Geleceği Hatırlayan Çocuk’u yazarken kendime şu soruyu sordum:
Bir insana hayatını yeniden yaşama fırsatı verilse, gerçekten neyi değiştirirdi?
Daha çok para mı kazanırdı?
Kaçırdığı fırsatları mı yakalardı?
Yoksa yıllar sonra değerini anladığı insanlara daha sıkı mı sarılırdı?
Kemal’in hikâyesi zamanla benim için geçmişe dönmenin ötesine geçti.
Çünkü onun asıl gücü geleceği bilmesi değildi.
İkinci kez aynı hayatın içine girdiğinde, daha önce fark etmediği şeyleri görebilmesiydi.
Annesinin emeğini…
Babasının sessiz sevgisini…
Bir öğretmenin bir çocuğun hayatında açabileceği kapıyı…
Bir ustanın öğretebileceği sabrı…
Ve insanın sahip olduğu bilgiyi yalnız kendisi için kullanmasının ne kadar eksik olduğunu…
Kemal geleceği hatırlıyordu.
Fakat yaptığı her seçim geleceği biraz daha değiştirdi.
Bir süre sonra elindeki en büyük avantajı kaybetti.
Artık ne olacağını bilmiyordu.
Belki de hikâyenin asıl anlamı tam olarak burada ortaya çıktı.
Çünkü hayat, sonunu bildiğimiz için değerli değildir.
Sonunu bilmeden doğru olanı seçmeye çalıştığımız için değerlidir.
Kemal’in yolculuğu Sami Öğretmen’le başladı.
Yıllar sonra Emir’e uzanan bir iyilikle devam etti.
Çünkü bazı borçlar para ile ödenmez.
Bir zamanlar size açılan kapıyı, başka bir insan için açarak ödenir.
Bu hikâyede Kemal’le birlikte ikinci bir hayatın mümkün olup olmadığını düşündüğünüz için teşekkür ederim.
Belki geçmişe dönemeyiz.
Ama önümüzde kalan zamanı farklı yaşayabiliriz.
Ve belki hepimizin ikinci şansı tam olarak budur.
Bünyami Yalçın