İçeriğe geç

HERKESİN BİLDİĞİ SIR

Cuma sabahı...

Efsane Ekibi'nin WhatsApp grubunda yine hareket vardı.

Saat henüz sekiz bile olmamıştı.

Nuray:

"Günaydınnn ❤️"

Aydilge:

"Günaydın."

Ayben:

"Günaydın kızlar."

Ali:

"Günaydın millet."

Aybüke:

"Günaydın."

Nuray hemen yazdı.

"Aybüke dün gece eve gittin mi?"

Aybüke:

"Gittim."

Nuray:

"Muzaffer bıraktı mı?"

Aybüke birkaç saniye cevap vermedi.

Ali:

"Bıraktı."

Aybüke:

"Ali sen nereden biliyorsun?"

Ali:

"Çünkü gözüm var."

Aydilge:

"😂😂😂"

Nuray:

"Hımmm..."

Aybüke:

"Ne hımmm?"

Nuray:

"Hiçbir şey."

Aybüke:

"Söyle."

Nuray:

"Söylemiyorum."

Aybüke:

"Nuray..."

Nuray:

"Tamam sustum."

İki dakika sonra:

"Ama bence siz sevgili olacaksınız."

Aybüke telefonu kapattı.

— Allah'ım sabır...


Kuyumcu şirketinde ise Muzaffer'in keyfi yerindeydi.

Aybüke içeri girince onu gördü.

— Günaydın.

Muzaffer gülümsedi.

— Günaydın.

Aybüke masasına geçti.

Muzaffer birkaç saniye sonra yanına geldi.

— Dün gece eve rahat gittin mi?

Aybüke ona baktı.

— Evet.

— İyi.

— Niye sordun?

— Merak ettim.

Aybüke hafifçe gülümsedi.

— Sen fazla merak ediyorsun.

— Seni merak ediyorum.

Aybüke cevap vermeden bilgisayarına döndü.

Ama yüzündeki gülümseme kaybolmadı.


Öğle saatlerinde Aydilge iş yerinden çıktı.

Elinde sağlıklı bir yemek vardı.

Telefonunu çıkarıp fotoğrafını çekti.

Gruba gönderdi.

Aydilge:

"Bugün diyetteyim. Bakın."

Ali:

"Yemek sağlıklı ama sen güven vermiyorsun."

Aydilge:

"Çok ayıp."

Nuray:

"Akşama kadar dayanır."

Aydilge:

"Kesin dayanırım."

Ayben:

"İnşallah."

Aybüke:

"Ben hiçbir şey demiyorum."

Aydilge:

"Sen niye hiçbir şey demiyorsun?"

Aybüke:

"Çünkü sonucu biliyorum."

Aydilge sinirlenip telefonu masaya bıraktı.

— Bunlar benim arkadaşım değil.

Tam o sırada yanındaki arkadaşı sordu:

— Ne oldu?

Aydilge:

— Efsane Ekibi.

— Yine mi?

— Yine.


Akşamüstü herkesin işi bittiğinde Nuray'ın aklına bir fikir geldi.

— Bu akşam hep beraber buluşalım.

Ayben:

— Olur.

Aydilge:

— Ben varım.

Ali:

— Ben de.

Nuray:

— Aybüke?

Aybüke:

— Gelirim.

Nuray:

— Muzaffer?

Aybüke:

— O da gelsin.

Nuray'ın gözleri büyüdü.

— O da mı gelsin?

Aybüke:

— Evet. Ne var?

Ali hemen araya girdi.

— Hiçbir şey yok. Hiçbir şey.

Aydilge gülmeye başladı.

— Bence artık saklamaya çalışmayın.

Aybüke:

— Neyi?

Aydilge:

— Siz ikinizi.

Muzaffer gruba mesaj attı.

"Ben neyi kaçırdım?"

Ali:

"Hiçbir şey."

Nuray:

"Çok şey."

Aybüke:

"Siz kafayı yediniz."


Akşam ekip yine bir araya geldi.

Bu kez daha kalabalıktılar.

Ali'nin yanında Medine de vardı.

Caner de bir süre onlarla oturdu.

Sohbet devam ederken Ali bir anda Muzaffer'e döndü.

— Oğlum sen Aybüke'yi seviyor musun?

Masanın üzerinde bir anda sessizlik oldu.

Aybüke:

— Ali!

Ali:

— Ne var?

Muzaffer Aybüke'ye baktı.

Sonra masadakilere.

— Evet.

Aybüke'nin gözleri büyüdü.

Nuray'ın ağzı açık kaldı.

Aydilge:

— OOOO!

Ayben gülümseyerek:

— Sonunda.

Ali ellerini birbirine vurdu.

— İşte budur!

Aybüke Muzaffer'e baktı.

— Sen ciddi misin?

Muzaffer:

— Evet.

Aybüke birkaç saniye sustu.

Sonra:

— Ben de senden hoşlanıyorum.

Bu kez masadaki herkes aynı anda bağırdı.

— OOOOOOO!

Nuray ayağa kalktı.

— BEN DEMİŞTİM!

Aydilge:

— Ben zaten anlamıştım!

Ali:

— Ben bunu haftalardır bekliyordum!

Ayben kahkaha attı.

Aybüke yüzünü ellerinin arasına aldı.

— Hepiniz susun!

Muzaffer gülüyordu.

Nuray Aybüke'nin yanına gelip sarıldı.

— Sonunda kız!

Aybüke:

— Tamam tamam!

Ali:

— Efsane Ekibi'nde yeni çiftimiz hayırlı olsun!

Muzaffer:

— Daha sevgili olmadık.

Ali:

— O da olur.

Aybüke Muzaffer'e baktı.

Muzaffer de ona baktı.

İkisi de gülümsedi.


O gece herkes dağıldıktan sonra Aybüke ile Muzaffer bir süre daha birlikte yürüdüler.

Muzaffer:

— Bugün seni utandırdım mı?

Aybüke:

— Biraz.

— Pişman mısın?

Aybüke başını iki yana salladı.

— Hayır.

Muzaffer gülümsedi.

— Ben de değilim.

Aybüke ona baktı.

— Muzaffer...

— Efendim?

— Yavaş ilerleyelim.

Muzaffer:

— Tamam.

— Acele istemiyorum.

— Sen nasıl istersen.

Aybüke gülümsedi.

— O zaman yarın görüşürüz.

— Yarın mı?

— Evet.

— Bu bir randevu mu?

Aybüke kaşlarını kaldırdı.

— Çok fırsatçısın.

Muzaffer güldü.

— Ben sana söylemiştim.

Aybüke yürürken gülümseyerek başını salladı.

Artık herkesin bildiği bir sır vardı.

Aybüke ve Muzaffer arasında gerçekten bir şeyler başlamıştı.

Ve Efsane Ekibi için yeni bir dönem başlamıştı.

Çünkü artık sadece arkadaş grubunda değil...

Bir aşk hikâyesinin içinde de birlikteydiler.