25. BÖLÜM
DERİNLİĞE İNİŞ
Okyanusun ortasında bekleyen büyük gemi gece karanlığında sıradan bir araştırma platformuna benziyordu.
İçinde ise kurul üyelerini Arı Kovanı’na taşıyacak özel denizaltılar hazırlanıyordu.
Kurul üyeleri güverteye çıktıklarında yüzlerinde çocukça bir heyecan vardı.
Yıllardır para, teknoloji ve gizlilikle kurdukları yeni dünyayı ilk kez göreceklerdi.
Erdal son denizaltıya bindi.
Kapak kapandı.
Motorlar çalıştı.
Yüzey ışığı birkaç dakika içinde kayboldu.
Derinlik arttıkça dışarıdaki dünya siyaha dönüştü.
Projektörlerin önünden tuhaf deniz canlıları geçiyor, kurul üyeleri hayranlıkla camlara yaklaşıyordu.
Birisi fısıldadı:
“Yukarıda insanlık kavga ederken biz geleceği kurduk.”
Erdal cevap vermedi.
Bir süre sonra pilot:
“Yaklaşıyoruz.”
dedi.
Projektörler karanlığı yardı.
Arı Kovanı ortaya çıktı.
Altıgen ışık halkaları birbirine bağlanıyor, kubbeler ve tüneller derinliğin içinde büyük bir şehir gibi parlıyordu.
O an kurul üyeleri sessizleşti.
Erdal bile gördüğü manzara karşısında etkilenmişti.
Fakat zihninde başka bir sayaç çalışıyordu.
Denizaltılar hangara girdi.
Basınç dengelendi.
Kapılar açıldı.
Kontrol merkezinden bir ses duyuldu:
“Arı Kovanı’na hoş geldiniz.”
Erdal saatine baktı.
Yüzeyde Jonathan’ın beklediği an gelmişti.