Koruyucular gideli üç saat oldu. Üç saat boyunca sadece tahtta oturdum, hiçbir şey yapmadım. Bu dünyaya gelmeden iki saat önceden yemek yemiştim. Buna göre beş saattir yemek yemedim ya da uyumadım; ama bunların yokluğunu hiç hissetmedim. Galiba bu bedende artık yemek yemeye ya da uyumaya gerek yok.
Ama asıl merak ettiğim şu: bu dünyada acaba ne var? Keşfetmek istiyorum.
Tahttan kalkıp taht odasından çıkmak için yürümeye başladım. Taht odasının kapısına yaklaştığımda kapılar açılmaya başladı. Kapıları iki altın zırhlı iskelet açmıştı; altın zırhlarının büyülü ve rünlü olduğu çok belliydi. Büyük ihtimal varlığımı hissettikleri için kapıyı açtılar; ama bana göz teması kurmuyorlar, yine kafaları dik değil, eğik.
— Garip.
Diye içimden geçirdim. Pek umursamadım, tekrar yürümeye başladım. İskeletler beni üç adım geriden takip ediyorlardı.
Yürümeye devam ederken sistem penceresi tekrar açıldı; ama bu sefer krallığın haritası vardı ve bulunduğum yer işaretliydi. Bu sistem harika bir şey, beni şaşırtmaya devam ediyor. Duvarlarda altın ipekten yapılmış ve değerli mücevherlerle süslenmiş lonca bayrakları asılı, süslü koridorlardan geçiyordum.
Krallığın çıkışına ulaştığımda karşıma Voidrath çıktı; hiçbir şey demeden hemen iki dizinin üstüne çöküp kafasını yere koydu.
— Tanrım, nereye gidiyorsunuz?
Dedi aceleyle.
— Dışarı çıkıyorum, bu dünyayı keşfedeceğim.
Diye cevapladım. Voidrath titremeye başladı.
— Tek başınıza mı, Tanrım?
Dedi şaşkınlıkla.
— Evet, bir sorun mu var?
Merakla sordum.
— Tanrım, tek başınıza çıkmanıza izin veremem.
Kararlılıkla cevapladı.
— Neden kendime bakamayacak kadar aptal ve zayıf olduğumu mu düşünüyorsun?
Diye sordum gözlerimi kısarak. Voidrath bu soruyu duyar duymaz daha şiddetli bir şekilde titremeye başladı.
— Hayır, Tanrım. Öyle düşünmüyorum ama siz bizim Tanrımız'sınız. Sizin giydiğiniz kıyafetin bir parçası bizim canımızdan daha değerli; sizin başınıza gelecek küçük bir olay bizim için önemli bir olaydır. Bundan dolayı size yalvarıyorum: yanınıza bir koruma alın.
Tek bir nefesle hızlı ve acele bir tonla söyledi.
(Cidden onlar için bu kadar mı önemliyim?) diye geçirdim içimden. Derin bir nefes vererek
— Tamam, o zaman sadece bir koruma alacağım yanıma.
Hiç etkilenmemiş şekilde dedim. Ama çok fena etkilenmiştim.
— Bizzat ben sizle geleceğim, Tanrım.
Diye cevapladı Voidrath.
— O zaman çok dikkat çekmeyecek atları hazırla; hızlı bir şekilde bu dünyayı keşfetmek istiyorum.
Dedim. Voidrath hemen ayağa kalkıp atları almak için hızlıca uzaklaştı. İki dakika sonra Voidrath iki tane iskelet atla geri geldi ve hemen atın binilen kısmına eğilip iki dizinin üzerine çöktü.
— Ne yapıyorsun Voidrath?
gözlerim şaşkınlıkla açılmıştı
— Sizin ata rahat çıkmanız için vücuduma basıp çıkmanız için kendimi konumlandırdım, Tanrım.
Sanki çok normalmiş gibi söyledi voidrath.
— Buna gerek yok, kendim çıkabilirim.
belli etmeşemde çok feci utanarak söyledim
— Tanrım ama sırtıma basarak daha kolay binersiniz.
Dört gözü heyecandan açılmış bir şekilde dedi. Bunu istediği çok belliydi ama bu çok garip.
(Yapacak bir şey yok.) diye bitkin şekilde geçirdim içimden.
Voidrath'ın sırtına basarak ata bindim; Voidrath da kalkarak kendi iskelet atına bindi.
— Takip et, kesife çıkıyoruz.
