Gül, olmadan hayat çekilmiyordu sanki. Herkesin havası sönmüş öylece ortalıkta sönmüş balon gibi bekliyorlardı.
Hayat, Gül'ün kaçırıldığına hâlâ inanamıyordu. Sanki her an çıkıp gelebilecekmiş gibi hissediyordu. Hayat, en sonunda Güven abi ve Can'a dönerek:
-Ya siz nasıl bu kadar rahatsınız?
Güven abi:
-Ne oldu Hayat iyi misin?
Hayat:
-Hayır hiç iyi değilim benim en yakın arkadaşım kim bilir ne halde, biz burada elimiz kolumuz bağlı daha ne kadar böyle bekleyeceğiz?
Can:
-Ne yapalım abla? İnanç'ı burada bırakacak halimiz yok ya.
Hayat:
-İnanç'ı burada bırakalım aslında, bence her şey ondan çıkıyor zaten.
Güven:
-Hayat, iyi misin? Yani İnanç'ı burada bırakmak da nereden çıktı?
Hayat o an bir dönüm noktasında olduğunun farkına vardı. Bir yanı İnanç'ı hastanede bırakıp Gül'ü aramasını söylüyor, bir yanı ise Gül güçlüdür başının çaresine bakar İnanç'ı bırakma diyordu.
Hayat ne yapacaktı peki, dün mahallesine taşınan bir çocuk için en yakın arkadaşından vazgeçecek değildi. Gül, onun için derdini hiç tereddüt etmeden anlatacağı bir liman olmuştu her daim. Beraber gülüp beraber ağlamışlardı. Her sıkıntıya düştüğünde ilk kapısını çalan Gül olmuştu. Gül'den bu kadar çabuk vazgeçemezdi.
İnanç ise daha geçen ay mahalleye taşınmış ve taşınır taşınmaz türlü felaketleri getirmişti ona. İnanç'ı seviyor muydu? Bu konu biraz tartışılırdı ama asla Gül'ün yerini kimse tutamazdı.
Hayat cesaretle çıkıp kararını söyledi:
-Tamam ben karar verdim. İnanç'ı bırakıp Gül'ü aramaya gidelim.
Can:
-Emin misin abla?
Güven:
-Evet emin misin gerçekten?
Hayat:
-Eminim. Yani dünkü çocuk için de birtanecik arkadaşımı bırakacak değilim.
Can:
-İnanç'ı sevmiyor musun yani şimdi?
Hayat:
-Bu hiç kimseyi ilgilendirmez. Bana dertten başka bir şey vermeyen adamı ne diye sevecekmişim ki?
Can:
-Tamam abla kızma.
Hayat:
-Size kızmıyorum zaten rahat olun. E sen anlat bakalım Gül nereden kaçırıldı? Nereye götürmüş olabilirler?
Can:
-Bilmiyorum ki kaldırımda yürürken kaçırıldı sonra bu yoldan düz devam ettiler.
Güven:
-Yol üzerinde benzin istasyonu var daha bu yolun üzerinde ilerde bir kulübe var daha bir şey yok galiba ıssız buralar.
Hayat:
-İkisine de uğrayıp bakalım.
Güven:
-Bakalım derken Hayat, sen gelme istersen. Biz bakarız.
Hayat:
-Neden? Gül benim arkadaşım sonuçta. Yanında olmam lazım.
Güven:
-İlerisi çok tehlikeli olabilir seni de kaybetmek istemeyiz. Sen burada kal.
Hayat:
-Offf yani sen şimdi resmen Gül'e ne olduysa oldu biz yolumuza bakalım diyorsun.
Güven:
-Of tamam diyorum. Tehlikeli tamam mı sen kal burada.