılan bir servis geçidi hâlâ planda görünüyordu.
Öğleden sonra dört kişi Eski Adliye'ye girdi.
John normal kıyafet giyiyordu.
Oracle kıyafeti değil.
Burası bir operasyon değildi.
Şimdilik yalnızca araştırmaydı.
Arşiv görevlisi yaşlı bir adamdı.
"B-17 mi?"
Elliot:
"Evet."
Adam ekrana baktı.
"Uzun zamandır isteyen olmadı."
John:
"En son kim istedi?"
Görevli başını kaldırdı.
Elliot John'a baktı.
John:
"Basın araştırması."
Görevli birkaç tuşa bastı.
"Altı gün önce biri bakmış."
John nefesini tuttu.
"Juliet Marlowe?"
Adam ekrana tekrar baktı.
"Evet."
John bir şey söylemedi.
Maya yanındaki klasörü biraz daha sıkı tuttu.
B-17'nin ana kapısı açılmadı.
Kilidi yıllar önce bozulmuştu.
Arşiv görevlisi:
"Başka giriş var."
Kevin duvardaki eski planı gösterdi.
"Bakım geçidi."
Adam:
"Onu nereden buldunuz?"
Kevin:
"Eski itfaiye planı."
Görevli ona baktı.
"Gazeteci misin?"
Kevin:
"Hayır."
"Belli."
John istemeden gülümsedi.
Bakım koridoru düşündüklerinden daha dardı.
Duvarların bazı yerlerinde aynı işaret vardı.
Daire.
Dört çizgi.
John durdu.
Maya da gördü.
"İşte."
John parmağını sembole yaklaştırdı.
Dokunmadı.
Altında eski belediye yazısı vardı.
Yıpranmış.
Kevin el fenerini tuttu.
KRİTİK SERVİS KESİŞİM NOKTASI
John birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
Elliot:
"Demek..."
Maya:
"Şirket sembolü değil."
Kevin duvardaki başka işaretleri inceledi.
"Su."
Bir çizgi.
"Enerji."
İkinci.
"İletişim."
Üçüncü.
"Ve acil servis hattı."
Dördüncü.
John sembole baktı.
Daire kesişim noktasıydı.
Dört çizgi.
Dört kritik hat.
Yıllardır Ravenhill'in, Northline'ın ya da bilinmeyen yapının işareti sandıkları şey aslında çok daha eskiydi.
Belediyenin altyapı sembolü.
Birilerinin sonradan kullandığı.
Ele geçirdiği.
Kendi anlamını yüklediği.
John kendi göğsünde taşıdığı işareti düşündü.
Bir anda sembolün ağırlığı değişti.
Maya:
"Yani sen rastgele kötü adam logosunu üstüne takmamışsın."
John:
"Bunu duyduğuma sevindim."
Elliot:
"Yine de bilmeden taktın."
John:
"Evet."
Kevin:
"Bunu atlama."
John gülümsedi.
Ama gözlerini sembolden ayırmadı.
Birileri yıllar boyunca kamu altyapısının işaretini kendi gizli ağının parçasına çevirmişti.
John ise farkında olmadan onu tekrar herkesin görebileceği bir yere taşımıştı.
Bu kısmı seviyordu.
Sembol artık onların değildi.
Belki hiçbir zaman olmamıştı.
B-17 bakım geçidinin sonunda çıktı.
Oda küçüktü.
Beklediklerinden çok daha küçük.
Eski metal raflar.
Harita dolapları.
Kutular.
Mikrofilm kasetleri.
Ve yıllardır dokunulmamış gibi görünen toz.
Maya:
"Tiger burayı neden temizlemedi?"
John:
"Sigorta."
Kevin:
"Muhtemelen."
Elliot:
"Bir gün Kevin'i bu kelimeyi kullanırken boğacağım."
John:
"Sıraya gir."
Arşiv görevlisi kapının dışında kaldı.
Elliot resmi kayıt numaralarını not etti.
Her kutu çıkarılmadan önce fotoğraflandı.