Dedim.
— Nasıl isterseniz, Tanrım.
Diye cevapladı Voidrath. Atları sürmeye başladık; Voidrath benden üç adım geriden takip ediyordu.
İlerlerken etrafıma bakıyordum; her tarafta yeşillikler vardı. Cıvıl cıvıl öten kuşlar, her yerde temiz hava; geldiğim yerdeki gibi hava kirliliği yok, koca koca binalar yok. Binalar yerinde ormanlar vardı. Şuan olsa arabalar birbirlerine korna çalardı yada birkaç kişi kavga ediyor olurdu ama burada saf sakinlik vardı
Bu harikaydı, burayı daha çok sevdim. İlerleyerek ormana girdik; burası gerçekten güzel. Güneş tepede, hiçbir yerde çöp yoktu. Bir nehir kenarı gördüm ve nehir kenarına yaklaşmaya başladım.
Nehir kenarının yanında durdum. Attan inmeye başlarken Voidrath önce davranıp bindirirken yaptığı gibi pozisyon aldı; Voidrath'ın sırtına basıp attan indim. Nehir kenarının yanına çömeldim; su çok temizdi ve berraktı Nehirde baktığımda nehir bir çöp bile yoktu onun yerine nehirde balıklar ilerliyordu.
Voidrath ise arkamda çevreyi gözetliyordu.
— Voidrath, ata geri bin; biraz daha ilerleyeceğiz.
sabırsızlıkla ve heyecanlan dedim
— Emredersiniz, Tanrım.
Ata gene Voidrath'ın sırtına basarak çıktım ve Voidrath da kendi atına binerek sürmeye başladık.
Ormanın içlerine daha çok girdik; hiç görmediğim bitkiler ve hayvanlar vardı.
Ben bu dünyanın güzelliklerine hipnoz olurken bir şey duydum.
— YARDIM EDİN!.. LÜTFEN YARDIM EDİN!
Bağıran bir kadın sesi duydum. Sese ilerlerken çirkin ve iğrenç sesli şeyler gülüyordu. Sesin kaynağına ulaştığımızda sırtını ağaca dayamış, yaralı bir kadın vardı. Etrafında birkaç goblin vardı.
Normalde umursamaz olurdum ama mecbur; bu dünyayı keşfetmek istiyorsam yardım edeceğim ve en azından gelecekte işime yarayabilir bu yardım. Sistem penceresi açıldı ve "İllüzyon açıldı" yazıyordu. Pencere kapanınca ben ve Voidrath insan görünümüne sahip olduk; atlarımız bile normal atlara döndü. Kendi vücuduma hem de voidrath ın vücuduna hem de atlara bakıyordum sistem ben daha bir şey yapmadan etkileşmişti bile bu sistem acayip ise yarayan bir şey olduğunu anlamıştım
— Voidrath, kadına yardım edeceğiz; ilerle ve goblinlerin hepsini öldür.
emir verici bir tonlan
— Emredersiniz, Tanrım.
Diye cevapladı Voidrath. Atları sürmeye başladık. Voidrath kolunu uzattı, avucunun içinden büyü çemberi çıktı.
— Orta seviye büyü: Çoklu ateş topu.
Dedikten sonra büyü çemberinden bir düzine ateş topu çıkarak tüm goblinleri tek vuruşta öldürdü. Ama asıl olay; goblinlere baktığımda levellerin, zayıflıkların, geçmişlerin sistem sayesinde gözükmesiydi. Ama goblinler çok zayıftı, levelleri 1'di; kadının seviyesi ise 0'dı, goblinden de zayıftı. Demek sistem böyle önemli detayları bile veriyor bu savaşta çok işime yarayabilir ama neden seviyeleri bu kadar düşük
— İyi misiniz?
Diye sordum kadına bakarak.
— Teşekkürler... efendim, sizin sayenizde iyiyim.
hem Minnettar hem de korkulu gözlerle bakarak söyledi.
O sırada Voidrath ise etrafı gözetliyordu; daha fazla goblin olup olmadığını kontrol ediyordu.
(O kadın, ne cüretle Tanrımın gözlerine bakabiliyor ve kafasını eğmeden konuşabiliyor? Onu ruhuna kadar yankıcam.) diye geçirdi içinden Voidrath.
— Adım Marry, sizinki nedir?
ayağa kalkıp üzerini temizlerken sordu
— Adım Albert, yanımdaki ise Voidrath.
