Ertesi gün Hayat bütün arkadaşlarını çağırıp çay partisi yapmaya karar verdi. En yakın arkadaşı Gül, hemen yardımına koştu.
Gül:
-Hayat, bak kalabalıkta bir şeyler ters gidebilir ama sen hiç üzülme ben sonra hallederim.
Hayat:
-Ne ters gidebilir ki?
Gül:
-Valla konu bizim mahallenin insanıysa herşey olabilir.
Hayat:
-Abartma ya alt tarafı bir çay partisi ne olabilir ki?
Gül:
-Ben sana dim yine de. Birşeyler olacak gibime geliyor. Gül:
-Ha bu arada mahalleye yeni taşınan çocuktan haberin var mı?
Hayat:
-Ay banane ya.
Gül:
-Öyle deme kız, bizim yaşlarımızdaymış. Üniversiteye başlamış. Çok da çalışkanmış öyle diyorlar.
Hayat gülerek😂🤣:
-Kim diyor kanka?
Gül:
-Valla bütün mahalle bunu konuşuyor senin dünyadan haberin yok.
Hayat:
-Bütün mahalle ne diyor ki?
Gül:
-Ay Hayat mahallenin gündemini takip etmiyor musun hâlâ? O kadar da dedim neler oluyor haberin olsun biraz.
Hayat:
-Valla Gül benim hayatım o kadar dolu ki bu tarz şeylere ayıracak hiç vaktim yok.
Gül:
-Yani kanka bunlara vakit ayırmazsan yapayalnız kalırsın diyim ben sana.
Hayat:
-Ah nerede o günler. Ben yalnız kalmak istesem bile yalnız kalamıyorum farkındasın dimi?
Gül:
-Neyse kanka cumartesi pikniğe beraber gidelim mi? Hem sana da çok iyi gelir.
Hayat:
-Cumartesi günü piknik nereden çıktı kanka?
Gül:
-Yeni gelen çocuk piknik düzenliyor bütün mahalleye.
Hayat:
-Valla daha mahalleyi tanımıyor bide piknik düzenliyor pes yani.
Gül:
-Piknikte tanışacak herhalde valla çocuktaki zekâya bakar mısın?
Hayat:
-Abartma Gül, alt tarafı bir piknik organize etti diye çocuğa madalya🏅mı takalım?
Gül:
-Birlikte gidelim mi? Hem sen de açılırsın biraz evden çıktığın yoktu bu sene.
Hayat:
-Tabi kanka ben seni hiç yalnız bırakır mıyım? Ne zaman istersen haber vermen yeterli.
Gül:
-Canım kankam benim 🥰😘😍❤️❤️.
Kucaklaşırlar. İki arkadaş kol kola girip dışarı çıkarlar. Mahallede bir iki tur gezdikten sonra İnanç'la karşılaşırlar.
İnanç:
-Selam kızlar pikniğe geliyorsunuz dimi?
Gül:
-Geliyoruz İnşallah.
Hayat:
-Benim çalışmam gereken bir sınavım var sonra hastane işlerim var anlayacağın yoğunluktan fırsat bulabilirsem uğrarım.
İnanç:
-İnşallah gelirsiniz. Sizin gelmeniz benim için çok önemli.
Hayat:
-Neden acaba?
İnanç:
-Çünkü siz benim bu mahallede tanıştığım ilk insanlarsınız. Yani başka kimseyi tanımıyorum henüz.
Gül:
-Biz seni tanıştırırız yani mahalleye adapte olabilmen için elimizden geleni yaparız.
Hayat:
-Kendi adına konuş, bizim de kendimize göre işlerimiz var.
İnanç:
-O yüzden ben sizi hiç tutmayayım hadi piknikte görüşürüz.
Gül:
-Çocuğa öyle demek zorunda mıydın? Sana ne oldu ya yoksa sen bu çocuğu kıskandın mı?
Hayat:
-Neyini kıskanacam ben onun, ben ondan çok daha iyiyim.
Gül:
-Mahalleye gelmesini diyorum kıskandın sanki?
Hayat:
-Saçmalıyorsun Gül ya beni tanımıyormuş gibi konuşuyorsun valla çok kırıldım şu an.💔
Gül:
-Niye kırılıyorsun bu çocuğu kaçırma derim sonra pişman olursun uyarıyorum sadece.
Hayat:
-Valla cumartesi piknikte ağzıma geleni söylüyorum bu çocuk bu mahallede kalamaz.
Gül:
-Sakın öyle bir şey yapma kanka valla rezil olursunuz.
Hayat:
-Bunu göze almalıyım. O çocuğa bu mahallenin ona göre bir yer olmadığını göstermek zorundayım.
Bu düşüncelerle yarınki pikniği düşünerek uykuya daldı.