İçeriğe geç

SEVGİLİ OLMANIN İLK TELAŞI

Pazartesi sabahı Tozkoparan Mahallesi her zamanki gibi hareketliydi.

Aybüke, siyah kıyafetlerini giyip saçlarını hızlıca toparladıktan sonra aynaya baktı.

— Bugün sakin olacağım.

Bir saniye düşündü.

— Yok… Ben yine benim.

Çantasını alıp evden çıktı.

Telefonu daha kapının önüne gelir gelmez titredi.

Muzaffer ❤️:
“Günaydın sevgilim.”

Aybüke mesajı görünce istemsizce gülümsedi.

Aybüke:
“Günaydın.”

Muzaffer hemen cevap verdi.

Muzaffer ❤️:
“Bu kadar mı?”

Aybüke:
“Ne yazayım?”

Muzaffer ❤️:
“Günaydın sevgilim, seni çok özledim falan…”

Aybüke kahkaha attı.

Aybüke:
“Daha sabahın körü. İnsan işe giderken özlenir mi?”

Muzaffer ❤️:
“Ben özlüyorum.”

Aybüke telefonu cebine koydu.

— Bu adam başıma bela olacak…

Ama yüzündeki gülümsemeyi de saklayamadı.


Kuyumcuda

Aybüke işe geldiğinde Muzaffer çoktan oradaydı.

Elinde iki kahve vardı.

Aybüke içeri girer girmez kahveyi ona uzattı.

— Günaydın.

Aybüke kahveyi aldı.

— Bu ne?

— Kahve.

— Onu görüyorum. Niye aldın?

Muzaffer gayet sakin cevap verdi.

— Sevgilime kahve almak için bahane arıyordum.

Aybüke gözlerini devirdi.

— Sen fırsatçılığa yeni bir seviye getirdin.

Muzaffer gülümsedi.

— Ekibin fırsatçısıyım. Unutma.

Aybüke kahvesinden bir yudum aldı.

— Şeker?

— İki.

Aybüke durdu.

— Bunu nereden biliyorsun?

— Seni izliyorum.

— Ne?!

Muzaffer hemen toparladı.

— Yani… dikkat ediyorum.

Aybüke kaşını kaldırdı.

— Daha iyi batırdın.

Muzaffer gülmeye başladı.


Aynı Anda WhatsApp Grubu

EFSANE EKİBİ 🔥

Aydilge:
“Arkadaşlar acil!”

Nuray:
“Ne oldu?”

Aydilge:
“Diyete başladım.”

Ali:
“Geçmiş olsun.”

Ayben:
“😂😂”

Aydilge:
“Ciddiyim!”

Ali:
“Kaç saat dayanacaksın?”

Aydilge:
“Bu sefer uzun.”

Nuray:
“En son bunu dediğinde iki saat sonra hamburger yemiştin.”

Aydilge:
“O hamburger sayılmazdı.”

Ali:
“Niye?”

Aydilge:
“Salatanın yanında geldi.”

Grup bir anda kahkahaya boğuldu.


Öğle saatlerinde Aybüke'nin telefonu tekrar çaldı.

Muzaffer'di.

— Alo?

— Nerdesin?

— İşteyim.

— Biliyorum.

— E o zaman niye soruyorsun?

— Sesini duymak istedim.

Aybüke birkaç saniye sustu.

Sonra gülümsedi.

— Sen bugün fazla romantiksin.

— Sevgili olduk ya.

— E?

— Alışmam lazım.

Aybüke kahkaha attı.

— Sen önce işe alış.

— Sana alışmak daha güzel.

Aybüke telefonu kapattığında yüzündeki gülümsemeyi fark eden iş arkadaşlarından biri:

— Hayırdır Aybüke?

Aybüke hemen ciddileşti.

— Hiç.

— Gülüyordun.

— Gülmedim.

— Gördüm.

— Sen işine bak.

Ama kendi kendine düşündüğünde bile mutluydu.


Akşamüstü — Ekip Toplanıyor

Akşam herkes işinden çıktıktan sonra grup yine mesajlaşmaya başladı.

Ali:
“Bu akşam ne yapıyoruz?”

Aydilge:
“Ben dışarı çıkmak istiyorum.”

Nuray:
“Ben de.”

Ayben:
“Ben gelebilirim.”

Muzaffer:
“Aybüke?”

Aybüke:
“Gelirim.”

Muzaffer:
“Ben de.”

Ali:
“Zaten sen Aybüke nereye giderse oraya geliyorsun.”

Muzaffer:
“Sevgilim.”

Ali:
“Tamam damat, sakin.”

Aybüke:
“Ali!”

Ali:
“Ne var? Daha düğün salonunu bile seçmedik.”

Aybüke:
“Sen sus.”

Nuray:
“Ben bir şey demiyorum ama bunlar çok hızlı gidiyor.”

Aydilge:
“Ben düğünde ne giyeceğimi düşünmeye başladım.”

Aybüke:
“BİRİNİZ DAHA DÜĞÜN DERSE GRUPTAN ÇIKARIM.”

Bir anda herkes sustu.

Beş saniye sonra…

Ali:
“Tamam gelin hanım.”

Aybüke:
“ALİİİ!”


Akşam

Ekip buluştuğunda herkes gülüp eğleniyordu.

Aydilge yine yemeklere bakıyordu.

Nuray bir ara masada bir şeye bozuldu.

— Ben artık konuşmuyorum.

Ali:

— Ne oldu?

— Hiç.

— Niye konuşmuyorsun?

— Çünkü konuşmayacağım.

Ayben:

— Tamam.

Nuray beş dakika sustu.

Sonra Aydilge'ye döndü.

— Bu arada yarın ne yapıyorsun?

Ali kahkahayı bastı.

— Hani konuşmuyordun?

Nuray hiç bozuntuya vermeden:

— Geçti.

Herkes gülmeye başladı.

Aybüke, Muzaffer'e bakıp başını salladı.

— Bizim ekip gerçekten normal değil.

Muzaffer:

— Ama güzel.

Aybüke ona baktı.

— Evet.

Muzaffer elini masanın altında Aybüke'nin eline doğru uzattı.

Aybüke önce ona baktı.

Sonra elini tuttu.

Kimse fark etmedi.

Ama ikisinin de yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.

O gece Aybüke eve dönerken telefonuna bir mesaj geldi.

Muzaffer ❤️:
“İyi geceler sevgilim.”

Aybüke bir süre ekrana baktı.

Sonra yazdı:

Aybüke:
“İyi geceler… ❤️”

Telefonu kapattı.

Ve kendi kendine fısıldadı:

— Galiba gerçekten sevgilim oldu…

Yüzünde kocaman bir gülümsemeyle eve girdi.