Diye cevapladım.
— Burada tek başına ne yapıyordun, goblinlerin olduğu ormanda?
Diye sordu Voidrath insan halinin gözleri kısılarak.
— Şehirden geliyordum ama bu bölgede hiç goblin olmazdı. Bugün doğuda güçlü bir iskelet sürüsü ortaya çıktı; çoğu goblin iskeletlerden kaçmak için buraya geldi. Açıkçası çok garip duyduğum haberlere göre iskeletlerin üzerlerinde büyülü zırh ve kılıç vardı normalde iskeletler bu denli eşyalar sahip olamazlar
Diye cevapladı Marry kafasını kasıyarak.
(Galiba keşif iskeletlerinin suçudur. Neyse, yapılacak bir şey yok; açıkçası umrumda bile değil.) Bunları düşünürken Marry'nin şehre gideceği aklıma geldi. Şehri görmek istiyorum.
— Acaba bizide şehre götürür müsünüz?
Diye sordum merakla ellerimi birlestirerek.
— Evet, tatbikîde götürürüm sizi. Hem sizin gibi güçlü beyefendiler beni korurlar
Sevecen bir sesle cevapladı ellerini birbirine vurarak ama biraz sonra ise kanıyan kolunu tutmak zorunda kalır.
— İşte bu! O şehri görmeyi çok istiyorum
Marry'ye tekrar baktığımda yarasından dolayı canı acıdığı görülebiliyordu .Biz gelmeseydik büyük ihtimal goblinlerin aksam yemeği olurdu.
— Voidrath, Marry'nin yarasını iyileştir.
voidrath'a bakarak emir verdim.
— Nasıl isterseniz, efendim.
Diye cevapladı Voidrath. Voidrath Marry'nin yanına yaklaştı ve ona bir şişe verdi; şişenin içindeki sıvı kan kırmızıydı, galiba iyileştirme iksiri. Marry biraz çekingen bir şekilde şişeyi Voidrath'tan aldı; şişeye bir iki saniye baktı. İçmek istemediği belliydi; şişenin kapağını açar ve şüpheli şekilde yudum alarak içti. İçtiği an kolundaki yara anında iyileşti .Marry kolunu sallayarak ve esneterek kolunun iyi olup olmadığına bakar ve iyi olduğunu görünce
Marry ise bu olaya çok şaşırmıştı. Acaba neden bu kadar şaşırdı? Bu iyileştirme iksiri normaldi; ya da belki ilk kez iksir kullanmıştı. Yazık, acınası kadın; normal bu, nede olsa sıfır seviyeli birisi. Bu çok normal
— Önde buyurun, bize yolu gösterin.
Dedim nazikçe kolumu ileriye göstererek.
— Tamamdır beyler, beni takip edin.
Sevecen ve mutlu şekilde dedi.Hemen zaman kaybetmeden kendi atının sakladığı yere yürüyerek kendi atına binmeye
Voidrath'ın yanına giderek kulağına:
— Düzgün davran, garip hareketler yapma.
dedim kulağına. Voidrath sadece kafasını salladı; yola koyulduk.
Marry atı sürerken Voidrath içinden şunları geçiriyordu:
(O kadın Tanrımın yanında at sürebiliyor kendisini Tanrımdan eşit olarak mı görüyor? O kadının en sevdiği kişileri gözlerinin önünde öldüreceğim, sonra ruhunu da yakacağım.Voidrath arkadan Marrya bakarak
Atları sürmeye devam ederken ağaçların arasında büyük ve heybetli kale duvarları gözükmeye başladı; duvarların arkasında ise büyük bir saray gözüküyordu. Cidden orta çağ dönemindeymişim gibi harika.
Kale duvarının devasa kapısına yaklaştık; kapının önünde iki tane muhafız vardı. Tipik bir şey, hiç anlamam. saldırı olsa iki muhafız zaten içeriye kaçacak; neden dışarıya muhafız konulur ki, çok saçma. Kale duvarların üstüne baktığımda orada da devriye gezen okçu askerler vardı etrafı gözetliyorlar dılar kale duvarlarında üzerinde güneş sembollü bayraklar vardı
Marry muhafızlara daha yaklaşarak bir şeyler dedi; sonra bize gelmemiz için işaret yaptı. Atları sürmeye başladık; muhafızlar da kapının önünden çekildiler.
