Arı Kovanı’nı yazmaya başladığımda kafamda basit ama ürkütücü bir soru vardı:
Dünya gerçekten yaşanamayacak bir hâle gelirse, en güçlü ve en zengin insanlar ne yapar?
Kaçarlar mı?
Kendilerine yeni bir dünya mı kurarlar?
Yoksa ellerindeki imkânları, yaşadıkları dünyayı kurtarmak için mi kullanırlar?
Hikâye ilerledikçe bu soru değişti.
Mesele artık yalnızca okyanusun dibinde kurulmuş dev bir şehir değildi.
Güç, servet, korku, vicdan ve insanın kendisini diğerlerinden üstün görme arzusu hikâyenin merkezine yerleşti.
Erdal’ın yolculuğu da bu nedenle benim için önem kazandı.
O, başlangıçta yalnızca kendisine verilen görevi kusursuz şekilde tamamlamaya çalışan bir yöneticiydi.
Fakat zamanla asıl sorunun teknolojide değil, onu kullanan insanların niyetinde olduğunu gördü.
Çünkü insanlık isterse okyanusun dibinde şehir kurabilecek kadar güçlüdür.
Ama aynı insanlık, elindeki gücü yanlış kullandığında yaşadığı dünyayı kendi elleriyle yaşanmaz hâle de getirebilir.
Belki de Arı Kovanı’nın asıl sorusu şudur:
Dünyadan kaçacak kadar büyük imkânlarımız varsa, neden o imkânları dünyayı yaşanabilir tutmak için kullanmıyoruz?
Bu hikâyede benimle birlikte karanlık okyanusun derinliklerine indiğiniz, Erdal’ın kararlarına, Furkan’ın hayallerine, Jonathan’ın sadakatine ve Adil’in vicdanına ortak olduğunuz için teşekkür ederim.
Belki Arı Kovanı’nın kapıları burada kapanıyor.
Ama insanlığın önündeki asıl kapı hâlâ açık:
Kaçmak mı?
Yoksa düzeltmek mi?
Bünyami Yalçın