Dört kız, ormanın ortasında öylece durmuştu.
Toprağın üzerinde duran siyah sembol hâlâ parlıyordu.
“UYANIŞ.”
Alev eğilip sembole baktı.
— Bunun ne olduğunu bulmamız gerekiyor.
Su etrafına baktı.
— Ama artık burada güvende değiliz.
Havva başını kaldırdı. Rüzgâr hâlâ hafifçe esiyordu.
— Eve dönmeliyiz. Ailelerimize anlatmalıyız.
Toprak sessiz kaldı.
Alev ona baktı.
— Toprak?
Toprak gözlerini yerden ayırmadan konuştu.
— Bir şey hissediyorum.
— Ne?
Toprak elini toprağa koydu.
Bir anda yüzü değişti.
— Yeraltında bir şey var.
Dört kız birbirine baktı.
Toprak gözlerini kapattı.
Toprağın derinliklerinden gelen titreşimleri hissetmeye çalışıyordu.
Önce çok hafifti.
Sonra...
Güm!
Yer sarsıldı.
Ağaçlardan yapraklar döküldü.
Su korkuyla Alev'in koluna tutundu.
— Deprem mi?
Toprak başını iki yana salladı.
— Hayır.
Bir kez daha sarsıntı oldu.
Güm!
Bu kez yerde ince bir çatlak oluştu.
Çatlağın içinden siyah bir ışık yükseldi.
Havva geri çekildi.
— Bu normal değil.
Alev'in ellerinde alevler oluştu.
— Hepimizin gücünü kullanmamız gerekebilir.
Tam o sırada çatlağın içinden eski bir taş parçası yükseldi.
Taşın üzerinde dört sembol vardı.
Ateş. Su. Toprak. Hava.
Fakat ortalarında daha önce hiç görmedikleri başka bir işaret bulunuyordu.
Toprak taşa yaklaştı.
— Bu işaret...
Su fısıldadı:
— Kitaptaki işaretlerden değil.
Alev taşın üzerine elini koydu.
Bir anda dört kızın zihninde aynı görüntü belirdi.
Karanlık bir oda...
Ortada dört kadın...
Ve onların karşısında diz çökmüş yüzlerce insan.
Kadınlardan biri elini kaldırdı.
Ateş yükseldi.
İkincisi suyu hareket ettirdi.
Üçüncüsü toprağı yükseltti.
Dördüncüsü gökyüzünü değiştirdi.
Sonra görüntü değişti.
Dört kadın aynı anda bir kapının önünde duruyordu.
Kapının üzerinde şu söz yazıyordu:
“Dört güç birleştiğinde kapı açılır.”
Görüntü bir anda sona erdi.
Kızlar gözlerini açtı.
Havva nefes nefese kaldı.
— Hepimiz aynı şeyi gördük, değil mi?
Su başını salladı.
— Evet.
Alev taşı eline aldı.
— O kapıyı bulacağız.
Toprak ona baktı.
— Ya kapının arkasında bizi bekleyen şey...
Alev cevap verdi:
— Ne olduğunu öğrenmeden durmayacağız.
Dört kız taşı birlikte tuttu.
Taşın üzerindeki dört sembol aynı anda parladı.
Ve ormanın çok uzağında...
yıllardır kapalı duran eski bir taş kapı kendiliğinden açıldı.
Kapının arkasından karanlık bir fısıltı yükseldi:
— Sonunda...
Ve o anda dört kızın bileklerindeki semboller söndü.