John ilk dosyayı açtı.
Black Hollow.
İkincisi eski tramvay bakım hattı.
Üçüncüsü Ravenhill.
Ravenhill klasöründeki bir belge diğerlerinden daha yeniydi.
Başlık:
YENİ KULLANIMA TAHSİS
Tarih, tesisin resmî kapanışından sonraydı.
Altında:
YETKİ: AX-01
John belgeye baktı.
Kevin:
"Bu Ravenhill'in kapanıştan sonra yeniden tahsis edildiğini kanıtlıyor."
John:
"AX üzerinden."
Kevin:
"AX-01 yetkisiyle."
John başını salladı.
Ne olduğunu hâlâ bilmiyorlardı.
Ama artık yalnızca garip bir kod değildi.
Bir karar mekanizmasında kullanılmıştı.
Maya diğer raftan ince bir defter çıkardı.
"Leon."
Kapağın içinde isim:
LEON VALE
John hemen yanına geldi.
İlk sayfalarda rakamlar vardı.
Ödemeler.
Şirketler.
Tarihler.
Sonra el yazısı değişiyordu.
Daha hızlı.
Daha dağınık.
Bir sayfanın ortasında büyük harflerle:
İSİM ARAMAYI BIRAK.
John durdu.
Altında:
AYNI SİSTEMİ FARKLI İSİMLERLE TEKRAR EDİYORLAR.
Sonraki satır:
ŞİRKETLER DEĞİŞİR. HATLAR KALIR.
Maya:
"İşte."
John sayfayı çevirdi.
Northline'dan önce başka şirket isimleri.
Bir altyapı vakfı.
Bir sağlık fonu.
Bir lojistik şirketi.
Hepsi farklı dönemler.
Bazıları onlarca yıl eski.
Kevin:
"Tek örgüt olduğuna dair doğrudan kanıt değil."
John:
"Biliyorum."
Kevin onu izledi.
John devam etti:
"Aynı sistemin tekrar kullanıldığına dair Leon'ın değerlendirmesi."
Elliot:
"Ve altyapı bağlantıları bunu destekliyor."
John:
"Evet."
Bir sonraki sayfada sembol çizilmişti.
Altında:
ŞİRKETTEN ÖNCE.
John elini kendi göğsüne götürmedi.
Ama düşündü.
Juliet'in notlarını Maya buldu.
Kutunun arkasında ince, katlanmış kâğıtlar.
El yazısını John uzaktan tanıdı.
Bir an hareket etmedi.
Maya:
"Sen aç."
John eldivenlerini düzeltti.
Kâğıdı aldı.
İlk satır:
01 / 04 / 24 / 09 aynı hat üzerinde.
John nefes verdi.
Devam etti.
Northline binaları değil, altlarını satın alıyor.
Sonraki:
Sembol şirketin değil. Çok daha eski.
John durdu.
Maya yanında sessizdi.
Son satırlar:
B-17'de Leon Vale.
Ve:
John'a anlatmadan önce emin ol. Bu kez yalnızca bir haber değil.
John uzun süre o satıra baktı.
Juliet ona bir görev bırakmamıştı.
Bir vasiyet yazmamıştı.
Kendisine bile yazmamış olabilirdi.
Bu yalnızca araştırma notuydu.
Bir şeyden emin olmak isteyen bir gazeteci olmayan arşiv çalışanının notu.
Ama John'a söyleyecekti.
Bunu biliyorlardı.
Hartley Café kaydından.
Marcus'tan.
Son mesajından.
Seninle önemli bir şey konuşmam lazım. Yüz yüze.
John kâğıdı yerine bıraktı.
Fotoğrafını çekti.
Orijinali almadı.
Elliot bunu fark etti.
Bir şey söylemedi.
Bir başka kutu Juliet'in son gününe aitti.
Bu kez saatler vardı.
John okumaya başlamadan önce Kevin:
"İstersen ben—"
"Hayır."
John dosyayı açtı.
