29. BÖLÜM
Haftalar sonra dünya hâlâ kurul dosyasını konuşuyordu.
Bazı iddialar doğrulanmış, bazıları tartışmalı kalmıştı.
Fakat bir gerçek değişmiyordu:
Çok küçük bir grubun büyük güçleri hiçbir denetim olmadan kullanabilmesi artık küresel bir tartışmanın merkezindeydi.
Arı Kovanı uluslararası bir bilim ve kriz araştırma projesine dönüştürülmek üzere koruma altına alındı.
Projede çalışan mühendislerin büyük bölümü ilk kez ne inşa ettiklerini bütünüyle öğrendi.
Furkan ekranlarda Kovan’ın görüntülerini gördüğünde hem gurur hem hüzün hissetti.
“Bunu saklamak için değil, insanlık için yapmalıydık,” dedi.
Erdal ona baktı.
“Belki şimdi yapacağız.”
Bir süre sonra Erdal, Jonathan ve Adil yeniden aynı masaya oturdu.
Bu kez masada gizli operasyon dosyaları yoktu.
Boş bir sayfa vardı.
Erdal kalemi eline aldı.
“Yeni bir yapı kuruyoruz.”
Adil sordu:
“Ne üzerine?”
“Temiz enerji. Su teknolojileri. Gıda güvenliği. Krizleri kullanmak yerine önlemeye yarayan sistemler.”
Jonathan gülümsedi.
“Biraz geniş bir alan.”
Erdal da gülümsedi.
“Gezegen kadar.”
Arı Kovanı için geliştirilen pek çok teknoloji yavaş yavaş sivil projelere aktarıldı.
Basınca dayanıklı modüller kıyı afet bölgelerinde, su arıtma sistemleri kurak bölgelerde, kapalı tarım teknolojileri gıda sıkıntısı yaşayan yerlerde kullanılmaya başladı.
Erdal bir sabah ofisinin camından doğan güneşe baktı.
Yıllar önce dünyanın sonundan kaçmak için başlayan proje, sonunda dünyanın içinde kalmayı seçen insanların hikâyesine dönüşmüştü.
Jonathan arkasından seslendi:
“Bitti mi?”
Erdal başını çevirdi.
“Hayır.”
Masadaki boş sayfaya baktı.
“Şimdi başlıyor.”