Kolpatör Rızanın Yanından bir hışımla ayrıldım. vurmamak kırmamak için.
köşe başlarını cakallar tutmuş. hafif yağmur çiseliyordu ve karşıdan görüldü Mahallenin Ablası Affilisi ve En kibarı en güzeli ordaydı.
Feraye Abla!!
He unutmadan Feraye abla Turgut Abimin Gönül yangınıdır. 15 senedir birbirlerine aşıklardı Turgut abi babasından kalan dükkanı işletemeyip iflas edince elalemin yüzüne bakamaz olunca terk etti semtini sokağını ..
insan iş yüzünden terkedermi sevdiğini HAYIR. Feraye ablanın abisi Serdar girdi Turgut abimin aklına. yabancımız değilsin ortak iş yapalım diye diye iliğini kemiğini sömürdü Turgut Abimin.
Durumu Fareye Ablaya Anlatmakdan Utanan Turgut abide Katil Olmamak icin Terketti Semti. Giderkende Ali Ablan sana emanet diyerek Gitti.
Elindeki Poşetlere yardım etmek icin hemde biraz laflamak icin adımladım yanına.
Feraye : Ooo alim sen buralarda mıydın ?
Ben: Her Daim Emrindeyim Ablammm
Feraye : Yürü Git Yüzünü Gören Cennetlik Sen Eskiden Böylemiydin Çekicem kulaklarını Cok ihmal ettim ablanı cookk
Ben: abla ezme bizi ya seni cok ihmal ettim biliyorum ama ... ( Sözümü Kesti )
Feraye : Hayırsız Abin Arıyor mu seni hic ali ?
Ben : Aramıyor Abla (Diyerek Gözlerimi Kacırdım)
Feraye : Yalan Söyleme İt
( Kacınkurasıydı Feraye Abla )
Ben : Abla Be Bilmediğin Cok Şey Var Benim Anlatmamda Yakışık Almaz Hani
Feraye : Ne Varmış Bilmediğim Ablam Başkasınımı Seviyor Başkasıylamı Gitti Kafayı yiycem düşünmekden.
Ben : Yok Be Ablammm ( Laflarken Evlerinin Önüne Gelmiştik )
Feraye : Alim Bişey söyle
( Benden Laf Alamayacağını Anlayınca Pes etti ;)
Feraye : Akşam Semayıda Al Çaya Gelin ( Akşam Sıççam ağzına der gibi )
Deyip içeri girdi gözünde hüznü gördüm. Gönlündekileri Gördüm