18.42 — J.M. arşiv çıkışı
Biliyordu.
18.49 — M.V. temas sonrası takip doğrulandı
John kaşlarını çattı.
Maya:
"Café sonrası."
Sonraki:
18.56 — müdahale onayı
John'un eli kâğıt üzerinde durdu.
19.03 — araç teması
19.11 — J.M. transferde
Kimse konuşmadı.
John devam etti.
20.17 — durum değişikliği
Altındaki satırın büyük kısmı siyah işaretle kapatılmıştı.
Sadece iki kelime okunuyordu.
PROTOKOL SONLANDIRILDI
John'un yüzü tamamen ifadesiz kaldı.
21.18.
Yaşam belirtisi yok.
21.40.
Tigris ikincil ekip / alan devri
John dosyayı kapatmadı.
Ama ellerini masaya bıraktı.
Tiger doğruyu söylemişti.
En azından bu konuda.
Juliet 21.18'de ölmüştü.
Tigris 21.40'ta ikinci ekip olarak gelmişti.
Kevin:
"İlk ekip burada da isimlendirilmemiş."
John:
"Evet."
Maya:
"'Müdahale onayı' kimden?"
Kimse bilmiyordu.
John AX-01 belgesine baktı.
Aynı şey olduğunu varsaymak istedi.
Ama kanıt yoktu.
"Bilmiyoruz."
Maya başını salladı.
Bu cevabı olduğu gibi bıraktılar.
John artık Juliet'in ölümünün kaza olmadığını biliyordu.
En azından eldeki kayıtlar bunu desteklemekten çok daha fazlasını yapıyordu.
Takip.
Müdahale emri.
Transfer.
Protokol.
Tigris'in sonradan temizliği.
Ama hâlâ bir isim yoktu.
Juliet'i alan kişi.
Emri veren kişi.
Yapının adı.
Hiçbiri.
John bunun eskiden kendisini çıldırtacağını düşündü.
Şimdi başka bir şey hissediyordu.
Cevapsızlık.
Ama boşluk değil.
Bir olayın nasıl gerçekleştiğini biliyorlardı.
Kimin yaptığını bulmak ayrı soruydu.
En son kutu üzerinde yalnızca tek harf vardı.
J
Daniel'ın anlattığı dosya.
John hareket etmedi.
Kevin de gördü.
Maya:
"Bu..."
"Evet."
Elliot:
"Açmak zorunda değilsin."
John:
"Zorundayım."
Kevin:
"Hayır."
John ona baktı.
Kevin devam etti:
"İstiyorsun."
John birkaç saniye düşündü.
"Evet."
Kutuyu açtı.
İlk fotoğraf on yaşındaki John'du.
Eski tramvay durağında.
Juliet yanında.
Kırmızı top yerde.
John'un nefesi kesilmedi.
Bağırmadı.
Yalnızca fotoğrafa baktı.
Açının nereden çekildiğini anlamaya çalıştı.
Karşı sokaktan.
Muhtemelen uzun lens.
Altında:
J. — gözlem sürüyor.
Maya:
"Bu kaç yıllık?"
John:
"On dört."
Sonraki fotoğraf.
John ve Juliet metal kutunun bulunduğu eski bölgede.
Başka.
Okul yılları.
Black Hollow.
John'un ilk haberinin basılı kopyası.
Üzerinde not:
Bağlantıları fark etme eğilimi doğrulandı. Müdahale gerekmiyor.
John sayfayı çevirdi.
Üniversite.
Chronicle'a giriş.
Juliet'le birlikte.
Tek başına.
Elliot:
"Bunlar yıllar."
John:
"Evet."
Sonra Ravenhill.
Saatler.
John'un gözleri satırlara takıldı.
23.14 — J. tesis çevresinde.
bölümdeki saati hatırladı.
Kendi telefonunda gördüğü.
23.17 — Alt erişim açıldı.
John'un nefesi değişti.
Servis kapısı.
Yeşil ışık.
23.22 — İç bölgeye ilerliyor. Müdahale yok.