— Güneş krallığına hoş geldiniz efendiler
bir asker bize selam vererek
Kapılardan geçtiğimizde resmen aydınlanma geçirdim. Her yerde yarı hayvan yarı insanlar vardı, tezgahlar vardı. Bir şeyler alanlar ya da devriye gezen muhafızlar vardı. Harika, cidden orta çağ fantezisinin içindeyim.Ama çoğunun seviyesi hatta gördüğüm herkesin seviyesi 2 nin altında gördüğüm askerlerin seviyesi bile zor zar 3 geçiyor
— Buradan sonra ben başka yola gideceğim, ama işiniz ya da sorunuz olursa Roger melikesine gelin, size bir can burcum var.
Mutlu şekilde dedi.Marry farklı bir yola gitmeye başladı ama arkasını dönüp bize el sallamayı da unutmadı. Açıkçası bir daha görüşmeyeceğiz büyük ihtimalle.
— Voidrath, bizde keşfetmeye devam edelim.
Dedim mutlulukla.
— Nasıl isterseniz, Tanrım.
Diye cevapladı Voidrath.
Şehirde gezmeye başladık ama tabeladaki yazıların hiçbirini anlamıyorum. Sistem penceresi açıldı: "Çeviri yeteneği aktif edildi" yazıyordu. Pencere kapandı ve tabeladaki yazıları okuyabilir hale geldim. Sanki sistem beni dinliyormuş gibi.
O sırada bir Macera loncası gördüm; loncaya doğru ilerlemeye başladım Voidrath da beni takip etti loncanın ahırına girip atlardan indik. Voidrath atları çağırma büyüsüyle geri yolladı; bizde maceracı loncasına girdik.
Loncaya girince herkes bana bakmaya başladı. Galiba kıyafetimden dolayı; neyse, umrumda da değil. Açıkçası eskiden olsa kızarır, utanırdım; ama şimdi umurumda değil. Görevlerin asıl olduğu görev tablosunun önüne gittik. Tabloya baktığımızda normal ve kolay görevler vardı: toplayıcılık, getirme götürme işleri vardı. Ben de gözlerimi kapatarak rastgele bir görev kâğıdı aldım ve lonca'nın görev kabul edilen yerine yürüdüm.
Masaya kadar geldim; masanın arkasında uzun saçlı, güzel kıyafetleri olan bir kadın vardı. Görev kâğıdını masaya koydum; kadın görev kâğıdını alıp baktı. Kadın gülümseyerek masanın altından sepet çıkarıp masaya koydu.
— Efendim, bu sepeti Kuzey Vörgand köyüne götürmeniz ve köyün liderini vermeniz gerekiyor.
Gülümseyerek dedi.
(Cidden mi? o kadar görev varken götüme görevini mi aldım demek ki başka dünyada da olsam şansım değişmiyor)
içimden bunları geçirirken sistem penceresi açılıp " %5 şans arttırma güçlendirmesi aktif hale getirildi" yazdı
(NE CİDDİ OLAMAZSIN BU SEY GÜÇELNDİRMEDE Mİ VERİYOR BU SEY ÇOK GÜÇLÜ LANN)
kendimi toparlayıp
— Köy nerede?
Diye sordum nazikçe.
— Yedi kilometre kuzeyde efendim.
Diye cevapladı kadın. Sepeti sakince ve loncadan çıktım. Kaleden çıkana ve bizi kimsenin göremeyeceği kadar yürüdük; Kaleden çıkıp ormana girdik.
— Çağırma büyüsü: iskelet atlar
Voidrath çağırma büyüsü yaparak iskelet atları çağırdı. Gene Voidrath'ın sırtına basarak ata çıktım; Voidrath da kendi atına binerek sürmeye başladık.
(O sırada kalede)
Zerophion kalede devriye atarak kalenin savunmasını yapıyor, Diablo ise kalede dolaşıyordu. Birbirleriyle karşılaştılar ama ikiside birbirlerini umursamadılar. İkisinin de amacı taht odasına girip Albert'i övmekti. İkisi de taht kapısını açmaya çalıştılar; ama ikisinin elinde birbirlerinin ellerini engellediler.
— Kapıyı açmaya çalıştığımı görmüyor musun, kör şeytan?
Dedi Zerophion dikleserek
Diablo bu sözü duyunca gözlerinden ateş çıktı.
— Sen bana ne dedi, melek bozuntusu!
Diye söyledi Diablo ağzından alev çıkarak.
— Duymadın mı? Sana kör müsün dedim; ama sen galiba hem körsün, hem sağırsın, hem de beyinsiz bir şeytansın.
