Bu hikâye, doğayla aramızdaki görünmez bağ üzerine kuruldu.
Suyu, toprağı, hayvanları ve ormanı çoğu zaman ayrı ayrı düşünürüz. Oysa hepsi aynı yaşamın parçalarıdır.
Kalp Noktası da tam olarak bunu anlatıyor:
Bir yerde bozulan denge, başka bir yerde mutlaka kendini gösterir.
Mansur’un yolculuğu boyunca öğrendiği en önemli şey, doğanın sahibi olmadığımızdı.
Biz yalnızca onun içindeyiz.
Ve belki de bize düşen en büyük görev, sahip olmak değil; korumaktır.
Bu hikâyeyi okurken içinizde doğaya, hayvanlara ve yaşadığımız dünyaya karşı küçük de olsa farklı bir bakış oluştuysa, amacına ulaşmış demektir.
Sevgi ve saygılarımla,
Bünyami Yalçın