Altında:
Gözlem devam etsin.
John uzun süre dosyaya baktı.
Kimse konuşmadı.
Maya sonunda:
"Kapıyı onlar açtı."
Kevin hemen:
"Birileri açtı."
Maya:
"Bu dosyanın içindeki kişiler."
Kevin:
"Muhtemelen."
John hiç tepki vermedi.
Başında tek bir düşünce vardı.
Beni istediler.
Sonra ikinci.
Bunu planladılar.
Üçüncü.
Juliet.
Ravenhill.
Güçleri.
Bütün hayatı.
Bir anda hepsi tek çizgiye dönüşmeye çalıştı.
John:
"Beni seçmişler."
Kevin:
"Hayır."
John ona döndü.
Kevin'in sesi sakindi.
"Bunu bilmiyoruz."
"On yaşından beri beni izliyorlar."
"Evet."
"Ravenhill kapısını açtılar."
"Evet."
"İçeri girmeme izin verdiler."
"Evet."
"Bu ne demek?"
Kevin birkaç saniye düşündü.
"Senin ne yapacağını görmek istediklerini."
"Güçleri almamı istediler."
"Belki."
John sinirlendi.
Kevin devam etti:
"Dosyada bunu yazmıyor."
John Ravenhill satırını gösterdi.
"Kapıyı açıyorlar."
"Evet."
"Müdahale etmiyorlar."
"Evet."
"B3?"
"Yok."
John sustu.
Kevin:
"Senin maddeye maruz kalacağın yazmıyor."
John:
"Tesadüf mü?"
"Bilmiyorum."
John yüzünü çevirdi.
Kevin biraz yaklaştı.
"Seni gözlemlemiş olmaları, hayatındaki her şeyi planladıkları anlamına gelmez."
"Juliet?"
"Onu da bilmiyoruz."
John sertçe:
"Onu öldürdüler."
"Bu sistemin içindeki insanlar öldürdü."
"Ve beni izliyorlardı."
"Evet."
John'un sesi düştü.
"Belki bütün bunları benim için yaptılar."
Kevin:
"Kanıt yok."
"Belki beni bir şeye dönüştürmek istediler."
"Olabilir."
"Ve oldu."
Kevin başını iki yana salladı.
"Bir şey oldu."
John ona baktı.
"Fark ne?"
"Çok büyük."
Kevin dosyayı işaret etti.
"Kapıyı açmış olabilirler."
John sustu.
"İçeri giren sendin."
John'un çenesi gerildi.
"B3'e inen sendin."
"Çünkü kapı kapandı."
"Evet."
"İnsanları çıkaran sendin."
John sustu.
"Bugüne kadar verdiğin bütün kararları bu dosyaya teslim etme."
John birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
Kevin devam etti:
"Manipüle edilmiş olabilirsin."
Bir an.
"Bu, kukla olduğun anlamına gelmez."
John J dosyasına tekrar baktı.
İlk kez dosya ona kader gibi görünmedi.
Daha çok gözlem raporu gibi.
Birileri onun davranışlarını takip etmişti.
Neye dönüşeceğini bildikleri için değil.
Belki ne yapacağını görmek için.
Bu cevap daha rahatsız ediciydi.
Ama daha dürüsttü.
Bütün dosyaları fotoğrafladılar.
Üç ayrı dijital kopya.
Maya indeks çıkardı.
Elliot belgelerin hangilerinin yayımlanabileceğini işaretledi.
Orijinaller B-17'de kaldı.
John bunu özellikle istedi.
"Niye?" diye sordu Maya.
"Çünkü yarın biri bizim kopyaları sahte ilan edebilir."
Kevin:
"Ve orijinallerin resmî arşivde kalması zinciri güçlendirir."
Elliot:
"Ayrıca çalmıyoruz."
John:
"O da var."
Bu cümleyi söylerken on yaşındaki halini düşündü.
Bakmak başka, almak başka.
Yıllar sonra hâlâ geçerliydi.