Diablo'nun vücudundan ateş çıktı ve sırtındaki kılıcı çekti.
— Senin kanatlarını sökeceğim, melek bozuntusu.
Söyledi öfkeyle Diablo.
— Öyle mi? Denede görelim.
Zerophion kendi kılıcını çekti. Tam birbirlerine saldıracakken Evelyn kapıları açarak taht odasına girdi.
— Muhteşem olan güzelliğinizi görmeye geldim.
Gözleri kapalı şekilde ve sevecen tonla söyledi elleri birbirne kenetli ve kendisi sallıyarak. Sonradan Evelyn gözlerini açtı ve tahtın boş olduğunu gördü.
— Muhteşem olan tahtta yok!
Diye bağırdı telaşlı bir şekilde gözleri şaşkınlıklan ve endişeli şekilde açılmıstı.
Zerophion ve Diablo birbirlerinin tam saldırcak haldeyken Evelyn'in sözlerini duydukları an taht odasına koştular; birbirlerini bırakarak:
— Tanrımız nerede?
Zerophion ve Diablo bir anda dediler. Taht odasından çıkıp kaleyi aramaya başladılar.
O sırada Voidrath'la iki saatlik bir yoldan sonra Kuzey Vörgand köyüne ulaştık. Köye girdik ve köylülere sora sora köyün liderinin evini bulduk. Liderin kapısını tıklattık; kapıyı yaşlı bir adam açtı. Adama sepeti uzatınca adamın yüzünde güller açtı.
— Teşekkürler evladım.
Mutlu şekilde dedi gözlerinde minnettarlık bir ifade vardı.
— Sepetinin içinde ne var ki bu kadar mutlu oldunuz?
Diye sordu Voidrath.
— İlaç var sepetin içinde; köyde veba var, çoğu yetişkini hasta yaptı.
Voidrath'ın sorusunu böyle cevapladı yaşlı adam. Yaşlı adam çekmeceden bir kâğıt alıp bize verdi; kâğıdın amacı görevi tamamladığımıza dair kanıt gibiydi.
— Bu veba neyden ortaya çıktı?
Diye sordu Voidrath. Yaşlı adamın yüzü kasıntılı bir hale geldi.
— Hiç sorma genç adam; köyümüzün yakınına bir goblin yuvası kuruldu. Goblinler öldürdükleri hayvanları yemeden gidiyor. Bu yüzden ölmüş hayvanlar yüzünden veba ortaya çıktı.
Voidrath'ın sorusuna böyle cevap verdi yaşlı adam.
Ben bu sözleri duyunca heyecanlandım; sonunda ne kadar güçlü olduğumu birazda olsa test edebileceğim.
— Bu goblin köyü nerede?
Diye sordum merakla. Yaşlı adamın gözleri şaşkınlıkla açıldı.
— Bunu neden öğrenmek istiyorsun?
Sordu şaşkınlıkla gözleri açılarak.
— Goblin köyünü yok edeceğiz, ondan dolayı sordum.
Yaşlı adamın gözleri daha da açıldı.
— K-k-ku... kuzeybatıda iki kilometre.
Kekelerek cevap verdi. Hiçbir şey demeden ayağa kalktım ve kapıya çıkmak için yürüdüm.
— Efendiler, lütfen dikkat edin; o normal bir goblin köyü değil.
Uyarı olarak söyledi yaşlı adam. Kapının kolunu tutmuş şekilde döndüm, yaşlı adama şeytani bir şekilde gülümsedim ve dışarıya çıktım.
Dışarı çıktığımız zaman kaybetmeden atlara bindik ve hızlıca kuzeybatıya yol aldık. İskelet atların dinlenmesine gerek olmadığı için hızlıca ilerleyip goblin köyüne vardık. Köyün arkasında devasa bir dağ vardı; dağın hemen altında mağra girişi vardı, büyük ihtimal bir zindan. İşte bu daha heyecanlı olucak.
— Voidrath, sakın karışma
Dedim.
— Nasıl emrederseniz, Tanrım.
Diye cevap verdi Voidrath.
