— Anahtarı sakın çevirme.
Kadının sesi taş koridorda yankılandı.
Alev olduğu yerde kaldı.
— Anne?
Su, Toprak ve Havva şaşkınlıkla birbirlerine baktılar.
Gizemli adamın yüzü ise bir anda değişti.
Alev ona döndü.
— Sen bunu biliyordun.
Adam sessiz kaldı.
— Annemin burada ne işi var?
Tam o sırada taş kapının üzerindeki dört sembol parlamaya başladı.
Ateş
Su
Toprak
Hava
Kapının ortasında bir görüntü oluştu.
Dört kadın...
Ve yanlarında dört bebek.
Alev'in gözleri büyüdü.
— Bu... biziz.
Su görüntüye yaklaştı.
— Ama bu nasıl mümkün?
Görüntüde dört kadın bebekleri kucaklarında tutuyordu.
Ardından kadınlardan biri konuşmaya başladı.
— Onların güçleri doğdukları gün ortaya çıktı.
Başka bir kadın devam etti:
— Ama bunu kimse bilmemeli.
Toprak nefesini tuttu.
— Annelerimiz biliyordu...
Havva'nın gözleri doldu.
— Bunca yıl bizden sakladılar.
Görüntü değişti.
Bu kez dört bebek aynı odada yatıyordu.
Saat tam olarak aynı zamanı gösteriyordu.
03.17
Dört sembol bebeğin üzerinde kısa bir süre parladı.
Sonra görüntü karardı.
Alev annesinin sesine doğru bağırdı:
— Neden bize hiçbir şey söylemedin?!
Kapının arkasından cevap geldi.
— Çünkü sizi korumaya çalıştım.
Taş kapı yavaşça açıldı.
Alev'in annesi karşılarında duruyordu.
Ama yalnız değildi.
Diğer üç annenin görüntüsü de arkasındaki duvarda belirmişti.
Su şaşkınlıkla fısıldadı:
— Hepsi buradaymış...
Alev annesine doğru yürüdü.
— Bize yalan söylediniz.
Annesinin gözleri doldu.
— Evet.
Bu cevap dört kızı da susturdu.
— Peki neden?
Kadın derin bir nefes aldı.
— Çünkü sizden önce de dört kız vardı.
Toprak hemen sordu:
— Önceki dört kızın başına ne geldi?
Kadın cevap vermekte zorlandı.
Gizemli adam konuştu.
— Onları ben koruyamadım.
Alev ona döndü.
— Sen kimsin?
Adam başını eğdi.
— Ben, ilk dört kızın koruyucusuydum.
Havva'nın yüzü değişti.
— İlk dört kız...
— Onları karanlıktan korumak için yemin ettim. Ama başarısız oldum.
Su sessizce sordu:
— Karanlık kim?
Adam cevap vermeden önce odanın içindeki bütün ışıklar söndü.
Duvarda siyah bir sembol belirdi.
Dört kız geri çekildi.
Adamın sesi fısıltıya dönüştü.
— Onu henüz görmediniz.
Alev öfkeyle sordu:
— O zaman neden peşimizde?
Adam başını kaldırdı.
— Çünkü siz dört güç değilsiniz.
Dört kız şaşkınlıkla ona baktı.
— Siz, dört gücün taşıyıcılarısınız.
O anda odanın ortasında büyük bir ışık patladı.
Dört sembol gökyüzüne doğru yükseldi.
Ateş
Su
Toprak
Hava
Semboller birleştiğinde ortaya eski bir harita çıktı.
Haritanın üzerinde dört farklı nokta işaretlenmişti.
Toprak haritaya yaklaştı.
— Bunlar ne?
Alev'in annesi cevap verdi:
— Güçlerinizin gerçek kaynakları.
Su şaşkınlıkla sordu:
— Yani güçlerimiz sadece bizde değil mi?
Kadın başını salladı.
— Hayır.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Havva haritanın en altındaki siyah noktayı fark etti.
— Peki bu neresi?
Gizemli adamın yüzü bembeyaz oldu.
— Orası...
Adam cümlesini tamamlayamadan siyah nokta hareket etti.
Haritadaki karanlık, dört sembole doğru ilerlemeye başladı.
Ve duvarın içinden tek bir cümle yankılandı:
“Taşıyıcılar bulundu.”
Alev'in gözleri karanlığa kilitlendi.
— Bizi buldular.
Annesi başını salladı.
— Hayır...
— Onlar sizi bulmadı. Siz onları uyandırdınız.