Sadece bazen kanıt kaybolacağı için kopyalamak gerekiyordu.
Chronicle'daki tartışma üç saat sürdü.
Maya ilk taslak başlığa baktı.
JULIET MARLOWE ÖLDÜRÜLDÜ: GİZLİ AĞ YILLARDIR VEYRON'U KONTROL EDİYOR
Elliot kırmızı kalemi aldı.
Üstünü çizdi.
"Hayır."
Maya:
"Biraz dikkat çekerdi."
"Ve kanıtlamadığımız üç şey söylüyor."
John:
"Öldürüldüğünü biliyoruz."
Kevin:
"Resmî olarak henüz cinayet kararı yok."
John ona baktı.
Kevin:
"Belgeler yeniden soruşturma için çok güçlü."
Maya:
"'Gizli ağ'?"
John:
"Bir sistem var."
Elliot:
"Adı?"
Sessizlik.
"Tam olarak yapısı?"
Sessizlik.
"Şehri kontrol ediyor mu?"
Maya:
"Bazı sistemlere erişiyor."
Elliot:
"Bu başka."
Sonunda başlık şu oldu:
JULIET MARLOWE DOSYASINDA YENİ BULGULAR: "KAZA" KARARI YENİDEN İNCELENEBİLİR
Maya:
"Çok sıkıcı."
Elliot:
"Doğru."
John başlığı uzun süre izledi.
Juliet bundan hoşlanır mıydı?
Muhtemelen Maya'nınkini daha eğlenceli bulurdu.
Ama Elliot'ınkini seçerdi.
En azından John öyle düşündü.
Hemen ardından kendi kendine:
Olabilir.
dedi.
Juliet'in kafasında ne düşündüğünü kesin biliyormuş gibi davranmayacaktı.
Artık değil.
Haber aynı akşam yayımlandı.
Belgelerin tamamı açıklanmadı.
Miriam ve Daniel korunuyordu.
Sarah ve Miles hâlâ kayıptı.
AX-01 kodunun anlamı bilinmiyordu.
John'un J dosyası yayımlanmadı.
Şimdilik.
Ama Juliet'in takip edildiğini, ölümünden önce zorla transfer edildiğini gösteren kayıtlar ve Tigris'in ikinci ekip olarak olay yerine geldiğini doğrulayan belgeler yayımlandı.
Ayrıca Ravenhill'in resmî kapanışından sonra gizli biçimde yeniden kullanıldığına ilişkin belgeler.
Haber iki saat içinde şehirde yayıldı.
Polis açıklama yaptı.
Dosya yeniden değerlendirilecektir.
John açıklamayı okuyup:
"Bu hiçbir şey demiyor."
Kevin:
"Şimdilik."
Telefon çaldı.
Lena.
John açtı.
"Haberi gördün."
"Evet."
"Merkez hareketlendi."
"İyi anlamda mı?"
"Bilmiyorum."
John hafifçe güldü.
Lena:
"Komik olan ne?"
"Hiç."
"Juliet dosyası için resmî yeniden inceleme talebi gitti."
John:
"Çalışacak mısın?"
Lena kısa süre sustu.
"Çalışacağım demedim."
John bekledi.
"Çalıştıracağım dedim."
Telefon kapandı.
John birkaç saniye ekrana baktı.
Maya:
"Ne dedi?"
John:
"Lena usulca savaş ilan etti."
Kevin:
"Onun ağzından böyle çıkmadı."
John:
"Biliyorum."
Gece herkes dağıldıktan sonra John mezarlığa gitti.
Oracle kıyafetini giymedi.
Normal mont.
Kot pantolon.
Ayakkabılarında şehir tozu.
Juliet'in mezarının önünde durdu.
Yanında çiçek yoktu.
Ne alacağını bilmiyordu.
Cebinden kırmızı plastik parçasını çıkardı.
Avucunda tuttu.
"Bir kısmını buldum."
Cevap yoktu.
John bunu beklemiyordu.
"Biliyorum."