En sonunda gücümü test edeceğim; ne kadar güçlü olduğumu göreceğiz. Goblin köyüne yaklaşırken illüzyon kayboldu ve eski görünüşüme geri döndüm. Goblinlerden bazıları beni görünce diğer goblinlere haber vermek için boruza üflediler. Köydeki diğer goblinler de gelmeye başladı. Ama garip olan; bazı goblinler daha uzun, daha iri, zırh ve miğfer giyilmişlerdi ve seviyeleri azda olsa daha fazlaydı. Etrafımı sardılar. Şimdi gücümü test etme vakti. Hareket ettiğim an bütün goblinler hareket etmeyi bıraktılar;galiba onları algılayabileceklerinden daha hızlıyım büyük ihtimal beni durduruyor olarak görüyorlar.
Bir tane gobline yaklaştım ve kafasına yavaşça vurdum; vurduğum an kafası patladı. Büyük ihtimal diğer goblinler bunu normal ve kafası patlamamış olarak görüyorlardı. Bende devam ettim; sırayla tüm goblinleri yavaşça vurdum. Hareketsiz duran goblinlerin kafaları patlamaya başladı. Kafası patlamamış goblinler, kafaları patlamış goblinlere şaşkınlıkla bakıyorlardı; sonradan onların kafaları da patladı.
En son mağranın girişinde öfkeli bir kükreme duyuldu. Mağranın küçük girişi büyük bir sesle patlamış gibi yıkıldı. Tozlar dağıldığında yirmi metre büyüklüğünde bir goblin patronu ortaya çıktı.Sistem penceresi açıldı " troll patron tespit edildi seviye 10" yazdı pencereden
(hmmm en azından diğerlerine göre biraz güçlü umarım tek yemez)
diye içimden geçiriken
Troll potronu nun yüzünde Öfkeli bir savaş ifadesi vardı; zavallı yaratık kudurmuş şekilde koşmaya başladı.Saldırların hiçbirisini engellenicim bakalım ne kadar hasar vuracak.Derken troll havaya zıpladı ve yere düştüğü anda yumruk attı yumuruğunu etkisiyle yer parçalandı yumruktan çıkan sok dalgalar yakındaki ağaçları kökünde söküp metrelerce uçurdu troll bunulanda kalmayı albert'a üst üste gelecek şekilde yumruk yağmuru vurmaya başladı her yumruk yer yüzünde daha büyük kırılmalara neden oluyordu En sonda ise iki elini birleştirerek tüm gücüyle vurdu ellerini kaldırıp deliğe bakıyordu ama hiç bir Şey göremiyordu troll voidrath'ı gördü
—SENİ İĞRENÇ YARATIK NASIL OLURDA YÜCE OLANA VURMAYI CÜRET NASIL EDERSİN SENİ PARMPARÇA EDİCEM ÖLÜNÜ KURTLARA YEDİRTİCEM
Voidrath öfkeyle bağırır dediği her şeyde zehir etkisi yaratıyor etrafında çoktan yeşil bir aura çıkmaya başlar
—YÜKSEK SEVİYE BÜYÜ: METEOR YAĞMURU
Diye bağırdığı anda Voidrath gökyüzünde devasa büyü çemberleri oluşmaya başlar
Troll patronu havaya baktığında gözleri açılır ve geriye bir adım atılır
—VOİDRATH SANA SAKIN KARISMA DEMEDİM Mİ BEN
Çukurdaki duman kaybolduğunda gözükmeye başladım Voidrath a öfkeyle bakıyorum ama beni asıl hayal kırklığına uğratan şey bu zayıf yaratığın Sekiz katlı korumanın daha ilk'nini bile geçememesiydi
(İğrenç bu yaratık daha bana dokunamadı bile kendimi nasıl test edebilirimki)
Diye içimden geçirirken aynı zamanda dişlerimi sıkıyordum
—Voidrath büyü iptal et
diye bağırdım Voidrath a büyük bir öfkeyle
—Nasıl isterseniz.Yüksek seviye büyü:Büyü iptali
Der Voidrath ve anında gökyüzündeki büyü çemberleri yok olmaya başlar
Neyse ne; ama troll patronunun yüzünde korku ve şaşkınlık ifadesini gördüğümde içimde sadist bir haz oluştu.
Uçarak onun yüzünün önüne geldim; beni birden aynı seviyede görünce şaşkınlığı ve korkusu daha da büyüdü. Yüzümde sadist ve şeytani bir gülüş oluştu.
— Beni göremiyorsun bile, değil mi?
Dedim. Sonra kafasına yavaşça yumruk attım daha troll patron ne olduğunu anlamadan ve kafası patladı; yeşil kan yağmur gibi yere döküldü.
(devam edicek...)