17. BÖLÜM
Jonathan’ın ekibi haftalar boyunca kurulun ilişkilerini araştırdı.
Amaç saldırmak değil, gerçeğin sınırlarını görmekti.
Veriler bazı küresel krizlerle belirli finans hareketlerinin olağanüstü biçimde örtüştüğünü gösteriyordu.
Enerji kesintilerinin ardından kazanç sağlayan fonlar, gıda krizleri öncesinde yapılan yatırımlar, kaosun hemen öncesinde pozisyon değiştiren şirketler…
Her yol aynı kişilere çıkmıyordu ama çok fazla yol aynı masanın çevresinden geçiyordu.
Jonathan bir akşam Erdal’ın karşısına oturdu.
“Bunlar dünyanın sonunu beklemiyor olabilir.”
Erdal bakışlarını kaldırdı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Bazıları sonu hızlandırıyor olabilir.”
Bu cümle odada uzun süre kaldı.
Erdal hemen karar vermedi.
Kurulun doğrudan suçlandığı bir rapor istemiyordu.
Kanıt gerekiyordu.
Jonathan’ın önerisi riskliydi: Kurulun gizli toplantı merkezlerinden birinin veri akışını gözlemlemek ve doğrulanabilir kayıtlar elde etmek.
“Kimseye zarar yok,” dedi Erdal.
“Amacımız bilgi.”
“Ve çıkış yolu her zaman açık olacak.”
Jonathan gülümsedi.
“Sen hâlâ beni genç subay sanıyorsun.”
Erdal da gülümsedi.
“Hayır. Seni tanıdığım için söylüyorum.”