Kendisine söylediğini fark edip hafifçe başını salladı.
Telefonunu açmadı.
Defterini çıkardı.
Juliet hatıra defteri.
Yeni sayfa.
Bir süre yazmadı.
Sonra:
Gerçeği bulmak, kimi cezalandıracağını bulmak değildir.
Bir satır boşluk.
Önce ne olduğunu gerçekten bil.
John kelimelere baktı.
Juliet'in ölümünün kaza olmadığını artık biliyordu.
Tigris'in ikinci temizlik ekibi olduğunu biliyordu.
Ravenhill'in resmî olarak kapandıktan sonra kullanıldığını biliyordu.
Eski servis hatlarının yıllardır farklı şirketler üzerinden kontrol edildiğini biliyordu.
Çocukluğundan beri gözlendiğini biliyordu.
Ravenhill kapısının kendisi için açıldığını biliyordu.
Ama nedenini bilmiyordu.
Gücünün ortaya çıkması planlı mıydı?
Bilmiyordu.
Juliet neden kesin olarak öldürüldü?
Buldukları için.
Muhtemelen.
Ama hangi bilginin son sınır olduğu hâlâ bilinmiyordu.
Sistemin başında kim vardı?
Bilmiyordu.
John mezar taşına baktı.
"Eskiden bu kadar 'bilmiyorum' demekten nefret ederdim."
Rüzgâr ağaçların yapraklarını hareket ettirdi.
John kırmızı parçayı çevirdi.
"Sen de dalga geçerdin."
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra:
"Bundan sonra yaptığım şeyleri onlar seçmeyecek."
Bu cümleyi söylediğinde durdu.
Fazla kesin gelmişti.
Devam etti.
"Bunu onların istediği kişiye dönüşerek yapmayacağım."
Yine sessizlik.
John göğsünü dolduran havayı yavaşça bıraktı.
Son cümleyi daha düşük sesle söyledi.
"Bunu yapmaya çalışacağım."
Bu daha doğruydu.
Kırmızı parçayı mezara bırakmadı.
Cebine geri koydu.
En önemli olanları saklarsın.
Bazı şeyler artık yanında kalmalıydı.
Ertesi gece John Chronicle'ın çatısındaydı.
Bu kez koyu gri kıyafet üzerindeydi.
Yüzü açıktı.
Göğsünde daire ve dört çizgi.
Artık sembolün ne olduğunu biliyordu.
Bir belediye işareti.
Kritik servislerin kesişim noktası.
Birilerinin yıllarca gizlilik için kullandığı şey.
Şimdi şehrin ortasında görünüyordu.
Telefonuna bildirim geldi.
Trafik kazası — Eastbridge
Ardından:
Apartman yangını — Mercer Street
Bir başkası:
Silahlı kavga ihbarı — North Market
John üçüne baktı.
Eskiden hepsine aynı anda yetişmeye çalışabileceğini düşünürdü.
Şimdi yapamayacağını biliyordu.
Eastbridge trafik kazasına ambulans yönlendirilmişti.
North Market'a polis gidiyordu.
Yangın ihbarında ise ikinci katın hâlâ tahliye edilmediğine dair bilgi vardı.
John başını kaldırdı.
Mercer Street daha yakındı.
Ve oraya itfaiye ulaşmakta trafik nedeniyle gecikiyordu.
Görüntü gelmedi.
John beklemedi.
Çünkü görüntü gerekmiyordu.
Yangın gerçekti.
İnsanlar içerideydi.
Telefonu cebine koydu.
Çatının kenarına geldi.
Aşağı baktı.
Atlamadı.
Yangın merdivenine yöneldi.
İki kat indi.
Arka servis çatısına geçti.
Oradan sokağa.
Koşmaya başladı.
Şehir ışıkları yanından geçti.
İnsanlar dönüp baktı.
Bazıları telefonunu çıkardı.
John bunu gördü.
Ama durmadı.
Oracle ne olacağını bilmiyordu.
John ne yapacağını kendisi seçti.
KİTAP I SONU